Παρασκευή, 15 Μαϊος 2020 20:27

Για την Ελένη και κάθε Ελένη είμαστε σε πόλεμο...ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ για το φεμινιστικό κίνημα!

Πολλές γυναίκες σήμερα στα δικαστήρια...ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ για το φεμινιστικό κίνημα! Οι βιαστές και δολοφόνοι της Ελένης Τοπαλούδη καταδικάστηκαν με ισόβια και επιπλέον 15 χρόνια κάθειρξη από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, χωρίς να τους αναγνωρίζεται κανένα ελαφρυντικό!  Η απόφαση του δικαστηρίου για τις ποινές ήταν ομόφωνη, όπως και η απόφαση ενοχής τόσο για τον 23χρονο Έλληνα όσο και για τον 21χρονο αλβανικής καταγωγής, για τον βιασμό και την άγρια δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο. Η ανακοίνωση των ποινών έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από το ακροατήριο. Σχετικά με την καταδίκη για τον άγριο βιασμό, σημειώνεται πως ο νέος ποινικός κώδικας προβλέπει επίσης ποινή ισόβιας κάθειρξης. Ωστόσο επειδή το έγκλημα τελέστηκε ενώ ήταν σε ισχύ ο παλιός ποινικός κώδικας, η ποινή που επιβλήθηκε, αντί για ισόβια, είναι τα 15 έτη.

eleni1

Και πήραμε τα σουτιέν και περιμέναμε το δικηγόρο του Κούκουρα, που είπε προχτές πως "βιασμό με στηθόδεσμο δεν μπορεί να φανταστεί", να του τα πετάξουμε στο κεφάλι. Έτοιμες και με την ατάκα στο στόμα.
"Επίθεση με στηθόδεσμο έχετε φανταστεί;"
Αλλά οι μπάτσοι τον βγάλαν από την πίσω πόρτα.
Δεν πειράζει, μας μείναν τα σουτιέν, για να τα κάψουμε κι αυτά στις μεγάλες μας φωτιές.

Λύσσα και Οργή για την Πατρίαρχία!

Καμιά Ανοχή

eleni2

eleni3

eleni4

eleni7

 

ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥΣ ΤΟ ΣΗΚΩΣΕ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Είμαστε κομμάτι των λυγμών και των πνιγηρών σιωπών στη δίκη για το βιασμό και τη γυναικοκτονία της Ελένης Τοπαλούδη.

«Ας επικρατήσει η δικαιοσύνη κι ας χαλάσει ο κόσμος όλος. Η δικαιοσύνη όταν θέλει βλέπει πολύ καθαρά στο σκοτάδι, το σκοτάδι που οι κατηγορούμενοι προσπάθησαν να ρίξουν στην υπόθεση».

Με την εισαγγελική πρόταση συνεχίστηκε η δίκη για την υπόθεσης της Ελένης Τοπαλούδη. Σταχυολογούμε παρακάτω τα βασικότερα σημεία που προέκυψαν κατά την εισαγγελική εισήγηση:

Αποδόμησε λέξη προς λέξη τις αντιφάσεις και τους ισχυρισμούς των δύο κατηγορούμενων που, καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης, επιδίδονται στο μπαλάκι ευθυνών, το φαλλοκρατικό τους ανταγωνισμό, τα ψεύδη και το victim blaming.

Κατέδειξε ότι η Ελένη δε συναίνεσε στη σεξουαλική συνεύρεση. Το όχι της δεν έγινε αποδεκτό. Βιάστηκε, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε επειδή αρνήθηκε.

Υποστήριξε –όπως προκύπτει κι από άλλες μαρτυρίες– ότι οι δύο δράστες με τη συνέργεια πιθανόν κι άλλων ατόμων έχουν διαπράξει κι άλλους βιασμούς που θα έπρεπε, εάν είχε γίνει ενδελεχής έρευνα, να είχαν ενσωματωθεί στην ποινική διερεύνηση.

