Αν, κατά την περιγραφή της σύγχρονης τάξης πραγμάτων και της εξουσίας της ολιγαρχίας του «cloud» (την οποία, κατά τη γνώμη μου, ο συγγραφέας αποκαλεί λανθασμένα «τεχνοφεουδάρχες»), ο Βαρουφάκης δίνει ελάχιστη προσοχή στη διαδικασία συσσώρευσης κεφαλαίου που στηρίζει την αναπαραγωγή του συστήματος, τότε, όταν στρέφεται προς τον σοσιαλισμό, παραμελεί ομοίως τους μηχανισμούς ανάπτυξης. Η εικόνα που προκύπτει είναι εντελώς στατική, όπως συμβαίνει συχνά με τα ουτοπικά οράματα. Το πρόβλημα είναι ότι, πρώτον, ο δημοκρατικός σοσιαλισμός είναι αδύνατος χωρίς δημοκρατικό σχεδιασμό· και, δεύτερον, ότι η ανάγκη για σχεδιασμό και συντονισμό των αναπτυξιακών προγραμμάτων προκύπτει από τις ίδιες τις συνθήκες της σημερινής παγκόσμιας…

...Η λαϊκή βούληση νοθεύεται, αλλοιώνεται και περιορίζεται πολλαπλά με τις επιχειρούμενες ρυθμίσεις ώστε να παράγει νομικά αποτελέσματα αντίθετα με το πολιτικό περιεχόμενό της, ενώ στους αιρετούς παρέχεται και ο δρόμος του δελεασμού της ενσωμάτωσης και ο δρόμος του φόβου. Ωστόσο όσο και αν η επιχειρούμενη αντιμεταρρύθμιση απαγορεύει για άλλη μια φορά τις θεσμικές αυταπάτες για την τοπική αυτοδιοίκηση, άλλο τόσο η ιστορία της αριστεράς στον χάρτη της, αλλά και η σημερινή κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα των αντιστάσεων στις γειτονιές και τους δημόσιους χώρους απαγορεύει κάθε σκέψη εγκατάλειψης. Το πεδίο δεν αλώθηκε και η μάχη είναι ακόμα σε εξέλιξη.

Λένιν: “Ο χειρότερος εσωτερικός εχθρός μας είναι ο γραφειοκράτης, κομμουνιστής που κάθεται σε υπεύθυνο (και μετά και σε ανεύθυνο) σοβιετικό πόστο…. Απ’ αυτόν τον εχθρό πρέπει να καθαρίσουμε τις γραμμές μας και με την βοήθεια όλων των συνειδητών εργατών και αγροτών θα τον βάλουμε στο χέρι…. Όσο γι αυτό καμία ταλάντευση δεν μπορεί να υπάρξει.” (Άπαντα τ 45 σελ 15 εκδ Σύγχρονη Εποχή). Ας δούμε πόσο μακριά από την ιστορική αλήθεια είναι το ΚΚΕ και τα μέλη του!

Χαράλαμπος Κουρουνδής Η συζήτηση για τη δικαιοσύνη δεν μπορεί παρά να ξεκινάει από τη συζήτηση για το κράτος. Η αστική τάξη, από την αμερικανική και τη γαλλική επανάσταση και μετά, συγκρότησε μια ενιαία, απαραίτητη για την καπιταλιστική συσσώρευση, εθνική αγορά, έστησε την αναγκαία για την κυκλοφορία του κεφαλαίου διοικητική μηχανή και προσπάθησε να θεμελιώσει θεσμούς συμμετοχής της στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας. Τα Κοινοβούλια κατά τον 19ο αιώνα ήταν θεσμοί που περιόριζαν την εξουσία των βασιλιάδων αλλά και, επειδή δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι είχαν μόνο οι κάτοχοι περιουσίας και ιδιοκτησίας, ένας χώρος συζήτησης και συμβιβασμού των αντιθέσεων ανάμεσα στις ιδιοκτήτριες…

Η άποψή μου είναι ότι και οι ΗΠΑ και Ιράν έχουν σοβαρούς λόγους για να βάλλουν τέλος στο πόλεμο. Οι Φρουροί της Επανάστασης θα κηρύξουν τη νίκη απλώς και μόνο επειδή επέζησαν, αλλά θα βγουν από αυτό λαβωμένοι. Το ίδιο και ο Τραμπ, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. Τα λάθη στον πόλεμο έχουν συνέπειες. Οι σιωνιστές έχουν προφανώς άλλα σχέδια: Πιστεύουν ότι με τη συνδρομή των ΗΠΑ θα είναι, ασφαλώς, καλύτεροι οι όροι για να συντρίψουν το Ιράν και να ξεμπερδεύουν με τη Χεζμπολαχ. Η εκεχειρία ή  το τέλος του πολέμου, χωρίς την εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ και τη συντριβή των μουλάδων,…