Τετάρτη, 08 Ιουλίου 2015 15:49

ΟΧΙ την Κυριακή-Όχι και τη Δευτέρα! ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια!

Κατηγορία Πολιτική

ΟΧΙ την Κυριακή - Όχι και τη Δευτέρα!

 

ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια

 

Η εβδομάδα που πέρασε, ήταν χωρίς αμφιβολία ιδιαίτερα πυκνή σε πολιτικά γεγονότα. Εξελίχτηκε μια διαδικασία μαζικής και γρήγορης πολιτικής εκπαίδευσης των λαϊκών μαζών, που κλήθηκαν να πάρουν θέση πάνω σε κρίσιμα ζητήματα και γεγονότα και να βγάλουν γρήγορα συμπεράσματα για τη στάση πολιτικών ηγεσιών, να σταθούν απέναντι στον βόθρο των ΜΜΕ, στην ανοιχτή επίθεση του ιμπεριαλισμού και της ΕΕ, στις κλειστές τράπεζες, στους οικονομικούς εκβιασμούς.

 

Ο θρίαμβος του ΟΧΙ με ποσοστό 61,3%, το βράδυ της Κυριακής, σφράγισε την είσοδο στη νέα περίοδο με ολονύκτιους πανηγυρισμούς στο Σύνταγμα και στις Πλατείες.

Πρόκειται για τεραστίων διαστάσεων πολιτικό γεγονός, που πραγματοποιήθηκε ξεπερνώντας τις πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων της κοινοβουλευτικής αριστεράς και αγνοώντας τις τοποθετήσεις ταξικής προδοσίας των εργοδοτικών ηγεσιών ΓΣΕΕ και ΟΤΟΕ.

 

Είναι γεγονός ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σύρθηκε στο δημοψήφισμα. Από την αρχή μιλούσε για «έντιμο αλλά επώδυνο συμβιβασμό», ο στόχος της ήταν να υπογράψει συμφωνία. Η περίφημη πρόταση-μνημόνιο των 47 σελίδων και οι «βελτιωτικές προτάσεις» που την ακολούθησαν, είχαν φτάσει τη διαφορά εισπρακτικών μέτρων ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους δανειστές να είναι μόλις στα 2,3 δις ευρώ, ενώ η διαφωνία που υπήρχε περιοριζόταν πλέον στο ρυθμό εφαρμογή των μέτρων λιτότητας και στην επιδίωξη της κυβέρνησης να υπάρξει δέσμευση των δανειστών για την αναδιάρθρωση του χρέους.

 

Όμως, οι συνεχείς υποχωρήσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, άνοιγαν συνεχώς την όρεξη των «θεσμών», που ζητούσαν όλο και περισσότερα, ενώ συνέχιζαν τον εκβιασμό της πιστωτικής ασφυξίας. Η κυβέρνηση βρέθηκε σε αδιέξοδο: ενώ είχε συρθεί σε αέναες διαπραγματεύσεις με διαρκείς υποχωρήσεις, δεν της παραχωρήθηκε από τους «θεσμούς» η δυνατότητα να παρουσιάσει μια συμφωνία που θα μπορούσαν να την ψηφίσουν οι βουλευτές της.

 

Αντίθετα, οι τελευταίες προτάσεις των δανειστών, ήταν τέτοιες που έδειχναν ότι ήθελαν να διαλύσουν την κυβέρνηση. Οι εξοπλιστικές δαπάνες και ο ΦΠΑ στα νησιά, ήταν σημεία ισορροπίας του κυβερνητικού συνασπισμού και «κόκκινη γραμμή» για τους ΑΝΕΛ.

Η μη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, ήταν το σημείο ισορροπίας και η «κόκκινη γραμμή» για τον Λαφαζάνη και επομένως για την αριστερή πλατφόρμα. Η απαίτηση των δανειστών να συνεχιστεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, να σταματήσει το ειδικό καθεστώς ΦΠΑ στα νησιά και να μειωθούν οι εξοπλιστικές δαπάνες, ήταν εμπρηστικές για την ίδια την ύπαρξη της κυβέρνησης.

Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ σύρθηκε σε δημοψήφισμα που ήταν μονόδρομος. Δεν μπορούσε να κάνει την επιλογή να πάει στη Βουλή μια συμφωνία που δεν θα μπορούσε να περάσει γιατί θα έπεφτε η κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, η αδιαλλαξία των μηχανισμών της ΕΕ (μέσω των οποίων μιλούσε και το ελληνικό κεφάλαιο) σήμαινε (και έλεγε ανοιχτά) πλέον, ότι θα πρέπει να εξαναγκαστεί να φύγει αυτή η κυβέρνηση γιατί δεν μπορεί να προχωρήσει την αστική πολιτική που θέλουν με τους ρυθμούς που χρειάζονται.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησε, ότι με την κίνηση του δημοψηφίσματος, θα μπορούσε να πάρει μια ανάσα, και να έχει ένα καλό διαπραγματευτικό χαρτί. Δεν έκανε το δημοψήφισμα για να δώσει το λόγο στο λαό για να αποφασίσει τι θα γίνει με τα μνημόνια. Όμως, το δημοψήφισμα πήρε μεγάλες διαστάσεις γιατί οι κοινωνικές τάξεις αναγνώρισαν ότι διαμορφώνεται ένα πεδίο με σοβαρά ταξικά επίδικα.

 

Αμέσως μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος, την πρωτοβουλία των κινήσεων πήρε η αστική τάξη στο σύνολό της συμπεριλαμβανόμενου του μηχανισμού της ΕΕ, και όχι η κυβέρνηση. Η αστική τάξη, κατάφερε να κατεβάσει με οργανωμένο τρόπο κοινωνικά στρώματα στο δρόμο και να οργανώσει μεγάλες συγκεντρώσεις «κατσαρόλας» υπέρ του ΝΑΙ.

Με απαίτηση της ΕΚΤ, έκλεισαν οι τράπεζες για να πάρει μια πρόγευση ο λαός τι τον περιμένει. Με καθημερινές δηλώσεις του πολιτικού της προσωπικού, έστελνε το μήνυμα ότι αν επικρατήσει το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι ένας Αρμαγεδδώνας.

 

Ότι οι κλειστές τράπεζες δεν θα είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που θα επακολουθήσει αν ο λαός ψηφίσει ΟΧΙ και η κυβέρνηση επιχειρήσει να το υλοποιήσει. Είπε λοιπόν σε όλους τους τόνους και με όλους τους τρόπους προς την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα των μικροαστικών μαζών, ότι αν ψηφίσουν ΟΧΙ θα εκδιωχθούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από το ευρώ και …θα πεθάνουν από την πείνα. Το δίλημμα τέθηκε με τέτοια απλότητα και τέτοια ευθύτητα.

 

Το κοινωνικό και ταξικό μπλοκ του ΟΧΙ, η εργατική τάξη, η νεολαία, οι αγρότες και τα φτωχά μικροαστικά στρώματα, είχε να απαντήσει σε αυτά τα αναβαθμισμένα ζητήματα, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδεολογική, οργανωτική και πολιτική βοήθεια από τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αριστεράς.OXI-afisokollhsh.jpg

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που υποτίθεται ότι ήταν επικεφαλής στη μάχη, με οτιδήποτε έλεγε και έκανε έδινε μηνύματα διαρκούς υποχώρησης.

 

Η ηγεσία του ΚΚΕ παραδόθηκε στην άρχουσα τάξη. Γιατί, σε ένα δημοψήφισμα οι επιλογές είναι συγκεκριμένες. Ο κόσμος του ΚΚΕ δεν υπήρχε περίπτωση να ψηφίσει ΝΑΙ στο ερώτημα του δημοψηφίσματος. Η γραμμή του ΚΚΕ αφαίρεσε ποσοστό από το ΟΧΙ. Και αφαιρώντας ποσοστό από το ΟΧΙ, προπαγανδίζοντας (και μάλιστα επιθετικά) τη γραμμή του άκυρου, ουσιαστικά πριμοδοτείς το ΝΑΙ με «επαναστατική» φρασεολογία.

