Στέφανος Μπατσής

Ας αρχίσουμε από μία παραδοχή. Τα γεγονότα του συριακού εμφυλίου πολέμου δεν αποτελούν έναν γόρδιο δεσμό που καλεί για λύση το αμφίστομο ξίφος του αντιιμπεριαλισμού ή οι αντιδραστικές θεωρήσεις της γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής ανάλυσης. Αντιθέτως, παραπέμπουν σ’ ένα κουβάρι με πολλά νήματα, πολλές αφετηρίες και αβέβαιη ή και συχνά αμφίσημη κατάληξη για την ερμηνεία και την πολιτική σκέψη. Άλλωστε, η πυκνή αυτή επταετία εμφανίζει σημάδια αλλαγής παραδείγματος. Από την ίδια τη μικροφυσική και τεχνολογία του πολέμου έως την επιστροφή των σημασιών στα ελεύθερα καντόνια της Ροζάβα, τίποτα δεν μοιάζει γνώριμο και καμία βεβαιότητα δεν φαίνεται να μην μπορεί να γκρεμιστεί.

Joseph Daher

Η αμερικανική κυβέρνηση, σε συμμαχία με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, ξεκίνησε αεροπορικές επιθέσεις στη Συρία το βράδυ της 13ης έως 14ης Απριλίου 2018, επισήμως, ως απάντηση στη χρήση από το καθεστώς του Άσαντ χημικών όπλων εναντίον του πληθυσμού στην πόλη Ντούμα, στην ανατολική Γούτα, λίγες μέρες νωρίτερα, σκοτώνοντας περίπου 70 αμάχους και τραυματίζοντας μερικές εκατοντάδες. Αυτή η επίθεση με χημικά όπλα οδήγησε στην απόφαση της αναγκαστικής απόσυρσης της φονταμενταλιστικής ισλαμικής πολιτοφυλακής Τζάις αλ-Ισλάμ σε λίγες μέρες στα βόρεια της Συρίας σε συμφωνία με το καθεστώς της Δαμασκού.