Για μια κοινωνία πραγματικής ισότητας και ελευθερίας, σε σπίτι και δουλειά, χωρίς σεξισμό, καταπίεση, εκμετάλλευση, μια κοινωνία αντικαπιταλιστική και αντιπατριαρχική. ΠΕΜΠΤΗ 6 ΜΑΗ 10:30 Π.Μ. ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ. ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΥΞΕΙ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Το Υπουργείο αντιπροσφυγικής πολιτικής διαθέτει χρήματα όχι για να βελτιώσει τις συνθήκες διαμονής των προσφύγων στη Ριτσώνα, αλλά για να αντικαταστήσει τα συρματοπλέγματα με ένα τείχος ύψους πάνω από 2 μέτρα γύρω από το χώρο διαμονής. Ήδη στο χώρο έχουν μεταφερθεί τα υλικά και άμεσα θα ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής. Έτσι, ούτε οι πρόσφυγες θα μπορούν να βλέπουν τι συμβαίνει έξω, ούτε οι έξω τι συμβαίνει μέσα στο στρατόπεδο. Ο εγκλεισμός των προσφύγων να είναι έρχεται όλο και πιο κοντά σε συνθήκες φυλακής.

Η ορθή ιδέα να χρησιμοποιηθεί ο εορτασμός μιας προλεταριακής ημέρας ανάπαυσης, ως μέσον για να επιτευχθεί το 8-ωρο για την εργασία μίας ημέρας, γεννήθηκε στην αρχή στην Αυστραλία. Οι εργαζόμενοι αποφάσισαν, το 1856, να οργανώσουν μια μέρα όπου να σταματήσουν κάθε εργασία, και να κάνουν στη θέση της συνεδριάσεις και ψυχαγωγία, απαιτώντας την 8-ωρη ημέρα εργασίας. Η ημερομηνία που θα οργανωνόταν αυτό ήταν η 21η Απριλίου. Στην αρχή, οι αυστραλοί εργαζόμενοι είχαν σχεδιάσει την κινητοποίηση αποκλειστικά για εκείνη τη χρονιά, δηλαδή το 1856.

 https://www.theguardian.com/ "Να 'μαστε λοιπόν τώρα, στην κόλαση που αυτοί δημιούργησαν συλλογικά, με κάθε ανεξάρτητο θεσμό που είναι απαραίτητος για τη λειτουργία μιας δημοκρατίας συμβιβασμένο και ξεκοιλιασμένο και με έναν ιό που είναι εκτός ελέγχου. Η μηχανή παραγωγής κρίσεων που αποκαλούμε κυβέρνηση είναι ανίκανη να μας βγάλει από αυτή την καταστροφή… Όσο για τον Μόντι; Είναι εφικτή η παραίτηση από τα εγκλήματά σας; …Αυτός και οι άνδρες του θα μπορούσαν απλά να φύγουν. Οι υπόλοιποι από εμάς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καθαρίσουμε τα χάλια τους. Όχι, η Ινδία δεν μπορεί να απομονωθεί. Χρειαζόμαστε βοήθεια."

Δεν θα αφήσουμε τον Μακρόν και την κυβέρνησή του να εκδώσει τους τέως αυτούς αγωνιστές στην Ιταλία. Το γαλλικό κράτος πρέπει να σεβαστεί το λόγο που έδωσε ο Μιτεράν, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας πριν από πολλές δεκαετίες. Πρόκειται όχι μόνο για αδικία αλλά και για «δύο μέτρα και δύο σταθμά», καθώς ξέρουμε, π.χ., ότι η Γαλλία συνεχίζει να φιλοξενεί και να προστατεύει την Agathe Habyarimana, που είναι μία από τους βασικούς οργανωτές της γενοκτονίας των Τούτσι στη Ρουάντα, η οποία προκάλεσε 800.000 νεκρούς: η έκδοσή της απορρίφθηκε όμως πέρυσι με δικαστική απόφαση!

