Deborah Roberts, Lance Selfa, Alan Maass και Nancy MacLean Το εμπόριο σκλάβων παρείχε τους πόρους που χρηματοδότησαν τη Βιομηχανική Επανάσταση στην Αγγλία και αργότερα στην Αμερική... Αλλά οι δούλοι δεν συμφωνούσαν. Υπήρχαν πολλές περιπτώσεις σκλάβων που δολοφόνησαν επιστάτες. Σε τρεις φυτείες της Λουιζιάνας, οι σκλάβοι σκότωσαν όλους τους επιστάτες, μοιράζοντας μεταξύ τους τους χοίρους και τα κοτόπουλα των φυτειών - παίρνοντας αποτελεσματικά τον έλεγχο. Αυτές οι εξεγέρσεις επαναλήφθηκαν σε όλο τον Νότο.
Πρέπει λοιπόν να πούμε για τις νέες συνοριακές γραμμές της Βαλκανικής Χερσονήσου πως, ανεξάρτητα με το πόσο θα κρατήσουν, έχουν χαραχτεί πάνω στα καταξεσκισμένα, αφαιμαγμένα κι εξουθενωμένα ζωντανά κορμιά των εθνών. Ούτε ένα απ’ αυτά τα βαλκανικά έθνη δεν κατόρθωσε να μαζέψει όλα τα σκορπισμένα κομμάτια του. Και, ταυτόχρονα, όλα τους, περιέχουν τώρα στην επικράτειά τους μια συμπαγή εχθρική εθνότητα. Αυτοί είναι οι καρποί ενός πολέμου που καταβρόχθησε - σε σκοτωμένους, τραυματίες και θύματα της αρρώστιας - πάνω από μισό εκατομμύριο άνδρες. Ούτε ένα από τα βασικά προβλήματα της βαλκανικής ανάπτυξης δεν επιλύθηκε.
Β. Ι. Λένιν Ο αναπτυσσόμενος καπιταλισμός γνωρίζει δυο ιστορικές τάσεις στο εθνικό ζήτημα. Η πρώτη είναι το ξύπνημα της εθνικής ζωής και των εθνικών κινημάτων, η πάλη ενάντια σε κάθε εθνικό ζυγό και η δημιουργία εθνικών κρατών. Η δεύτερη είναι η ανάπτυξη και η επιταχυνόμενη σύσφιξη των κάθε λογής σχέσεων ανάμεσα στα έθνη, το σπάσιμο των εθνικών φραγμών, η δημιουργία της διεθνούς ενότητας του κεφαλαίου, της οικονομικής ζωής γενικά, της πολιτικής, της επιστήμης κλπ.
Παντελής Πουλιόπουλος Αν μας λέγανε μονάχα ότι ένα καθεστώς που καταργεί το κοινοβούλιο και διαλύει τις εργατικές οργανώσεις πρέπει σήμερα να το λέμε φασισμό, όπως συνηθίσανε να κάνουν οι περισσότεροι φιλελεύθεροι αστοί σ’ όλες τις απολυταρχικές χώρες, θα είτανε τότε ζήτημα απλώς να διαλέξουμε την καταλληλότερη προπαγανδιστική ονομασία. Αλλά το ζήτημα είναι όχι για το όνομα παρά για τις κοινωνικές βάσεις, τα πολιτικά στηρίγματα της σημερινής διχτατορικής κυβέρνησης στην Ελλάδα και για τα καθήκοντά μας απέναντι της. Και είναι γνωστό σε μας ότι η ασάφεια και τα διφορούμενα στους όρους που κάθε φορά χρησιμοποιούμε, κλείνουνε συνήθως μια εσφαλμένη ή συγχυσμένη…
Σπύρος Μαρκέτος Το 1930 η κυβέρνηση Βενιζέλου μεσουρανούσε. Ο χαρισματικός ηγέτης των Φιλελευθέρων, ανατρέποντας τις πολιτικές ισορροπίες, είχε επιστρέψει από την αυτοεξορία του σαν σωτήρας, και φαινόταν να έχει εδραιωθεί. Το αντίπαλο καπιταλιστικό στρατόπεδο, οι αντιβενιζελικοί, που δεν ήταν πάντοτε και μοναρχικοί, παρέπαιε διασπασμένο και αδύναμο. Διώχνοντας από την κυβέρνηση την προηγούμενη ηγεσία του κόμματος των Φιλελευθέρων, που ο ίδιος είχε ιδρύσει παλιότερα, ο Βενιζέλος είχε κερδίσει πρωτοφανή πλειοψηφία στις εκλογές του 1928. Αναδημοσίευση από το Πριν
Παντελής Πουλιόπουλος Μια μεγάλη τραγική ειρωνεία περιμένει αύριο το νομοθέτη της καπιταλιστικής αντίδρασης. Ζητεί να φιμώσει στόματα, να τρομοκρατήσει συνειδήσεις, να εγκαθιδρύσει τη γαλήνη του νεκροταφείου μέσα στο ταραγμένο από την πιο βαθειά κρίση κοινωνικό του σύστημα ενώ δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να ξαπολύει τρικυμίες, θύελλες και κοινωνικές συγκρούσεις, που ούτε καν τις υποπτεύεται σήμερα. Και η μεγαλύτερη διέγερση προς τις αναστατώσεις αυτές, δεν είναι άλλη παρά η ανικανότητα του συστήματος να βρει μια οποιαδήποτε λογική διέξοδο στη σημερινή γενική του κρίση εξασφαλίζοντας ανθρώπινους όρους ζωής και εργασίας στη μεγάλη μάζα του πληθυσμού και η λυσσασμένη του προσπάθεια να…
Σελίδα 11 από 27