Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 6 μ.μ. Θα ακολουθήσει πορεία. Φέρνουμε πανό, πλακάτ, πικέτες Την 25η Νοέμβρη αγωνιζόμαστε για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, όπως και κάθε μέρα του χρόνου. Οι γυναικείες οργανώσεις έχουν φέρει στη δημόσια σφαίρα τον θεσμικό χαρακτήρα της βίας αυτής. Αυτή η βία εξακολουθεί να είναι διαδεδομένη και να επηρεάζει τις γυναίκες σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, ανεξαρτήτως ηλικίας, εκπαίδευσης, εισοδήματος, κοινωνικής θέσης και χώρας καταγωγής ή διαμονής, αποτελεί δε ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια για την επίτευξη της ισότητας των φύλων και εμείς αγωνιζόμαστε να μην συνεχίσει στο παρόν και το μέλλον...

Έπειτα από ναυάγιο, επιζών αντιμετωπίζει ποινή μεγαλύτερη των 230 ετών με την κατηγορία ότι «οδηγούσε την βάρκα» και πατέρας κατηγορείται για τον θάνατο του εξάχρονου παιδιού του. Στα ελληνικά νησιά, η πολιτική της ποινικοποίησης και της αποτροπής των προσφύγων κλιμακώνεται: σε μία πρωτοφανή δίωξη, ο Ν., ένας νεαρός πατέρας, κατηγορείται για τον πνιγμό του εξάχρονου γιου του κατά τη διάρκεια ενός ναυαγίου. Θα δικαστεί μαζί με τον συνεπιβάτη του, τον Χασάν, ο οποίος αντιμετωπίζει ισόβια κάθειρξη με την κατηγορία ότι οδηγούσε τη λέμβο – μια συνήθης πρακτική στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Daniel Tanuro

Η Διάσκεψη της Γλασκώβης (COP26) θα έπρεπε κατά προτεραιότητα: 1) να συγκεκριμενοποιήσει την υπόσχεση των «αναπτυγμένων» χωρών να δώσουν στο Πράσινο Ταμείο για το κλίμα, από το 2020 και μετά, τουλάχιστον εκατό δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να βοηθήσουν τον παγκόσμιο Νότο να αντιμετωπίσει την κλιματική πρόκληση, 2) να αναγκάσει αυτές τις χώρες να παρέμβουν οικονομικά για να καλύψουν τις τεράστιες απώλειες «των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών» και των νησιώτικων κρατών, 3) «να μεγαλώσει τις κλιματικές φιλοδοξίες» των κυβερνήσεων για να συγκεκριμενοποιήσει τον στόχο που είχε υιοθετήσει η COP21 (Παρίσι, 2015): «να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας αρκετά κάτω από τους 2°C ενώ θα συνεχίζονται οι προσπάθειες για να μην ξεπεραστεί ο 1,5°C σε σύγκριση με την προβιομηχανική περίοδο». [Αναδημοσίευση από Contra-xreos]

Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις δηλώσεις (18/11/21) σε τηλεοπτικό σταθμό πανελλαδικής εμβέλειας του προέδρου του ΠΙΣ κ. Αθανάσιου Εξαδάκτυλου, πως οι ανεμβολίαστοι ασθενείς πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους τα νοσήλια. Είναι απαράδεκτο να ακούγεται από τα χείλη γιατρού που έχει δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη, πολύ περισσότερο δε από εκπρόσωπο του ΠΙΣ. Με την λογική αυτή όλοι οι ασθενείς κάθε πάθησης που κάποιος θα κρίνει ότι δεν είχαν εφαρμόσει προληπτικά μέτρα πριν ασθενήσουν ή τραυματιστούν (πχ. απρόσεκτοι οδηγοί, καπνιστές κλπ) θα πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους τη θεραπεία και νοσηλεία

Η κυβέρνηση της Ν.Δ μπήκε στο κάδρο των ανελεύθερων καθεστώτων στην Ευρώπη, μαζί με την κυβέρνηση Όρμπαν στην Ουγγαρία που έχει καταδικαστεί ακόμη και από την Ευρωπαϊκή Ένωση για θεσμική επίθεση ενάντια στην ελευθερία έκφρασης πολιτών και την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης με χαρακτηριστικά την παρενόχληση των δημοσιογράφων που επιμένουν στην ερευνητική -αποκαλυπτική δημοσιογραφία, τη διαρκή λογοκρισία και φίμωση σε Μέσα και δημοσιογράφους.

