Super User
Κοινό κάλεσμα οργανώσεων για διαδήλωση 14/10 κατά των συμφωνιών με Γαλλία και για τις αμερικάνικες βάσεις: Αθήνα, ώρα 6 μμ στη Βουλή
Διαδήλωση κατά των Συμφωνιών με Γαλλία και για αμερικάνικες βάσεις
ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, ΚΚΕ(μ-λ), ΝΑΡ για την κομμουνιστική Απελευθέρωση, νΚΑ, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, Πολιτική οργάνωση Κόκκινο Νήμα. Καλούμε σε πανελλαδικές κινητοποιήσεις, με κορύφωση συγκεντρώσεις και πορείες στις 14 Οκτώβρη. Στην Αθήνα, Συγκέντρωση στις 6 μμ στη Βουλή και Διαδήλωση σε γαλλική πρεσβεία, γραφεία ΕΕ, με κατάληξη στην Αμερικάνικη Πρεσβεία.
Ο Κ. Παπαδάκης για τις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας
ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ, ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ… Η απόδοση της εγκληματικότητας στις χαμηλές ποινές αποπροσανατολίζει από τα κοινωνικά αίτια, τα οποία την γεννούν, ενισχύει τον κυρίαρχο ρόλο των καταστατικών δυνάμεων εγκαθιστώντας τις ως αναγκαίες στην καθημερινή ζωή του πολίτη και συμβάλλουν στην ανοχή των αυθαιρεσιών και των παραβιάσεων τους και κυρίως απαλλάσσουν την πολιτική εξουσία και την άρχουσα τάξη από τις ευθύνες για την εκτεταμένη φτώχεια, περιθωριοποίηση, εγκληματοποίηση της μετανάστευσης και των αντιστάσεων που αποτελούν τις κύριες αιτίες της παραβατικότητας.
Κοινό κείμενο οργανώσεων: Να απαλλαγούν οι Γιώργος Καλαϊτζίδης και Νίκος Ματαράγκας
Είμαστε στο πλάι του Γ. Καλαϊτζίδη και του Ν. Ματαράγκα τόσο σε κάθε δράση αλληλεγγύης όσο και μέσα και έξω από το δικαστήριο στις 13 Οκτώβρη, ημέρα έναρξης της δίκης. Δίπλα στους αγωνιστές, απέναντι στο κράτος. Αυτή η σκευωρία θα καταρρεύσει, η αλληλεγγύη θα νικήσει. Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας, Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, EEK/Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, Μασόβκα, ΝΑΡ για την κομμουνιστική απελευθέρωση
Ξεκίνημα–Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση, ΟΚΔΕ–Σπάρτακος, Συνάντηση για μια αντικαπιταλιστική διεθνιστική Αριστερά, Αναμέτρηση, Ομάδα Κομμουνιστών/στριών
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Απαλλαγή όλων των συλληφθέντων στα Σεπόλια στις 17 Νοέμβρη 2020 από όλες τις κατηγορίες
Όλοι /ες στη συγκέντρωση στα Δικαστήρια Κτίριο 9 Τετάρτη 13/10/2021 9:30.Την Τετάρτη 13/10/2021έχει οριστεί η δίκη των τεσσάρων από τα πέντε μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είχαν συλληφθεί στα Σεπόλια μετά τη λήξη των διαδηλώσεων για την επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου που είχε απαγορεύσει η κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η διωκτική διαδικασία για τον πέμπτο, που, από την επίθεση που δέχτηκε, οδηγήθηκε φρουρούμενος στο νοσοκομείο. Οι συλλήψεις έγιναν κατά την απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων της ομάδας ΔΡΑΣΗ ενώ ο κόσμος διαλυόταν και κατευθυνόταν προς τα σπίτια του...
140 ψηφίσματα αλληλεγγύης απαιτούν την αθώωση των συλληφθέντων στα Σεπόλια
Κ.Ε.Δ.Δ.Α. (Κίνηση για τις Ελευθερίες, τα Δημοκρατικά Δικαιώματα, την Αλληλεγγύη). 140 ψηφίσματα αλληλεγγύης απαιτούν την αθώωση των συλληφθέντων στα Σεπόλια που δικάζονται την Τετάρτη 13/10/2021. Μεγάλο κύμα αλληλεγγύης απαιτεί την αθώωση των συλληφθέντων στα Σεπόλια μετά την πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 2020.
Απεργία των εκπαιδευτικών: πλήθος, πάθος, μεγαλειώδες συλλαλητήριο στην Αθήνα και σε πολλές άλλες πόλεις.
