Η ορκωμοσία του νέου δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας, την Πέμπτη 28 Δεκέμβρη, έρχεται μετά την ήττα του Μπακογιάννη στις εκλογές ως αποτέλεσμα των επίμονων αγώνων των εργαζόμενων και της νεολαίας στις γειτονιές της πόλης, που δέχτηκαν την ωμή καταστολή των ΜΑΤ. Αγώνες ενάντια στην κυβέρνηση και τον Μπακογιάννη, ενάντια στις περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες για τους φτωχούς και  τις καταστροφές στο περιβάλλον για χάρη των αρπακτικών της ιδιωτικοποίησης, των κερδοσκόπων γης και της βιομηχανίας του τουρισμού. Αγώνες για να φράξουμε το δρόμο στους ναζί του Κασιδιάρη, που άνοιξαν οι επιθέσεις κατά των προσφύγων με τις εκκενώσεις της δομής του Ελαιώνα…

Πολύς θόρυβος έγινε για την τροπολογία Καιρίδη, με την οποία μετανάστες πού αποδειγμένα βρίσκονται εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια στην Ελλάδα θα μπορούν, αν βρουν εργοδότη , να ζητήσουν άδεια παραμονής και εργασίας . Πρόκειται κατά ρητή διατύπωση του νόμου για «εφ’ άπαξ» ρύθμιση. Δηλαδή, όποιος προλάβει, δεν θα υπάρξει δεύτερη φορά. Στην πραγματικότητα, η ρατσιστική πολιτική των κλειστών συνόρων, με το έγκλημα στη Πύλο του πνιγμού 600 προσφύγων και την απανθράκωση 27 προσφύγων στη Δαδιά να θυμίζουν πόσο δολοφονική είναι, οι επαναπροωθήσεις και οι καταδιώξεις, ο εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και κλειστές δομές για τους πρόσφυγες δημιούργησαν το εχθρικό περιβάλλον που οδήγησε στην μείωση του αριθμού μεταναστών και προσφύγων στη χώρα.

Η τροπολογία Καιρίδη είναι μία κυνική παραδοχή ότι η "νομιμοποίηση" 30.000 μεταναστών έχει έναν και μοναδικό στόχο: την εξεύρεση φθηνού εργατικού δυναμικού για τα αφεντικά που δεν βρίσκουν εργαζόμενους να δουλεύουν για "ένα κομμάτι ψωμί". Η LAMDA DEVELOPMENT, π.χ., είχε υποβάλλει τέτοιο αίτημα στην κυβέρνηση για άμεση εξεύρεση πολλών, φτηνών και αναλώσιμων εργατών για το Ελληνικό. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ικανοποιεί αυτές τις απαιτήσεις των αφεντικών και δεν πρόκειται για κάποια υποχώρηση από τη δολοφονική ρατσιστική πολιτική της, πού σκορπάει το θάνατο από την Πύλο μέχρι την Δαδιά και το Αιγαίο.

AJLabs Ο τελευταίος απολογισμός των νεκρών ανέρχεται σε 29.195 Παλαιστίνιους και περίπου 1.139 ανθρώπους που σκοτώθηκαν στο Ισραήλ από τις 7 Οκτωβρίου.

Sean Larson

Το 1923, η ώρα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος είχε σημάνει. Μέσα από τη νεαρή Δημοκρατία της Βαϊμάρης που βρισκόταν στο χείλος της ολοκληρωτικής κατάρρευσης, το πιο ισχυρό εργατικό κίνημα στον κόσμο προετοίμαζε την επανάσταση. Πέντε χρόνια νωρίτερα, ένα σαρωτικό κίνημα συμβουλίων εργατών και στρατιωτών είχε ανατρέψει τη γερμανική μοναρχία κατά την Επανάσταση του Νοέμβρη του 1918. Στο διάβα της, ένας επισφαλής ταξικός συμβιβασμός επιτεύχθηκε μεταξύ των σοσιαλδημοκρατικών συνδικάτων και των εκπροσώπων της γερμανικής βιομηχανίας, θεσμοθετώντας το οκτάωρο για τους εργάτες, την ίδια στιγμή που προστάτευε το γερμανικό κεφάλαιο από την απαλλοτρίωση και εξασφάλιζε το ρόλο του στη μετεπαναστατική κοινωνική τάξη.

