Δευτέρα, 04 Σεπτεμβρίου 2017 14:22

Ειρηνιστικές Ουτοπίες

Ρόζα Λούξεμπουργκ Οι ειρηνόφιλοι των αστικών κύκλων εκτιμούν ότι μπορεί να επιτευχθεί παγκόσμια ειρήνη και αφοπλισμός μέσα στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας, ενώ εμείς, που βασιζόμαστε στην υλιστική αντίληψη της ιστορίας και στον επιστημονικό σοσιαλισμό, είμαστε πεπεισμένοι ότι ο μιλιταρισμός δεν μπορεί να εξαφανιστεί από τον κόσμο παρά μόνο με την εξαφάνιση του ταξικού καπιταλιστικού κράτους. Από αυτό πηγάζει επίσης και μια αντίστροφη τακτική για τη διάδοση της ιδέας της ειρήνης.
Σάββατο, 02 Σεπτεμβρίου 2017 22:52

Για τον εργατικό έλεγχο

Καρλ Ράντεκ Πρέπει να προσπαθήσουμε να προσανατολίσουμε όλους τους αγώνες για την αύξηση των μισθών, για την ελάττωση του χρόνου εργασίας, όλους τους αγώνες ενάντια στην ανεργία προς το μεταβατικό στόχο του ελέγχου πάνω στη παραγωγή... Ο έλεγχος της παραγωγής σημαίνει διαπαιδαγώγηση στη προλεταριακή πάλη και συγκρότηση όλων των οργανώσεων της επιχείρησης πάνω στη βάση των εκλογών, τη τοπική και περιφερειακή τους σύνδεση, σε σχέση με τους βιομηχανικούς κλάδους, στη προλεταριακή πάλη.
Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 22:39

Ο νεαρός Μπένγιαμιν

Michael Löwy Η συζήτηση για το έργο του Βάλτερ Μπένγιαμιν επικεντρώθηκε παραδοσιακά στην πολιτιστική του κριτική, παρακάμπτοντας τις μαρξιστικές πολιτικές του δεσμεύσεις. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε ένα σημαντικό σώμα μαρξιστικής συζήτησης για τα γραπτά του Μπένγιαμιν, εστιάζοντας κυρίως στο πιο «υλιστικό» έργο του από τη δεκαετία του 1930. Ωστόσο, τα πρώιμα μαρξιστικά γραπτά του Μπένιαμιν - τα οποία αντιπροσωπεύουν μια αρκετά ετερόδοξη, ασυνήθιστη και επίκαιρη προσπάθεια να συνδυάσει τον αναρχισμό με τον κομμουνισμό - αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή.
Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 19:21

Η «λαϊκιστική στιγμή»

Daniel Tanuro Η «λαϊκιστική στιγμή» είναι μια έννοια που προτείνεται από την φιλόσοφο Σαντάλ Μουφ. Σύμφωνα με την Μουφ, η παγκοσμιοποίηση, η ηγεμονία του οικονομικού κεφαλαίου και η ενσωμάτωση της σοσιαλδημοκρατίας στη νεοφιλελεύθερη πολιτική έχουν δημιουργήσει μια «μεταδημοκρατία». Η αρχή του κυρίαρχου λαού έχει γίνει μια κενή φόρμουλα: δεν υπάρχει πλέον κυριαρχία, επομένως δεν υπάρχει πλέον συζήτηση μεταξύ αριστεράς και δεξιάς.
Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017 14:46

Φασισμός – Σταλινισμός

Κώστας Κούσιαντας Η πρωτοβουλία της εσθονικής προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τη διοργάνωση διυπουργικής συνόδου, στις 23 Αυγούστου στο Ταλίν, με θέμα «Η κληρονομιά που άφησαν στον 21ο αιώνα τα εγκλήματα από Κομμουνιστικά Καθεστώτα», αποτελεί κατά μία έννοια έναν αρνητικό εορτασμό για τα 100χρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης, αλλά πέραν αυτού, όπως έχει επισημανθεί και από όλα σχεδόν τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης, είναι ταυτόχρονα και μία -έστω και υπόρρητη- εξομοίωση του «κομμουνισμού» με τον φασισμό.
Μοσέ Λεβίν Κατά τον Λένιν, οι ηγέτες του κόμματος δεν είχαν κατανοήσει ούτε τη βασική αρχή που θά ‘πρεπε να τους οδηγεί ώστε να δώσουν με διεθνιστικό πνεύμα μια λύση στο πρόβλημα των εθνοτήτων. Το προλεταριάτο έπρεπε για το δικό του συμφέρον να κερδίσει την εμπιστοσύνη των όμορων Δημοκρατιών. Αυτοί είναι τελείως δύσπιστοι προς το μεγαλύτερο έθνος που τους έχει προκαλέσει τις πιο αιματηρές πληγές και τόσες επανειλημμένες αδικίες. Αν λοιπόν το μεγάλο έθνος αρκείται να διακηρύττει μια απλή τυπική ισότητα, η στάση του αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί αστική.
Σελίδα 9 από 27