100.000 οι απεργοί σε όλη την εκπαίδευση! Πάνω από 25.000 οι εκπαιδευτικοί που διαδήλωσαν το πρωί της Δευτέρας σε Αθήνα και πολλές πόλεις Το ποσοστό συμμετοχής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ξεπέρασε το 70% ενώ στη Δευτεροβάθμια προσεγγίζει το 70% σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των Προέδρων των Ομοσπονδιών… ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ έστειλαν Συνδικάτα και Ομοσπονδίες από το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου υπογραμμίζουν ότι, έχουν μακρά και πικρή εμπειρία από το είδος των αντιεκπαιδευτικών μέτρων στα οποία αντιδρούν οι εκπαιδευτικοί με τη σημερινή απεργία.
Οι ρίζες του Μεταβατικού Προγράμματος
Οι ρίζες του Μεταβατικού Προγράμματος στα γραπτά του Τρότσκι έχουν εντοπιστεί στη δευτερογενή βιβλιογραφία. Πολύ λιγότερη προσοχή έχει δοθεί στις προγενέστερες καταβολές του Μεταβατικού Προγράμματος στις συζητήσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς μεταξύ του Τρίτου και του Τέταρτου Συνεδρίου της, και ειδικότερα στη συμβολή του μεγαλύτερου εθνικού τμήματος της εκτός Ρωσίας, του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, από το οποίο προήλθε η στροφή στην τακτική του ενιαίου μετώπου το 1921.
Υποκατάσταση εναντίον αυτοχειραφέτησης: Η θεωρία της επίθεσης, ο ρωσο-πολωνικός πόλεμος του 1920 και η γερμανική δράση του Μάρτη του 1921
Η παρούσα εργασία θα διερευνήσει τις δύο έννοιες της υποκατάστασης και της αυτοχειραφέτησης μέσα από την εξέταση δύο κομβικών στιγμών της ευρωπαϊκής αριστεράς στα χρόνια μετά τη Ρωσική Επανάσταση – της δράση του Μάρτη το 1921 στη Γερμανία και την εισβολή στην Πολωνία το 1920. Η πρώτη είναι γνωστή ως στρατηγικό λάθος – ένα λάθος τόσο του γερμανικού KPD όσο και της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν. Η «θεωρία της επίθεσης» που συνδέεται με τη Δράση του Μάρτη είναι μια ακραία εκδοχή του υποκατάστασης – η προσπάθεια να υποκαταστήσει η δράση μαχητικών μειοψηφιών τη μαζική δράση της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων.
Ο Πάουλ Λέβι και οι ρίζες της πολιτικής του Ενιαίου Μετώπου στην Κομμουνιστική Διεθνή
Κατά τη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων συνεδρίων της, που υπό τον Λένιν διεξάγονταν ετησίως (1919-22), η Κομμουνιστική Διεθνής πέρασε από δύο διακριτές φάσεις: Ενώ τα δύο πρώτα συνέδρια επικεντρώθηκαν σε προγραμματικές και οργανωτικές πτυχές της ρήξης με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, το τρίτο συνέδριο, που συνήλθε μετά την πραξικοπηματική δράση, που είναι γνωστή ως «Δράση του Μάρτη» του 1921 στη Γερμανία, υιοθέτησε το σύνθημα «Προς τις μάζες!» ενώ το τέταρτο κωδικοποίησε αυτή τη νέα γραμμή στις «Θέσεις για την ενότητα ενός προλεταριακού μετώπου». Η πρωτοβουλία για την υιοθέτηση της πολιτικής του ενιαίου μετώπου προήλθε από το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα υπό την ηγεσία του Πάουλ Λέβι.
Οι Γερμανοί εργάτες και η γέννηση του ενιαίου μετώπου
Η πολιτική του ενιαίου μετώπου συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο αποτελεσματικών εργαλείων δράσης της εργατικής τάξης που κληρονομήθηκαν από την εποχή του Β. Ι. Λένιν και της Ρωσικής Επανάστασης. Όπως διατυπώθηκε αρχικά από την Εκτελεστική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν) τον Δεκέμβριο του 1921, η πολιτική του ενιαίου μετώπου απαιτούσε τη «μεγαλύτερη δυνατή ενότητα όλων των εργατικών οργανώσεων σε κάθε πρακτική δράση ενάντια στους ενωμένους καπιταλιστές», ενώ παράλληλα εξασφάλιζε στους επαναστάτες σοσιαλιστές και τα άλλα συμμετέχοντα ρεύματα «απόλυτη αυτονομία» και «ελευθερία στην παρουσίαση της άποψής τους».



