Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016 13:39

Περί έθνους

Τάσος Αναστασιάδης Φαίνεται ότι το «εθνικό ζήτημα» κάνει μια βίαια επανεμφάνιση στην πολιτική σκηνή. Δεν αρκεί να κλάψουμε ή να γελάσουμε, αλλά πρέπει και να καταλάβουμε, έστω και αν η κατανόηση δεν μπορεί παρά να εμπλακεί στη δράση. Το «εθνικό» μοιάζει σαν το κατεξοχήν μη επιστημονικό πρόβλημα, σαν κάτι που δεν μπορεί καν να τεθεί σε ορθολογικούς όρους: Αρκεί να δει κανείς ότι, αν η ανοχή της σημερινής κοινωνίας θέλει να παρουσιάζεται ανοιχτή σε συζητήσεις για τα κοινωνικά συστήματα, για την καταπίεση των γυναικών ή ακόμα και των ομοφυλόφιλων, στενεύει επικίνδυνα μόλις κάποιος θελήσει να διαφοροποιηθεί από την «εθνική» ομοφωνία
Τρίτη, 02 Φεβρουαρίου 2016 13:40

H αλήθεια για τα Ίμια

Λέανδρος Μπόλαρης Η κρίση των βραχονησίδων Ιμια, στις 30 και 31 Γενάρη του 1996, έφερε την Ελλάδα και την Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου. Οι στόλοι είχαν παραταχθεί στη περιοχή γύρω από τις δυο μικροσκοπικές βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στην Κάλυμνο, με το δάκτυλο στην σκανδάλη.
Εάν μπορούσαμε απλώς να ενώσουμε τις εργατικές μάζες γύρω από τη σημαία μας ή γύρω από τα τρέχοντα πραχτικά συνθήματα μας και να παρακάμψουμε τις ρεφορμιστικές οργανώσεις, είτε αυτές είναι κόμμα είτε συνδικάτο, αυτό φυσικά θα ήταν το καλύτερο πράγμα στον κόσμο. Αλλά τότε δεν θα υπήρχε και το ίδιο το ζήτημα του ενιαίου μετώπου στη σημερινή μορφή του. Το ζήτημα προκύπτει από το γεγονός ότι πολύ σημαντικά τμήματα της εργατικής τάξης ανήκουν στις ρεφορμιστικές οργανώσεις ή τις υποστηρίζουν. Η σημερινή τους πείρα δεν είναι ακόμη αρκετή για να τα κάνει ικανά να σπάσουν από τις ρεφορμιστικές οργανώσεις και να…
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Αρχή της δεκαετίας του '90 μετά από 2 χρόνια πολιτικής αστάθειας το πολιτικό σύστημα βρίσκει τον βηματισμό του. Ο Νεοφιλελευθερισμός επελαύνει σε όλα τα μέτωπα, Εργασιακό, Ασφαλιστικό, Παιδεία ανοίγοντας το δρόμο για την ΝΕΟΚΑΤΟΧΙΚΗ Ελλάδα των μνημονίων του 2012. Η Κοινωνία της Εργασίας και της Γνώσης αντιστέκεται στα εργοστάσια, στις πλατείες και τους δρόμους,στα σχολεία και στα Πανεπιστήμια.
Λ. Τρότσκι Η συμμετοχή των συνδικάτων στον έλεγχο της εθνικοποιημένης βιομηχανίας μπορεί να παρομοιαστεί με τη συμμετοχή των σοσιαλιστών στην τοπική αυτοδιοίκηση όπου καμιά φορά οι σοσιαλιστές πετυχαίνουν την πλειοψηφία και βρίσκονται υποχρεωμένοι να διευθύνουν ένα σημαντικό δήμο ενώ η μπουρζουαζία συνεχίζει να κυριαρχεί στο κράτος και εξακολουθούν να υπάρχουν οι νόμοι της αστικής ιδιοκτησίας. Οι ρεφορμιστές στις δημαρχίες προσαρμόζονται παθητικά στο αστικό καθεστώς. Οι επαναστάτες σ’ αυτόν τον τομέα κάνουν ότι μπορούν προς το συμφέρον των εργατών, ταυτόχρονα διδάσκουν τους εργαζόμενους σε κάθε βήμα ότι μια εργατική δημοτική πολιτική είναι αδύνατη χωρίς την κατάκτηση της κρατικής εξουσίας.
Ο Σουλτάν Γκαλίεφ ήταν ένας από τους ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο τις πρώτες ημέρες της Κομμουνιστικής Διεθνούς και της Σοβιετικής Ένωσης. [...] Ο Σουλτάν Γκαλίεφ εντάχθηκε στο Μπολσεβίκικο Κόμμα το Νοέμβριο του 1917 και χάρη στο ταλέντο του ως ομιλητής και οργανωτής, έγινε σύντομα μια σημαντική μορφή, ως εκπρόσωπος της «αποικιακής» διανόησης. Έγινε μέλος και στη συνέχεια πρόεδρος του «Κεντρικού μουσουλμανικού Κομισαριάτου», ενός νέου οργανισμού που συνδέθηκε με την Narkomnats (Λαϊκό Κομισαριάτο των Εθνοτήτων).
Σελίδα 24 από 28