Η πολιτική κηδεία του συντρόφου Αντρέα Βογιατζόγλου θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 22/10 στις 12:30 στο νεκροταφείο Αγίων Αναργύρων (Λεωφόρος Δημοκρατίας και Κοιμήσεως Θεοτόκου, Άγιοι Ανάργυροι)… Από νεαρή ηλικία στρατευμένος στο επαναστατικό και κομμουνιστικό κίνημα, από την εξέγερση του Πολυτεχνείου μέχρι τον θάνατό του, ο Ανδρέας Βογιατζόγλου ήταν πρωτοπόρος στις μάχες της επαναστατικής και κομμουνιστικής Αριστεράς από τις θέσεις του ΚΚΕ Μ-Λ, χωρίς ποτέ να συμβιβαστεί με το σύστημα. Όλοι τον θυμόμαστε σαν ένα συνεπή αγωνιστή και επαναστάτη, γνωστό και αγαπητό σε όλους για την σεμνότητα, την συντροφικότητα και την ευγένειά του. Απ τους ανθρώπους που δίνουν παράδειγμα με την στάση τους.

Από τις 16 Σεπτεμβρίου, το Ιράν έχει βυθιστεί σε μια θύελλα γενικευμένων διαμαρτυριών ενάντια στην πολιτική της άρχουσας κλίκας. Αυτές ξεκίνησαν με τη βίαιη δολοφονία μιας νεαρής γυναίκας, της Ζίνα (Μάσα) Αμίνι, που χτυπήθηκε μέχρι θανάτου από την «αστυνομία των ηθών». Η διάρκεια και η έκταση των διαδηλώσεων σε όλες τις περιοχές της χώρας και από σχεδόν όλα τα στρώματα του πληθυσμού δείχνουν μια βαθιά δυσαρέσκεια και θυμό, που πάνε πολύ πιο πέρα από την απόρριψη του βαθιά περιοριστικού ενδυματολογικού κώδικα του καθεστώτος για τις γυναίκες. Οι αιτίες τους βρίσκονται και σε μία κοινωνική κατάσταση που επιδεινώνεται εδώ και χρόνια για πλατιά κομμάτια του πληθυσμού καθώς και στη μαζική καταστολή.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ https://www.aftoleksi.gr/. Η παρακάτω ανταπόκριση δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο libcom.org από την ουκρανική ελευθεριακή κολεκτίβα assembly.org.ua με έδρα το Χάρκοβο. Περιγράφει ενδεικτικά την κατάσταση που επικρατεί στις κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας και τον σπόρο της αλληλεγγύης που ξεπηδά μέσα στον τρόμο του πολέμου. Παρόμοιες ανταποκρίσεις τους μπορείτε να παρακολουθείτε τακτικά ΕΔΩ. Πάνω από 3.000 νέους τάφους κατέγραψε μια Γαλλίδα δημοσιογράφος Alexandra Dalsbaek στις αρχές του καλοκαιριού στη Μαριούπολη, σχεδόν ισοπεδωμένους [φωτογραφία]… Αλλά ακόμα και σε μια τέτοια μετα-αποκαλυπτική πραγματικότητα βορειοκορεατικού κοινωνικού ελέγχου, η λαϊκή αντίσταση και η αυτοοργάνωση είναι πιθανές!

Τα γεγονότα είναι γνωστά: το βράδυ του Σαββάτου, η αεροπορική εταιρεία Turkish Airlines απαγόρευσε την επιβίβαση του Τάκη Πολίτη, Κοσμήτορα της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στην πτήση Ισταμπούλ-Καράκας, υποχρεώνοντάς τον να γυρίσει στην Ελλάδα με δικά του έξοδα. Παρότι ο Τάκης είχε ήδη από την 1η Οκτωβρίου εκπαιδευτική άδεια για ένα χρόνο από το Πανεπιστήμιο Bolívarian της Βενεζουέλας, το αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Ελέγχου Μεταφορών (National Vetting Center), υπηρεσία καθόλου γνωστή για τις ακαδημαϊκές ευαισθησίες της, τον έκρινε ανεπιθύμητο και του απαγόρευσε ακόμα και τη διέλευση από τον αμερικανικό εναέριο χώρο.

Ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα χαιρετίζουμε τη μεγαλειώδη συγκέντρωση και πορεία της 15/10 στις γειτονιές του Κολωνού και Σεπολίων, στην οποία συμμετείχαν δεκάδες συλλογικότητες και φορείς. Παρά τις κακές καιρικές συνθήκες, η κινητοποίηση αποτέλεσε μια μεγάλη αγκαλιά για τα θύματα βιασμού και εκμετάλλευσης και για τα χιλιάδες παιδιά που ζουν στην πίσω αυλή της Αθήνας. Επρόκειτο για μια πολύχρωμη συγκέντρωση, μια κραυγή ενάντια σε κράτος, αστυνομία, δημοτική αρχή και κεφάλαιο, που θρέφουν και καλύπτουν τους βιαστές των παιδιών μας και κάθε λογής οικονομικές και έμφυλες καταπιέσεις.

