Διακόσια χρόνια μετά την κήρυξή της, η Ελληνική Επανάσταση του 1821 εξακολουθεί να αποτελεί αφετηρία για κρίσεις, απόψεις αλλά και πολιτικές παρεμβάσεις που σχετίζονται με το παρόν. Δεν πρόκειται απλώς για τις διαφορετικές ερμηνείες του χαρακτήρα, των αιτίων, των αποτελεσμάτων, της «κληρονομιάς» της Επανάστασης, ή για διαφορετικές αποτιμήσεις του ρόλου και της συμβολής των πρωταγωνιστών της. Πρόκειται ταυτόχρονα για τα εκ των υστέρων κατασκευασμένα σχήματα γύρω από την Επανάσταση με στόχο την τεκμηρίωση της μιας ή της άλλης ιδεολογικής αντίληψης και πολιτικής στάσης…

Ένα χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας η κοινωνία βρίσκεται στη δίνη που προκαλεί η χρεοκοπημένη και εγκληματική πολιτική της ΝΔ για την αντιμετώπισή της. Έχουν αφήσει το δημόσιο σύστημα υγείας χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, χωρίς τις αναγκαίες ΜΕΘ και μέσα ατομικής προστασίας, χωρίς οργανωμένα τεστ και ιχνηλάτηση. Ο εμβολιασμός καθυστερεί τραγικά λόγω της κερδοσκοπίας των πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών και του "εθνικισμού των εμβολίων" που βασιλεύει στην ΕΕ. Την ίδια ώρα ο κορονοϊός σαρώνει την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στη δουλειά, στο λεωφορείο, στα μικρά διαμερίσματα, στα στρατόπεδα, τα γηροκομεία, τις δομές των προσφύγων.

Μετά από ένα χρόνο πανδημίας, είναι πια πασιφανές ότι η διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση έχει άλλους στόχους από την πρόληψη της εξάπλωσης του ιού. Η πολιτική της αστυνόμευσης, των απαγορεύσεων, της άγριας καταστολής, των προστίμων και των ποινικών διώξεων κάθε λαϊκής φωνής αντίστασης και διαμαρτυρίας συνοδεύεται από την απουσία κάθε ουσιαστικού μέτρου προστασίας της δημόσιας υγείας. Καμία ενίσχυση του ΕΣΥ και της πρωτοβάθμιας υγείας, προκλητική άρνηση επίταξης των ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών, κανένας έλεγχος στους χώρους εργασίας, αδιαφορία για το συνωστισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς, απουσία στοχευμένων τεστ.

Οι συγκλονιστικές κινητοποιήσεις που έγιναν σε δεκάδες πόλεις της χώρας και σε πολλές γειτονιές της Αθήνας με πρωτοβουλία αριστερών, ριζοσπαστικών, αντικαπιταλιστικών δημοτικών και περιφερειακών κινήσεων, λαϊκών συνελεύσεων, λεσχών, αγωνιστικών συλλογικοτήτων γειτονιών, πολιτικών οργανώσεων της μαχόμενης αριστεράς και άλλων πολιτικών συλλογικοτήτων ήταν ένα, ξεκάθαρο μήνυμα μαζικής καταδίκης από τον λαό και την νεολαία του βάρβαρου αυταρχισμού, του σεξισμού, του ρατσισμού και της χρεοκοπημένης πολιτικής, που ακολουθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, στην αντιμετώπιση της πανδημίας και της φτώχιας.

ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΡΤΗ παλλαϊκο συλλαλητήριο για την Υγεία 6μμ Σύνταγμα. ΠΕΜΠΤΗ 18 ΜΑΡΤΗ απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στην απόλυση του Κ. Καταραχιά 1:30μμ Υπ. Υγείας Πέρασε ήδη ένας χρόνος από το ξέσπασμα της πανδημίας του νέου κοροναϊού στην Κίνα. Μίας πανδημίας που κάθε άλλο από "απρόσμενη" δεν ήταν, όπως θέλουν να παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις, αλλά αποτέλεσμα της διείσδυσης της αγοράς και του κεφαλαίου σε απομακρυσμένες περιοχές με την εντατική γεωργία και κτηνοτροφία, φέρνοντας έτσι με βίαιο τρόπο σε επαφή την ανθρωπότητα με την άγρια φύση.

