Χαρτιά στους μετανάστες - Κλείστε τις Μόριες και τις Αμυγδαλέζες! Ο συγκλονιστικός ξεσηκωμός στις ΗΠΑ και σε όλο τον πλανήτη μετά τη δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζώρτζ Φλόϊντ, ενός ανθρώπου που φώναζε I CAN’T BREATH (ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ), ενώ ο αστυνομικός τον έπνιγε με το γόνατο στο σβέρκο, στέλνει παντού το μήνυμα ότι εκατομμύρια κόσμου είναι εξοργισμένα με τις άθλιες πολιτικές του ρατσισμού των κυβερνήσεων, με τις βαρβαρότητες της Αστυνομίας, τους φράκτες στα σύνορα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους πνιγμούς χιλιάδων προσφύγων στη Μεσόγειο.

Όλες – όλοι στην συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά ενάντια στο master plan της COSCO την Πέμπτη 25/6/2020 και ώρα 7 μ.μ στην πλατεία Κοραή στον Πειραιά...Μπροστά μας έχουμε ένα νέο πακέτο αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων που βρίσκονται στην κυβερνητική ατζέντα στα οποία περιλαμβάνονται ο περιορισμός στις διαδηλώσεις, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί καθώς και η επιτάχυνση των "εμβληματικών επενδύσεων" τύπου Ελληνικού αλλά και το Master Plan της Cosco για το λιμάνι του Πειραιά, το οποίο αποτελεί ένα καταστροφικό έργο που υπονομεύει τα εργατικά δικαιώματα σε όλη την περιοχή, υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής, καταστρέφει το θαλάσσιο περιβάλλον και γιγαντώνει το ήδη επιβαρυμένο συγκοινωνιακό πρόβλημα της πόλης και των γειτονικών συνοικιών της.

Η Σπυριδούλα ήταν γκρούπ, κοινόβιο, πολιτική ομάδα, αντιεξουσιαστική έμπνευση, πειραματική εφαρμογή οριζόντιων, αυτο-οργανωμένων πρωτοβουλιών, όπως η περιοδεία τον Νοέμβρη του 1982. Μέσα σε μία Ελλάδα μετά τη Χούντα και την “μαρτυρική” τεχνοτροπία της Αριστεράς, οι ροκ ρυθμοί και οι διφωνίες από τις κιθάρες του Βασίλη και του Νίκου γέμισαν τις καρδιές και τα μυαλά μας με μία ατέλειωτη γοητεία για την ελληνική εκδοχή του ροκ. Θιασώτες του ελληνικού στίχου τόσο ο Νίκος αλλά κυρίως ο Βασίλης έψαχναν διαρκώς για στιχουργούς, τραγουδιστές και μουσικές συνεργασίες ώστε να διευρύνεται η μουσική εμπειρία.

Απαιτούμε: Ανάκληση της κυβερνητικής απόφασης για τα ωρολόγια προγράμματα ΤΩΡΑ. Όχι στις αντιδραστικές αλλαγές στο αναλυτικό πρόγραμμα και τα προγράμματα σπουδών του σχολείου της αγοράς, των δεξιοτήτων και της αμάθειας. Όχι στην κατάργηση μαθημάτων και αντικειμένων. Αλλαγές μόνο στην κατεύθυνση του Δημόσιου, Δωρεάν σχολείου των όλων, των ίσων των διαφορετικών, όλων των μαθητών και με εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων. Όχι στον εξοστρακισμό ειδικοτήτων. Να μη χαθεί καμία οργανική θέση.Καμία ειδικότητα και κανένας συνάδελφος δεν περισσεύει. Πλήρη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εκπαιδευτικών. Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί. Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία

Το 2012, την περίοδο της κορύφωσης των μνημονιακών πολιτικών και της ανόδου της ακροδεξιάς, επί κυβέρνησης Σαμαρά, η Εφορία προχώρησε σε έλεγχο των λογιστικών βιβλίων του «Οδυσσέα», ο οποίος σημειωτέον για μια ολόκληρη δεκαετία δεν είχε λάβει ούτε ευρώ από το κράτος. Για παραβάσεις που αφορούσαν πλημμελή τήρηση των βιβλίων (τα έξοδα υπερέβαιναν τα καταγεγραμμένα έσοδα επιβλήθηκαν μια σειρά από πρόστιμα...Απευθυνόμαστε, λοιπόν, σε όλες και όλους που κατανοούν τη σημασία της απρόσκοπτης συνέχισης του εγχειρήματος του «Οδυσσέα». Έχοντας πλήρη συναίσθηση της δύσκολης περιόδου που διανύουμε, σας ζητούμε να στηρίξετε οικονομικά τον «Οδυσσέα» για να απαλλαγεί από τον βραχνά του προστίμου και των διώξεων, ελπίζουμε για τελευταία φορά.

