Καλούμε σε ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση στην ομιλία Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, το Σάββατο 12 του Σεπτέμβρη, 6μ.μ., στην Καμάρα κάθε αγωνιστή/στρια, κάθε σωματείο και συλλογικότητα για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει, να πληρώσει το κεφάλαιο και όχι ο λαός την κρίση! Δεν υπακούμε σε απαγορεύσεις και περιορισμούς, διαδηλώνουμε με “οργανωτή” τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας!

Σήμερα 25 Αυγούστου 2020 η οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί και οι γονείς συλλογικά και αγωνιστικά σε μια μαζική διαδήλωση συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια και στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία στη Βουλή για να διατρανώσουν την αγωνία της εκπαιδευτικής κοινότητας για το άνοιγμα των σχολείων. Η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας εξαγγέλλουν ένα σχέδιο εξαιρετικά επικίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια μαθητών, εκπαιδευτικών και των οικογενειών τους που περιορίζεται σε δύο πάνινες μάσκες και ένα παγούρι για κάθε παιδί με χορηγίες (!) σε τμήματα 25 μαθητών με έναν επικοινωνιακό εμπαιγμό που απειλεί την υγεία αλλά και για τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.

Το σύνθημα λοιπόν «μέχρι 15 μαθητές στο τμήμα» και το αίτημα για μαζικούς μόνιμους διορισμούς με μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών τώρα δεν είναι απλά αιτήματα μιας κρίσιμης στιγμής ούτε μιας χρήσης. Σε αυτή τη συγκυρία αποκτούν ένα άλλο περιεχόμενο, διαφορετικό από τα καθιερωμένα αιτήματα που έχει κάθε φορά το εκπαιδευτικό κίνημα με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς. Γι’ αυτό, αν μπορούν να γίνουν πυροδότες μιας άλλης κατάστασης, πρέπει ταυτόχρονα να αναδεικνύουν τις βαθύτερες, πραγματικές αιτίες που το σύστημα δεν τα υλοποιεί, ακόμα και σε περιόδους που φαίνονται αυτονόητα, σε περιόδους που στην κυριολεξία παίζεται η υγεία και η ανθρώπινη ζωή.

Το «άγνωστο» ταξίδι στη χώρα μας του εξόριστου τότε Λέοντος Τρότσκι έγινε στις 16 Νοεμβρίου 1932, σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα, που δοκιμαζόταν σκληρά από: Απηνείς διωγμούς, φυλακίσεις και εξορίες, μετά το Ιδιώνυμο που είχε ψηφίσει το 1924 η κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου για τη δίωξη των κομμουνιστών και την καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Και βαθιά διχαστικές διασπάσεις ως επακόλουθο των εσωτερικών συγκρούσεων στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης, που είχαν οδηγήσει από το 1929 στην εξορία τον Τρότσκι.

Την Κυριακή το απόγευμα 23 Αυγούστου, ο φίλος μας και ακτιβιστής του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος Ηλίας Γ. δέχτηκε λεκτική ομοφοβική επίθεση από αστυνομικούς, καθώς περπατούσε στα Εξάρχεια. Διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν είχαν κανένα δικαίωμα να τον προσβάλλουν για τη σεξουαλικότητα και την έκφραση φύλου του και εντελώς ανενδοίαστα, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, τον συνέλαβαν. Τον οδήγησαν στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, όπου του απέδωσαν κατηγορίες για απειλή και εξύβριση. Πρόκειται για χυδαία ψεύδη και στημένο κατηγορητήριο που μόνο στόχο έχει να ταλαιπωρήσει έναν άνθρωπο και να τον τιμωρήσει, επειδή δε σιώπησε

Το ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του να αφήσουν την πολιτική του Πόντιου Πιλάτου και να αναλάβουν τις βαρύτατες ευθύνες που τους αναλογούν για τους ανεπαρκείς ελέγχους που διενεργούν και με τη τακτική αυτή τα δυστυχήματα και τα ατυχήματα αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται! Τέλος επαναφέρουμε τη πρότασή μας, στους ελέγχους που γίνονται από κλιμάκια του ΥΕΝ πρέπει να συμμετέχουν και εκπρόσωποι των Ναυτεργατών με ίδια δικαιώματα σε τομείς που αφορούν: την ασφάλεια των πλοίων, την τήρηση της νομοθεσίας, την εφαρμογή των ΣΣΕ και των εργατικών δικαιωμάτων.