Άσκησε κριτική στην εγκληματική και συνήθη στάση της Αστυνομίας να μη κάνει αποδεκτές τις καταγγελίες βιασμού, όπως συνέβη και στην περίπτωση του πρώτου βιασμού της Ελένης, καθώς επίσης και για τους χειρισμούς που ακολουθήθηκαν μετά τη γυναικοκτονία της Ελένης.

Δεν υπέπεσε καθόλου στην ενορχηστρωμένη και από τα μέσα ενημέρωσης διαφοροποίηση ανάμεσα στον «Αλβανό» και στον «Έλληνα – παιδί καλής οικογένειας». Έδειξε ότι είναι εξίσου ένοχοι και έβαλε στο κάδρο της ευθύνης την οικογένεια του Μανώλη Κούκουρα που, όπως προέκυψε από τη διαδικασία, προσπάθησε να συγκαλύψει το βάρβαρο έγκλημα ασκώντας πιέσεις στην τοπική κοινωνία και σε αξιωματούχους. Τους επέρριψε ευθύνες για συγκάλυψη, ψευδορκία, χρηματισμό ψυχιάτρου και εκφοβισμό μαρτύρων και ειδικά στον πατέρα του για αναπαραγωγή του προτύπου της τοξικής αρρενωπότητας.

Δεν αποδέχτηκε κανένα επιχείρημα ψυχιατρικοποίησης που επίμονα και χυδαία αρθρώθηκε στη δικαστική αίθουσα, για να πέσουν στα μαλακά οι δράστες.

Μια σημαντική υπογράμμιση που έκανε ήταν ότι ακόμα κι αν η Ελένη είχε κάνει σεξ την προηγούμενη μέρα με έναν από τους δύο δράστες αυτό δε σημαίνει κάτι, γιατί και στη σταθερή ερωτική σχέση και στο γάμο έχεις δικαίωμα να αρνηθείς το σεξ, θέτοντας την παράμετρο της συναίνεσης ως ουσιώδη για την αυτενέργεια και τη σεξουαλική ελευθερία.

Πρότεινε την ενοχή και των δυο και την παραπομπή για ψευδορκία και ηθική αυτουργία ψευδούς δήλωσης του πατέρα του Κούκουρα, για ψευδορκία τη γιαγιά του Κούκουρα και την αδερφή του Λουτσάι.

Κατέληξε λέγοντας ότι «η Ελένη είναι σύμβολο, γιατί το 2020 κάποιοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως τίποτα».

Για εμάς αυτό κωδικοποιείται κοινωνικά και πρέπει να τυποποιηθεί και νομικά ως «γυναικοκτονία».

Η υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη είναι εμβληματική, ακριβώς γιατί συμπυκνώνει διεργασίες, στερεότυπα και στρατηγικές της έμφυλης βίας και θεωρούμε σημαντικό στο σκεπτικό της απόφασης να περιγραφεί ως αυτό που είναι, ως έγκλημα έμφυλης βίας.

Η Ελένη, όπως και δεκάδες άλλες αδερφές μας, βιάζονται, βασανίζονται, δολοφονούνται επειδή στο πλαίσιο της πατριαρχίας τα σώματα τους αντικειμενοποιούνται και οι ζωές τους μετράνε λιγότερο, επειδή οι κακοποιητές θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω τους. Έτσι δολοφονήθηκε η Ελένη, η Αγγελική, η Zackie, η Ερατώ, η Σούζαν Ητον και πολλές άλλες που δε μάθαμε το όνομα τους, γιατί ήταν αόρατες.

