Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019 11:27

Αλληλεγγύη στο Κίνημα Προσφύγων στην Ελλάδα

Ανακοίνωση Αλληλεγγύης στο Κίνημα Προσφύγων στην Ελλάδα

بيان تضامني مع حراك اللاجئين من أجل الحرية والعدالة

Κίνημα Παλαιστινιακής Νεολαίας (PYM / Palestinian Youth Movement)

(حركة الشباب الفلسطيني)

Υιοθετήθηκε από τη Συμμαχία Σοσιαλιστών/ριών Μέσης Ανατολής και από την ομάδα Νοτιοδυτικών Ασιατών και Βορειοαφρικανών του Λος Άντζελες (Alliance of Middle Eastern Socialists and Southwest Asian & North Afrikan – Los Angeles / SWANA-LA)

(مجموعة جنوب غرب آسيا وشمال افريقيا - لوس انجليس)

(تحالف الاشتراكيين/ات في الشرق الأوسط)

 

Εκδόθηκε στις 9 Μαρτίου 2019

 

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το ελληνικό Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής κάτω από έντονες πιέσεις τις Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει η παροχή βοήθειας σε μετρητά και στέγαση για τους επίσημα αναγνωρισμένους πρόσφυγες.

Η απόφαση είναι αποτέλεσμα πολυετών πολιτικών διακρίσεων που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι οποίες καθιστούν ακόμα πιο επισφαλή την ζωή των εξαιρετικά ευάλωτων κοινοτήτων των προσφύγων στην Ελλάδα. Η κατάργηση των κρίσιμων υπηρεσιών βοήθειας και στέγασης επιδεινώνει την έλλειψη πρόσβασης των προσφύγων σε βασικές ανάγκες και στη δικαιοσύνη, ενώ παράλληλα συντελεί στο να αναγκάζονται οι πρόσφυγες να στρέφονται σε συχνά ad hoc και αυθαίρετα δίκτυα για την αναζήτηση της βασικής επιβίωσής τους. Συγκεκριμένα, μετά την εφαρμογή της συμφωνίας του Μαρτίου του 2016 μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας, οι πρόσφυγες στερούνται τα δικαιώματαα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, για την αναζήτηση ασύλου και προστασίας σε μια ασφαλή τρίτη χώρα. Πολλοί ειδικοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα και νομικές οργανώσεις και άτομα καθιστούν σαφές ότι η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας παραβιάζει και δεν τηρεί το διεθνές δίκαιο.

Μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, με την οποία οι ευρωπαϊκές χώρες επιτάχυναν το κλείσιμο των συνόρων τους, πολλοί πρόσφυγες έχουν παγιδευτεί στην Ελλάδα, δεν μπορούν να συνεχίσουν το ταξίδι τους καθώς το κλείσιμο των συνόρων έχει γίνει αυστηρότερο και δεν μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους λόγω απειλών για τη ζωή τους. Το ελληνικό και το ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου δεν προσέφερε ασφαλή και νόμιμη οδό για να ζητήσουν άσυλο και αντίθετα προορίζει χιλιάδες ανθρώπους για απέλαση. Καλούμε την ΕΕ να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να επιτρέψει σε όλους/ες όσους/ες έχουν φτάσει στην Ελλάδα να ζητήσουν άσυλο. Η κατάργηση της βοήθειας και των υπηρεσιών στέγασης στις ήδη εύθραυστες πολιτικές οικονομικές συνθήκες της Ελλάδας μπορεί να επιδεινώσει και θα επιδεινώσει την ανθρωπιστική κρίση ενός ήδη ευάλωτου πληθυσμού που αντιμετωπίζει στρατιωτικής μορφής κράτηση, παράτυπο νομικό σύστημα, περιορισμένη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, στην ενημέρωση και σε πόρους.

