Πέρασαν τρεις ολόκληροι μήνες δυναμικών κινητοποιήσεων εργαζόμενων και σπουδαστών/στριών, που έδειξαν σε όλη την ελληνική κοινωνία αλλά και σε διεθνές επίπεδο αφενός ότι οι καλλιτέχνες είναι εργαζόμενοι και αφετέρου ότι η εκπαίδευσή τους αντιμετωπίζεται εκδικητικά ως μη γενόμενη. Κι όμως, το ΠΔ 85/2022 δεν έχει ακόμα ανακληθεί, η «θεραπευτική» (μόνο στα λόγια) ΚΥΑ Γιατρομανωλάκη έχει ήδη αρχίσει να δημιουργεί πολλά προβλήματα  ενώ η Κυβέρνηση επιδεικτικά και πεισματικά αρνείται  να συζητήσει την τροπολογία που προτείναμε την περασμένη εβδομάδα και την οποία έχει κάνει δεκτή σύσσωμη η αντιπολίτευση (ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ).

Léon Crémieux

Με την πραξικοπηματική εφαρμογή του άρθρου 49.3 στις 16 Μαρτίου, ο Μακρόν και η κυβέρνησή του προκάλεσαν μια νέα ώθηση στις λαϊκές κινητοποιήσεις σε όλες τις μορφές τους: επαναλαμβανόμενες απεργίες, μπλόκα, διαδηλώσεις, ακόμη και κινήματα φοιτητών και μαθητών. Όμως, πάνω απ’ όλα, στην κοινωνική κρίση προστίθεται τώρα μια πραγματική πολιτική κρίση, μια κρίση καθεστώτος, από την οποία ο Μακρόν δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορέσει να ξεφύγει, διότι διακυβεύεται η νομιμοποίησή του, η αξίωσή του να συνεχίσει να ηγείται της χώρας στα επόμενα τέσσερα χρόνια. Η νομιμότητα της τυπικής θεσμικής νομιμοποίησής του έρχεται όλο και περισσότερο σε αντίθεση με μια λαϊκή νομιμοποίηση η οποία απουσιάζει παντελώς.

Muzan Alneel

Το 2022 ήταν το τέταρτο έτος της Σουδανικής Δεκεμβριανής Επανάστασης, η οποία ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2018 λόγω των άσχημων οικονομικών συνθηκών και κατάφερε να αναγκάσει τους στρατηγούς του στρατού να ανατρέψουν τον Απρίλιο του 2019 τον ηγέτη τους και πρόεδρο της χώρας για σχεδόν 30 χρόνια. Αυτό που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2018 ως αυθόρμητες διαμαρτυρίες πολιτών που εξοργίστηκαν από τις αυξήσεις των τιμών, εξελίχθηκε σιγά σιγά σε πιο δομημένες μορφές.

Πάνω από το 12% του προσωπικού του δικτύου πήρε το δρόμο της εθελούσιας αποχώρησης τον Δεκέμβρη, αυτής της, χωρίς καμία πίεση ή εκφοβισμό, διαδικασίας. Με κάθε τέτοιο πρόγραμματα καταστήματα αιμορραγούναπό υπαλλήλους,οι οποίοι εκδιώκονται τρομοκρατημένοι και εξαντλημένοι.  Το Δίκτυο, η βιτρίνα της τράπεζας, είναι πλέον μια σκιά του παρελθόντος, με αποδεκατισμένα καταστήματα καιτεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό. Οι συνθήκες δεν περιγράφονται πια με λόγια. Οι συνάδελφοι κυριολεκτικά δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα. Εντατικοποίηση σε βαθμό κακουργήματος. Πριν λίγες μέρες λιποθύμησε μια συναδέλφισσα σε κατάστημα του Πειραιά, από την απίστευτη πίεση!

Αν αποτινάξουμε από το μυαλό μας τη σκουριά της εθνικιστικής ανάγνωσης της Ιστορίας, που μάλιστα φτάνει μέχρι το σημείο να αποκρύπτει ακόμη και σήμερα το όνειδος ενός επονείδιστου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν οι ορδές του Κολοκοτρώνη, δηλ. τη «σφαγή της Τριπολιτσάς», θα διαπιστώσουμε ότι οι εξεγερμένοι βαλκανικοί λαοί αναζητούσαν την πραγμάτωση ενός οράματος πολιτικής αυτοδιάθεσης, που τότε ταυτιζόταν με την «πολιτειακή συγκρότηση» και εθεωρείτο προϋπόθεση για την κοινωνική απελευθέρωση ενός λαού.

