Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τρίτη, 04 Φεβρουαρίου 2020 23:34

Νίκησε η αλληλεγγύη: Αθώος ο Ηλίας Σμήλιος

 

Πανηγυρικά αθώος κρίθηκε από την πρόεδρο του Δ’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης ο Ηλίας Σμήλιος  δάσκαλος και δημοτικός σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης και του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μετά από μια πολύωρη διαδικασία.  Το δικαστήριο δέχθηκε την εισαγγελική πρόταση, που ήταν η απαλλαγή του αγωνιστή που διωκόταν για τη δράση του εναντίον των πλειστηριασμών.   Η απόφαση έγινε δεκτή με χειροκροτήματα στην αίθουσα, καθώς από το πρωί της Τρίτη υπήρχε κάλεσμα για συγκέντρωση αλληλεγγύης στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 100 άτομα. 

 

 

Ηλίας Σμήλιος: Να κάνουμε όλες τις δίκες του λαού μας νίκες! 

Σε σύντομο πρώτο σχόλιο του στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο Ηλίας Σμήλιος ευχαριστεί όλους όσους του συμπαραστάθηκαν στη δίωξη αυτή, τη δικηγόρο του Αρετή Σκουνάκη και όλους του δικηγόρους του κινήματος, τους συντρόφους και συντρόφισσες αυτού του ωραίου αγώνα. Ευχαριστεί και όσους με την παρουσία τους ή με άλλο τρόπο κατάφεραν να στείλουν ηχηρό μήνυμα ότι ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης και το Κίνημα Κατά των Πλειστηριασμών είναι εδώ και θα φέρει πάλι εφιάλτες στα κοράκια των τραπεζών και σε πολιτκούς τύπου Άδωνι Γεωργιάδη.

 

http://prin.gr/

 

Είμαι εργαζόμενος, πατέρας, δάσκαλος…

(απόσπασμα από την απολογία του Ηλία Σμήλιου, στη δίκη εναντίον του, ως μέλους του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ και του κινήματος κατά των πλειστηριασμών)

Στον Συντονισμό Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης και το κίνημα κατά των πλειστηριασμών με αρκετές πολιτικές και συνδικαλιστικές ιδιότητες συμμετέχω, μα τρεις είναι αυτές που στη δράση ιδιαίτερο νόημα δίνουν: Είμαι εργαζόμενος, πατέρας και δάσκαλος!

Είμαι Εργαζόμενος.
Ανήκω σ’ αυτή την τάξη των ανθρώπων που δεν κατέχει τον πλούτο αλλά μοχθεί καθημερινά για να εξασφαλίσει τα αναγκαία για τη ζωή. Κι αγωνίζομαι για μια καλύτερη ζωή για μένα, την οικογένειά μου και την τάξη μου!

Είμαι Πατέρας.
Έχω ένα παιδί 16 χρόνων που θέλω να το δω τα όνειρά του πράξη να κάνει κι όχι μετανάστης να γίνεται για να μπορέσει να ζήσει. Θέλω, όταν κάποτε το παιδί μου, τα παιδιά μας, την κρίσιμη ερώτηση μου κάνουν,
«τι έκανες εσύ για όλα αυτά;» να μπορώ να τους κοιτάξω στα μάτια και στεντορεία τη φωνή να απαντήσω: «Μαζί με άλλους φτωχούς ανθρώπους αγωνίστηκα για το μέλλον μας, για το μέλλον σας»!

Είμαι δάσκαλος.
Η πολιτεία μου έχει αναθέσει την εκπαίδευση των παιδιών μας. Η εκπαίδευσή τους αφορά τη γνώση αλλά όχι μόνο αυτήν, καθώς οφείλουμε να μορφώνουμε τα παιδιά μας ως ολοκληρωμένους κοινωνικούς ανθρώπους, να τους παρέχουμε κοινωνική και δημοκρατική παιδεία, να αναπτύσσουμε τις ανθρώπινες ευαισθησίες τους και την αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπό τους. Η εκπαίδευση διενεργείται με την διδασκαλία και με το παράδειγμα. Είμαι δάσκαλος. Δε μου επιτρέπεται το παράδειγμα που θα δώσω στα παιδιά μου να είναι εκείνο του υποταγμένου ανθρώπου, που δουλικά αποδέχεται την καταπάτηση των δικαιωμάτων του, τον εξευτελισμό της ζωής του ίδιου και των συνανθρώπων του.

Ολοκληρώνοντας θα μου επιτρέψετε μια μικρή αναφορά (που ίσως λίγο περισσότερο την υπόθεσή μας φωτίσει), μια αναφορά στον πατέρα μου που πριν δέκα περίπου χρόνια έχασα. Χρόνια ολόκληρα δούλευε διπλή βάρδια, από ένα σπίτι στα παιδιά του για να χτίσει. Στη μνήμη του πατέρα μου, τον ιδρώτα των πατεράδων μας κι όλων αυτών που εύκολη ζωή δεν γνώρισαν, είναι βλασφημία ν’ αφήσουμε τις τράπεζες να τον αρπάξουν!!!

Και κάτι ακόμα. Το πιο ωραίο δώρο, δώρο ζωής, που σαν πήγαινα στην Ε΄ Δημοτικού (σαν τους σημερινούς μαθητές μου) ο πατέρας μου κατάφερε να μου κάνει: Ολόκληρη η σειρά των βιβλίων του Μενέλαου Λουντέμη! Τα ρούφηξα όλα μέχρι να τελειώσω το Δημοτικό. Τον αγάπησα τον Λουντέμη. Ήταν για μένα η πρώτη πολιτικοποίηση και με μια φράση του, που σ’ ένα δικαστήριο καλή ώρα, πριν πολλές δεκαετίες, σε μαύρα κατάμαυρα για τον τόπο μας χρόνια, είπε στους δικαστές, μ’ αυτή τη φράση του θέλω να κλείσω τη σημερινή μου απολογία: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν θα επιτρέψω να γίνουν πάλι τέσσερα εγώ»!

Γι αυτό αγωνίζομαι, γι αυτό αγωνιζόμαστε, για μια ζωή αξιοβίωτη για όλους όσους ζουν σ’ αυτό τον τόπο!

4/2/2020

 

http://pandiera.gr/

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 04 Φεβρουαρίου 2020 23:53