Εμείς το Κίνημα Παλαιστινιακής Νεολαίας (PYM) και η Συμμαχία των Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοδυτικής Ασίας και της Βόρειου Αφρικής - Λος Άντζελες (SWANA-LA), στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στο αναπτυσσόμενο Κίνημα Προσφύγων στην Ελλάδα, οι οποίοι αυτοοργανώνονται ενάντια στις βιαιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ελληνικού κράτους, στην αδιαφορία του Συστήματος των Διεθνών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και ενάντια στην τρομοκρατική βία που αναπτύσσεται από ευρωπαϊκούς δεξιούς υπερεθνικιστικούς σχηματισμούς όπως το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Ως συλλογικότητα των Παλαιστινίων και μέλη της Διασποράς της Νοτιοδυτικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής (SWANA), που εργάζονται για την προώθηση της δικαιοσύνης και της απελευθέρωσης στην Παλαιστίνη, γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά τον αγώνα της εξόδου, της αναγκαστικής μετακίνησης και της ανιθαγένειας. Για περισσότερα από εβδομήντα χρόνια, οι Παλαιστίνιοι/ες πρόσφυγες –που αποτελούν αυτό που αναγνωρίζουν τα Ηνωμένα Έθνη ως η πιο μακροχρόνια κοινότητα των προσφύγων– έχουν διαλύσει τις ζωές τους με την μακροχρόνια διαμονή σε στρατόπεδα σε ολόκληρη την αραβική περιοχή περιμένοντας την επιστροφή τους στην αγαπημένη πατρίδα τους. Γι’ αυτούς τους λόγους, κατανοούμε τον πόνο, τη δυστυχία, τις ανάγκες και τις προσδοκίες της αυξανόμενης παγκόσμιας εκτοπισμένης κοινότητας η οποία από το 2017 ανέρχεται σε 64 εκατομμύρια ανθρώπους και επιβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλες τις εκτοπισμένες κοινότητες σε όλο τον κόσμο και στο αναπτυσσόμενο προσφυγικό κίνημα στην Ελλάδα.

Αξιοποιούμε αυτή την εξοικείωση με το προσφυγικό [την κατάσταση του/της πρόσφυγα] για να ενεργοποιήσουμε υπηρεσίες με βάση τις κοινότητες, με πολιτιστική συνάφεια και λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα από τα ψυχολογικά τραύματα και τις πολιτικές κινητοποιήσεις που αμφισβητούν τη φυλετική επιτήρηση, την κακομεταχείριση, τη στρατιωτικοποίηση των συνόρων, τους πολέμους και τον ιμπεριαλισμό και τις ξενοφοβικές πολιτικές επανεγκατάστασης προσφύγων και μεταναστών/στριών. Μέρος της δουλειάς μας αναπτύχθηκε μέσα από τις επαφές μας με τις αφηγήσεις και τις οργανωτικές προσπάθειες των προσφύγων στην Ελλάδα που προέρχονται από τη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη, το Αφγανιστάν, το Ιράν, την Παλαιστίνη, τη Δυτική και την Ανατολική Αφρική και μια σειρά εθνικών προελεύσεων από όλη την Ασία και την Αφρικανική Ήπειρο. Εμπνέουν σε εμάς την πεποίθηση ότι ένας νέος κόσμος είναι όχι μόνο εφικτός αλλά και αναγκαίος, καθώς έχουν επιβιώσει από αδιανόητη βία και έχουν επιδείξει τεράστια αντοχή ενάντια στις αντιξοότητες. Έχουν δώσει ένα παράδειγμα για τις κοινότητες παγκοσμίως καθώς έχουν επιδείξει δύναμη και αποφασιστικότητα επιβιώνοντας από τη βία στην πατρίδα τους, στα επικίνδυνα ταξίδια θανάτου στην Ευρώπη και στις τρομερές συνθήκες των καταυλισμών, των κέντρων κράτησης και των καταλήψεων από τότε που βρέθηκαν στην Ελλάδα.