Η ΚΕΔΑΑ ενώνει τη φωνή της μαζί με όλους τους οργανισμούς και τους εργαζόμενους στο χώρο των Μέσων Ενημέρωσης και της ερευνητικής δημοσιογραφίας ενάντια στο νέο φίμωτρο της ελεύθερης άποψης και της ελεύθερης διακίνησής της και απαιτεί την κατάργησή του.

Ένα ερώτημα ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τους αριστερούς, και όχι μόνο, στην Ελλάδα και σε ολάκερη την Ευρώπη: Τι συμβαίνει και ανεβαίνει ασταμάτητα η άκρα δεξιά; Γιατί η ακροδεξιά μοιάζει ασυγκράτητη ενώ η αριστερά πάει από το κακό στο χειρότερο ; Το κακό είναι μάλιστα ότι όσο και αν ψάχνουν, οι αριστεροί μας δεν βρίσκουν καμιά ουσιαστική απάντηση στη δίκαιη απορία τους. Φυσικά, η δεξιά και το κεφάλαιο κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, αλλά από εκεί και πέρα μόνο ομιχλώδεις αναλύσεις που λίγο-πολύ καταλήγουν όλες τους στη ρουτινιέρικη « διαπίστωση » ότι για όλα θα πρέπει μάλλον να ευθύνεται... ο στραβός γιαλός και όχι κάτι άλλο !

Το αληθινό δίλημμα είναι αν ο Δ.Σ.Α. θα επανέλθει στον αγωνιστικό και ένδοξο δρόμο που χάραξαν μεγάλες μορφές της υπεράσπισης των δικαιωμάτων και ελευθεριών μέσα και έξω από τα δικαστήρια, δημιουργώντας ιερές παρακαταθήκες και κάποιες φορές πληρώνοντας και με την ζωή τους την ίδια το τίμημα για την ανιδιοτελή υπερασπιστική δράση τους ή θα συνεχίσει στο δρόμο της υποβάθμισης και της ανυποληψίας. Η διαχρονική ιστορία και δράση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας από το 1990 μέσα και έξω από το Δ.Σ. του Δ.Σ.Α, στις Γενικές Συνελεύσεις, η ανάδειξη από την ίδρυσή της του ζητήματος των εργασιακών σχέσεων…

Ένας ακόμα θάνατος προστέθηκε σήμερα στον μακρύ κατάλογο εργατών που πλήρωσαν με την ζωή τους τον καθημερινό αγώνα για το μεροκάματο. Ήδη την τελευταία μόλις εφταετία πάνω από 700 εργαζόμενοι έχουν χάσει την ζωή τους εν ώρα εργασίας. Από μόνος του ο αριθμός και η συχνότητα των ατυχημάτων μας δείχνει πως η δίψα για κέρδη των εργοδοτών μεταφράζεται σε ασυδοσία, σε υπερεργασία, σε έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, σε εκμετάλλευση, δηλαδή ότι είναι σε πλήρη εφαρμογή το δόγμα «τα κέρδη τους πάνω απ την ζωή των εργαζομένων».

Η εφορευτική επιτροπή του ΣΕΤΗΠ αποφάσισε με πλειοψηφία 4-1 την παράταση των εκλογών του σωματείου για τις μέρες 18, 19, 20 και 21 Νοεμβρίου. Η συμμετοχή εργαζομένων από τον κλάδο της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Περισσότεροι από 1500 συνάδελφοι και συναδέλφισσες έχουν ήδη ψηφίσει, ενώ οι νέες εγγραφές ξεπερνούν τις 200. Το μήνυμα προς στα αφεντικά του κλάδου είναι σαφές: είμαστε πολλοί και πολλές και θα βάλουμε τέλος στην καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων!

Η ομάδα του Solomon θα κινήσει κάθε προβλεπόμενη διαδικασία για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μελών της. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων που ο νόμος διασφαλίζει, ούτως ώστε η ιδιωτικότητά μας, καθώς και των ανθρώπων που μας εμπιστεύονται πληροφορίες, να προστατευθεί. Και το περιεχόμενο των ερευνών μας να γίνεται γνωστό όταν αυτές δημοσιεύονται ― όχι πριν, ούτε πλαγίως. Άραγε, σε ποιο πολίτευμα καταγράφει το κράτος τις κινήσεις των δημοσιογράφων;