Το Κλαδικό Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών, Εργαστηρίων, Διαγνωστικών Κέντρων και Συναφών Χώρων Αθήνας εξέδωσε ανακοίνωση καταγγελίας σχετικά με την έλλειψη μέτρων προστασίας. Αυτή η αντιμετώπιση, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, σε συνδυασμό με την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών τήρησης των πρωτοκόλλων, έδωσε ώθηση για σειρά αυθαιρεσιών, που έφτασαν μέχρι και τις απολύσεις εργαζομένων που διεκδίκησαν συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας! Δείτε επίσης στο βίντεο που ακολουθεί, επίκαιρη σχετική παρέμβαση του Σωματείου σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ3.

Αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Belarus Digest, μια συστημική mainstream ιστοσελίδα, περιγράφει με αρκετά στοιχεία την πρόσφατη ιστορία του αναρχικού κινήματος και το ρόλο του στις ταραχές που πλέον έχουν πάρει τη μορφή εξέγερσης, στη Λευκορωσία. Το καθεστώς του Αλεξαντρ Λουκασένκο με ρίζες στο σοβιετικό κρατικό μηχανισμό αντιμετωπίζει όχι μόνο τη διεθνή πίεση αλλά κυρίως ένα γνήσιο κίνημα “από τα κάτω”, ιδιαίτερα μαχητικό. Αφορμή για τη γενίκευση των συγκρούσεων και τη ριζοσπαστικοποίηση των Λευκορώσων με το κίνημα των “κοινωνικών παρασίτων” ήταν ένα σοβιετικής έμπνευσης μέτρο που αποπειράθηκε να εφαρμόσει…

Ιστορικά και θεωρητικά αυτή η πολιτική στάση έχει όνομα. Λέγεται σοσιαλσωβινισμός. Σοσιαλισμός στα λόγια (ή έστω γενικά αριστερά για κάποιους από τους 84) αλλά σίγουρα σωβινισμός στην πράξη για όλους. Είναι πραγματικά τραγικό για ανθρώπους που κάποιοι από αυτούς έχουν δώσει μάχες στο θεωρητικό, πολιτικό ή κινηματικό πεδίο, να δένουν τώρα τις αρβύλες τους εντός του αστικού στρατοπέδου, διεκδικώντας εθνικά δίκαια, υφαλοκρηπίδες…Η επιστολή των 84 καθώς και η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ που τους καλύπτει, είναι πλευρά της κυβερνητικής πολιτικής, των ιστορικών αστικών επιδιώξεων στη περιοχή. Είναι επιστολή μίσους και πολέμου. Και θα την πολεμήσουμε μέχρι τέλους, αυτήν και τις παρόμοιές της!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ  https://thepressproject.gr/ Ας μην πάρουμε στα σοβαρά τους φωνασκούντες για τον «αναθεωρητισμό της Τουρκίας» – ακριβώς όπως δεν πήραμε αυτούς που μαλλιοτραβιούνταν για τον «αλυτρωτισμό των Σκοπίων». Ας είμαστε υποψιασμένοι στις ιδεολογικές χρήσεις της ιστορίας – στις καρικατούρες, που μπερδεύουν το ΕΑΜ με την ΕΟΚΑ Β’. Ας θυμόμαστε ότι, αν δεν κοιτάς εκεί που πας, τότε πας εκεί που κοιτάς: σε σύρραξη με την Τουρκία, για να κερδίσεις μερικά εξορυκτικά δικαιώματα παραπάνω. Αυτό, που τελευταία συστήνουν αριστεροί πανεπιστημιακοί μαζί με απόστρατους, δεν μπορεί να γίνει «εθνική θέση». Είναι ό,τι ακριβώς πρέπει να αποτρέψουμε.