Ξέρουμε ότι για να φτάσει μία υπόθεση έμφυλου εγκλήματος τη δημόσια σφαίρα, πρέπει να είναι μια γυναικοκτονία τόσο φρικτή σαν της Ελένης. Ξέρουμε ότι έγινε εμβληματική υπόθεση γιατί η Ελένη ήταν ένα πρόσωπο με το οποίο μπόρεσε να ταυτιστεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Ελληνίδα, φοιτήτρια, νέα, όμορφη. Κι έτσι έγινε η φίλη, η κόρη, η αδερφή που μας στέρησαν.

Αλλά εμείς πενθούμε μία μία όλες τις αδερφές μας. Και εκείνες που δεν γνωρίσαμε. Τις φτωχές, τις μετανάστριες, τις άστεγες, τις τοξικοεξαρτημένες, τις αλκοολικές, τις τρανς, τις σεξεργάτριες. Απαιτούμε να δικαιωθεί η Ελένη και μαζί της κάθε γυναίκα, κάθε θηλυκότητα, ανεξάρτητα από καταγωγή, μόρφωση, ηλικία, εμφάνιση, κοινωνική τάξη. Γιατί κάθε μία που λείπει, την κουβαλάμε μαζί μας, στη μνήμη μας, στους φόβους μας, στην οργή μας, στους αγώνες μας.

Το χέρι των γυναικοκτόνων το σήκωσε η πατριαρχία, αυτή ήταν η μάσκα που κατέβασε τόσο προκλητικά και ξεδιάντροπα ο Κούκουρας, κοιτάζοντας απαξιωτικά τη μητέρα της Ελένης.

Είναι παρηγορητικό το ότι βρέθηκε μια γυναίκα εισαγγελέας στο βαθιά συντηρητικό, μισογυνικό και ομοφοβικό δικαστικό σώμα που πίστεψε το θύμα, που πίστεψε την Ελένη και το δήλωσε με σθένος. Δεν είναι τυχαίο ότι δέχεται επίθεση από ακροδεξιούς δικαστικούς, νομικούς και μιντιακούς κύκλους που έχουν μάθει να βάζουν στο σκαμνί τα θύματα και της επιζώσες έμφυλης βίας και δικαιολογούν τους κακοποιητές, κανονικοποιώντας την έμφυλη βία.

Εμείς θα αγωνιστούμε στα δικαστήρια αλλά και στους δρόμους να μεγαλώσει αυτή η ρωγμή, έτσι ώστε οι δικαστικές διαδικασίες να μη γίνονται με τρόπο που οδηγούν στο στιγματισμό και δευτερογενή θυματοποίηση των επιζωσών ή των θυμάτων της έμφυλης κυριαρχίας. Θα αγωνιστούμε, ώστε στις δικαστικές αποφάσεις να αποτυπωθεί το συλλογικό μας βίωμα και η φεμινιστική οργή.

Αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω που θεωρούμε αναγκαίο η υπόθεση της Ελένης να μην ερμηνευτεί ως «εξαίρεση» αλλά ως μια ακόμα, οριακή και βάναυση, έκφανση της τοξικής αρρενωπότητας. Γιατί δεν είναι «τέρατα» και «εξωκοινωνικά στοιχεία». Είναι άνδρες καθημερινοί, όχι «λιγότερο άνδρες» αλλά «πολύ άνδρες» που εφαρμόζουν πλήρως στο καλούπι της ματσίλας και του σεξισμού.

Ναι, η Ελένη αντιστάθηκε γενναία. Θέλουμε να δικαιωθεί η μνήμη της. Θέλουμε μαζί να δικαιωθεί και η μνήμη των θηλυκοτήτων που πάγωσαν, φοβήθηκαν, ακινητοποιήθηκαν και δεν αντιστάθηκαν. Γιατί δε θέλουμε να είμαστε γενναίες. Θέλουμε να είμαστε ζωντανές και ελεύθερες.

Για την Ελένη και κάθε Ελένη είμαστε σε πόλεμο

Φεμινιστική Συλλογικότητα Καμία Ανοχή

efeteio topaloudi

eleni1.1

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Μαϊος 2020 21:03

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.