Η ξαφνική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τους 2000 αμερικανούς στρατιώτες από τη Συρία είναι ένα πράσινο φως στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να αποδεκατίσει τους Κούρδους σε ό, τι έχει απομείνει από τη Ροτζάβα στη βόρεια Συρία. Νωρίτερα φέτος η Τουρκία εισέβαλε στην περιοχή του Αφρίν με τη βοήθεια συριακών αντιδραστικών ένοπλων αντιπολιτευτικών ομάδων, προκαλώντας την αναγκαστική μετακίνηση μεγάλων τμημάτων του κουρδικού πληθυσμού της Αφρίν, και συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του τοπικού πληθυσμού.

Arlind Qori

Αυτή η άνευ προηγουμένου αντίσταση και άρνηση βάζει την κυβέρνηση σε κρίση. Παρά το γεγονός ότι μέχρι τώρα όλα τα αιτήματα των φοιτητών είναι «οικονομικά» –κανείς δεν έχει καλέσει ακόμα σε ανατροπή της κυβέρνησης– η κυβέρνηση έχει βυθιστεί σε μια ιστορικά χαμηλή νομιμότητα για τη σύγχρονη ιστορία της Αλβανίας. Η επιμονή του Ράμα να συναντηθεί με τους εκπροσώπους των φοιτητών μοιάζει περισσότερο με μια απελπισμένη κίνηση για να σώσει ό,τι μπορεί για την επιβίωση της κυβέρνησής του.

Την περασμένη Τετάρτη φοιτητές του πανεπιστημίου Paris 1 – Tolbiac ψήφισαν στη Γενική Συνέλευση μια δήλωση αλληλεγγύης με την κινητοποίηση των Αλβανών φοιτητών ενάντια στην αύξηση των διδάκτρων.

Michael Karadjis

Η ξαφνική απόφαση του Τραμπ για την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία είναι ένα πράσινο φως τόσο για τον Σύριο τύραννο Μπασάρ Ασάντ όσο και για τον Τούρκο ηγεμόνα Ερντογάν για να κινηθούν στο βορειοανατολικό τμήμα της Συρίας που ελέγχεται επί του παρόντος από τις (μέχρι πρόσφατα) υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) στις οποίες ηγούνται οι Κούρδοι και βέβαια επίσης ένα νεύμα προς τον μεγάλο σύμμαχο τόσο του Άσαντ όσο και του Ερντογάν, τους φίλους του Τραμπ στη Ρωσία, οι οποίοι, φυσικά, εξήραν την απόφαση του Τραμπ. Φυσικά, μια αμερικανική προδοσία των Κούρδων συμμάχων τους ήταν πάντα ζήτημα χρόνου.

Του Daniel Tanuro

Τόσο στον κοινωνικό χώρο όσο και στον περιβαλλοντικό, το συμπέρασμα είναι σαφές: η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν οι ηγεσίες είναι η γλώσσα της δύναμης. Πρέπει επομένως να οικοδομήσουμε ένα συσχετισμό δύναμης και, για να το καταφέρουμε, δεν υπάρχει παρά ένα μέσον: ενότητα των αγώνων για την κλιματική δικαιοσύνη και για την κοινωνική δικαιοσύνη, σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

Την Πέμπτη 20/12/18 πραγματοποιήθηκε στο χώρο της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας μαζική σύσκεψη οργανώσεων και ανένταχτων κοινωνικών αγωνιστών της περιοχής μας, με θέμα τη δημιουργία ενός αριστερού, μαχητικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης που να παρεμβαίνει σε όλες τις πολιτικές και κοινωνικές μάχες τις επόμενης περιόδου.

Στις δημοτικές εκλογές της 19ης Μαΐου η «Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας – με την αριστερά της ρήξης και της ανατροπής» θα συμμετάσχει αυτόνομη, ενισχυμένη και διευρυμένη, για να συμβάλει στην ενίσχυση μιας μαχητικής και αγωνιστικής παρέμβασης για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων και των αναγκών των δημοτών και των κατοίκων της Γλυφάδας από τη κυβέρνηση και τη τοπική διοίκηση, συντασσόμενη με τους ανθρώπους του μόχθου που ζουν και εργάζονται στην πόλη μας και χτυπιούνται καθημερινά από την κρίση.

Η συνάντηση κορυφής του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στις 20 Δεκέμβρη είναι μια εξέλιξη που επιβεβαιώνει τη βαθιά πρόσδεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα σχέδια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης. Η συμμετοχή του πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ που κάνει τον άξονα ουσιαστικά τετραμερή, μόνο τυχαία δεν είναι.

Laurent Ripart

Από τις αρχές Δεκεμβρίου, στα γαλλικά λύκεια και τα πανεπιστήμια έχουμε δει να αναπτύσσεται μια κινητοποίηση που μας δίνει την ελπίδα ότι θα δημιουργηθεί ένα σημαντικό νεολαιίστικο κίνημα. Αυτή η ανανέωση των αγώνων της νεολαίας στη Γαλλία αντικατοπτρίζει μια νέα αντίσταση ενάντια στις νεοφιλελεύθερες αντιμεταρρυθμίσεις που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του κινήματος των κίτρινων γιλέκων. Εκφράζει το αίσθημα της νεολαίας, ότι απορρίπτουν και αυτή την ιδέα ότι οι εργατικές τάξεις πρέπει να πληρώσουν το τίμημα για μια πολιτική αποκλειστικά προσανατολισμένη προς την ικανοποίηση των πλουσιότερων, που είναι το κύριο χαρακτηριστικό του κινήματος των κίτρινων γιλέκων.

Josu Egireun, Olivier Besancenot

Περίπου ένα μήνα μετά την πρώτη κινητοποίησή τους και μετά από πολλά Σαββατοκύριακα με μια σειρά πανεθνικών διαμαρτυριών, το κίνημα των κίτρινων γιλέκων, το οποίο απορρίφτηκε αλαζονικά από την ελίτ και αντιμετώπισε πρωτοφανή καταστολή, ανάγκασε δύο φορές την κυβέρνηση να υποχωρήσει. Η πρώτη έγινε στις 4 Δεκεμβρίου, όταν ο πρωθυπουργός πάγωσε τις αυξήσεις του φόρου για τα καύσιμα για έξι μήνες. Η δεύτερη έγινε όταν ο Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε μια σειρά παραχωρήσεων στις 10 Δεκεμβρίου. Ωστόσο, και οι δύο δεν κατάφεραν να ηρεμήσουν την οργή των κίτρινων γιλέκων, ούτε να πείσουν την πλειοψηφία του πληθυσμού που υποστηρίζει το κίνημα.