Taras Shevchuk

Βασικές προϋποθέσεις για τη νίκη, είναι μεταξύ άλλων: η εθνικοποίηση της οικονομίας στην υπηρεσία της άμυνας. Η οργάνωση της παραγωγής των όπλων και των υλικών που είναι απαραίτητα για τον πόλεμο. Ο εργατικός και λαϊκός έλεγχος της διανομής των προϊόντων. Ο εφοδιασμός των εργατών και του λαού με ό,τι είναι απαραίτητο για τον γενικό εξοπλισμό. Η εκπαίδευση και η κατάρτιση μπορούν να εξασφαλιστούν μόνο από τους εργάτες. Για να γίνει αυτό εφικτό, για να νικηθούν οι κατακτητές του Πούτιν στο εξωτερικό μέτωπο, είναι απαραίτητο να οικοδομηθεί μια δύναμη της εργατικής τάξης ανεξάρτητη από την ολιγαρχική εξουσία.

Θ. Μαράκης

(επιμέλεια)

Γιατί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν στην αποσταλινοποίηση και να καταγγείλουν την προσωπολατρία και τα εγκλήματα του Στάλιν; Για να σώσουν τα προνόμια της γραφειοκρατίας από το διαφαινόμενο κύμα δυσαρέσκειας των λαϊκών μαζών που εγκυμονούσε εκρήξεις τόσο στην ΕΣΣΔ, όσο και σε όλο το μπλοκ των ανατολικών χωρών!!!

Martin Empson

Πριν από πεντακόσια περίπου χρόνια, το 1524-25, μια τεράστια εξέγερση σάρωσε την κεντρική Ευρώπη. Με επικεφαλής τους φτωχότερους και πιο καταπιεσμένους ανθρώπους της Γερμανίας, εκατοντάδες χιλιάδες ξεσηκώθηκαν και αμφισβήτησαν το ίδιο το φεουδαρχικό σύστημα. Ήταν η μεγαλύτερη εξέγερση απλών ανθρώπων που έλαβε χώρα στην Ευρώπη μετά την Αγγλική Εξέγερση του 1381, και δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο παρόμοιας κλίμακας μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση του 1789.

Masha Gessen

Τα τελευταία δεκαεπτά χρόνια, η Γάζα ήταν μια υπερπυκνοκατοικημένη, φτωχή, περιφραγμένη με τείχη περιοχή, όπου μόνο ένα μικρό μέρος του πληθυσμού είχε το δικαίωμα να φύγει έστω και για λίγο – με άλλα λόγια, ένα γκέτο. Όχι σαν το εβραϊκό γκέτο στη Βενετία ή ένα γκέτο στο κέντρο της πόλης στην Αμερική, αλλά σαν ένα εβραϊκό γκέτο σε μια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης που είχε καταληφθεί από τη ναζιστική Γερμανία… Πιθανώς, ο πιο ταιριαστός όρος «γκέτο» θα προκαλούσε πυρά για τη σύγκριση της δυσχερούς θέσης των πολιορκημένων κατοίκων της Γάζας με εκείνη των Εβραίων που βρίσκονται σε γκέτο. Θα μας έδινε επίσης τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει στη Γάζα τώρα. Το γκέτο εκκαθαρίζεται.

Serhii Ishchenko

Ο τελευταίος γύρος της φρικτής αιματοχυσίας στο Ισραήλ/Παλαιστίνη μας αναγκάζει να θυμηθούμε όχι μόνο τη θλιβερή μοίρα αυτής της ταραγμένης περιοχής, αλλά και την εβραϊκή ιστορία. Σήμερα, ό,τι σχετίζεται με τον εβραϊσμό και το παρελθόν του «μονοπωλείται» από το κράτος του Ισραήλ. Αλλά αυτό δεν συνέβαινε πάντοτε. Στην Ανατολική Ευρώπη, υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις στο σιωνιστικό σχέδιο της «συγκέντρωσης όλων των Εβραίων στην Παλαιστίνη» που ήταν αρκετά ισχυρές για να το ανταγωνιστούν. Αυτή με τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν η Μπουντ, ένα εβραϊκό εθνικό κίνημα που, όπως και πολλά άλλα εθνικά κινήματα στην Ανατολική Ευρώπη (ουκρανικά, πολωνικά, γεωργιανά και άλλα), είχε σοσιαλιστικό προσανατολισμό και δεν έβλεπε την εθνική απελευθέρωση ως ξεχωριστή από την κοινωνική απελευθέρωση.