Θεωρούμε απόλυτα ρεαλιστικό ο χρόνος πραγματοποίησης του έκτακτου συνεδρίου να είναι ο Οκτώβρης 2020 σε ημερομηνία που επίσης θα καθορίσει η Διοίκηση. Στο μεταξύ για όλα τα τρέχοντα θέματα, όπως απορρέει από το καταστατικό του ΕΚΠ, με ευθύνη της Διοίκησης μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να συνεδριάσει και αυτή για τον σκοπό αυτό να λάβει τις σχετικές αποφάσεις. Αποφάσεις για δράσεις, κινητοποιήσεις και αγώνες στην βάση των εργατικών προβλημάτων και εφόσον αυτοί σχεδιάζονται, οργανώνονται και συντονίζονται από το ΕΚΠ δηλώνουμε εκ των προτέρων ότι οι δυνάμεις μας στην Διοίκηση του ΕΚΠ θα τους στηρίξουν.

Δεν υποτασσόμαστε στον εκφοβισμό, την εκδικητική λογική  και την πειθάρχηση των εργαζομένων που προσπαθεί να επιβάλει η διοίκηση μέσω των απολύσεων των συναδέλφων μας, που ως όφειλαν ενημέρωσαν τη Διοίκηση για τα απαραίτητα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για την προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων και τη δική τους. Οι συναδέλφισσες/οι μας απολύθηκαν παράνομα  και καταχρηστικά, αλλά κυρίως εκδικητικά επειδή μίλησαν για τα πραγματικά προβλήματα της δομής. Η δική μας στάση είναι εξίσου καθοριστική στην επέλαση που βιώνουν και θα βιώσουν όλοι/ες οι εργαζόμενοι/ες στις ΜΚΟ και ευρύτερα στον ιδιωτικό τομέα.

Η αγωνιστική εμπλοκή και πρωτοβουλία του ΕΚΠ έχει ως στόχο όχι μόνο να αναδείξει τις συνέπειες που παράγουν για την πόλη, τον λαό και τους εργαζόμενους τα σχέδια κυβέρνησης - Cosco αλλά και την ανάγκη οργάνωσης κοινής δράσης και συντονισμού όλων των τοπικών λαϊκών δυνάμεων και κατοίκων που αντιτίθενται στην μετατροπή του λιμανιού σε εργασιακό γκέτο με υπονομευμένα τα εργατικά δικαιώματα, την μόλυνση του περιβάλλοντος, την καταστροφή όλης της παράκτιας θαλάσσιας ζώνης και την δραματική επιδείνωση του συγκοινωνιακού προβλήματος.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των αγώνων μέσα στην καραντίνα συγκρούστηκε με τα ψέματα και τις επιθέσεις της κυβέρνησης και της άρχουσας τάξης. Αντιστάθηκε, όμως, ταυτόχρονα, στις φωνές της υποταγής, του «θα λογαριαστούμε μετά», της εκεχειρίας με την κυβέρνηση και την αστική τάξη στον όνομα ενός υποτιθέμενου κοινού αγώνα ενάντια στον ιό. Στήριξε ολόπλευρα τους αγώνες των εργαζομένων, λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα, στις ιδιαίτερες συνθήκες της πανδημίας. Απευθύνει πρόταση κοινής δράσης και πολιτικής συζήτησης στους χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες της Αριστεράς και του κινήματος που αναζητούν εναλλακτική λύση και στρατηγική απέναντι στη χρεοκοπία του συστήματος, πολιτικό στήριγμα στις μάχες τους.

Θέλουμε το Σύλλογο απέναντι στη διοίκηση, την κυβέρνηση και τις αντιλαϊκές πολιτικές, όχι δίπλα τους. Θέλουμε το Σύλλογο να ασχολείται με τα πραγματικά μας προβλήματα. Για να ξαναδώσουμε ουσία και περιεχόμενο σε αξίες όπως ο αγώνας, η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα, η συναδελφικότητα, η ελπίδα. Να αυτοοργανωθούμε για να αντέξουμε στους δύσκολους καιρούς. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αναδιοργανωθεί ριζικά. Με συμμετοχή των εργαζομένων στη βάση, με τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, την κοινή δράση, το συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των επιτροπών αγώνα, τη συλλογική προσπάθεια και όχι την ανάθεση στους “εκπροσώπους”. Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς παντού!