Τετάρτη, 09 Μαρτίου 2016 19:10

Για την ανεξαρτησία της Ουκρανίας

Λέον Τρότσκι Ο εθνικός αγώνας, μία από τις πιο λαβυρινθώδεις, περίπλοκες αλλά συγχρόνως εξαιρετικά σπουδαίες μορφές του ταξικού αγώνα, δεν δέχεται ανάπαυλα με άδειες παραπομπές στη μέλλουσα παγκόσμια επανάσταση. Με τα μάτια τους αποστραμμένα από την ΕΣΣΔ και αβοήθητες από το διεθνές προλεταριάτο και την ηγεσία του, οι μικροαστικές, ακόμη και οι εργατικές μάζες της Δυτικής Ουκρανίας πέφτουν θύμα της αντιδραστικής δημαγωγίας. Παρόμοιες διαδικασίες λαμβάνουν χώρα και στη Σοβιετική Ουκρανία, μόνο που είναι πιο δύσκολο να τις ξεσκεπάσει κανείς. Το σύνθημα για μια ανεξάρτητη Ουκρανία προωθημένο εγκαίρως από την εργατική πρωτοπορία θα οδηγήσει στην αναπόφευκτη διαφοροποίηση των μικροαστών και θα…
Θ. Μαράκης «Ο Στάλιν εισήγαγε την έννοια ‘‘εχθρός του λαού’’. (….) Η έννοια αυτή… καταργούσε, απέκλειε την δυνατότητα οποιασδήποτε ιδεολογικής μάχης ή διατύπωσης της γνώμης σου για οποιοδήποτε ζήτημα, ακόμη και πρακτικής σημασίας. Βασική απόδειξη της ενοχής ήταν σε αντίθεση με τους κανόνες της σύγχρονης νομικής επιστήμης η ‘‘ομολογία’’ του ίδιου του κατηγορουμένου, ‘‘ομολογία’’ μάλιστα η οποία όπως έδειξε ο έλεγχος, γινόταν μετά από την άσκηση σωματικών βασανιστηρίων στον κατηγορούμενο»
Ανδρέας Κλόκε Η μελέτη του Ρ. Ροσντόλσκι για τον Φ. Ένγκελς και το θέμα των «λαών χωρίς ιστορία» Τα εθνικά ζητήματα αποτελούν το πιο περίπλοκο πρόβλημα για μια σοσιαλιστική πολιτική. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στη στάση που ο Ένγκελς και άλλοι πρωταγωνιστές του σοσιαλιστικού κινήματος είχαν γύρω από αυτό το θέμα, συγκεκριμένα στην επανάσταση του 1848 στην κεντρική και νοτιοανατολική Ευρώπη, ιδιαίτερα στις περιοχές τής τότε «Μοναρχίας των Αψβούργων», της Αυστρο-Ουγγαρίας. Παρουσιάζουμε εδώ την έρευνα του σημαντικού Ουκρανού μαρξιστή Ρομάν Ροσντόλσκι με τίτλο Για το εθνικό ζήτημα - ο Φ. Ένγκελς και το πρόβλημα των λαών «χωρίς ιστορία».
Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016 13:39

Περί έθνους

Τάσος Αναστασιάδης Φαίνεται ότι το «εθνικό ζήτημα» κάνει μια βίαια επανεμφάνιση στην πολιτική σκηνή. Δεν αρκεί να κλάψουμε ή να γελάσουμε, αλλά πρέπει και να καταλάβουμε, έστω και αν η κατανόηση δεν μπορεί παρά να εμπλακεί στη δράση. Το «εθνικό» μοιάζει σαν το κατεξοχήν μη επιστημονικό πρόβλημα, σαν κάτι που δεν μπορεί καν να τεθεί σε ορθολογικούς όρους: Αρκεί να δει κανείς ότι, αν η ανοχή της σημερινής κοινωνίας θέλει να παρουσιάζεται ανοιχτή σε συζητήσεις για τα κοινωνικά συστήματα, για την καταπίεση των γυναικών ή ακόμα και των ομοφυλόφιλων, στενεύει επικίνδυνα μόλις κάποιος θελήσει να διαφοροποιηθεί από την «εθνική» ομοφωνία
Τρίτη, 02 Φεβρουαρίου 2016 13:40

H αλήθεια για τα Ίμια

Λέανδρος Μπόλαρης Η κρίση των βραχονησίδων Ιμια, στις 30 και 31 Γενάρη του 1996, έφερε την Ελλάδα και την Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου. Οι στόλοι είχαν παραταχθεί στη περιοχή γύρω από τις δυο μικροσκοπικές βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στην Κάλυμνο, με το δάκτυλο στην σκανδάλη.
Εάν μπορούσαμε απλώς να ενώσουμε τις εργατικές μάζες γύρω από τη σημαία μας ή γύρω από τα τρέχοντα πραχτικά συνθήματα μας και να παρακάμψουμε τις ρεφορμιστικές οργανώσεις, είτε αυτές είναι κόμμα είτε συνδικάτο, αυτό φυσικά θα ήταν το καλύτερο πράγμα στον κόσμο. Αλλά τότε δεν θα υπήρχε και το ίδιο το ζήτημα του ενιαίου μετώπου στη σημερινή μορφή του. Το ζήτημα προκύπτει από το γεγονός ότι πολύ σημαντικά τμήματα της εργατικής τάξης ανήκουν στις ρεφορμιστικές οργανώσεις ή τις υποστηρίζουν. Η σημερινή τους πείρα δεν είναι ακόμη αρκετή για να τα κάνει ικανά να σπάσουν από τις ρεφορμιστικές οργανώσεις και να…
Σελίδα 23 από 27