Ο Πίσχτιβαν Τζαφ (αριστερά) και ο Μοχάμεντ Χαουραμάν από τη δημοσιογραφική αποστολή στη Σαντορίνη στις 13 Ιουνίου δίπλα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Οπως καταγγέλλει σήμερα από την Κωνσταντινούπολη, ο Χαουραμάν απήχθη από το Λιμενικό στις αρχές της εβδομάδας στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας και επαναπροωθήθηκε βίαια στην Τουρκία

Προκειμένου να μην αφήσουμε αυτή η υπόθεση να μείνει στο αρχείο δίνουμε την μάχη για να δικαιωθεί ο Χαλίλ και ο κάθε εργαζόμενος/νη που βρίσκεται σε αντίστοιχη θέση. Σε αυτή τη μάχη καλούμε την στήριξη από σωματεία, εργατικά κέντρα και συλλόγους να πάρουν θέση και καταδικάσουν το περιστατικό και να πιέσουν στην επιτάχυνση της υπόθεσης του Χαλίλ.  Να αποζημιωθεί ο Χαλίλ και να δοθούν από τον εργοδότη τα λεφτά που ζητά. Να συμπληρωθούν τα ένσημα για όλο αυτό το διάστημα που εργαζόταν ανασφάλιστος. Να πληρώσει ο εργοδότης τα έξοδα νοσηλείας

του Θόδωρου Κουτσουμπού-Η αλήθεια είναι ότι η συγκέντρωση της Πέμπτης 30 Ιουλίου στην πλατεία Συντάγματος, ήταν μικρή, με λίγο πάνω από 100 συντρόφους και συντρόφισσες. Ήταν βέβαια μέρα καύσωνα, σε περίοδο διακοπών… Όμως, η μικρή αυτή αντιπολεμική συγκέντρωση μπορεί να είναι / να γίνει η απαρχή για κάτι πολύ μεγάλο. Θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι έσπασε το κλίμα ομοψυχίας και εθνικής ενότητας που καλλιεργούν επί εβδομάδες τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Ωστόσο ήλθε να ρίξει μια πετριά στα λιμνάζοντα νερά και να ταράξει το κλίμα εθνικής ενότητας που θέλει και την αριστερά και το εργατικό κίνημα να συμπορεύεται πίσω από την κυβέρνηση για την υπεράσπιση της… «πατρίδας».

Tην Τρίτη 21/7 περίπου στις 12 το βράδυ, περίμενα φιλικό μου πρόσωπο καθήμενος σε ένα πεζούλι στη συμβολή των οδών Αραχόβης και Θεμιστοκλέους. Σε κοντινή απόσταση βρισκόντουσαν, επίσης, καθήμενοι τρεις-τέσσερις μετανάστες τους οποίους δεν γνώριζα. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μπάτσοι της ομάδας “Δράση” και μας περικύκλωσαν χωρίς καμία αφορμή. Μέχρι εκείνη την στιγμή δυστυχώς δεν εξεπλάγην, καθώς όντας κάτοικος Εξαρχείων, έχω πολύ καθαρή εικόνα σχετικά με την τραμπουκική και φασιστική συμπεριφορά των ταγμάτων εφόδου της ΕΛ.ΑΣ, ειδικά στη συγκεκριμένη γειτονιά. Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν πρωτόγνωρα.

Πρωτοφανές σκάνδαλο στη Βουλή. Η Υπουργός Παιδείας κ. Κεραμέως σε χθεσινή παρατήρηση Βουλευτή για τον ορισμό από την ίδια ως μέλος στο ΔΣ του ΙΕΠ της νόμιμης εκπροσώπου των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα-Γείτονα που έχει παραπεμφθεί για βαρύτατα πειθαρχικά αδικήματα, δήλωσε ότι όλα αυτά είναι αμφισβητούμενα, διότι «οι διαδικασίες έγιναν επί ΣΥΡΙΖΑ»! «Αθώωσε» δηλαδή την εν λόγω, αν και έχει σαφείς ευθύνες, ως νόμιμη εκπρόσωπος, για σοβαρότατα αδικήματα τα οποία διακρίβωσε με έλεγχό της η Επιθεώρηση Εργασίας το 2015 και επιβεβαίωσε η Διεύθυνση ΠΕ Ανατ. Αττικής μετά από ΕΔΕ (διδάσκοντες χωρίς πτυχίο, αδήλωτοι εκπαιδευτικοί που παρουσιάζονταν ως «υπάλληλοι γραφείου», αδήλωτα τμήματα και ώρες διδασκαλίας και απλήρωτες υπερωρίες).