Να ανταποκριθούμε μαζικά στο αγωνιστικό προσκλητήριο των Ομοσπονδιών των Υγειονομικών (ΟΕΝΓΕ – ΠΟΕΔΗΝ) την Τετάρτη 17 Μάρτη στις 6.30μμ στο Σύνταγμα! …Φτώχεια, ανεργία και αστυνομοκρατία για το λαό και τη νεολαία, κατεδάφιση των δημόσιων αγαθών (Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια) παροχές στο κεφάλαιο και αχαλίνωτη καπιταλιστική εκμετάλλευση των εργαζόμενων. Η πολιτική τους πρέπει να συναντήσει τη μαζική αντίσταση του εργαζόμενου λαού και της νέας γενιάς! Τα μεγαλειώδη παλλαϊκά συλλαλητήρια όλων των τελευταίων εβδομάδων στις γειτονιές και στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων πόλεων χαράζουν το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε!

Όλοι στο συλλαλητήριο την Τετάρτη 17/03 για την υγεία του λαού και στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 6:30 μμ. Στη συλλογική διεκδίκηση και την οργανωμένη δράση βρίσκεται η ελπίδα και η προοπτική. Απαιτούμε: Επίταξη ΤΩΡΑ του ιδιωτικού τομέα υγείας, χωρίς αποζημίωση των κλινικαρχών. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικές προσλήψεις όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού για την αποφασιστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Εξασφάλιση του αναγκαίου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού των δημόσιων μονάδων υγείας. Άμεση επαναφορά της τακτικής λειτουργίας (εξωτερικά ιατρεία, χειρουργεία).

Η σύγκριση Ασίας και Ευρώπης (καθώς και ασιατικών και ευρωπαϊκών χωρών) στην ιστορία της πανδημίας μας βοηθάει να συζητήσουμε και για τα μέσα και τις επιλογές μιας υγειονομικής πολιτικής. Η απάντηση σε ορισμένα ερωτήματα μπορεί να είναι κραυγαλέα προφανής, αλλά μπορεί και να είναι πιο περίπλοκη. Η ιστορία κάθε επιδημίας (και ακόμα περισσότερο μιας πανδημίας) συνδυάζει πολλούς χώρους: βιολογικό και οικολογικό, ιατρικό και επιστημονικό, πολιτικό, κοινωνικό ή πολιτιστικό... Για αυτό και δοκιμάζει σκληρά τα συστήματα υγείας (με την πλατιά έννοια), την αλληλεγγύη (διαγενεακή, κοινωνική και διεθνή), τα κράτη.

Το δίκιο κρίθηκε στη συνείδηση της κοινωνίας. Και νίκησε. Με την απόφαση τερματισμού της απεργίας πείνας από πλευράς ΔΚ, νίκησε και η ζωή. Η κυβέρνηση καταρρακώθηκε ηθικά και πολιτικά. Και η αναμενόμενη στάση μεγαλοσύνης επιδείχτηκε τελικά, όχι από την οργανωμένη πολιτεία, αλλά από τον κρατούμενο, που απέδειξε στην πράξη ότι πάλευε όχι για τον θάνατο, αλλά για τη ζωή.

Στις 13-14/3 πολίτες, τοπικοί φορείς και συλλογικότητες βρέθηκαν σε δεκάδες συγκεντρώσεις στις πλατείες των γειτονιών μας, σε όλη την Ελλάδα. Φώναξαν ένα μεγάλο "Ως εδώ!" στον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, το αστυνομικό κράτος της βίας και της λογοκρισίας. Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν ταυτόχρονα στους δρόμους διαδηλώνοντας ενάντια στην κρατική βία και καταστολή με το σύνθημα #Πονάω που έμεινε χαραγμένο από το περιστατικό στη Νέα Σμύρνη. Η οργή έχει ξεχειλίσει. Η υπομονή του κόσμου έχει εξαντληθεί. Ελευθερία, αξιοπρέπεια, σεβασμό στις πραγματικές μας ανάγκες και τα δικαιώματά μας! Οι γειτονιές μας ανάπνευσαν επιτέλους αέρα ελευθερίας.