Εμείς, οι Ουκρανές φεμινίστριες, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην ιρανική εξέγερση, που προκλήθηκε από τη βάναυση δολοφονία της Mahsa Amini από την ιρανική αστυνομία Ηθών. Χιλιάδες γυναίκες απάντησαν σε αυτό το έγκλημα βγαίνοντας στους δρόμους, κόβοντας τα μαλλιά τους και βγάζοντας και καίγοντας δημοσίως τα χιτζάμπ ως σύμβολο της καταπίεσης. Αυτό που ξεκίνησε ως διαμαρτυρία κατά της αστυνομικής βίας και του υποχρεωτικού χιτζάμπ, μετατράπηκε γρήγορα σε μια γενική αντίσταση του ιρανικού λαού κατά του πατριαρχικού και δικτατορικού καθεστώτος των μουλάδων και της αυταρχικής μορφής καπιταλισμού που αντιπροσωπεύει.

Η Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης και η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας διοργανώνουν κινητοποίηση ενάντια στην ΑΚΡΙΒΕΙΑ το Σάββατο στις 12.00 το μεσημέρι στην πλ. Κύπρου και στην συνέχεια στην πλ. Νέας Σμύρνης στις 13.00. Το τεράστιο κύμα ανατιμήσεων σε τρόφιμα κ είδη πλατιάς κατανάλωσης, οι απανωτές αυξήσεις στο ρεύμα και συνολικά στην ενέργεια, μαζί με το κόστος στέγασης και τα υπέρογκα ενοίκια, προκαλούν κυριολεκτικά απανωτά ηλεκτροσόκ στους εργαζόμενους. Οι αυξήσεις σε όλα τα βασικά αγαθά ζωής δεν είναι ούτε ουρανοκατέβατες, ούτε φυσικό φαινόμενο. Αποτελούν πολιτική επιλογή…

Lee Sustar

Saman Sepehriwa

Η μεγάλη κινητοποίηση που ακολούθησε τις αμφισβητούμενες εκλογές το 2009 στο Ιράν μεταμόρφωσε αμετάκλητα την πολιτική της χώρας. Μια κατάφωρη απόπειρα εκλογικής νοθείας από τον νυν πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ μετατράπηκε σε πραξικόπημα, δημιουργώντας ένα βαθύ ρήγμα στην ιρανική άρχουσα τάξη. Η ιδεολογική νομιμοποίηση και αξιοπιστία του καθεστώτος έχει καταρρεύσει. Για να κρατηθεί στην εξουσία, ο Αχμαντινετζάντ έχει ξεκινήσει μια δίκη για επίδειξη εναντίον επιφανών ρεφορμιστών πολιτικών, ενώ βασίζεται στην άγρια καταστολή στους δρόμους για να διατηρήσει την «τάξη».

Siavash Saffari

Τις τελευταίες ημέρες του 2017, ένα κύμα διαδηλώσεων ξέσπασε στο Ιράν, φέρνοντας στην επιφάνεια πλήθος οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών δυσαρεσκειών. Παρά την πληθώρα συνθημάτων και αιτημάτων, το αρχικό έναυσμα θεωρείται γενικά ότι ήταν οικονομικό. Αυτό το άρθρο έχει ως στόχο να προσεγγίσει τις διαδηλώσεις του Ιράν εξετάζοντας τη μεταβαλλόμενη δυναμική μεταξύ του κράτους και των φτωχών στις τέσσερις δεκαετίες από την επανάσταση του 1979 στη χώρα. Υποστηρίζεται ότι, ενώ κατά την πρώτη δεκαετία μετά την επανάσταση οι φτωχοί αποτέλεσαν την πρωταρχική κοινωνική βάση του μετεπαναστατικού κράτους, η (νεοφιλελεύθερη) στροφή στις οικονομικές πολιτικές από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 καλλιέργησε νέες δυναμικές στις οποίες τα κατώτερα οικονομικά στρώματα απογοητεύονται όλο και περισσότερο από το κράτος και στερούνται των δικαιωμάτων τους.

«Τέλος η αφθονία και η ανεμελιά» Εμανουέλ Μακρόν, 24-8-2022. Ενοικίαση σπιτιού... όνειρο θερινής κερδοσκοπίας. Ενέργεια και θέρμανση...ψυχρολουσία. Μετακινήσεις… κυκλοφοριακή αφαίμαξη. Μισθός νεοδιόριστου 700 ευρώ. Θα πει κάποιος, ας μην πήγαινες. Πήγες όμως. Και καλά έκανες. Αλλά σκέψου…Αυτή είναι η εποχή της ανεμελιάς; Αυτή είναι η εποχή της αφθονίας; Αφθονίας για ποιον; Για τους εργαζόμενους που πληρώνουν το ρεύμα 0,90 € την κιλοβατώρα από 0,08 € το 2020 ή για τη MotorOil που τα κέρδη της αυξήθηκαν 450% το τελευταίο εξάμηνο; Κουπόνια για το ρεύμα, κουπόνια για τη βενζίνη, κουπόνια για υπολογιστές, κουπόνια για φαγητό. Ευτυχώς που δεν βγήκαμε από το ευρώ γιατί θα τρώγαμε με κουπόνια!