Μετά τις αποσχίσεις κλάδων σε όλες τις άλλες συστημικές τράπεζες, η Εθνική δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω. Ήδη από τον Ιούνιο είχε εξαγγείλει την πρώτη απόσχιση με την αποκοπή του τμήματος POS της Διεύθυνσης Καρτών στην NBGpay, εταιρία στην οποία η Εθνική δεν κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών. Η κύρια μέτοχος είναι η αμερικάνικων συμφερόντων EvoPayments.

Γιατί ο Πούτιν βομβαρδίζει τώρα "μαζικά" τις πόλεις της Ουκρανίας; Γιατί στέλνει τους πυραύλους του εναντίον των υποδομών και των πληθυσμών τους; Γιατί σκοτώνει αμάχους; Μα, απλούστατα επειδή έχει ήδη χάσει τον πόλεμο! Επειδή ο στρατός του δεν μπορεί να κάμψει την αντίσταση των Ουκρανών. Ή μάλλον, επειδή ο στρατός του υποχωρεί, σωρεύει ήττες, χάνει το ηθικό του και κινδυνεύει να καταρρεύσει. Όντας λοιπόν σε απόγνωση, ο Πούτιν απολύει τους στρατηγούς του τον έναν μετά τον άλλο και αλλάζει τακτική. Προσφεύγει στα "μεγάλα μέσα" με έναν μόνο στόχο: να κάμψει το ηθικό των Ουκρανών, του ουκρανικού πληθυσμού.

Τους τελευταίους μήνες οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία αναπτύχθηκαν περαιτέρω, καθώς ο ίδιος ο πόλεμος αλλά και ο ευρύτερος ανταγωνισμός ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πέρασαν σε νέα φάση. Από τη μια μεριά, η σύγκρουση ανάμεσα στη Ρωσία και τους Δυτικούς μεταφράστηκε σε μια γενικευμένη ενεργειακή κρίση στην ΕΕ, που ενόψει του επερχόμενου χειμώνα ανησυχεί βαθιά τις ευρωπαϊκές ελίτ κυοφορώντας μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις. Από την άλλη, οι πρόσφατες ήττες της Ρωσίας στα μέτωπα της Ουκρανία φανέρωσαν την εσωτερική αστάθεια και σαθρότητα του καθεστώτος Πούτιν. Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο γενικότερα βρισκόμαστε σε μια φάση εντεινόμενων κλυδωνισμών του καπιταλισμού…

Στις 13 Σεπτεμβρίου, μια εικοσιδυάχρονη επισκέπτρια στην Τεχεράνη, η Ζίνα (Μάχσα) Αμινί, βρέθηκε αντιμέτωπη με την «αστυνομία ηθών» του Ιράν. Το υποτιθέμενο έγκλημά της ήταν ακατάλληλο ντύσιμο, για το οποίο συνελήφθη. Τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι ασυνήθιστες στο Ιράν, το οποίο κυβερνάται από μια αντιδραστική κυβέρνηση που καπηλεύτηκε τη μαζική εξέγερση του 1979 εναντίον του υποστηριζόμενου από τις ΗΠΑ μονάρχη της χώρας, Μοχάμμαντ Ρεζά Παχλαβί. Ωστόσο, ενώ οι περισσότερες συλλήψεις της αστυνομίας ηθών δεν οδηγούν σε θάνατο, για την Αμινί αποδείχθηκε το αντίθετο…Ο θάνατος της Αμινί αποδείχθηκε σπίθα, πυροδοτώντας ένα κύμα λαϊκών διαδηλώσεων σε όλο το Ιράν.

Η Πράτσι Πατανκάρ είναι συγγραφέας και ακτιβίστρια που γεννήθηκε στη Μαχαράστρα της Ινδίας. Το έργο της έχει δημοσιευτεί από το Al Jazeera, τον Guardian και πολλές άλλες εκδόσεις. Εδώ και πολλές γενιές, οι Νταλίτ της Ινδίας και άλλες καταπιεσμένες ομάδες αγωνίζονται για ίσα δικαιώματα ενάντια στην κυριαρχία των ανώτερων καστών. Η ιστορία των θαρραλέων αγώνων τους μπορεί να εμπνεύσει την αντίσταση ενάντια στην καταπίεση της Χιντούτβα του Ναρέντρα Μόντι σήμερα. Καθώς συμπληρώνει το εβδομηκοστό πέμπτο έτος της ανεξαρτησίας της, η Ινδία βιώνει μια αυταρχική στροφή που έχει διαρρήξει τις θεμελιώδεις αρχές της χώρας για κοσμική πολυμορφία και δημοκρατία.