Συνοπτική -σε τίτλους-ιστορία της Ουκρανίας (ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ) από το 1911 όπου  ο Πιότρ Στολύπιν, πρωθυπουργός της Ρωσίας, δολοφονείται το Σεπτέμβρη στο Κίεβο, μέχρι τις 28/6/2022, όπου ρωσικός πύραυλος πλήττει εμπορικό κέντρο στο Κρεμεντσούκ. Το ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ είναι παράρτημα του άρθρου "Η κατάκτηση της Ουκρανίας και η ιστορία του ρωσικού ιμπεριαλισμού"του Zbigniew Marcin Kowalewski

Σε αυτόν τον κρίσιμο σε παγκόσμιο επίπεδο πόλεμο, το ουκρανικό έθνος αγωνίζεται να διατηρήσει την ανεξαρτησία του, που απέκτησε μόλις πριν από 30 χρόνια, μετά από αιώνες κυριαρχίας και ανελέητου εκρωσισμού. Σκοπός του πολέμου είναι να επαναφέρει την τσαρικής έμπνευσης ιδέα του «τριαδικού» ρωσικού έθνους (Ρωσία, Λευκορωσία και Ουκρανία) την οποία διεκδικεί σήμερα ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Η ρωσική άρχουσα τάξη προσπαθεί να δώσει νέα πνοή ζωής σε ένα παρακμάζοντα ρωσικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος, χωρίς τον έλεγχο της Ουκρανίας, κινδυνεύει να εξαφανιστεί από το ιστορικό προσκήνιο.

Ilya Matveev

Volodymyr Ishchenko

Μέχρι πρόσφατα, το καθεστώς του Πούτιν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων. Αρκεί να δούμε το γεγονός ότι ο αριθμός των Ρώσων δισεκατομμυριούχων του Forbes πολλαπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν. Ωστόσο, οι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν έχουν κανένα πολιτικό βάρος. Είχαν όμως πάντα οικονομική δύναμη και προνόμια. Τώρα τα οικονομικά τους συμφέροντα έχουν θυσιαστεί στον πόλεμο… Η ρωσική άρχουσα τάξη είναι επιχειρηματίες των οποίων τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στην αγορά δεν σχετίζονται με την προηγμένη τεχνολογία ή το φθηνό εργατικό δυναμικό, αλλά με τις πολιτικές θέσεις που κατέχουν στο κράτος.

Jean van Heijenoort

Οι ρωσικές στρατιές, μετά τη νίκη τους επί της Γερμανίας, κατέλαβαν την Ανατολική Ευρώπη και, σε μεγάλο βαθμό, την Κεντρική Ευρώπη. Κανείς, βέβαια, δεν περίμενε ότι θα σταματούσαν στα σύνορα της ΕΣΣΔ, και το γεγονός και μόνο της διέλευσης των συνόρων, στην τελευταία πράξη ενός γιγαντιαίου πολέμου, δεν έχει από μόνο του καμία ανεξάρτητη πολιτική σημασία: η στρατιωτική αναγκαιότητά του είναι προφανής. Το πρόβλημα που πρέπει να εξεταστεί δεν είναι η απλή διέλευση των συνόρων, αλλά η πολιτική που ακολούθησαν οι αρχές κατοχής.

Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια του Ουκρανού αντιφασίστα και ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Maksym Butkevych, μετά τη σύλληψή του από ρωσικά στρατεύματα... Ο Butkevych είναι γνωστός στην Ουκρανία για τη μακρά ιστορία του ακτιβισμού του που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1990. Ήταν συνιδρυτής της οργάνωσης No Borders, μιας ΜΚΟ αφιερωμένης στην παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες και τους εσωτερικά εκτοπισμένους στην Ουκρανία. Μετά τη σύγκρουση που ξεκίνησε στην ανατολική Ουκρανία το 2014, αφιερώθηκε στην παροχή βοήθειας στους εκτοπισμένους από την περιοχή και στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Βοήθησε επίσης αιτούντες άσυλο που αντιμετώπιζαν την απέλαση στην Κεντρική Ασία, τη Λευκορωσία, τη Ρωσία και άλλες χώρες.

