Η απόφαση-σκάνδαλο της αποφυλάκισης του φύρερ της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου είναι μια ανοιχτή πρόκληση, μιά επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων, μια μαχαιριά πισώπλατη στο αντιφασιστικό κίνημα που με τις μεγάλες κινητοποιήσεις επέβαλε την καταδίκη των ηγετικών στελεχών των ταγμάτων εφόδου του ναζιστικού μορφώματος και έδιωξε τους ναζί από τις γειτονιές μας. Το βούλευμα του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών Λαμίας είναι ένα δώρο στους φασίστες δολοφόνους του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν, είναι το πράσινο φως ότι μπορούν ξανά να προχωράνε σε επιθέσεις κατά των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, των μεταναστών, των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ και των Ρομά.

Το βούλευμα του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών Λαμίας για την αποφυλάκιση του φύρερ της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου είναι ένα καραμπινάτο σκάνδαλο για το αντιφασιστικό κίνημα, για όλη την εργατική τάξη και τη νεολαία που μέσα από τους αγώνες τους πήγαν τη δολοφονική ηγεσία της ναζιστικής Χρυσής Αυγής σε δίκη και τους χώσανε στη φυλακή. Η καταδίκη του Μιχαλολιάκου ήταν για, μόλις, 13 χρόνια και 6 μήνες ενώ η δίκη που διεξάγεται στο Εφετείο θα εξεταστεί η αύξηση της ποινής του σε 15 χρόνια. Με αυτή την απόφαση ακόμα και αυτή ποινή - χάδι μειώνεται ενώ τα δύο τελευταία χρόνια δεν ήταν στη φυλακή αλλά στο Κέντρο Αποκατάστασης στους Αγίους Αναργύρους.

Η αποφυλάκιση Μιχαλολιάκου αποτελεί τεράστια πρόκληση για τα θύματα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή και τις οικογένειές τους, το αντιφασιστικό κίνημα και τη δημοκρατική κοινή γνώμη. Η συμπλήρωση των χρονικών ορίων για την υφ’ όρον απόλυση οποιουδήποτε κρατουμένου δίνει τη δυνατότητα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δημιουργεί υποχρέωση στο δικαστήριο να την πραγματοποιήσει. Συνεπώς η αποφυλάκιση Μιχαλολιάκου δεν ήταν υποχρεωτική, ούτε εξαρτιόταν από οποιοδήποτε νομικό καθεστώς, όπως η σπέκουλα της κυβέρνησης της Ν.Δ, επιχειρεί να εκμεταλλευθεί. Το άρθρο 106 Π.Κ. ήταν πάντα ίδιο και εξαρτά την υφ’ όρον απόλυση από την επικινδυνότητα τέλεσης νέων αξιόποινων πράξεων.

Ο υφυπουργός Υγείας ψυχίατρος κ. Βαρτζόπουλος προσπάθησε να επαναφέρει, να «κανονικοποιήσει» και να «επιστημονικοποιήσει» στον δημόσιο λόγο την ναζιστική ευγονική που έχει πεταχτεί στα σκουπίδια της Ιστορίας και της επιστήμης εδώ και 80 χρόνια. Συγκεκριμένα για να δικαιολογήσει την αδιαφορία κυβέρνησης – αστυνομίας σχετικά με τα αυξανόμενα σε αριθμό εγκλήματα γυναικοκτονιών και γενικά άσκησης βίας ενάντια σε γυναίκες, ο κ. Βαρτζόπουλος επιδόθηκε σε ένα αντιεπιστημονικό παραλήρημα λέγοντας πως οι γυναικοκτονίες είναι «φυσικό βιολογικό φαινόμενο» γιατί «σε όλα τα ζωικά είδη το αρσενικό φέρνει την τροφή ενώ το θηλυκό μόνο τίκτει…

Linda Nochlin

Έργα όπως του Ζερόμ, και άλλων οριενταλιστών του είδους του, είναι πολύτιμα και αξίζει να διερευνηθούν όχι επειδή μοιράζονται τις αισθητικές αξίες της μεγάλης τέχνης σε ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο, αλλά επειδή ως οπτικές εικόνες προλαβαίνουν και προβλέπουν τις ιδιότητες της διαφαινόμενης μαζικής κουλτούρας. Ως τέτοιες, οι στρατηγικές τους απόκρυψης προσφέρονται θαυμάσια για τις κριτικές μεθοδολογίες, τις αποδομητικές τεχνικές που χρησιμοποιούν σήμερα οι καλύτεροι ιστορικοί του κινηματογράφου, ή οι κοινωνιολόγοι των διαφημιστικών εικόνων, ή οι αναλυτές της οπτικής προπαγάνδας, παρά εκείνες της κυρίαρχης ιστορίας της τέχνης. Ως μια νέα οπτική περιοχή που πρέπει να διερευνηθεί από μελετητές οπλισμένους με ιστορική και πολιτική συνείδηση και αναλυτική εξειδίκευση, ο Οριενταλισμός –ή μάλλον η αποδόμησή του– αποτελεί πρόκληση για τους ιστορικούς της τέχνης, όπως και πολλοί άλλοι παρόμοιοι σκοτεινοί τομείς της επιστήμης μας.

