Συμπληρώνονται 9 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χ.Α..Η ξεκάθαρα πολιτική δολοφονία ενός νεαρού αντιφασίστα μουσικού, παραγγελία από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, δεν ήταν η μόνη εγκληματική ενέργεια της Χ.Α. αυτά τα χρόνια. Υπήρξαν και άλλες δολοφονίες, όπως του Σαχζάτ Λουκμάν, αλλά και δολοφονικές επιθέσεις όπως στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στους αιγύπτιους ψαράδες, σε μετανάστες, συνδικαλιστές, λοατκι, μαθητές, φοιτητές, αντιφασίστες, κ.α. Η Χ.Α. όλα αυτά τα χρόνια δρούσε ανενόχλητα και μέσα στον κρατικό μηχανισμό, τις δυνάμεις καταστολής, με τις πλάτες από ψηλά κυβερνητικά κλιμάκια και την οικονομική στήριξη διάφορων ολιγαρχών και ΜΜΕ.

Kateryna Semchuk

Thomas Rowley

Οι ανθρακωρύχοι και η διοίκηση μιας κρατικής εταιρείας παραγωγής άνθρακα στη δυτική Ουκρανία έχουν κηρύξει απεργία λόγω της προσπάθειας, όπως λένε, να καταληφθεί ο έλεγχος του ορυχείου. Η απεργία στο Ορυχείο Νο 9 στην πόλη Νοβοβόλινσκ αποτελεί συνέχεια της πρώτης μεγάλης διαμαρτυρίας των εργαζομένων στην Ουκρανία μετά την εισβολή της Ρωσίας στις 24 Φεβρουαρίου και την κήρυξη από την ουκρανική κυβέρνηση στρατιωτικού νόμου, ο οποίος απαγορεύει κάθε διαμαρτυρία. Τον περασμένο μήνα, οι ανθρακωρύχοι εμπόδισαν τον νέο διευθυντή να αναλάβει τη θέση του, επικαλούμενοι τη φερόμενη σχέση του με σκάνδαλο υπεξαίρεσης σε άλλο ανθρακωρυχείο της περιοχής.

Nataliya Levytska

Τα μέλη της Ανεξάρτητη Ένωση Μεταλλωρύχων της Ουκρανίας συμμετέχουν ενεργά στον αγώνα κατά του εχθρού. Ορισμένοι κινητοποιήθηκαν στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, άλλοι εντάχθηκαν στις τάξεις της Εδαφικής Άμυνας, οι υπόλοιποι συμμετέχουν σε εθελοντικούς σχηματισμούς για την προστασία των εδαφών. Μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου, οι άνθρωποι αυτοί εργάζονταν σε ορυχεία, εξόρυσσαν άνθρακα και έκαναν σχέδια. Και σήμερα προστατεύουν τη χώρα. Δυστυχώς, έχουμε και απώλειες μεταξύ των κινητοποιημένων ανθρακωρύχων. Ναι, περισσότεροι από 20 ανθρακωρύχοι από την κρατική επιχείρηση DC «Lvivcoal» έχουν ήδη σκοτωθεί στο μέτωπο, υπάρχουν επίσης ανθρακωρύχοι από άλλες κρατικές επιχειρήσεις εξόρυξης άνθρακα που έχουν σκοτωθεί.

Joseph Daher

Εκτεταμένες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα στη βορειοδυτική Συρία, τόσο στις περιοχές που ελέγχονται από την τζιχαντιστική οργάνωση Χαϊ’άτ Ταχρίρι Σάμ όσο και από τον τουρκικό στρατό, μετά τη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος ζήτησε τη συμφιλίωση μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Το κύριο σύνθημα των Σύριων διαδηλωτών ήταν «καμία συμφιλίωση με τον χασάπη». Δύο διαδηλωτές συνελήφθησαν και και οδηγήθηκαν σε τουρκικά κρατητήρια επειδή έκαψαν την τουρκική σημαία.

Οι πρόσφατες επιτυχίες των αντεπιθέσεων του ουκρανικού στρατού, όποια και να είναι η συνέχειά τους, συμβολίζουν ακριβώς αυτή τη λαϊκή θέληση να απελευθερωθεί το σύνολο της επικράτειάς τους. Πρόκειται για έναν αγώνα εθνικής απελευθέρωσης που διεξάγει ο ουκρανικός λαός, ο οποίος αντιμετωπίζει ακόμα και την άρνηση της ύπαρξής του. Η ιμπεριαλιστική επίθεση του Πούτιν μπορεί να ηττηθεί…Ο πόλεμος στην Ουκρανία χρησιμοποιείται επίσης και ως επαίσχυντο άλλοθι για να δικαιολογήσει όλες τις αυξήσεις τιμών στην ενέργεια, στα τρόφιμα, κλπ. Αυξήσεις που προωθούνται από τα τραστ της ενέργειας, της διατροφής και των επικοινωνιών. Και στην ίδια την Ουκρανία, ο στρατιωτικός νόμος βοηθάει τη φιλελεύθερη κυβέρνηση Ζελένσκι να επιτεθεί στα δικαιώματα των μισθωτών…

