Από την πολύ μεγάλη αύξηση της μαζικότητας «σημαδεύτηκαν» οι εκλογές του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το Σάββατο έως την Πέμπτη σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Βόλο και Χανιά. Συνολικά 1.500 ηθοποιοί (1.474 έγκυρα) συμμετείχαν στις εκλογικές αρχαιρεσίες του σωματείου τους για την εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, την στιγμή που το 2018 είχαν ψηφίσει μόλις 539 (531 έγκυρα). Σημαντική ήταν και η επιτυχία για την νεοϊδρυθείσα Συνέλευση Αγωνιζόμενων Ηθοποιών, πρωτοβουλία που δημιουργήθηκε την περίοδο της υγειονομικής κρίσης

Νίκος Αλμπανόπουλος

Σαν σήμερα πριν 31 χρόνια, στις 27 Ιουνίου 1989, ο έφεδρος αξιωματικός Πάνος Γρηγοριάδης δικαζόταν στο Στρατοδικείο Ιωαννίνων με τις κατηγορίες της «λιποταξίας» και της «προσβολής στρατεύματος». Είχε όμως πριν δυο μήνες ολοκληρώσει την 24μηνη θητεία του στον στρατό -γιατί λοιπόν κατηγορούνταν για λιποταξία; Εξηγεί ο Νίκος Αλμπανόπουλος σε ένα δισέλιδο αφιέρωμα με τις προσωπικές του αναμνήσεις από τη δίκη και υλικό από την εποχή.

Τάσος Κωστόπουλος

Η ιστορία μας ξεκινά τη δεκαετία του 1920, όταν οι αλβανόφωνοι μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας (ή Τσαμουριάς) εξαιρέθηκαν από την ελληνοτουρκική υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών…. Το κλείσιμο του κύκλου ήρθε το καλοκαίρι του 1944, όταν ο ΕΔΕΣ διέκοψε την πολύμηνη άτυπη εκεχειρία του με τους Γερμανούς και, με βρετανική εντολή και καθοδήγηση, εξαπέλυσε την τελική επίθεσή του για την απελευθέρωση των παραλίων. Η νικηφόρα αυτή προέλαση συνοδεύτηκε από μάχες με τη Βέρμαχτ και την πολιτοφυλακή της «Ξίλια», αλλά κι από ομαδικές σφαγές αμάχων «Τουρκαλβανών», κάθε φύλου και ηλικίας, σε μια σειρά χωριά και αστικά κέντρα. Αντίθετα με ό,τι υποστηρίζεται συνήθως, τα θύματα δεν περιορίστηκαν σε όσους βαρύνονταν με εγκλήματα ή συνεργασία με τον κατακτητή· οι πιο εκτεθειμένοι Τσάμηδες είχαν άλλωστε φροντίσει ν’ απομακρυνθούν έγκαιρα, υπό την προστασία της Βέρμαχτ. Φρικτό τέλος βρήκαν και πολλοί ειρηνικοί μουσουλμάνοι που διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με χριστιανούς κι έμειναν πίσω θεωρώντας ότι δεν κινδύνευαν (Σάρρας 2001, σ.147-8).

Μουσταφά Τσολάκ Αλή

Πρώτη φορά για τους Τσάμηδες, άκουσα στον στρατό. Εκεί, δηλαδή, όπου όλα τα παιδιά που έβλεπαν πρώτη φορά έναν «μειονοτικό» από κοντά, είχαν μαζευτεί γύρω μου και μου έκαναν περίεργες ερωτήσεις: «Εσείς, δηλαδή, που είστε Τούρκοι στην καταγωγή, αν γίνει πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με ποιους θα είστε;», «Γιατί μαθαίνετε τα τουρκικά στο σχολείο μιας και που είστε Έλληνες πολίτες και γιατί είναι τα σχολεία σας δίγλωσσα;» και ένα σωρό τέτοια.