Επισημαίνουμε ότι ο λόγος για τον οποίο οι κοινότητες αυτές έχουν γίνει κατ’ αρχάς πρόσφυγες είναι βαθιά συνδεδεμένος με τον ρόλο του εθνικού και παγκόσμιου καπιταλισμού. Οι παγκόσμιες δυνάμεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (UNSC) –που έχουν εντολή να διαφυλάξουν την παγκόσμια ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα –έχουν παράξει και επωφεληθεί από πολέμους στην περιοχή, από τις επιπτώσεις του φυλετικού καπιταλισμού στις παγκόσμιες οικονομίες του Νότου και στις περιβαλλοντικές συνθήκες και από τοπικά αυταρχικά καθεστώτα που καταστέλλουν τη διαφωνία και τις προσδοκίες των λαών για απελευθέρωση. Είτε ως αποτέλεσμα της λεηλασίας από την αυτοκρατορία είτε από την άνοδο του εθνικιστικού καπιταλιστικού αυταρχισμού, αυτές οι κοινότητες έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους τις πιο πολλές φορές επειδή δεν υπήρχε κανένας τρόπος για να επιβιώσουν εκεί. Ξεκίνησαν δύσκολες και επικίνδυνες διαδρομές για να φτάσουν στην Ελλάδα, τις πρώτες ακτές της ΕΕ, και επέζησαν από τη βία ομάδων περιφρούρησης και του κράτους σε όλη αυτή την διαδρομή και από την εκμετάλλευση από τις βιομηχανίες λαθρεμπορίου και εμπορίας ανθρώπων. Επιβεβαιώνουμε την πεποίθησή μας ότι η ανθρώπινη κινητικότητα πρέπει να είναι ένα σεβαστό και προστατευμένο ανθρώπινο δικαίωμα και να μην τιμωρείται. Το δικαίωμα επιστροφής, το δικαίωμα διαμονής και το δικαίωμα μετακίνησης είναι όλα κρίσιμα για την εξασφάλιση ενός ασφαλούς και δίκαιου κόσμου.

Στην Ελλάδα, οι συνθήκες για τους πρόσφυγες που περιμένουν τις αποφάσεις επανεγκατάστασης ή απέλασης είναι το λιγότερο δύσκολες. Οι κακές υπηρεσίες ιατρικής βοήθειας και η έλλειψη κατάλληλων υπηρεσιών ανθρωπιστικής βοήθειας, η μακροχόνια κατάσταση κακών συνθηκών υγείας στα στρατόπεδα προσφύγων, οι περιορισμένες υπηρεσίες κοινωνικής, γλωσσικής και οικονομικής ενσωμάτωσης, η έλλειψη κατάλληλων υπηρεσιών πληροφόρησης για την ψυχική υγεία που να λαμβάνουν υπόψη τα ψυχικά τραύματα αυτών των κοινοτήτων και ουσιαστικά η έλειψη ευκαιριών απασχόλησης και αυτοσυντήρησης, καθώς η Ελλάδα πληττεται από τη δικιά της οικονομική κρίση, καθιστούν άθλια τη ζωή για τους πρόσφυγες. Ως εκ τούτου, ζητάμε από την ΕΕ και το ελληνικό κράτος να μην μειώσουν την παροχή βοήθειας σε μετρητά και σε στέγαση, αλλά ζητάμε να αυξήσουν τους πόρους για όλα τα άτομα που φθάνουν στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης ιατρικής βοήθειας, υπηρεσιών ψυχικής υγείας και πολλά άλλα.

Επιπλέον, οι κατηγοριοποιήσεις διακρίσεων του ποιος είναι επίσημα αναγνωρισμένος ως πρόσφυγας και ποιος υποβιβάζεται σε «οικονομικό μετανάστη» προκαλεί εντάσεις μεταξύ των κοινοτήτων των προσφύγων που ανταγωνίζονται για βασικούς πόρους σε ένα πλαίσιο έλλειψης που δημιουργείται από την ΕΕ. Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή οι πολιτικές της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας έχουν μέτρα που προκαλούν διακρίσεις για το ποια εθνοτικά/εθνικά/πολιτικά υποκείμενα αξίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ποια όχι. Ενώ αναγνωρίζουμε τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών και των εμπειριών διαφορετικών ομάδων, απορρίπτουμε τις ψευδείς διακρίσεις και τους ορισμούς της ΕΕ και των διεθνών κοινοτήτων σχετικά με το ποιος έχει δικαίωμα να ζητήσει άσυλο, ανθρώπινα δικαιώματα και υπηρεσίες και πιστεύουμε ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται από το διεθνές δίκαιο.