Ilya Budraitskis, Oksana Dutchak, Harald Etzbach, Bernd Gehrke, Eva Gelinsky, Renate Hürtgen, Zbigniew Marcin Kowalewski, Natalia Lomonosova, Hanna Perekhoda, Denys Pilash, Zakhar Popovych, Philipp Schmid, Christoph Wälz, Przemyslaw Wielgosz, Christian Zeller

Στις 9 Ιουνίου, οι Heino Berg, Thies Gleiss, Jakob Schäfer, Matthias Schindler, Winfried Wolf δημοσίευσαν μια λεπτομερή διακήρυξη στη Junge Welt στην οποία υποστήριζαν έναν «αντιμιλιταριστικό ντεφετισμό» και την εγκατάλειψη της στρατιωτικής αντίστασης της Ουκρανίας στον ρωσικό κατακτητικό πόλεμο… Μας προκαλεί αποτροπιασμό ο τρόπος με τον οποίο διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα του πολέμου σε αυτό το άρθρο και τελικά επιχειρηματολογούν υπέρ του καθεστώτος των ολιγαρχών του Πούτιν. Πατερναλιστικά, συνιστούν στον ουκρανικό πληθυσμό να υποταχθεί στη ρωσική κατοχή προκειμένου να σταματήσει ο πόλεμος. Οι συγγραφείς δεν κάνουν την παραμικρή αναφορά στις σοσιαλιστικές, φεμινιστικές και αναρχικές δυνάμεις στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Επιχειρηματολογούν από μια καθαρά γερμανική οπτική γωνία.

Movimiento Anticapitalista

Ένα σημείο εκκίνησης για την κατανόηση του σημερινού αποτελέσματος είναι η ανάλυση της τρέχουσας περιόδου κατά την οποία οι κοινωνικές πλειοψηφίες υφίστανται τις συνέπειες της βίαιης οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα με έναν ιστορικό πληθωρισμό που προκαλεί ανασφάλεια και υψηλό κόστος ζωής. Αυτή η αφετηρία αποτελεί σημείο αναφοράς για τον πολιτικό προσανατολισμό που υποχρεώνει την κυβέρνηση του Μπόριτς, το FA και το PC να διαχειριστούν την κατάσταση με βάση τις παραμέτρους της νεοφιλελεύθερης λογικής και να διατηρήσουν το κέρδος σε μια οικονομικά συγκεντρωμένη μειοψηφία.

Ασφαλώς μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τη μία ή την άλλη κύρωση που έχει υιοθετήσει ο δυτικός ιμπεριαλισμός, για παράδειγμα ότι δεν βάζει στο στόχαστρο τους αληθινούς υπεύθυνους του καθεστώτος Πούτιν. Αλλά με το να περιφέρει κάποιος το σύνθημα "σταματήστε τις κυρώσεις", ως θαυματουργό τρόπο αντιμετώπισης του πληθωρισμού, αφήνει την ουσία στη σκιά, βοηθάει ταυτόχρονα τον Πούτιν να συνεχίζει τη σφαγή και παίζει επικίνδυνα το παιχνίδι του "Πρώτα ο δικός μας λαός". Αυτό είναι το σύνθημα της λαϊκιστικής, εθνικιστικής, δημαγωγικής ακροδεξιάς, όχι της αριστεράς.

Svitlana Biedarieva

Μια από τις πρώτες ημέρες της συνεχιζόμενης εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, τα ρωσικά στρατεύματα έκαψαν το ιστορικό μουσείο στο Ιβάνκιβ, μια πόλη κοντά στο Κίεβο. Τα εκθέματα του μουσείου περιλάμβαναν μια συλλογή αρχαιολογικών αντικειμένων του πρώιμου μεσαίωνα, σπάνιες λαϊκές εικόνες της Πολισίας (της Βόρειας Ουκρανίας και της Νότιας Λευκορωσίας) και μια συλλογή 25 έργων της Μαρίας Πριματσένκο, μιας λαϊκής καλλιτέχνιδας που γεννήθηκε στην περιοχή του Ιβάνκιβ και έγινε σύμβολο του ουκρανικού πολιτισμού. Στη συνέχεια, διαπιστώθηκε ότι τα έργα της Πριματσένκο σώθηκαν χάρη στην αποφασιστικότητα των ντόπιων που πριν από την εισβολή έκρυψαν τα έργα στα σπίτια τους.

Pierre Rousset

Στις αρχές Αυγούστου, η ένταση ανέβηκε κατά ένα (μεγάλο) βαθμό μετά την περιπετειώδη επίσκεψη της Νάνσι Πελόζι στην Ταϊπέι, την πρωτεύουσα της Ταϊβάν, και την «υπερβολική αντίδραση» του Πεκίνου. Παρόλο που η εισβολή στο νησί δεν ήταν ποτέ στην ατζέντα εκείνη τη στιγμή, η δυναμική της στρατιωτικοποίησης της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού επιταχύνεται και η σύγκρουση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ οξύνεται. Ωστόσο, οι γεωπολιτικές ανησυχίες δεν θα πρέπει να επισκιάζουν το δικαίωμα των Ταϊβανέζων στην αυτοδιάθεση. Ένα μήνα μετά, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε έναν απολογισμό της κατάστασης.