Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015 20:37

Επιστημονικά αντίδοτα στην ισλαμοφοβία

Πάνος Γκαργκάνας Οι προπαγανδιστικές ανάγκες των ιμπεριαλιστικών πολέμων και του ρατσισμού έχουν να αντλήσουν πυρομαχικά από μια παράδοση που πηγαίνει πολύ πίσω. Οι προκαταλήψεις που ταυτίζουν το ισλάμ με τον σκοταδισμό και την υπανάπτυξη έχουν ευρωπαϊκές ρίζες που απλώνονται πίσω στον 20ο και τον 19ο αιώνα. Και αν μιλάμε για την Ελλάδα, η κυρίαρχη ιδεολογία πάντα είχε σαν συστατικό της την αντιμετώπιση του «προαιώνιου εχθρού» από την ανατολή.  
Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015 11:13

Μια κριτική του ευρωκομμουνισμού

Ernest Mandel Ο όρος «ευρωκομμουνισμός» εκφράζει αδόκιμα τη σημαντική εν εξελίξει πολιτική διεργασία σε μια σειρά κομμουνιστικά κόμματα. Η διεργασία αυτή άρχισε, στην πραγματικότητα, εκτός Ευρώπης και έχει αγκαλιάσει πολλά μη ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα: της Βενεζουέλας, της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας, και τώρα, εν μέρει, του Μεξικού. Και σε αντίθεση με την δημοσιογραφικού τύπου λεζάντα, το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ακριβώς εθνικό. Σημαντικές διαφορές, ακόμα και συγκρούσεις, χωρίζουν τα κύρια ευρωκομμουνιστικά κόμματα: το ιταλικό, το γαλλικό, το ισπανικό, το βρετανικό, το σουηδικό, το βελγικό, το φινλανδικό και το ελβετικό.
Δημήτρης Μπελαντής H συζήτηση για το ρεύμα του ευρωκομμουνισμού μοιάζει σήμερα να είναι απολύτως παρωχημένη και ξεχασμένη. Ενώ φαίνεται να υπάρχουν μορφολογικά ορθόδοξοι κομμουνιστές (τύπου ΚΚΕ ή με παρεμφερείς προς αυτό ιδεολογικές ορίζουσες και καταγωγές), τροτσκιστές ή πάντως τροτσκίζοντες, μαοϊκοί, ελευθεριακοί, συμβουλιακοί, επανιδρυτικοί και άλλοι πολλών ειδών κομμουνιστές, κανείς φορέας ή συλλογικότητα στα σοβαρά δεν διεκδικεί για τον εαυτό του την γνήσια ευρωκομμουνιστική κληρονομιά. Ή πάντως δεν την διεκδικεί με έναν τρόπο συνεκτικό και στρατηγικό, όπως λ.χ. έκανε από το 1974 ως το 1986 το ΚΚΕ Εσωτερικού.
Λένιν Η αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και της αυτονομίας των τοπικών κομματικών οργανώσεων συνεπάγεται την καθολική και πλήρη ελευθερία να επικρίνουν, εφόσον αυτό δεν διαταράσσει την ενότητα της καθορισμένης δράσης· αποκλείει κάθε κριτική που διαταράσσει ή δυσκολεύει την ενότητα μιας δράσης που αποφασίστηκε από το κόμμα.
Για έναν μαρξιστή δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επανάσταση είναι αδύνατο να γίνει χωρίς επαναστατική κατάσταση, μα κάθε επαναστατική κατάσταση δεν οδηγεί σε επανάσταση. Ποια είναι, μιλώντας γενικά τα γνωρίσματα μιας επαναστατικής κατάστασης; Ασφαλώς δεν θα πέσουμε έξω, αν υποδείξουμε τρία βασικά γνωρίσματα, τα παρακάτω: 1) Η αδυναμία των κυρίαρχων τάξεων να διατηρήσουν σε αναλλοίωτη μορφή την κυριαρχία τους, η μια είτε η άλλη κρίση «κορυφών», η κρίση της πολιτικής της κυρίαρχης τάξης που δημιουργεί ρωγμή, απ’ όπου εισχωρεί η δυσαρέσκεια και ο αναβρασμός των καταπιεζόμενων τάξεων. Συνήθως, για να ξεσπάσει η επανάσταση δεν είναι αρκετό «τα κάτω στρώματα να…
Jean Batou Τα πιο ελεύθερα πνεύματα, που απέρριπταν την κυριαρχία των ηγετικών στρωμάτων της κοινωνίας της Μέκκας, ήταν αυτά τα οποία στράφηκαν πρώτα προς τον Μωάμεθ: ανάμεσά τους, υπήρχαν νέοι από καλές οικογένειες που εξεγείρονταν εναντίον των μεγαλυτέρων τους, αλλά και μέλη των φατριών με την μικρότερη επιρροή, αυτοί που δεν ήταν από την Μέκκα, άτομα που δεν ανήκαν σε κάποια φυλή, ακόμη και απελεύθεροι δούλοι. Έναν αιώνα μετά την ημέρα που ο άσημος καμηλιέρης Μωάμεθ είχε αρχίσει να συγκεντρώνει γύρω του, μέσα στο σπίτι του, μερικούς φτωχούς κατοίκους της Μέκκας, οι διάδοχοί του έλεγχαν ήδη όλες τις περιοχές από…
Σελίδα 25 από 28