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ, όχι μόνο για μας. Στεκόμαστε στο πλευρό των εργαζομένων όλων των κλάδων. Συνεχίζουμε και στηρίζουμε τις εργατικές κινητοποιήσεις και παράλληλα οργανώνουμε εναλλακτικούς τρόπους συλλογικής ζύμωσης και δράσης. Δεν μπορεί να αξιοποιείται η Πανδημία για να καταστρέφονται βασικά δικαιώματα…Καμία παράσταση, καμία πρόβα, κανένα γύρισμα, κανένα διαδικτυακό μάθημα! Στις 6 του Μάη απεργούμε για την υγεία και τη ζωή μας. 24ωρη Γενική Απεργία για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς, την Πέμπτη 6 Μαΐου και στο Συλλαλητήριο των Συνδικάτων μαζί με το Εργατικό Κέντρο και την ΑΔΕΔΥ στις 11 π.μ. στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Το κοινό κάλεσμα υπογράφουν Σύλλογος Υπαλλήλων – Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ), Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ), Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρία Retail World A.E.- Καταστήματα Public, Σωματείο Εργαζομένων στην εταιρεία Πλαίσιο, Σωματείο Εργαζομένων στην ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ), Σωματείο εργαζομένων στη ΝΟΚΙΑ. Επίσης στα Προπύλαια καλεί και ο Σύλλογος Εργαζομένων στο ΤΕΕ.

«Οι Δήμοι, ως ο εγγύτερος φορέας του Κράτους στους πολίτες, έχουν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους και την προστασία των παιδιών, αλλά και την προάσπιση των δικαιωμάτων τους. Οι Κοινωνικές Υπηρεσίες των Δήμων αντιμετωπίζουν πολύ συχνά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και παραμέλησης ανηλίκων, διαμεσολαβώντας προς τις εισαγγελικές αρχές για αυτά τα περιστατικά. Τα στελέχη των Κοινωνικών Υπηρεσιών γίνονται μάρτυρες των προβλημάτων και των επιπτώσεων που δημιουργούνται σε γονείς και παιδιά, εξαιτίας μη συναινετικών διαζυγίων, αλλά πρωτίστως των βλαβών, σωματικών και ψυχικών, που οι κακοποιητικοί γονείς προκαλούν»...

Όμως η πρωτομαγιάτικη απεργία αποτελεί κατάκτηση της εργατικής τάξης κι όχι αντικείμενο κρατικών ρυθμίσεων. Δεν ήταν ποτέ και δεν είναι ούτε τώρα στο χέρι αυτής ή οποιασδήποτε κυβέρνησης το αν, πότε και πώς θα γιορταστεί από τους εργαζόμενους. Η αντίθεση δεν αφορά μόνο μια διαφορετική επιλογή ημερομηνίας για τεχνικούς λόγους, αλλά το νόημα που θέλουμε να δώσουμε και το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε... Για όσους η Πρωτομαγιά αποτελεί ένα σταθμό στο διαρκή αγώνα για ψωμί, παιδεία, υγεία, ελευθερία, για το μέλλον που μας αρμόζει, δεν υφίσταται κανένα δίλημμα. Στις 6 Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε, λαμβάνοντας όλα τα μέτρα προστασίας. Συγκέντρωση 11 π.μ. Προπύλαια.

Καλούμε την κυβέρνηση να μην γυρίσει τους εργαζόμενους έναν αιώνα πίσω και να βάλει φρένο στις αντεργατικές διατάξεις. Ενωμένοι αγωνιζόμαστε για τα δίκαια αιτήματά μας, ενάντια στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση της χώρας μας. Καλούμε τα συνδικάτα της Αθήνας, με τις ενέργειες και τις παρεμβάσεις που αυτά κρίνουν αναγκαία, να στείλουν ηχηρό μήνυμα όλες τις επόμενες ημέρες, αλλά κυρίως την Ημέρα της Πρωτομαγιάς, ότι τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργαζομένων δεν διαπραγματεύονται. ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