 

Το ΟΧΙ, πέρασε από πολλά σκαμπανεβάσματα, κυρίως λόγω της τακτικής της κυβέρνησης. Το Σάββατο 27/6, πριν ανακοινωθεί το κλείσιμο των τραπεζών, οι πρώτες μετρήσεις έδειχναν το ΟΧΙ στο 60%. Τη Δευτέρα, μετά το κλείσιμο των τραπεζών και τις ουρές στα ATM, έπεσε στο 47 %.

 

Η Τρίτη 30 Ιουνίου ήταν κρίσιμη ημέρα. Η ταλάντευση της κυβέρνησης, με την κατάθεση της νέας συμβιβαστικής πρότασης έδωσε αέρα στην άλλη πλευρά και οι πιέσεις κορυφώθηκαν. Οι Βεργόπουλος, Μελάς και Ρομπόλης δημοσιοποίησαν επιστολή όπου ζήτησαν να μη γίνει το δημοψήφισμα, ο Μάρδας δήλωσε ότι θα είχε παραιτηθεί αν του ζητούσαν να επεξεργαστεί σχέδιο για τη δραχμή, διαφοροποιούνται 4 βουλευτές των ΑΝΕΛ, ο Κούλογλου ζητά να αξιοποιήσει η κυβέρνηση την πρόταση Γιούνκερ αφού και το ΝΑΙ και το ΟΧΙ θα είναι πρόβλημα και ο Χρυσόγονος έχει ήδη ζητήσει να ανακληθεί το δημοψήφισμα.

 

Είναι λογικό λοιπόν ότι την Τετάρτη ισοσκελίστηκε το ποσοστό του ΝΑΙ και του ΟΧΙ.

Όμως, από την Πέμπτη και μετά, με την κατάρρευσης της τελευταίας απόπειρας συμβιβασμού και απέναντι στο αίσχος της απόπειρας χειραγώγησης το ποσοστό άρχισε ξανά να αντιστρέφεται.

 

Βέβαια, οι δημοσκοπήσεις που έβγαιναν στη δημοσιότητα δεν είχαν την πρόθεση να καταγράψουν την τελική ευθεία της ανόδου.4_OXI.RE.jpg

Σύμφωνα με καταγγελίες που έγιναν, η βασική ερώτηση των δημοσκοπικών ερευνών των ημερών ήταν «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ»;

Το non paprer της ΝΔ που διέρρευσε με τίτλο «Σημείωμα Στρατηγικής για το Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου», είναι αποκαλυπτικό για τις οδηγίες που δίνει στο πολιτικό προσωπικό, στις εταιρείες δημοσκοπήσεων και στα ΜΜΕ. Οι οδηγίες ακολουθήθηκαν αρκετά πιστά και τα επιχειρήματα αναπαράχθηκαν με εντυπωσιακή ακρίβεια από τους καλοταϊσμένους χρυσοκάνθαρους των καναλιών που παριστάνουν τους δημοσιογράφους.

 

Το «δικό μας» στρατόπεδο, λοιπόν, βρέθηκε στην ανάγκη να απαντήσει μόνο του στα διλήμματα που διαμόρφωνε η αστική τάξη: από τη μια έχουμε το ΝΑΙ και από την άλλη έχουμε το χάος της απόλυτης επίθεσης και του απόλυτου τρόμου.

 

Ο κόσμος απάντησε σε αυτό το δίλημμα. Και προσπάθησε να διαμορφώσει μια απάντηση που έλεγε με πολλούς τρόπους ότι, μπροστά στο τι θα σημαίνει το ΝΑΙ είναι τελικά μικρότερο κακό να φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ. Μπροστά στην επίθεση που πρόκειται να γίνει στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα που έχουν απομείνει αν επικρατήσει το ΝΑΙ, αυτό είναι το μικρότερο κακό. Ο κόσμος αναγκάστηκε να σκεφτεί πάνω σε ζητήματα όπως: έχουμε απέναντι μας το σύνολο των οικονομικών μηχανισμών της αστικής τάξης, τις τράπεζες που απειλούν με οικονομική ασφυξία αν ψηφίσουμε ΟΧΙ, τους εργοδότες που απειλούν με μαζικές απολύσεις αν βγει το ΟΧΙ, τους ιδεολογικούς μηχανισμούς όπως το σύνολο της εκκλησίας και των ΜΜΕ, μια σειρά από πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις όπως το ΚΚΕ και η ΓΣΕΕ που είναι και αυτοί ενάντια στο ΟΧΙ.