Μία αδιάκοπη σειρά περίεργων αποφυλακίσεων, κατηγορουμένων όμως συγκεκριμένου ταξικού και κοινωνικού φάσματος, θέτει άλλη μία φορά το ερώτημα για τον τρόπο λειτουργίας μέρους της δικαστικής εξουσίας και δημιουργεί σοβαρές ανησυχίες για την μονομέρειά της και την ταύτισή της με τον τρόπο που η οικονομικοκοινωνική ελίτ και η κυβέρνηση της χώρας αντιλαμβάνεται την λειτουργίας της τόσο ως μηχανισμού επιλεκτικής καταστολής, όσο και ως μηχανισμού επιλεκτικής έννομης προστασίας ιδιαίτερων κατηγοριών κατηγορουμένων και διαδίκων.

Anya Perova

Τον Μάιο του 2022, ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο υπέγραψε νόμο με τον οποίο κάθε απόπειρα διάπραξης τρομοκρατικής επίθεσης τιμωρείται με θάνατο – και η τρομοκρατία είναι ακριβώς η κατηγορία που απαγγέλλεται σε ορισμένους Λευκορώσους οι οποίοι κατηγορούνται για την καταστροφή των σιδηροδρόμων της χώρας. Ο «πόλεμος των σιδηροδρόμων» στην Λευκορωσία ξεκίνησε πριν από την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, όταν ο ρωσικός και ο λευκορωσικός στρατός άρχισαν να διεξάγουν κοινές ασκήσεις· έκτοτε έχουν σημειωθεί δεκάδες επιθέσεις.

David Patrikarakos

«Η κατάσταση στην πόλη είναι πολύ, πολύ άσχημη. Οι Ρώσοι κατακτητές αυξάνουν συνεχώς την παρουσία τους. Κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι στην πόλη και σπάνε τις πόρτες των σπιτιών και των διαμερισμάτων. Οι στρατιώτες έρχονται συνήθως γύρω στα μεσάνυχτα και αρχίζουν να ψάχνουν για στοιχεία αντάρτικης δραστηριότητας. Συχνά, απλά παίρνουν μαζί τους ανθρώπους. Τώρα έχουν στρέψει την προσοχή τους στους αξιωματούχους. Πριν από λίγες ημέρες, συνέλαβαν τον δήμαρχο και ορισμένα μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Η κατάσταση χειροτερεύει...»

Η Κ.Ε.Δ.Δ.Α. - Κίνηση για τις Ελευθερίες, τα Δημοκρατικά Δικαιώματα και την Αλληλεγγύη - καταγγέλλει την άρνηση των αρμόδιων δικαστηρίων να προβούν στην άμεση αποφυλάκιση του αναρχικού κρατούμενου και απεργού πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη, που την δικαιούται νόμιμα αφού έχει συμπληρώσει τα νόμιμα όρια έκτισης ποινής που προβλέπει η νομοθεσία της υφ΄ όρον απόλυσης. Σε μια περίοδο απροκάλυπτα ύποπτων αποφυλακίσεων βιαστών και δολοφόνων, ανάμεσα στους οποίους οι δολοφόνοι του Αλέξη Γρηγορόπουλου και του Ζακ Κωστόπουλου που απολαμβάνουν την ελευθερία τους, ο αναρχικός κρατούμενος Γιάννης Μιχαηλίδης βρίσκεται από τις 23 Μαΐου 2022 (50 μέρες σήμερα) σε απεργία πείνας…

Τα αποτελέσματα της ψήφισης του Ν. 4713/2020, γνωστού και ως Νόμου Κεραμέως, άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους με δριμύτητα στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Όπως ήδη είχαμε ανακοινώσει, με το πέρας του διδακτικού έτους έχει ξεκινήσει μια λαίλαπα απολύσεων. Χθες πληροφορηθήκαμε κατάπληκτοι (κυρίως διότι το σχολείο δεν είχε δείξει μέχρι τώρα τέτοια δείγματα γραφής) την απόλυση ενός εκπαιδευτικού με σημαντική προσφορά στην ΟΙΕΛΕ και στο ΣΙΕΛ και με αξιόλογη δράση στο χώρο του σχολείου του. Πρόκειται για το Βασίλη Λιόση, επί 25 έτη μαθηματικό στην Εράσμειο Ελληνογερμανική Σχολή, έναν εξαιρετικά αγαπητό και δημοφιλή εκπαιδευτικό με αυξημένα προσόντα και συγγραφικό έργο.