Αν και οι Διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανωσεις (INGO) δεν ανταποκρίθηκαν στις βασικές ανάγκες των προσφύγων και στην πραγματικότητα συχνά συμβάλλουν στη βία που βιώνουν οι πρόσφυγες, η παροχή υλικής βοήθειας και οι υπηρεσίες στέγασης ήταν δύο από τις μοναδικές γραμμές ζωής που επέτρεψαν σε αυτούς τους πρόσφυγες να επιβιώσουν. Μέρος του προβλήματος έγκειται στη δομή των INGO. Δυστυχώς, τα πολιτικά κινήματα έχουν συρρικνωθεί εξαιτίας των περιορισμών από τις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και τους δωρητές των INGO, που βασίζονται βασικά σε εταιρικές δομές διακυβέρνησης που αποσκοπούν στη διατήρηση της ιεραρχίας, του χρηματικού κέρδους και της διασφάλισης της υλικής καπιταλιστικής παραγωγικότητας σε αντίθεση με την επικέντρωση στις ανάγκες των πληγέντων πληθυσμών επιτόπου και στη συλλογική επούλωση και τη μετασχηματιστική δικαιοσύνη. Συχνά, οι υπηρεσίες που οι οργανισμοί αυτοί αποσκοπούν να προσφέρουν, βασίζονται σε αυτές τις προσδοκίες, και απομακρύνονται από τα πιο επείγοντα και λιγότερο μετρήσιμα αποτελέσματα που οι κοινότητες χρειάζονται πραγματικά. Εντούτοις, η βοήθεια και η στέγαση είναι μια πολύ γνωστή, τεκμηριωμένη και κρίσιμη ανάγκη για τις κοινότητες των προσφύγων. Πιστεύουμε ότι η ικανοποίηση των βασικών αναγκών επιβίωσης των κοινοτήτων μας πρέπει να αποτελεί κρίσιμη συνιστώσα του μακροπρόθεσμου ριζοσπαστικού κινηματικού μας έργου, το οποίο στοχεύει στην κατάργηση των τρόπων με τους οποίους οι ΜΚΟ και οι INGO οικειοποιούνται τα επαναστατικά αιτήματα για αλλαγή.

Αναγνωρίζουμε ότι οι ανάγκες, οι επιθυμίες και οι εμπειρίες των προσφύγων στην Ελλάδα μοιάζουν πολύ με εκείνες των ανθρώπων χωρίς χαρτιά στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και παγκοσμίως και ότι οι συστημικές μορφές καταπίεσης είναι συγκλίνουσες. Καθώς τα συστήματα αυτά στην Ελλάδα συγκλίνουν μεταξύ των ιδιωτικών πολιτοφυλακών και των υπηρεσιών ελέγχου των συνόρων, του ελληνικού κράτους, των διεθνών τομέων βοήθειας και των ακροδεξιών δυνάμεων, στις ΗΠΑ το βλέπουμε αυτό μέσα από τις συμμαχίες που εκδηλώνονται μεταξύ ιδιωτικών επιχειρήσεων ασφάλειας και στρατιωτικοποίησης των συνόρων, της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων και της εθνικιστικής πολιτοφυλακής. Επίσης, στο Μεξικό, βλέπουμε αυτές τις συνδέσεις μεταξύ των υπερασπιστών της Λευκής Υπεροχής και του κράτους στην επίθεσή τους εναντίον των αιτούντων άσυλο. Για τους λόγους αυτούς, ως μέρος μιας παγκόσμιας κοινότητας που αγωνίζεται για δικαιοσύνη και απελευθέρωση, επιβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας προς τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο από την Κεντρική Αμερική μέχρι την Ασία και την Αφρική απορρίπτοντας αποικιακούς φραγμούς στη μετανάστευση που προκαλούν απάνθρωπες συνθήκες που επιβάλλονται παγκοσμίως από τα κράτη του Βορά. Η αλληλεγγύη δεν αποτελεί ούτε εγγύηση ούτε απαίτηση - είναι επιλογή. Επιλέγουμε να σταθούμε, δίπλα-δίπλα και να οικοδομήσουμε ένα κοινό αγώνα ενάντια στην κρατική βία στις χώρες μας και στο εξωτερικό.

