Super User
Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις Π.Ε.: Ο κος Χασάπης φανατικός υποστηρικτής του μνημονίου!
Την Τρίτη 1/10/2015 δεκάδες Σύλλογοι Εκπαιδευτικών ΠΕ και Σύλλογοι Γονέωνπραγματοποίησαν συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας. Η συγκέντρωση ήταν μια κραυγή αγωνίας για τα κλειστά σχολεία (γενικά, ειδικά, νηπιαγωγεία, ολοήμερα) και τις ελλείψεις εκπαιδευτικών.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ - Η «δικαιοσύνη» τους, εκδικείται ..
Χρειάστηκαν 18 μέρες απεργίας πείνας για να δικαιωθεί έστω και ελάχιστα η Εύη Στατήρη, σύντροφος του Γεράσιμου Τσάκαλου που κατηγορείται για συμμετοχή στους «Πυρήνες της Φωτιάς» και να αποφυλακιστεί. Χρειάστηκε να κινδυνέψει η ζωή ακόμα ενός ανθρώπου για να κερδηθούν τα αυτονόητα ή έστω, ένα πολύ μικρό κομμάτι από αυτά. Γιατί οι όροι της απελευθέρωσης της Εύης Στατήρη δεν αποδεικνύουν κάτι διαφορετικό από το γεγονός ότι οι ελληνικές διωκτικές αρχές είναι εκδικητικές και επιδιώκουν την εξόντωση όποιου και όποιας ορθώνει ανάστημα.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ - Όχι άλλους «θεούς και δαίμονες» στα σχολεία
Η καταφυγή του πολιτικού που δεν κρατάει ούτε 24ωρο το λόγο του είναι η «παραποίηση δηλώσεων». Αυτή επικαλέστηκε η νέα ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για την «κωλοτούμπα» στο θέμα της απαλλαγής μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών αμέσως μόλις οι κυβερνητικοί συνέταιροι της «αριστεροδέξιας» κυβέρνησης ένιωσαν ότι ενοχλείται λίγο το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» η επίσημη εκκλησία ύψωσε την αντιδραστική της φωνή.
ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΥΗΣ ΣΤΑΤΗΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
Από το Γενικό Κρατικό Νίκαιας όπου νοσηλεύεται, με σοβαρούς κινδύνους για τη σωματική ακεραιότητά της σύμφωνα με την ιατρική γνωμάτευση, η Εύη Στατήρη, απεργός πείνας από τις 14 Σεπτεμβρίου, γράφει…
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Το ΚΚΕ και η εργατική τάξη - πού βρίσκεται η συντηρητικοποίηση;
Λέανδρος Μπόλαρης
«Τους δοκίμασες, τώρα με το ΚΚΕ ανοίγουμε το δρόμο της ανατροπής…» ήταν το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του κόμματος. Όμως το βράδυ της 20 Σεπτέμβρη το ΚΚΕ έμεινε στάσιμο σε ποσοστό σε σχέση με τις εκλογές του Γενάρη (5,55% έναντι 5,47%) ενώ σε απόλυτους αριθμούς έχασε περίπου 38.000 ψήφους. Τι συνέβη λοιπόν;
ΠΕΜΠΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ, 11ΠΜ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ - Όχι στις ρατσιστικές συνάξεις-Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι!
ΠΕΜΠΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ, 11ΠΜ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ - Όχι στις ρατσιστικές συνάξεις-Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι!
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 8 π.μ. Φυλακές Κορυδαλλού. Όλοι, όλες στο πλευρό της Μάγδας Φύσσα
ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας: Κανένα εργοστάσιο κλειστό, κανείς απολυμένος! Δικαίωση των αιτημάτων των απεργών εργαζομένων της ΒΙΣ!
Παρασκευή 25/9/15 ο ιδιοκτήτης της ΒΙΣ Φιλίππου ανακοινώνει την οριστική παύση λειτουργίας του τμήματος Χαρτοποιίας. Οι 31 εργαζόμενοι στο τμήμα μαθαίνουν ότι σε λίγο καιρό θα βρεθούν άνεργοι. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία του ΕΚΒ δηλώνει «αιφνιδιασμένη», μιας και είχε εμπιστευθεί τις υποσχέσεις του Φιλίππου περί «αναπτυξιακού - εκσυγχρονιστικού πλάνου» για την επιχείρηση. Βουλευτές καλούνται να «ευαισθητοποιηθούν» γύρω από το «δράμα» των υπό απόλυση εργαζομένων, ενώ πρώτα έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να συνθλίψουν το υποτυπώδες νομικό οπλοστάσιο υπεράσπισης του κόσμου της εργασίας απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία.
Χιλή 1972-73: Οι εργάτες ενωμένοι
Μάικ Γκονζάλες
Ο Salvador Allende ήρθε στην εξουσία σαν εκπρόσωπος ενός συνασπισμού έξι κομμάτων με την επωνυμία Λαϊκή Ενότητα (UP), στην έκτη κατά σειρά εμφάνιση του ως εκπρόσωπος μίας τέτοιας ευρείας συμμαχίας. Τα κύρια μέρη του Λαϊκού Μετώπου ήταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα, μέλος του οποίου ήταν ο Allende και το Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής. Και τα δύο κόμματα διεκδικούσαν την πολιτική ηγεμονία της Χιλιανής εργατικής τάξης. Η ηγεμονία τους αυτή ήταν αποτέλεσμα μίας αδιάκοπης ιστορίας εργατικών αγώνων, που είχε ξεκινήσει από τις ηρωικές απεργίες των εργατών λιπασμάτων την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα.... Τα γεγονότα της Χιλής παρουσιάζουν ένα δραματικό παράδοξο. Η εργατική τάξη εξάσκησε άμεσα την δύναμη της για την υπεράσπιση των κατακτήσεων της. Όσο όμως αυτή η άμυνα μεγάλωνε φτάνοντας σε αμφισβήτηση του ίδιου του αστικού καθεστώτος, τόσο η ανταπάντηση της παραδοσιακής πολιτικής ηγεσίας της εργατικής τάξης ήταν ο στρατός προκειμένου αποκαταστήσει την δύναμη αυτού του κράτους. Αυτό ήταν το πλαίσιο, μέσα στο οποίο η εκφοβισμένη αστική τάξη θα αποφάσιζε την πλέον βάρβαρη και κτηνώδη απόφαση στην ταξική πάλη, το στρατιωτικό πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1973.



