Επιβεβαιώνοντας τους κινδύνους που έχουμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή, το ΥΠΑΙΘ τώρα έρχεται να επιβάλλει όλες τις παραπάνω στοχεύσεις νομιμοποιώντας και μονιμοποιώντας την εξ αποστάσεως ως κανονική πλέον αυτόνομη μέθοδο διδασκαλίας. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό από τους εκπαιδευτικούς και το εκπαιδευτικό κίνημα, διότι όπως τονίσαμε εξ αρχής τίποτε δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ζωντανή εκπαίδευση, τις ανοιχτές σχολικές τάξεις. «Η τηλεκπαίδευση, η εξ’ αποστάσεως, η ασύγχρονη εκπαίδευση», σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να λειτουργήσουν επαρκώς με παιδαγωγικά και επιστημονικά κριτήρια και να υποκαταστήσουν τη ζωντανή διαδικασία της τάξης (κατάκτηση της γνώσης, αλληλεπίδραση, αλληλοβοήθεια, παραστατικότητα, φυσική/σωματική προσέγγιση κ.ά).

Τραγικότερος θα είναι ο απολογισμός για τα μορφωτικά δικαιώματα της νεολαίας, αλλά και για την ουσία και το είδος πια της εκπαίδευσης γενικότερα. Το μάθημα και η εκπαιδευτική διαδικασία είναι ζωντανή σχέση και αλληλεπίδραση ανάμεσα στους μαθητές και τους καθηγητές και μόνο αυτό. Απαιτεί φυσική παρουσία προσωπική επαφή, ψυχική σύνδεση, διαμόρφωση παιδαγωγικού κλίματος εμπιστοσύνης και ελευθερίας. Με όλες αυτές τις νέες διαδικασίες επιχειρείται πλήρης αλλοίωση και μετατροπή της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε πληροφορία, εθελοντισμό, επιχειρηματικότητα και δεξιότητα. 

Προχωράμε σε: Στάση εργασίας την ημέρα συνάντησης με τον Υπουργό κ. Μηταράκη και παράσταση διαμαρτυρίας στο χώρο του Υπουργείου. Εικοσιτετράωρη Απεργία στις 18 Μαΐου, ημέρα επαναλειτουργίας της Υπηρεσίας Ασύλου. Ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση και επιστροφή των συναδέλφων μας στις θέσεις τους. Καμία/Κανείς δεν περισσεύει.

Συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από κλάδους που έχουν βρεθεί στο «μάτι του κυκλώνα» της υγειονομικής κρίσης του κορονοϊού, που βιώνουν την πραγματικότητα των απολύσεων, της ελαστικής εργασίας, της τηλεργασίας με το βλέμμα του «Μεγάλου Αδελφού» πάνω τους, που συνεχίζουν να εργάζονται χωρίς μέτρα ασφαλείας και υγιεινής ή που προσδοκούσαν να προσληφθούν για ένα μεροκάματο στην καλοκαιρινή τουριστική σεζόν και σήμερα είναι εντελώς «ξεκρέμαστοι», παίρνουν τον λόγο μέσα από τις σελίδες του Πριν και περιγράφουν την «εργασιακή κανονικότητα» που θέλουν να επιβάλουν κεφάλαιο και κυβέρνηση.

Επιστροφή στην κανονικότητα σημαίνει... 24 απολύσεις στην εταιρεία Workable, εν μέσω μάλιστα πανδημίας. Οι απολύσεις αφορούν το 9% των εργαζομένων, εκ των οποίων οι 13 είναι στην Αθήνα, 9 στην Βοστώνη και 2 στο Λονδίνο. Ο μύθος ενός ακόμη «great place to work» καταρρίφθηκε: Στα τέλη Μαρτίου η Workable δήλωνε θωρακισμένη κεφαλαιακά και ότι δεν θα προχωρούσε σε απολύσεις. Οι μάσκες όμως έπεσαν…

Οι νοσηλευτές αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά οποιοδήποτε συστήματος υγείας. Οι ελλείψεις σε νοσηλευτές αποτελούν διαχρονικά δομικό πρόβλημα της λειτουργίας του ΕΣΥ. Χωρίς επαρκές προσωπικό, με αναλογίες νοσηλευτή / ασθενή κάτω από τα όρια ασφαλείας, η περίθαλψη των ασθενών εξαθλιώνεται κατακόρυφα επειδή πολύ απλά ο νοσηλευτής δεν προλαβαίνει να εργασθεί με ασφάλεια απέναντι στον ασθενή αλλά και να είναι ασφαλής ο ίδιος. Η υποστελέχωση, το εξοντωτικό κυκλικό ωράριο (απόγευμα-πρωϊ-νύχτα) κατά παράβαση της εργατικής νομοθεσίας και ο αυξημένος νοσηλευτικός φόρτος εργασίας είναι οι βασικές αιτίες που οδηγούν στη μόνιμη υπερκόπωση και στο σύνδρομο burnout σε όλους τους συναδέλφους/σες μας.