 

Και με αυτά τα δεδομένα, αποφάσισε ότι το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο. Και ψήφισε μαζικά ένα μεγάλο ΟΧΙ, που έχει όλα μαζί αυτά τα χαρακτηριστικά, σε πρωτόλεια μορφή. Και αυτό σημαίνει ότι έχει συντελεσθεί μια τεράστια μαζική και αριθμητικά και ιδεολογικά μετατόπιση προς τα αριστερά, με πιο καθαρά και πιο ισχυρά στοιχεία και από αυτά που υπήρχαν το 2011.

 

Καταγράφτηκε ταξική πόλωση. Η εργατική τάξη ψήφισε μαζικά ΟΧΙ. Φαίνεται σαφής η υπεροχή στις εργατοσυνοικίες.

Και όχι μόνο η εργατική τάξη, αλλά και μεγάλα κομμάτια μεσοστρωμάτων και αγροτών και αυτό έχει τεράστια κοινωνική σημασία. Αντίθετα, οι γειτονιές των πλουσίων, ψήφισαν ΝΑΙ.

Αλλά και σε μεγάλο ποσοστό οι συνταξιούχοι που είναι πιο ευάλωτοι ως κοινωνικό στρώμα στην εξάρτηση από τράπεζες και με την αίσθηση της οικονομική περιθωριοποίησης.

 

Η κυβέρνηση, δεν περίμενε τόσο μεγάλο ποσοστό.

 

Περίμενε ένα οριακό αποτέλεσμα, που θα της επέτρεπε να υλοποιήσει μια πολιτική εθνικής ενότητας. Και υλοποίει αυτήν την εκδοχή παρά το συντριπτικό αποτέλεσμα. Είναι εντυπωσιακό ότι, οι σχεδιασμοί των κυβερνητικών επιτελείων έλεγαν από τις προηγούμενες ημέρες:

«ΟΧΙ: Εάν στις κάλπες επικρατήσει το «Όχι» (οι τελευταίες εκτιμήσεις του έδιναν τη νίκη με οριακή διαφορά) ο Αλέξης Τσίπρας θα πάει στις Βρυξέλλες για την πιο σκληρή, ίσως, μάχη στην ιστορία της ενωμένης Ευρώπης. Μια, υπαρκτή, εισήγηση προς ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας είναι να καλέσει ο πρωθυπουργός και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς να υπερασπιστούν μαζί του, σε κοινό μέτωπο, την ηχηρή λαϊκή εντολή, δεν θεωρείται δεδομένο όμως ότι θα υπάρξει ανταπόκριση, ούτε πρόκειται για το βασικό σενάριο.

 

Αντιθέτως, ισχυρή εκδοχή παραμένει ένας ανασχηματισμός, με αποχώρηση Βαρουφάκη, προκειμένου να υπάρξει μια κίνηση κατευνασμού προς την Ευρώπη.»

 

Αυτή την τραγική και αξιοθρήνητη τακτική εφαρμόζει τώρα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σε συνθήκες ακραίας ταξικής πόλωσης γεννήθηκε ένα τεράστιο ποσοστό του ΟΧΙ. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να το αξιοποιήσει παραδίδει και πάλι τα όπλα. Κάλεσε αμέσως σύσκεψη πολιτικών αρχηγών και έδωσε χέρι βοήθειας για τη νεκρανάσταση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αναβάθμισε το Ποτάμι και συσκέφθηκε μαζί με τα φερέφωνα των αφεντικών για ώρες, για να αποφανθούν όλοι μαζί ποιο ήταν το πραγματικό μήνυμα του ΟΧΙ! (Αλήθεια τι ειπώθηκε εκεί μέσα στην 9ωρη συνεδρίαση των πολιτικών αρχηγών; Έχουν πράγματι ΟΛΟΙ – και ο Δ. Κουτσούμπας - δεσμευτεί να μην αποκαλύψουν τα πρακτικά, όπως δήλωσε ο Στ. Θεοδωράκης;)

 

Το πρωί της Δευτέρας τα χρηματιστήρια άνοιξαν με πτώση του ευρώ.