Radical Socialist

Το BJP είναι ένα φασιστικό κόμμα. Ή, ακόμη και με οποιαδήποτε λεπτομερή ανάλυση, ένα κόμμα φασιστικού τύπου. Αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό και γιατί έχει σημασία; Για να το καταλάβουμε αυτό θα πρέπει να ξεκινήσουμε σημειώνοντας απλώς τις μεγάλες αλλαγές στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική σφαίρα που έχουν ήδη συμβεί και να θυμηθούμε ότι ο Ναρέντρα Μόντι στο πλαίσιο της προεκλογικής του εκστρατείας προειδοποίησε ότι αυτό που είδαμε τα τελευταία δέκα χρόνια είναι μόνο ο πρόλογος.

Τη νύχτα της 13ης Απριλίου 2024, το ιρανικό καθεστώς εξαπέλυσε την επιχείρηση "Αληθινή Υπόσχεση", κατά την οποία εκτόξευσε περισσότερα από τριακόσια μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους κατά του Ισραήλ σε αντίποινα για το χτύπημα που πραγματοποίησε κατά του παραρτήματος της Ιρανικής πρεσβείας στη Δαμασκό την 1η Απριλίου. Σε απάντηση στην "Αληθινή Υπόσχεση", οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής οργάνωσαν τη δική τους στρατιωτική επιχείρηση εναντίον ενός συστήματος αεράμυνας κοντά στην επαρχία Ισφαχάν του Ιράν, το οποίο προστατεύει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Νατάνζ. Πρόκειται για την πιο σημαντική σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν μέχρι σήμερα, η οποία δημιουργεί προηγούμενο για ακόμη μεγαλύτερες εχθροπραξίες στο μέλλον.

Τι δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι Ουκρανές προσφύγισσες στη συντηρητική Πολωνία; Πώς να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της σεξουαλικοποιημένης βίας σε μια χώρα όπου οι αμβλώσεις απαγορεύονται και διώκονται ποινικά; Γιατί οι διεθνείς οργανισμοί αγνοούν το πρόβλημα των ευάλωτων ομάδων; Η Νάστια Ποντορόζναγια, ιδρύτρια της ΜΚΟ "Martynka", μιλάει για τη στήριξη των γυναικών προσφύγων από την Ουκρανία.

Michael Karadjis

Πόσους Παλαιστίνιους έχει σκοτώσει, βομβαρδίσει και υποβάλλει σε λιμοκτονία το Ισραήλ την τελευταία εβδομάδα περίπου; Δεν υπάρχουν πολλές τέτοιες ειδήσεις, επειδή μας αποσπάται η προσοχή από το «μεγαλύτερο» θέατρο: μια «περιφερειακή» σύγκρουση μπορεί να ετοιμάζεται. Ας παρατηρήσουμε και ας αναλύσουμε αυτή τη μεγαλύτερη εικόνα, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι η συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα είναι το πραγματικό ζήτημα εδώ, όχι τα πυροτεχνήματα του Ισραήλ και του Ιράν.

Todd Gordon

Jeffery R. Webber

Αν και τώρα είναι περισσότερο φανερό ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός είναι κατακερματισμένος από ανταγωνιστικές γεωπολιτικές δυνάμεις, η ιδέα της αμερικανικής υπεροχής –ακόμη και στο απόγειο της δύναμής της μετά τον Ψυχρό Πόλεμο– ως μιας καλά λαδωμένης μηχανής απαλλαγμένης από σοβαρές αντιφάσεις, ποτέ δεν αποτύπωσε πραγματικά την πολυπλοκότητα, τον δυναμισμό ή την ανομοιομορφία της παγκόσμιας τάξης και των ιμπεριαλιστικών διαμορφώσεών της. Η κυριαρχία των ΗΠΑ συχνά παρερμηνεύτηκε ως παντοδυναμία. Οι προσδοκίες για την απεριόριστη μακροζωία της αμερικανικής αυτοκρατορίας αναπτύχθηκαν φυσικά μέσα από τα θεμέλια αυτής της κοσμοθεωρίας. Εν ολίγοις, μια εξαιρετική στιγμή υπεροχής εκλήφθηκε λανθασμένα ως νέα κανονικότητα, συσκοτίζοντας το μακρύ τόξο του πολυπολικού ιμπεριαλισμού στην ιστορία του παγκόσμιου καπιταλισμού.