Τα μαύρα ρόδα ανθίζουν μια ζωή...Αυτό είναι ένα ανοιχτό κάλεσμα. Προς κάθε άνθρωπο που βλέπει τον εαυτό του μέσα σε αυτή την διαδικασία και τις δράσεις που θα προκύψουν. Προς κάθε άνθρωπο που έχανε το ηλιοβασίλεμα γιατί αισθανόταν άβολα να περάσει την ανοιχτή πόρτα της αυλής μιας κατάληψης. Συμμετέχουμε στην Απεργία της Πέμπτης 10 Ιούνη και στη συγκέντρωση στην Πλατεία Αγοράς στις 10:00 το πρωί. Ανοιχτή συνέλευση στην αυλή της Rosa Nera κάθε μέρα στις 7 μ.μ.
Η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει, σύμφωνα με την πάγια τακτική της για μπαράζ νομοθετήσεων εν μέσω πανδημίας, ένα νομοσχέδιο-τερατούργημα που το παρουσιάζει, με στήριξη από τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ, ως εκσυγχρονισμό που προστατεύει τους εργαζόμενους, εναρμονίζοντας τη νομοθεσία στα νέα δεδομένα. Δεν πρόκειται όπως ισχυρίζονται, για κανόνες που θα βάλουν τάξη σε ό,τι ήδη συμβαίνει, αλλά πρόκειται για νομιμοποίηση και επέκταση της εργασιακής ζούγκλας, κατάργηση του 8ώρου, ένταση της εκμετάλλευσης, ξεχείλωμα του χρόνου εργασίας, διεύρυνση της ελαστικής απασχόλησης και κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων.
“Ήμασταν άτυχοι γιατί μας λείπουν 29 εναέρια μέσα πυρόσβεσης” δήλωσε ο κύριος Χαρδαλιάς, υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, για την μεγάλη φωτιά στα Γεράνεια όρη, ενώ ο κύριος Νίκας, περιφερειάρχης Πελοποννήσου, ανακάλυψε ότι φταίει η ερήμωση της υπαίθρου. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι παλιά στην περιοχή της Περαχώρας 2.000 άνθρωποι εργάζονταν στο δάσος (ρετσίνι, υλοτομία κλπ). Συμπληρώνουμε εμείς ότι και στον Ταΰγετο (Σιλίμποβες, δάσος Βασιλικής κ.α.) γινόταν το ίδιο. Δεν αρκούν όμως οι σωστές διαπιστώσεις. Ποιες πολιτικές έδιωξαν τους ανθρώπους από την ύπαιθρο; Δεν ήταν οι πολιτικές της ΕΕ, των καθεστωτικών κομμάτων και των κυβερνήσεων που τις υλοποιούσαν με φανατισμό;
Πρόκειται για ένα τεράστιο πλήγμα στην ελεύθερη, μη εμπορευματοποιημένη και δημόσια διάθεση και αυτοδιάθεση της καλλιτεχνικής δημιουργίας στο κοινό της πόλης. Στα πλαίσια της πολιτικής «Νόμος Τάξη Κέρδη» της κυβέρνησης και της δημαρχίας Μπακογιάννη, η επίθεση που δέχεται το «Εμπρός» δεν είναι τυχαία. Χρησιμοποιούνται μάλιστα επικοινωνιακά ψέματα: κανένα παράπονο δεν εκφράστηκε από τη γειτονιά, καθώς ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος παραμένει κλειστός όλο το διάστημα της πανδημίας.
Όλο και πιο συχνά, πρόσφυγες χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της έλλειψης επαρκούς φροντίδας για τη σωματική και ψυχική υγεία τους, που μαζί με τις άθλιες συνθήκες διαμονής, αποτελούν τις αιτίες αυξημένων θανάτων στα στρατόπεδα προσφύγων. Τελευταίο θύμα, ένας 51χρονος Ιρανός πρόσφυγας. Έχασε τη ζωή του από καρδιακό επεισόδιο το βράδυ στις 9/5, στη δομή της ΒΙΑΛ στη Χίο όπου διέμενε από το 2018, ενώ ήταν γνωστό ότι έπασχε από στεφανιαία νόσο. Πάλι στο ίδιο στρατόπεδο στις 3/5, είχε πεθάνει ένας 28χρονος Σομαλός που το σώμα του βρέθηκε καλυμμένο από τρωκτικά, με προβλήματα εξάρτησης από το αλκοόλ.
Από την πρώτη μέρα που διορίστηκε ως υφυπουργός Υγείας, αρμόδια για την ψυχική υγεία, η Ζωή Ράπτη δεν άφησε στιγμή να περάσει, με τις διαδοχικές υπουργικές αποφάσεις που εξέδωσε, χωρίς έμπρακτα να δείξει την αποστολή που της έχει ανατεθεί να επιτελέσει: την πλήρη διάλυση ενός ήδη απεξαρθρωμένου δημόσιου συστήματος ψυχικής υγείας και την ολοταχή ιδιωτικοποίησή του. Πώς, άλλωστε, θα μπορούσε να είναι διαφορετικά σ΄ ένα Υπουργείο Υγείας που αντιμετωπίζει συνολικά την Υγεία, εν μέσω πανδημίας, προς αυτή την κατεύθυνση και από μια κυβέρνηση που αξιοποιεί την πανδημία για να περάσει μέτρα που ανατρέπουν ό,τι είχε απομείνει στο πεδίο των εργασιακών…
Σελίδα 1 από 96