 

Η ανακοίνωση της παραίτησης Βαρουφάκη, που είχε ζητηθεί από την πλευρά των δανειστών -καθαρότατο μήνυμα συμβιβασμού, σταθεροποίησε την πτώση του ευρώ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αντί να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να κλιμακώσει την κρίση του συστήματος (που είναι το μόνο όπλο που είχε), έκανε κίνηση σταθεροποίησης. Και έτσι θα συνεχίσει.

5_TSAKALOTOS_-_Αντίγραφο.jpg

 

Ο νέος Υπουργός Οικονομικών, Ε. Τσακαλώτος προσερχόμενος στο Eurogroup στις 7/7, «έδειξε» σε κοινή θέα στις σημειώσεις του -κατά τη διάρκεια της φωτογράφισής του τον κ. Ντάισελμπλουμ- που περιείχαν την υπενθύμιση (στον εαυτό του μάλλον) να αποφύγει οποιαδήποτε θριαμβολογία. Πιθανότατα εννοούσε να μην αναφερθεί στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής για να μην συγχυστούν οι «εταίροι». 

 

Σήμερα, έχει γίνει πιο δύσκολη η συμφωνία με τον ιμπεριαλισμό και την ΕΕ. Γιατί αυτού του είδους οι συγκρούσεις δεν λύνονται με συμβιβασμό αλλά λύνονται με την όξυνσή τους.

 

Τα όπλα της μιας πλευράς είναι η μεγάλη συσπείρωση και η αποφασιστικότητα. Τα όπλα της άλλης είναι η οικονομική δύναμη του ιμπεριαλισμού και της άρχουσας τάξης.

 

Η άρχουσα τάξη μπορεί να διαλύσει την οικονομία τις επόμενες μέρες απλώς κλείνοντας τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης από την ΕΚΤ.

 

Για να ανταπεξέλθει σε αυτό η «δικιά μας» πλευρά θα έπρεπε να κινηθεί αποφασιστικά για να οξύνει την κατάσταση. Να επιβάλλει μια σειρά από μίνιμουμ μονομερείς ενέργειες, όπως η άμεση κρατικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση, (αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να σωθούν οι λαϊκές καταθέσεις που σε κάθε άλλη περίπτωση, θα κουρευτούν), μονομερή παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους και έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ.

 

Για να γίνει όμως αυτό προς το συμφέρον των λαϊκών μαζών πρέπει να γίνει με την ανάπτυξη κινήματος λαϊκού και εργατικού ελέγχου από τη βάση της κοινωνίας. -1x-1_-_Αντίγραφο.jpg

 

Όλα αυτά, μπορούν και πρέπει να επιβληθούν από το λαϊκό κίνημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πάει σε αυτή την κατεύθυνση.

 

Προσπαθεί κυριολεκτικά να πιάσει το λαό στον ύπνο ενώ ακόμα πανηγυρίζει. Το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών και το μέτωπο εθνικής ενότητας διαμορφώνεται για να μπει ένα τείχος απέναντι στη λαϊκή θέληση, με στόχο να υπογραφεί άμεσα το νέο μνημόνιο.

 

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, διαπράττει ήδη την προδοσία του κινήματος του ΟΧΙ.

 

Δεν έχουμε χρόνο. Χρειάζεται άμεση πολιτική δράση.

 

Τώρα είναι η ώρα να οργανωθεί το μεγάλο μέτωπο του «ΟΧΙ την Κυριακή - ΟΧΙ και τη Δευτέρα», του «ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια».

 

Για να ανοίξουμε το δρόμο για να ζήσει ο κόσμος της δουλειάς με αξιοπρέπεια και πάρει τις τύχες του στα χέρια του.

 

Για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έκλεψαν, για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων.

 

 

Ζέττα Μελαμπιανάκη

Γράφτηκε από 
Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015 14:12
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.