Μετάφραση: e la libertà

«Statement of Solidarity with Refugee Movement in Greece», Palestinian Youth Movement, 9 Μαρτίου 2019 και Alliance of Middle Eastern Socialists, 11 Μαρτίου 2019

 

 

 

بيان تضامني مع حراك اللاجئين من أجل الحرية والعدالة

من: حركة الشباب الفلسطيني

بتأييد من: مجموعة جنوب غرب آسيا وشمال افريقيا - لوس انجليس

لقد أعلنت وزارة الهجرة في اليونان في وقت سابق من هذا الأسبوع، وتحت ضغط من الاتحاد الأوروبي، أن المساعدات المالية وخدمات إسكان اللاجئين المعترف بهم رسمياً سيتم ايقافها. ولقد جاء هذا القرار بعد سنوات من السياسات الغير عادلة التي تنتهك قوانين حقوق الإنسان الدولية، والتي فاقمت من خطورة أوضاع اللاجئين المتزعزعة. سيؤدي إيقاف المساعدات الضرورية وخدمات الإسكان إلى تفاقم مشكلة افتقار اللاجئين إلى إمكانية الوصول إلى الاحتياجات الأساسية والعدالة، ويزيد من تعقيد شبكة النظم القانونية والاجتماعية الاستبدادية في كثير من الأحيان، والتي يُجبَر اللاجئون على اجتيازها للبقاء على قيد الحياة. فحق اللاجئين المشروع دوليا بطلب اللجوء والحماية في بلد ثالث أكثر أماناً يتم رفضه، ويتم هذا بالتحديد منذ إبرام اتفاقية مارس/ آذار 2016 بين الاتحاد الأوروبي وتركيا. وقد بينت منظمات قانونية ومنظمات حقوق الإنسان والعديد من الشخصيات البارزة، أن الاتفاق المبرم بين الاتحاد الأوروبي وتركيا ينتهك القوانين الدولية ولا يلتزم بها.

وما أن تم توقيع هذا الاتفاق بين الاتحاد الأوروبي وتركيا إلى أن سارعت الدول الأوروبية إلى إغلاق حدودها، مما أدى إلى حصار اللاجئين في اليونان حيث أصبحوا غير قادرين على إكمال رحلاتهم بسبب صعوبة تجاوز الحدود وفي الوقت نفسه غير قادرين على العودة إلى ديارهم بسبب ما يشكله هذا من خطر على حياتهم. ولم يقدم نظام اللجوء اليوناني ولا الأوروبي طريقاً آمناً وقانونياً لطلب اللجوء، بل قرر بدلاً من ذلك ترحيل آلاف اللاجئين. نحن ندعو الاتحاد الأوروبي إلى احترام القانون الدولي والسماح بتقديم طلبات اللجوء لجميع الوافدين إلى اليونان. إن إلغاء المساعدات وخدمات الإسكان في الظروف الاقتصادية السياسية الهشة في اليونان، يمكن أن يؤدي، بل لا بد من ان يؤدي إلى تفاقم الأزمة الإنسانية للاجئين المستضعفين أصلاً، والذين يواجهون مخاطر الاعتقال العسكري، ونظام قانوني غير معتاد، وشح في الوصول إلى المصادر والمعلومات الحقوقية.

نحن في حركة الشباب الفلسطيني (PYM) وتحالف الاشتراكيين الشرق أوسطيين ومجموعة جنوب غرب آسيا وشمال افريقيا - لوس انجليس (SWANA-LA)، نتضامن مع حركة اللاجئين المتنامية في اليونان، الذين ينظمون أنفسهم ضد انتهاكات الاتحاد الأوروبي والدولة اليونانية، وضد النظام الدولي للمنظمات غير الحكومية عديمة الكفاءة، وضد أعمال العنف التي يتم تنظيمها من خلال التشكيلات القومية اليمينية الأوروبية المتطرفة والنامية مثل حزب الفجر الذهبي. كمجموعة من الفلسطينيين وأعضاء مجموعة جنوب غرب آسيا وشمال أفريقيا (SWANA) الموجودة في الشتات، والتي تعمل من أجل ضمان العدالة وتحرير فلسطين، نود ان نقول إننا نعرف جيدا نضال النزوح الجماعي والتهجير القسري، وانعدام الجنسية. لأكثر من سبعين عاماً، لقد هلك اللاجئون الفلسطينيون - الذين يشكلون ما تعترف به الأمم المتحدة بأنهم المجموعة الأطول مدة كلاجئين - في ظروف طويلة الأمد لحياة المخيمات في جميع أقطار المنطقة العربية في انتظار عودتهم إلى وطنهم الحبيب. ولهذه الأسباب، فنحن نفهم الآلام والبؤس والاحتياجات والتطلعات الخاصة بمجتمعاتنا النازحة والمتنامية في جميع أنحاء العالم الذي بلغ تعدادها لغاية عام 2017، 64 مليون شخص، ونؤكد تضامننا مع جميع المجتمعات النازحة في جميع أنحاء العالم ومع حراك اللاجئين الصاعد في اليونان.