Στις 12 Ιούνη του 1945 ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε δήλωση του Ν. Ζαχαριάδη, του «αρχηγού» του ΚΚΕ με την οποία αποκήρυσσε τον Άρη Βελουχιώτη. Το σύντομο δημοσίευμα ανέφερε ότι: «Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μοναχά την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει γιατί της έδινε όπλα για να κτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει καμία καθυστέρηση για την ανοιχτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη». Τρεις μέρες μετά, η ίδια εφημερίδα δημοσίευε την απόφαση για τη διαγραφή του Βελουχιώτη

Δελτίο τύπου της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδος: Σας ανακοινώνουμε μετά λύπης πως λάβαμε ειδοποίηση από την αστυνομία για οριστικό κλείσιμο ενός από τους παλαιότερους χώρους προσευχής στην πρωτεύουσα, κατ’ εντολή του υπουργείου παιδείας και θρησκευμάτων…Ο χώρος που ονομάζεται Αλ Αντάλους (Ανδαλουσία) βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά από το 1989 και φιλοξενεί κατοίκους, επισκέπτες και τουρίστες του λιμανιού. Δεν υπήρξε ποτέ αυτές τις δεκαετίες κανένα παράπονο ή πρόβλημα, και πολλά ντοκιμαντέρ και συνεντεύξεις έγιναν εκεί. Τώρα οι πιστοί καλούνται να προσευχηθούν μαζικά εκτός Πειραιά.

Με μεγάλο θράσος κυβέρνηση και εργοδότες μεθόδευσαν διαδικασίες ώστε να πληρώσουμε πάλι εμείς, οι εργαζόμενοι, και τις επιπτώσεις της πανδημίας σε όλους τους κλάδους. Ένα ένα τα εργασιακά δικαιώματα θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους με πρόσχημα την προάσπιση της δημόσιας υγείας, διασφαλίζοντας έτσι όσο το δυνατόν λιγότερη χασούρα για τις επιχειρήσεις και μετακυλώντας το βάρος στους εργαζόμενους με δικαιολογία της ατομικής ευθύνης. Καθώς το καλοκαίρι έρχεται και σχεδόν όλα έχουν επανέλθει στην κανονικότητα, όλα εκτός από τα εργασιακά μας δικαιώματα βεβαίως, εγείρεται το θέμα των καλοκαιρινών αδειών.

Τα δεινά της επένδυσης έχουν αρχίσει πριν ακόμα να μπουν οι μπουλντόζες. Μόνο αρνητικές επιπτώσεις βλέπουμε και τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Το μητροπολιτικό ιατρείο Ελληνικού ξεριζώνεται χωρίς να είναι έτοιμος άλλος χώρος (φυσικά και όλη αυτή η κατάσταση έχει μειώσει την κοινωνική προσφορά του). Μια σειρά από δημοτικές εγκαταστάσεις καθώς και άλλοι φορείς αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν ή να κλείσουν. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις στον Άγιο Κοσμά έχουν αφεθεί στη μοίρα τους.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους χειραγώγησης συνειδήσεων των ανθρώπων είναι η σπορά φόβου, μέσω ρατσιστικού – φασιστικού λόγου. Μια φασιστική πρακτική που εφάρμοσε τόσο ο σημερινός Δήμαρχος Τριφυλίας, όσο και προηγούμενος Καποδιστριακός Δημοάρχοντας Φιλιατρών. Πριν η δικαιοσύνη επιληφθεί, έκριναν ως ένοχο έναν νεαρό Σουδανό μετανάστη υιοθετώντας την άποψη  των γονέων ενός μικρού κοριτσιού για απόπειρα αρπαγής του. Όμως τελικά το δικαστήριο τον αποφυλάκισε και το υποτιθέμενο τελικά συμβάν της 12ης Ιουνίου στην Κεντρική Πλατεία Φιλιατρών, χαρακτηρίζεται ως «φιάσκο».

Η κυβέρνηση της Ν.Δ με την πλήρη συναίνεση όλων του αστικού πολιτικού συστήματος προχωρά στην παγίωση και επέκταση όλου του αντεργατικού πλαισίου που έβαλε σε εφαρμογή από τις πρώτες μέρες της πανδημίας. Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις ως τώρα και χιλιάδες ακόμη που θα γίνουν το επόμενο διάστημα. Χιλιάδες εργαζόμενοι στον τουρισμό δε θα δουλέψουν φέτος.  Με προγράμματα, όπως το πρόγραμμα “ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ”, οι εργαζόμενοι βλέπουν τους μισθούς να μετατρέπονται σε επιδόματα, ενώ η επισφάλεια, η εκ περιτροπής εργασία, η εντατικοποίηση της εργασίας, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις αυξάνονται ραγδαία, και οι ΣΣΕ καταργούνται.