Η δημοτική αρχή Μπακογιάννη καταστρέφει τον λόφο Στρέφη εντελώς παράνομα και με τη βία, για να ανοίξει τον δρόμο σε ιδιώτες για να προχωρήσουν το πρόγραμμα του εξευγενισμού-τουριστικοποίησης και εμπορευματοποίησης μιας ευρύτερης περιοχής του κέντρου. Την Τρίτη 1 Νοέμβρη, από πολύ νωρίς το πρωί, μέχρι αργά το μεσημέρι, φορτηγά και μηχανήματα, με τη συνοδεία ομάδων ΔΡΑΣΗ-ΔΙΑΣ-ΥΜΕΤ, αλλά και ακόλουθων «επιστημόνων»-μηχανικών, του παραδιοικητικού μηχανισμού του δημάρχου, κατέστρεψαν τμήμα του λόφου (διέλυσαν ξύλινα σκαλοπάτια και χωμάτινους διαδρόμους ενώ διάνοιξαν και νέους δρόμους) για να μεταφέρουν υλικά.

Εδώ και εβδομάδες η κοινωνία του Ιράν βγαίνει στους δρόμους προχωρώντας σε γενικευμένη εξέγερση, έχοντας πλήρη επίγνωση της βαρβαρότητας που εξαπολύει το καθεστώς επάνω της. Θεωρούμε κρίσιμο σήμερα να δώσουμε το δημόσιο βήμα στους ίδιους τους ανθρώπους που είναι από εκεί ώστε να μας μεταφέρουν απευθείας το κλίμα και το τι συμβαίνει, σπάζοντας την αλυσίδα διαφόρων ψευδών ειδήσεων που βρίσκουν τον χώρο να αναπαραχθούν. Για αυτό τον σκοπό, 4 διαφορετικά διαδικτυακά εγχειρήματα ενώνουμε τις δυνάμεις μας και προχωρούμε στη διοργάνωση της εκδήλωσης-συζήτησης.  Ομιλητής: Siyâvash Shahabi (Ιρανός εξόριστος, δημοσιογράφος). Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, θα διαβαστούν θέσεις Ιρανών γυναικών…

Τι σημαίνει η εκλογική νίκη του Λούλα για την οργάνωση του αντιφασιστικού κινήματος στη Βραζιλία. Ο Λούλα ντα Σίλβα κέρδισε οριακά τις προεδρικές εκλογές στη Βραζιλία έναντι του Ζαΐρ Μπολσονάρου στις 30 Οκτωβρίου (51-49%). Ωστόσο, ο μπολσοναρισμός -η ακροδεξιά ιδεολογία που διανθίζεται από φασιστικά χαρακτηριστικά και υποστηρίζεται με ενθουσιασμό από τις ανώτερες τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων- συνεχίζει να είναι ισχυρότερη από ποτέ…Το 49% των εκλογέων που είχαν δικαίωμα ψήφου -πενήντα οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι- στη δεύτερη μεγαλύτερη δημοκρατία της αμερικανικής ηπείρου ψήφισαν έναν υποψήφιο του οποίου το κύριο προεκλογικό σύνθημα ήταν "Θεός, Πατρίδα, Οικογένεια και Ελευθερία"…

Fred Halliday

Η περίοδος αμέσως μετά τη Ρωσική Επανάσταση κατέχει μια ξεχωριστή θέση ακόμα και σήμερα, στο ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα. Στις συγκεχυμένες συνθήκες που ακολούθησαν την κατάρρευση των Κεντρικών Δυνάμεων και υπό την έμπνευση των γεγονότων στην Πετρούπολη και τη Μόσχα, έγιναν αρκετές προσπάθειες να επεκταθούν τα σύνορα της εργατικής εξουσίας – στο Βερολίνο, το Μόναχο και τη Βουδαπέστη το 1919, και στα σοβιέτ του Τορίνο το 1919-20… Ωστόσο, αν οι Σπαρτακιστές και η πολιτοφυλακή της Βουδαπέστης διατηρούν μια ξεχωριστή θέση στη μνήμη του ευρωπαϊκού κινήματος, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για ένα σημαντικό και κατά κάποιο τρόπο συγκρίσιμο επεισόδιο στην ιστορία του κομμουνισμού της Μέσης Ανατολής, δηλαδή την επαναστατική δημοκρατία που ιδρύθηκε στην επαρχία Γκιλάν του βόρειου Ιράν τον Ιούνιο του 1920 και διήρκεσε δεκαέξι μήνες μέχρι την καταστροφή της από την κεντρική κυβέρνηση τον Οκτώβριο του επόμενου έτους.

Ε. Χ. Καρρ

Την άνοιξη του 1920, όταν πια η σοβιετική κυβέρνηση ήταν σε θέση να δράσει, παρέμεναν στη βόρεια Περσία λίγες ακόμη βρετανικές δυνάμεις... Τη νύχτα της 18ης Μαΐου 1920, μια ισχυρή σοβιετική στρατιωτική δύναμη, με επικεφαλής τον Ρασκόλνικωφ, αποβιβάστηκε στο λιμάνι Ενζελί της Κασπίας, με άμεσο στόχο την κατάληψη των ρωσικών πλοίων του στόλου της Κασπίας που είχε εγκαταλείψει εκεί με το πλήρωμά τους ο ηττημένος Ντενίκιν. Η επιχείρηση πέτυχε απόλυτα. Η βρετανική φρουρά αποσύρθηκε από το Ενζελί καθώς και από τη γειτονική πόλη Ρεστ, που καταλήφθηκε κι αυτή από σοβιετικές δυνάμεις. Ταυτόχρονα, σοβιετικές δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν... έμπαιναν στο Γκιλάν. Ο Κουτσίκ Χαν και οι σοβιετικοί αντιπρόσωποι, που συναντήθηκαν στις 20 Μαΐου στο Ρεστ, συμφώνησαν και διακήρυξαν την ίδρυση της ανεξάρτητης Σοβιετικής Δημοκρατίας του Γκιλάν.