Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018 17:06

Σαμπεθάι Καμπιλῆς

Δημήτρης Χατζῆς Στὴ μικρή μας πόλη εἴχαμε κάπου τέσσερις χιλιάδες Ἑβραίους – περισσότερους, ὄχι λιγότερους. Εἶταν ὅλοι τους μαζεμένοι γύρω ἀπ᾿ τὴ Συναγωγή τους – τὸ Συναγώι, ποὺ τὸ λέγανε καὶ κεῖνοι καὶ μεῖς, μέσα στὸ παλιὸ Κάστρο τῆς πόλης καὶ σὲ μερικοὺς δρόμους, ὁλόγυρά του. Οἱ χριστιανοί, ποὺ καθόντανε μέσα στὸ Κάστρο καὶ σ᾿ αὐτοὺς τοὺς ὁβραίικους δρόμους ὁλόγυρα, εἶχα στὴν ὀξώπορτά τους ἕνα σταυρὸ ζωγραφισμένο μ᾿ ἀσβέστη. Εἶταν ὅμως λιγοστοί, πολὺ λιγοστοί, τόσο πολύ, ποὺ σ᾿ αὐτοὺς τοὺς δρόμους εἶτανε συνήθειο παλιὸ νὰ βγαίνει τὴν Παρασκευὴ τὸ βράδυ ἄνθρωπος τῆς Συναγωγῆς, μόλις ἔπεφτε ὁ ἥλιος καὶ τελαλοῦσε δυνατά:
Του Μπάμπη Κουρουνδή. Αναδημοσίευση από το Μarginalia. Το μυθιστόρημα του Βίκτορ Σερζ «Χρόνια δίχως έλεος», που εκδόθηκε πρόσφατα για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις εκδόσεις Θύραθεν σε μετάφραση της Ιωάννας Αβραμίδου, γράφτηκε ανάμεσα στο 1945 και το 1947...Η επέτειος της συμπλήρωσης εκατό χρόνων από τη ρώσικη επανάσταση το 2017 συνοδεύτηκε από την έκδοση έργων του Σερζ.  Δεν πρόκειται για σύμπτωση αλλά για την ανακάλυψη από το ευρύ κοινό ενός συγγραφέα που ταύτισε τη ζωή του με τη ρώσικη επανάσταση και ανέλαβε το δύσκολο έργο της υπεράσπισης της μνήμης και της κληρονομιάς της απέναντι στην αστική συκοφαντία και τη σταλινική…
Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018 22:34

Oδός Αβύσσου αριθμός 0

Της Χρύσας Κατσιματίδου: Η "Οδός Αβύσσου αριθμός 0" είναι ένα απόλυτα επίκαιρο έργο. Βγαίνοντας από την παράσταση εκεί στην Ιερά οδό και Φαλαισίου, έχεις κάνει τις συνδέσεις με το σήμερα την εποχή των μνημονίων, της ακραίας φτώχειας , της ίδιας θέλησης της ίδιας αστικής τάξης και των εργαλείων της και έχεις μπροστά σου την αντίσταση , την αλληλεγγύη , τις μάχες για το σήμερα της δικιάς σου τάξης. Με παρακαταθήκη την ιστορία μας λοιπόν μπροστά για να μην αφήσουμε ξανά την βαρβαρότητα να έρθει.
Δευτέρα, 04 Σεπτεμβρίου 2017 14:08

Συζητώντας για τον εξπρεσιονισμό

Ernst Bloch Είναι εξαιρετικό ότι οι άνθρωποι αρχίζουν να διαφωνούν γι’ αυτό ξανά. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κάτι τέτοιο φαινόταν αδιανόητο· το Blaue Reiter ήταν νεκρό. Τώρα ακούμε φωνές που ανακαλούν την μνήμη του για μια ακόμη φορά, και όχι μόνο με σεβασμό. Είναι ακόμη πιο σημαντικό ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να αναστατωθούν τόσο πολύ για ένα κίνημα τόσο παλιό, σαν να υπήρχε ακόμη και να στέκει μπροστά τους ως εμπόδιο. Ο Εξπρεσιονισμός σίγουρα δεν ανήκει στο παρόν· ωστόσο μπορεί να αληθεύει ότι φανερώνει ακόμη σημάδια ζωής;
Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017 16:43

Ένας αγνοημένος φιλέλληνας

Μάριος Χάκκας Ο Μέγας Ιεροεξεταστής, ήταν ένας απλός ταγματάρχης. Περιοδεύοντας από τάγμα σε τάγμα, τον παραστέκανε δυο νεαροί λοχαγοί, πλαισιωμένοι κι αυτοί, δεξιά από τον κάθε φορά αλφαδύο αξιωματικό της μονάδας, αριστερά από το βοηθό υπαξιωματικό του ίδιου γραφείου. Και οι πέντε μαζί αποτελούσαν την επιτροπή ηθικής αγωγής, ένα ανώτερο δικαστήριο ψυχών, πενταμελές εφετείο με κατασταλαγμένες απόψεις, τελεσίδικες σκέψεις για το τι είναι εθνικώς επιζήμιο.
Walter Bengamin Ο προσεταιρισμός των δυνάμεων της μέθης για την επανάσταση, να ο λόγος της περιφοράς του σουρρεαλισμού σ’ όλα τα βιβλία και τις προσπάθειες. Το θεωρεί αυτό σαν το ιδιαίτερό του καθήκον. Για τους σουρρεαλιστές όμως δεν είναι αρκετό, γιατί ένας συντελεστής έκστασης είναι, όπως ξέρουμε, παρών σε κάθε επαναστατική πράξη, όντας ταυτόσημος με τον αναρχικό. Το να δοθεί όμως έμφαση αποκλειστικά σ’ αυτόν, θα σήμαινε να παραμεληθεί εντελώς η μεθοδική και πειθαρχημένη προετοιμασία της επανάστασης προς όφελος μιας μεταξύ άσκησης και προεορτίων ταλαντευόμενης πρακτικής. Εδώ έρχεται να προστεθεί μια υπερβολικά ανεπαρκής, μη διαλεκτική θεώρηση της φύσης της μέθης.…
Σελίδα 1 από 4