نحن نستخدم أُلفتنا مع وضع اللاجئين كي نقدم خدمات حساسة ثقافياً تتمحور حول بنية المجتمع ودورات تأخذ الصدمات النفسية بعين الاعتبار وتعبئة سياسية مناهضة للرقابة العنصرية والاعتقالات ولعسكرة الحدود والحروب والامبريالية ولسياسات الهجرة والتوطين المناهضة للأجانب. جزء من عملنا هذا تطور من خلال تجربتنا مع الروايات والجهود التنظيمية الخاصة باللاجئين القادمين من سوريا، العراق، ليبيا، أفغانستان، فلسطين، إيران، وشرق وغرب أفريقيا ومجموعة من الخلفيات العرقية والوطنية المختلفة من جميع أنحاء آسيا وأفريقيا. وتلهمنا هذه المجموعات بالإيمان بأنه ليس فقط من الممكن بل من الضروري أن يكون هناك عالماً جديداً، فهم قد نجوا من العنف الذي لا يمكن تخيله وأظهروا مرونة عميقة في مواجهة الشدائد. لقد وضعوا نموذجًا للمجتمعات على مستوى العالم حيث أظهروا قوةً وعزماً في البقاء على قيد الحياة في وطنهم، وفي رحلات الموت المحفوفة بالمخاطر إلى أوروبا والظروف المريرة بمخيمات اللجوء، ومراكز الاحتجاز منذ وصولهم إلى اليونان.

نلحظ أن سبب لجوء هذه المجتمعات ذا صلة وثيقة بالقوى الدولية من أعضاء مجلس الأمن – المكلفة بحماية السلام العالمي وحقوق الإنسان – ولكن على عكس مهمتها فهي تقوم بإنتاج حروب المنطقة التربح منها. و لتأثيرات الرأسمالية العنصرية على اقتصاد دول الجنوب العالمي والأوضاع البيئية و للأنظمة السلطوية التي تقمع معارضيها وتطلعات شعوبها إلى التحرر، جزء كبير من أسباب الهجرة واللجوء، سواء كان نتيجة حصاد الامبريالية أم صعود السلطوية القومية، هذه المجتمعات لجأت من بلادها لأن الاوضاع هناك لم تعد تُعاش. فهم أخذوا على عاتقهم رحلات عصيبة وخطيرة للوصول إلى اليونان، أول شواطئ الاتحاد الأوروبي، ونجوا بطريقهم من عنف الدولة ومن استغلال تجار التهريب والهجرة. فنحن هنا نؤكد إيماننا بأن مبدأ حرية تحرك البشر يجب أن يكون حق من حقوق الإنسان المصانة وأنه يجب ألا يتم تجريمه. بما في ذلك حق العودة، حق البقاء، وحق التنقل، جميعهم من الحقوق الأساسية لتأمين عالم آمن وعادل.

في اليونان، أوضاع اللاجئين الذين ينتظرون إعادة التوطين أو أوامر الترحيل أقل ما يقال عنها أنها صعبة. نظام خدمات صحية ضعيف وانعدام خدمات المساعدات الإنسانية الجيدة، أزمات صحية مزمنة في مخيمات اللجوء، خدمات محدودة للإدماج الاجتماعي واللغوي والاقتصادي، عدم وجود خدمات صحة نفسية جيدة تأخذ بعين الاعتبار الصدمات التي تعاني منها هذه المجتمعات وانعدام فرص العمل تقريباً، واعتماد كامل على الذات بسبب الأزمة الاقتصادية التي تعيشها اليونان، جميع هذه العوامل تجعل من حياة اللاجئ في اليونان تعيسة. لذلك فنحن ندعو الاتحاد الأوروبي والدولة اليونانية لعدم قطع المعونات المادية وخدمات الإسكان بل ندعوهم لتوسيع المصادر وإتاحتها لجميع القادمين لليونان متضمنة خدمات الصحة النفسية وغيرها.

