Πέμπτη 30/1: Οι δυο δράσεις διεκδίκησαν το δημόσιο χώρο που τους αναλογεί στην πόλη: εμείς οι απεργοί παρεμβήκαμε σε όλους τους εργασιακούς χώρους των ΜΚΟ μοιράζοντας απεργιακό υλικό σε ελληνικά και αγγλικά,ενώ ταυτόχρονα οι προσφύγισσες διαδήλωσαν περήφανα σε όλη τη Μυτιλήνη, αναστατώνοντας τη ζωή της πόλης και σε πείσμα της σφιχτής αστυνομικής παρουσίας.

Daliah Lina

Είμαι Παλαιστίνια-Ιρανή αριστερή που αντιτίθεμαι σε όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές ενέργειες του ιμπεριαλισμού και του αυταρχισμού. Μια στάση που φαίνεται ακατανόητη σε ορισμένους, καθώς, κατά την άποψή τους, πρέπει να επιλέγουμε πλευρά ως πράξη αλληλεγγύης. Ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι επιλέγουμε πλευρά εγκληματιών πολέμου… Η πιο επικίνδυνη πτυχή αυτής της εξέλιξης είναι ότι δεν νομιμοποιεί μόνο τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά περισσότερο από αυτό, προκαλεί σύγχυση στο εσωτερικό του προοδευτικού κινήματος της Μέσης Ανατολής. Για άλλη μια φορά, εμείς οι προοδευτικοί και προοδευτικές της Μέσης Ανατολής, στην ίδια την περιοχή και στη διασπορά, υποτασσόμαστε, φιμωνόμαστε και διασπόμαστε, αλλά αυτή τη φορά από κάποιους δυτικούς αυτοαποκαλούμενους αντιιμπεριαλιστές.

Με μεγάλη μαζικότητα και επιτυχία πραγματοποιήθηκε σύσκεψη το Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020 μετά από κάλεσμα των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ δημοσίου και της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας ΕΚΑ (ΑΤΕ-ΕΚΑ). Συμμετείχαν επίσης οι δυνάμεις της Εργατικής Ταξικής Συσπείρωσης του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Emma Wilde Botta

Frieda Afary

Οι εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική έχουν ανοίξει πόρτες για την αριστερά, για να δημιουργήσει δεσμούς αλληλεγγύης με τους εργατικούς, φεμινιστικούς, αντιρατσιστικούς και περιβαλλοντικούς αγώνες στην περιοχή. Ως σοσιαλιστές, είναι δική μας ευθύνη να σφυρηλατήσουμε ενεργά αυτούς τους δεσμούς και να δημιουργήσουμε χώρους διαλόγου, όχι μόνο υπέρ των ανθρώπων στην περιοχή, αλλά και για την ενίσχυση παρόμοιων αγώνων στις ΗΠΑ.

Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που τα σύννεφα του πολέμου μαζεύονται επικίνδυνα όχι μόνο πάνω από την περιοχή μας, αλλά και πάνω από την ίδια μας την χώρα.

Ο εργαζόμενος λαός και  η νεολαία, παρακολουθούν, με ιδιαίτερη ανησυχία τα σύννεφα του πολέμου να μαζεύονται στην περιοχή:

Καλούμε οργανώσεις, συλλογικότητες και άτομα 2 Φλεβάρη στις 6.30 μ.μ στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη) σε συντονισμό για τη διοργάνωση πορείας στην Αθήνα ενάντια στα hot spot, τον εγκλεισμό και τον πόλεμο κατά των μεταναστών/προσφύγων. Το κείμενο που ακολουθεί είναι ενδεικτικό, είμαστε ανοιχτoι/ες στη συνδιαμόρφωση ενός πιο σύντομου καλέσματος.

 του Μιχάλη Ρίζου. Έχει γίνει πλέον εθιμικός κανόνας και «εθνική» πολιτική της τελευταίας 15ετίας, κάθε κυβέρνηση να φέρνει και από έναν αντεργατικό νόμο για την κοινωνική ασφάλιση. Αυτή τη φορά ο νέος νόμος έχει νονό του τον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση. Ο Βρούτσης προχωρά στην πλήρη εφαρμογή της σφαγής του νόμου Κατρούγκαλου, «επικοινωνιακές» αυξήσεις, μόνο για όσους έχουν πάνω από 30 έτη δουλειάς

Εδώ και 3 μήνες δίνεται ένας πολύ σημαντικός αγώνας από τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο Ειδικό Πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για 5500 νέους πτυχιούχους 22-29 ετών για την ανανέωση των συμβάσεων τους. Σε αυτό τον αγώνα ένα μικρό τμήμα της νέας γενιάς έρχεται αντιμέτωπο με τις τρεις «θανάσιμες» απειλές με τις οποίες αναμετρήθηκε κάθε νέος και νέα μέσα στη δεκαετία της κρίσης. Η ανεργία, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και η μετανάστευση υπήρξαν οι τομείς στους οποίους «διέπρεψαν» όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις.

 Κλείνουν φέτος 24 χρόνια από τα γεγονότα στα Ιμιαπου έφεραν πιο κοντά από ποτέ την πολεμική απειλή ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Αυτή η πολεμική απειλή, ως αποτέλεσμα της αντιδραστικής διαμάχης των άρχουσων τάξεων των δύο χωρών, είναι και σήμερα ξανά στο προσκήνιο.