Τι κι αν η κρίση του κορονοϊού ανέδειξε την αναγκαιότητα για καθολικό δημόσιο σύστημα υγείας, η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη να προωθεί την ιδιωτικοποίηση του. Ιδιωτικοποιήσεις άμεσες μέσω των συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, όπως με το νοσοκομείο Κομοτηνής στην κατασκευή του οποίου συμμετέχει το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, την επαναφορά των εργολάβων στα Νοσοκομεία με στημένες οικονομοτεχνικές μελέτες που τους βγάζουν πιο "φτηνούς" για το σύστημα. Αλλά και έμμεσες μέσω της λειτουργίας του δημόσιου συστήματος υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Η αδιαπραγμάτευτη εκδήλωση της απαίτησης για καταδίκη των νεοναζί δολοφόνων αποτελεί απαραίτητο όρο για να βάλουν η δημοκρατική κοινωνία το αντιφασιστικό κίνημα την σφραγίδα τους στο τέλος αυτής της υπόθεσης. Είναι νωρίς για να κάνουμε απολογισμό της ιστορίας της δίκης, γιατί η δίκη διαρκεί ακόμα και η ιστορία γράφεται. Ο μαραθώνιος τελειώνει και πρέπει να είμαστε δυνατοί μέχρι το τέλος για να κόψουμε το νήμα. Στο χέρι μας είναι ως υποκείμενα της ιστορίας και εμείς να συμβάλουμε για να γραφτεί αυτήν την φορά σωστά και στο δίλημμα δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά, η δικαστική απόφαση να μην επικυρώσει την δεύτερη απάντηση.

Το σκίτσο είναι του Πάνου Ζαχάρη και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Το Ποντίκι". Κρούσματα που αυξάνονται συνεχώς σε μικρές και μεγάλες πόλεις -σύνολο 924 όλο τον Ιούλιο χωρίς τα σημερινά και αυριανά προφανώς-. Ένα "σχέδιο" της κυβέρνησης που περιορίζεται στο βάλτε μάσκα. Η μάσκα είναι άραγε ο δικός μας σωτήρας; Αυτό είναι το κεντρικό σχέδιο της κυβέρνησης τη στιγμή που και λόγω καλοκαιριού τουρίστες και ντόπιοι μετακινούνται σε όλη την Ελλάδα;

Νίνα Μο

Οι σκληρές επιπτώσεις της πανδημίας έχουν οδηγήσει στην όξυνση της οικονομικής και πολιτικής κρίσης στο Ιράν. Ενώ το καθεστώς εμφανίζει ρωγμές, η εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα υποφέρουν από την πανδημία, την καταστολή, την αυξανόμενη ανεργία και τη φτώχεια. Αν και για κάποια στρώματα της κοινωνίας ο κινηματικός αναβρασμός έχει ανακοπεί σε ένα βαθμό λόγω της κρίση του κορονοϊού, νέα τμήματα της εργατικής τάξης βγήκαν στο προσκήνιο, συνεχίζοντας τους αγώνες και τις απεργίες τους τελευταίους μήνες. [Αναδημοσίευση από Ξεκίνημα]

Παναγιώτης Ξηρουχάκης

Η εξέγερση στην Παταγονία, μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία της λατινικής Αμερικής, καταδεικνύει την ορθότητα της Μπακουνικής σκέψης γύρω από την επαναστατική δυναμικότητα των εργατών γης. Πράγματι ένα τόσο σημαντικό γεγονός προκλήθηκε από τους αγρότες και τους εργάτες γης και όχι από το βιομηχανικό προλεταριάτο. Επίσης αυτό το γεγονός κατάδειξε την ισχύ των μεταναστών που προασπίστηκαν τα δικαιώματα τους μαζί με τους ντόπιους αγωνιστές. Σαν ιστορικό παράδειγμα αποτελεί πρότυπο για το σήμερα όπου ο ρατσισμός προσπαθεί σε αντίθεση να χωρίσει τους εργάτες σε ξένους και ντόπιους. [Αναδημοσίευση από Zero Geographic]