Nino Ugrekhelidze

Salome Chagelishvili

Η κοινωνία των πολιτών και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης της Γεωργίας άρχισαν να αγωνιούν και να οργανώνονται ενάντια σε έναν προτεινόμενο νόμο για τους «πράκτορες ξένης επιρροής». Στις 7 Μαρτίου, παρά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες και τις εκκλήσεις των δυτικών εταίρων, το γεωργιανό κοινοβούλιο ψήφισε το νόμο σε πρώτη ανάγνωση με 76 ψήφους υπέρ και 13 κατά. Πρόκειται να διεξαχθούν η δεύτερη και η τρίτη συνεδρίαση. Αλλά δεδομένης της σημαντικής διαφοράς υποστήριξης εντός του κοινοβουλίου, το νομοσχέδιο πιθανότατα θα περάσει – εκτός αν η αντίσταση του λαού στη Γεωργία αλλάξει την κατάσταση.

Την ώρα που πληθαίνουν, ακόμα και στην κορυφή του γαλλικού κατεστημένου (!), εκείνοι που κάνουν λόγο για ένα “νέο Μάη 68” καθώς διαπιστώνουν πως στη χώρα επικρατεί πια... “εξεγερσιακή ατμόσφαιρα”, μπορούμε πια εύλογα να αναρωτηθούμε: πόσο άραγε μοιάζει ο Μάρτης του 2023 με το Μάη του 1968; Η απάντηση είναι ότι σίγουρα μοιάζει επί της ουσίας, επειδή ο Μάρτης 2023 βλέπει τους “από κάτω” να αμφισβητούν πια έμπρακτα, μαζικά και με όλο και πιο έντονα ριζοσπαστικό τρόπο όχι μόνο τη διακυβέρνηση αλλά και την εξουσία των “από πάνω”…

Επιμέλεια elaliberta

Μιλώντας σε μια μαζική συγκέντρωση στο Τελ Αβίβ πριν από μια εβδομάδα, ο συγγραφέας Νταβίντ Γκρόσμαν είπε ότι πολλοί Ισραηλινοί αισθάνονται πλέον «εξόριστοι στη χώρα τους». Σίγουρα δεν είναι το ίδιο, και ίσως είναι ακόμη και άδικο να συγκρίνουμε, αλλά αυτό είναι το πιο κοντινό που έχουν φτάσει οι Ισραηλινοί Εβραίοι στην αίσθηση της αποξένωσης και της απόρριψης που αποτελεί μέρος της ζωής των Παλαιστινίων πολιτών του Ισραήλ εδώ και δεκαετίες. Αυτό το συναίσθημα, που πρόσφατα δημιουργήθηκε σε πολλούς Ισραηλινούς Εβραίους, θα μπορούσε να φέρει κοντά τις δύο κοινωνίες. Αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα – ακόμη.

Στις 20 Μάρτη οι συνάδελφοι και συναδέλφισσες των καταστημάτων Public Καλλιθέας και Public Χαλανδρίου ενημερώθηκαν ότι μέχρι το τέλος του μήνα τα καταστήματα αυτά πρόκειται να κλείσουν και να συγχωνευθούν με τα καταστήματα MediaMarkt Συγγρού και MediaMarkt Μαρούσι αντίστοιχα. Το Σωματείο επικοινώνησε με την εταιρεία ζητώντας εγγυήσεις πως κανείς εργαζόμενος (με σύμβαση αορίστου ή ορισμένου χρόνου) δεν θα χάσει την δουλειά του από τα κλεισίματα αυτά. Η απάντηση που πήραμε ένα διπλωματικό «ναι, να το δούμε αυτό…» που ελάχιστη σημασία έχει μιας και τις τελευταίες μέρες, εργαζόμενοι άρχισαν ήδη να χάνουν τις δουλειές τους… Ξανά…!

Την Τρίτη 28 Μαρτίου, πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Είναι δυνατόν να κερδίσουμε την απόσυρση της μεταρρύθμισης! Ενισχύοντας τις ΓΣ συζήτησης, γύρω από πλατφόρμες αιτημάτων, στήνοντας δράσεις μπλοκαρίσματος, πολλαπλασιάζοντας τις διαδηλώσεις και τις συλλογικές εκφράσεις της οργής μας, ενισχύοντας τις απεργίες, παρά τις δυσκολίες, και γεμίζοντας τα απεργιακά ταμεία. Απέναντι σε μια αντιδραστική κυβέρνηση, απέναντι στην άρνηση της δημοκρατίας, απέναντι σε μια καταστολή που ξεπερνά τα όρια της φαντασίας, απέναντι σε μια πεισματική και απομονωμένη εξουσία, η απάντηση είναι η γενική απεργία. Στις 28 Μαρτίου, ας μπλοκάρουμε τα πάντα!