Τετάρτη, 04 Απριλίου 2018 12:31

Σοσιαλισμός και πόλεμος

Β.Ι. Λένιν, Γκ. Ζινόβιεφ Σ’ έναν αντιδραστικό πόλεμο μια επαναστατική τάξη δεν μπορεί να μην εύχεται την ήττα της δικής της κυβέρνησης, δεν μπορεί να μη βλέπει τη σύνδεση ανάμεσα στις στρατιωτικές αποτυχίες της κυβέρνησης της και στη διευκόλυνση της ανατροπής της. Μόνο ένας αστός, που πιστεύει ότι ο πόλεμος, τον οποίο άρχισαν κυβερνήσεις, θα τελειώσει οπωσδήποτε σαν πόλεμος ανάμεσα σε κυβερνήσεις, μόνο ένας αστός που το πιστεύει αυτό και το εύχεται, θα βρει «γελοία» η «παράλογη» την ιδέα ότι οι σοσιαλιστές όλων των εμπόλεμων χωρών πρέπει να εκφράσουν την ευχή να ηττηθούν όλες οι εμπόλεμες κυβερνήσεις «τους». Αντίθετα, ακριβώς…
Μουσταφά Τσολάκ Ο Μιχρί Μπελλί, γνωστός στην Ελλάδα ως Καπετάν Κεμάλ, ήταν Τούρκος επαναστάτης που πέρα από τ’ άλλα, στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης συμμετείχε στο ΔΣΕ στον ελληνικό εμφύλιο. Μάλιστα, απ’ όσα ξέρουμε, ήταν ο μοναδικός «ξένος» που συμμετείχε στο ΔΣΕ. Πριν λίγο καιρό, μου έφερε ένας φίλος που σπουδάζει στην Τουρκία, το βιβλίο του με τίτλο «Αναμνήσεις Αντάρτικου – Απ’ τον ελληνικό εμφύλιο» (στα τουρκικά) στο οποίο βασίζεται το παρών κείμενο. [Αναδημοσίευση από Glasnost.gr]
Β. Ι. Λένιν Έχουν ξεχαστεί όλες οι βασικές θέσεις του σοσιαλισμού, όλες οι σοσιαλιστικές ιδέες, εξωραΐζεται ο αρπακτικός ιμπεριαλιστικός πόλεμος, η «δική μας» αστική τάξη ζωγραφίζεται με τη μορφή άκακου αμνού και οι ξεσκολισμένοι διευθυντές τραπεζών της σημερινής Ελβετίας με τη μορφή ηρωικών Γουλιέλμων Τέλων, ενώ κλείνονται ταυτόχρονα τα μάτια μπροστά στις μυστικές συνθήκες ανάμεσα στις ντόπιες και ξένες τράπεζες και τους διπλωμάτες. Και όλο αυτό το απίθανο σύμφυρμα της αστικής ψευτιάς συγκαλύπτεται με μια ωραία «λαοφιλή» φράση που αποναρκώνει το λαό: «Υπεράσπιση της πατρίδας!»
Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018 17:56

Η παράδοση του Ενιαίου Μετώπου

Βασίλης Μορέλλας Οι ενωτικές τακτικές ταλανίζουν επαναστατικές οργανώσεις και κόμματα εδώ και δεκαετίες, πολύ περισσότερο σε περιόδους αγωνιστικής ύφεσης, τόσο πιο πολύ όσο πιο ανεπίκαιρη μοιάζει η επαναστατική ανατροπή. [Αναδημοσίευση από Rproject]
Παρασκευή, 09 Φεβρουαρίου 2018 21:06

Το Μακεδονικό στη δεκαετία του ’40

Τάσος Κωστόπουλος Η αναζωπύρωση του µακεδονικού ζητήµατος, σε συνθήκες ξένης κατοχής κι εµφύλιου πολέµου, υπήρξε µία από τις καθοριστικές –και πολιτικά φορτισµένες– εξελίξεις της δεκαετίας του ’40, από την εποχή της κατάρρευσης του µετώπου το 1941 ως τις µετωπικές αναµετρήσεις του Βίτσι και του Γράµµου. Με δεδοµένη την (τοτινή και μεταγενέστερη) συσκότιση που επέφεραν οι κάθε λογής εθνικές µυθολογίες, προπαγανδιστικές σκοπιµότητες και συστηµατικές αποσιωπήσεις, µια στοιχειώδης επισκόπηση του θέµατος οφείλει να ξεκινήσει από την «εσωτερική», αντικειµενική βάση του: την εθνοτική ποικιλοµορφία του βορειοελλαδικού χώρου, µε κυριότερο χαρακτηριστικό τη συνεχιζόµενη παρουσία εκεί µιας ευµεγέθους σλαβόφωνης πληθυσµιακής οµάδας που αποτέλεσε αντικείµενο διεκδίκησης…
Παρασκευή, 09 Φεβρουαρίου 2018 11:54

Η Επανάσταση του Ίλιντεν

Δημήτρης Λιθοξόου Στις 20 Ιουλίου 1903 (με το παλαιό ημερολόγιο), ημέρα εορτής του προφήτη Ηλία, ξέσπασε στη Μακεδονία η επανάσταση που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Ίλιντεν (Илинден). Το Ίλιντεν προετοιμάστηκε μεθοδικά από την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ στα ελληνικά), γνωστή στους Μακεδόνες ως Внатрешна Македонска Револуционерна Организација (Βνάτρεσνα Μακέντονσκα Ρεβολουτσιόνερνα Οργκανιζάτσια ή ΒΜΡΟ) και στην Ευρώπη ως Internal Macedonian Revolutionary Organisation (IMRO). Η συμμετοχή του αγροτικού χριστιανικού πληθυσμού, τόσο του εξαρχικού όσο και του πατριαρχικού, ήταν σχεδόν καθολική στις περιοχές όπου ξέσπασε η επανάσταση (κυρίως στη Δυτική Μακεδονία).
Σελίδα 5 από 28