«Ελληνικό θαύμα» όσον αφορά την πανδημία ; σίγουρα όχι «θαύμα» και σίγουρα όχι μόνο Ελληνικό, αφού παρόμοια κατάσταση επικρατεί στα υπόλοιπα Βαλκάνια αλλά και σε όλη σχεδόν την Ανατολική Ευρώπη. Κι επειδή όλες αυτές οι χώρες δεν έχουν την τύχη να … «κυβερνώνται από τεχνοκράτες Μητσοτάκηδες», η αλήθεια πρέπει να αναζητηθεί σε μια σειρά από κοινά τους χαρακτηριστικά, όπως π.χ. στην χαμηλότερη συγκριτικά με τις Δυτικοευρωπαϊκές χώρες μαζική βιομηχανική και εμπορική δραστηριότητα, στην μικρότερη διεθνή αεροπορική και σιδηροδρομική συνδεσιμότητα αλλά πιθανά και σε άλλες καθαρά ιατρικού επιδημιολογικού τύπου παραμέτρους που είναι υπό επιστημονική διερεύνηση.

Μπορούμε να είμαστε κάτι παραπάνω από σίγουροι πως οι κυρίαρχες τάξεις και το πολιτικό προσωπικό τους είναι απόλυτα προετοιμασμένες γι’ αυτήν την επερχόμενη σύγκρουση. Αν μη τι άλλο, το έδειξε η αστραπιαία οικοδόμηση του «επιτελικού κράτους» μέσα στο περασμένο καλοκαίρι, με νομοσχέδια έτοιμα από καιρό, προκειμένου να συγκροτηθεί ένα αυταρχικό θεσμικό πλέγμα, οι πραγματικές διαστάσεις του οποίου δεν πρόλαβαν ακόμη να γίνουν ευρύτερα αντιληπτές. Το δείχνει, επίσης, η απροκάλυπτα σκανδαλώδης διαχείριση του δημόσιου χρήματος εν μέσω καραντίνας, με την πλήρη κάλυψη της ολιγαρχίας των ΜΜΕ…

Λύσσαξαν τα συστημικά ΜΜΕ και οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες κατά της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ακολουθώντας την ίδια «γραμμή» η εφημερίδα της πόλης μας «Τοπική Φωνή» σε πρωτοσέλιδό της (08-05-20) «είδε» και αυτή ως υποκινητή των νέων που συγκεντρώθηκαν την πλατεία της Αγ. Παρασκευής στην Αθήνα τον πολιτικό χώρο της «ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.»! Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες πρωτόγνωρες καταστάσεις που ζήσαμε το προηγούμενο διάστημα -και που ίσως ξαναβιώσουμε-, το πρώτο που ελέγχει και κρίνει ο κάθε πολίτης- όπως είναι φυσιολογικό- είναι οι ενέργειες της κυβέρνησης και κατά πόσο αυτές ανταποκρίθηκαν και ανταποκρίνονται στη σοβαρότητα της κατάστασης.

Οι στόχοι είναι πασιφανείς. Μετά την καραντίνα αισθάνονται να έρχεται μια υπόκωφη λαϊκή βουή. Γιατί ο κόσμος έπηξε από τις κωλοτούμπες. Τα παιδά κολάνε, τα παιδιά δεν κολάνε. Οι παππούδες κινδυνεύουν, οι παππούδες δεν κινδυνεύουν. Οι μάσκες δεν είναι απαραίτητες, οι μάσκες είναι απαραίτητες. Παράλληλα, εν μέσω καραντίνας, πολλές δουλειές έγιναν κάτεργα ενώ γέμισε ο τόπος απολυμένους. Το καζάνι βράζει και η κυβέρνηση το καταλαβαίνει και θέλει να κλείσει άρον άρον το καπάκι. Γι’ αυτό ο Τσιόδρας αποφάσισε τελικά ότι το μόνο που σώζει από τον κορονοϊό είναι το πλύσιμο χεριών και οι αποστάσεις. Ως εκ τούτου, απαγόρευση των συναθροίσεων. Γι’ αυτό θέλουν να κλείσουν πλατείες, πάρκα, δρόμους από εμάς.