بالإضافة إلى ذلك، فإن الصفات الخاصة بمن يشكل لاجئًا معترفًا به رسمياً والذي يتم اعتباره "مهاجراً اقتصادياً" تثير التوترات بين مجتمعات اللاجئين الذين يتنافسون على الموارد الأساسية في إطار ندرة تنتجها سياسات الاتحاد الأوروبي. وهذا خصوصاً نتاجاً لسياسات الاتحاد الأوروبي والمجتمع الدولي التي تفرق بين صفات عرقية / وطنية / سياسية قد تستحق حقوق الإنسان أو لا تستحقها. في الوقت الذي نحترم فيه خصوصية ظروف وخبرات تجارب هذه المجموعات المختلفة، فإننا نرفض الفُرقة والتعريفات الكاذبة التي يتبعها الاتحاد الأوروبي والمجتمع الدولي لمن يحق له طلب اللجوء وحقوق الإنسان والخدمات، ونؤمن أنه يجب منح جميع الأفراد والجماعات هذه الحقوق الأساسية المنصوص عليها في القانون الدولي كما هم دون تفرقة.

بالرغم من أن الجمعيات الغير حكومية الدولية بالكاد تلبي الاحتياجات الأساسية للاجئين وكثيرا ما تساهم بالعنف الذين يتحملونه، فإن المعونات المادية وخدمات الإيواء كانتا من أطواق اللاجئين الوحيدة للنجاة. جزء من المشكلة يكمن في هيكل الجمعيات الغير حكومية الدولية. للأسف أصبحت الحركات السياسية ملزمة بالقيود الذي يضعها متبرعين الجمعيات الغير ربحية والمنظمات الغير حكومية المبنية على أسس إدارة الشركات المصممة للإبقاء التراتبية والأرباح المالية وضمان الإنتاجية الرأسمالية بدلا من التركيز على احتياجات المجتمعات المتأثرة على الأرض وعلى شفائهم الجماعي وعن عمل العدالة التحويلية. غالبا ما تكون الخدمات التي تأمل تقديمها المنظمات مبنية على هذه التوقعات، التي هي بالأساس لا ترقى للاحتياجات الأكثر إلحاحا والذي يكون قياسها أصعب. ولكن في هذه الحالة المعونات وخدمات الإيواء حاجيات معروفة و مرصودة، وحاجة حرجة ومُلحة لتجمعات اللاجئين. نحن نؤمن بأن ضمان الحاجيات الأساسية لمجتمعاتنا جزء أساسي من عملنا الجذري الذي يهدف لتفكيك الوسائل التي تستخدمها الجمعيات الغير حكومية الربحية الدولية لتدجين المطالب الثورية للتغيير.

نحن ندرك أن احتياجات ورغبات وخبرات اللاجئين في اليونان تشبه إلى حد كبير أولئك الذين لا يحملون وثائق في الولايات المتحدة والمكسيك والعالم، وأن أشكال القمع النظامية متقاربة. بينما تتلاقى هذه النظم في اليونان بين الميليشيات الخاصة وتنظيمات مراقبة الحدود، والدولة اليونانية، وقطاعات المعونة الدولية، والقوات اليمينية؛ فنحن في الولايات المتحدة، نرى ذلك من خلال التحالفات التي تدور بين شركات أمن الحدود والشركات العسكرية الخاصة، وقوات الهجرة والجمارك والميليشيات القومية. وكذلك في المكسيك، نرى هذه الصلات بين المجموعات المؤمنة بسيادة البيض والدولة في هجومهم على طالبي اللجوء. لهذه الأسباب، وكجزء من مجتمع عالمي يناضل من أجل العدالة والتحرير، نؤكد تضامننا مع النازحين في جميع أنحاء العالم من أمريكا الوسطى إلى آسيا وأفريقيا في رفض للحواجز الاستعمارية المفروضة على المهاجرين، والتي تتسبب في ظروف غير إنسانية تفرضها دول الشمال العالمية. التضامن ليس بضمان ولا بمتطلب - إنه خيار. لقد اخترنا ان نقف جنباً إلى جنب وأن نبنيَ كفاحاً مشتركاً يقف في وجه عنف الدولة، بالوطن والخارج.

حركة الشباب الفلسطيني، «بيان تضامني مع حراك اللاجئين من أجل الحرية والعدالة»، حركة الشباب الفلسطيني \\ تحالف الاشتراكيين/ات في الشرق الأوسط، مارس 11، 2019

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019 14:49
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο