Κώστας Πίττας. Την περασμένη Κυριακή 25 Ιούλη έφυγε από τη ζωή ο Οτέλο ντε Καρβάλιο. Το όνομά του ταυτίστηκε όσο κανένα άλλο με την επανάσταση που το 1974 ανέτρεψε στην Πορτογαλία την πιο μακρόχρονη δικτατορία που είχε γνωρίσει η Ευρώπη. Στις 25 Απρίλη εκείνης της χρονιάς η αναμετάδοση από το ραδιόφωνο ενός απαγορευμένου από τη δικτατορία τραγουδιού, του ‘Grandola Vila Morena’, ήταν το σύνθημα για μια ανταρσία περίπου 400 μεσαίων αξιωματικών του στρατού ενάντια στη δικτατορία που πυροδότησε μια επανάσταση. Ο κόσμος βρέθηκε γρήγορα στους δρόμους αγκαλιάζοντας τους φαντάρους, βάζοντας κόκκινα γαρύφαλλα στις κάνες των τουφεκιών τους, σκαρφαλώνοντας στα τανκς στη διάρκεια αυθόρμητων διαδηλώσεων…

Οι εκλεγμένοι σύμβουλοι Κώστας Τουλγαρίδης και Έλλη Αλεξίου παραιτήθηκαν και στη θέση τους αναλαμβάνουν η Δέσποινα Κουτσούμπα (κεντρικός τομέας) και ο Ηλίας Λοΐζος (βόρειος τομέας). Ο πολιτικός όρκος που έδωσαν οι νέοι περιφερειακοί σύμβουλοι είναι: «Ως εκπρόσωπος της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική ορκίστηκα στην τιμή και τη συνείδησή μου, ότι θα υπερασπίζομαι τα συμφέροντα των εργαζομένων, Ελλήνων και μεταναστών, για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης στη ζωή μας και στο περιβάλλον, από το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, για μια νέα κοινωνία απαλλαγμένη από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και εκμετάλλευση».

Έναν «ψηφιακό παράδεισο» μας περιγράφει η Εθνική Τράπεζα στις διαφημίσεις της. Όμως, η Εδέμ της ψηφιακής εποχής φαίνεται πως δεν μας χωράει όλους και, όπως όλες οι τράπεζες, η Εθνική προχωράει ακάθεκτη στα πλάνα μετασχηματισμού της που περιλαμβάνουν μείωση θέσεων εργασίας, κλεισίματα καταστημάτων, βλαπτικές μεταβολές σε όσους παραμένουν κι ένα περιβάλλον εχθρικό σε όσους πελάτες θέλουν να εξυπηρετηθούν χωρίς να αγοράσουν κάποιο από τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στους περίφημους «στόχους».

Ana C. Carvalhaes

Israel Dutra

Σε μια από τις περιοχές που συμβάλλουν περισσότερο στην παγκόσμια αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων από τον Covid-19, εν μέσω υγειονομικού χάους, ανεργίας, πείνας και κλιμακούμενων ανισοτήτων, εργαζόμενοι, φοιτητές και νέοι στην αστική περιφέρεια, αγρότες, κάτοικοι μικρών χωριών, μαύροι και ιθαγενείς έχουν ξεσηκωθεί για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, ενάντια στα θανατηφόρα σχέδια λιτότητας των δεξιών ή κεντροδεξιών κυβερνήσεων.

Pierre Rousset

Ο τρόπος οργάνωσης και οι μορφές πάλης των κινημάτων με τα οποία έχουμε σχέσεις τακτικού τύπου σε αυτή την περιοχή του κόσμου, ποικίλουν πολύ από χώρα σε χώρα. Ωστόσο, όλα είναι αντιμέτωπα με αυταρχικά καθεστώτα, ακόμα και με δικτατορίες, που έχουν σκληρύνει μάλιστα με την ευκαιρία της υγειονομικής κρίσης, καθώς και με νέες ευθύνες απέναντι σε πληθυσμούς των οποίων η κατάσταση έχει απότομα επιδεινωθεί εξαιτίας της επιδημίας, της ανικανότητας των αρχών, της διαφθοράς, της περιφρόνησης των ελίτ για τις λαϊκές τάξεις. Εξ αυτού, και χάρη και στη μακρόχρονη αντίσταση στη Βιρμανία, η αλληλεγγύη στο περιφερειακό επίπεδο γίνεται όλο και πιο σημαντική. Το ίδιο και η δική μας στήριξη. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό Τέσσερα]

Σήμερα, Ιούλιος του 2021 η 31χρονη Ανίσα δολοφονήθηκε από τον 40χρονο σύζυγο της στο διαμέρισμα που διέμεναν στη Δάφνη επειδή… «ζήλευε»…Μέσα σε 7 μήνες μετράμε ήδη 6 γυναικοκτονίες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Και ενώ ζούμε σε τέτοιες συνθήκες κάποιοι νομοθετούν σε βάρος των γυναικών στο όνομα μιας ανύπαρκτης ισότητας, που δεν είναι τίποτα άλλο από το προκάλυμμα της πατριαρχίας.

Comunistas

Ένα δεκαπενθήμερο μετά τις διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου, οι Comunistas αποτίουν φόρο τιμής στους μάρτυρες της 26ης Ιουλίου και αναλύουν τις αμφιλεγόμενες διαδηλώσεις.

Η 26η Ιουλίου σηματοδοτεί την 68η επέτειο της επίθεσης στους στρατώνες της Μονκάδα και 15 ημέρες από τις διαδηλώσεις που συγκλόνισαν την Κούβα στις 11 του περασμένου Ιουλίου. Και τα δύο γεγονότα απέχουν πολύ από το να είναι παρόμοια ιστορικά γεγονότα, αλλά η αντεπανάσταση προσπαθεί να τα εκμεταλλευτεί. Σύμφωνα με τη δεξιά, οι διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου ήταν η πραγματική ημέρα της εθνικής εξέγερσης και όχι η επίθεση στους στρατώνες της Μονκάδα.

Εξευτελιστική και εξοργιστική για τους εργαζόμενους ήταν η αύξηση που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για τον κατώτατο μισθό, ο οποίος παραμένει “παγωμένος” πάνω από μια δεκαετία. Τα 0,52 ευρώ μικτά αύξηση την ημέρα είναι η εξευτελιστική κοροϊδία που η κυβέρνηση Μητσοτάκη για τους εργαζόμενους. Στηριγμένη πάνω στους νόμους που ψήφισαν οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, με βάση τους οποίους ο κατώτατος μισθός δεν καθορίζεται από συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά αποφασίζεται από τον υπουργό Εργασίας, η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει την επίθεση απέναντι στην εργατική τάξη

Με την ψήφιση του βάρβαρου αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου η κυβέρνηση της ΝΔ προχωράει ένα μεγάλο βήμα στην διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής δεκάδες χιλιάδες παιδιά πετάγονται έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, για να αποτελέσουν φτηνό, ευέλικτο, εργατικό δυναμικό. Με την  αναγνώριση της ισοτιμίας των πτυχίων των ιδιωτικών κολλεγίων ο Μητσοτάκης στέλνει πελατεία στους χρηματοδότες του.Με το τωρινό νομοσχέδιο επιχειρεί να οικοδομήσει ένα σχολείο βαθιά ταξικό και διαφοροποιημένο, εξαρτημένο από την αγορά και τους χορηγούς, με την δικτατορία του διευθυντή, του αξιολογητή-επιθεωρητή και του υπουργείου, με καθηγητές άβουλους και φοβισμένους.

Danny Postel

Αυτό που είναι λιγότερο κατανοητό είναι ο αντεπαναστατικός ρόλος που διαδραματίζει το Ιράν στην πολιτική της περιοχής. Ο ρόλος αυτός είναι ελάχιστα κατανοητός και υποεξεταζόμενος, επειδή έρχεται σε αντίθεση με την κυρίαρχη αφήγηση, αυτή του Ιράν ως «επαναστατικού» κράτους στην εμπροσθοφυλακή ενός περιφερειακού «Άξονα Αντίστασης» απέναντι στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους συμμάχους του. Αυτή την άποψη συμμερίζεται όλο το ιδεολογικό φάσμα, από τους νεοσυντηρητικούς και τα γεράκια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι μεγάλα τμήματα της «αντιιμπεριαλιστικής» Αριστεράς και του αντιπολεμικού κινήματος.