Σάββατο, 04 Ιουλίου 2015 23:29

Παντελής Αυθίνος: Δημοψήφισμα 5 Ιουλίου: Γερά μέχρι το τέλος σύντροφοι!

Γράφτηκε από

 

Δημοψήφισμα 5 Ιουλίου: Γερά μέχρι το τέλος σύντροφοι!

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές μας χωρίζουν λιγότερες από 10 ώρες από το άνοιγμα της κάλπης για το δημοψήφισμα της 5ης του Ιούλη. Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ στην πρόταση των διεθνών δανειστών του ελληνικού καπιταλισμού κινούνται σε μια κατά μέτωπο αντιπαράθεση, μια αντιπαράθεση ταξική, μια σύγκρουση εκμεταλλευτών εναντίον των εκμεταλλευόμενων και υποτελών τάξεων.

Είναι λίγες οι ιστορικές περιπτώσεις που οι κοινωνικές συγκρούσεις παίρνουν τόσο ξεκάθαρα ταξικά χαρακτηριστικά. Λίγες οι φορές που εκμεταλλευόμενες λαϊκές τάξεις κινητοποιούνται τόσο αποφασιστικά και συσπειρώνονται γύρω από μια επιλογή.

Η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός έχουν ήδη ψηφίσει. Ψηφίζουν ΟΧΙ στους διεθνείς δανειστές και στην πράξη ψηφίζουν ΟΧΙ στους έλληνες καπιταλιστές και στο μπλοκ του ΝΑΙ, στο μπλοκ των γιάπηδων των διευθυντών και των λοιπών διαχειριστών της εξουσίας, που έχουν συγκροτήσει τα αφεντικά αυτής της κοινωνίας.

Ο εργαζόμενος λαός με την στάση του στο δημοψήφισμα προσπαθεί να δώσει συνέχεια στους μεγάλους αγώνες του 2010-2012, στις εργατικές απεργιακές συγκρούσεις του 2013-2014, στον μακρύ και επίπονο δρόμο του αντιμνημονιακού αγώνα. Θέλει να υποχρεώσει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να λειτουργήσει σαν μια «κυβέρνηση του λαού» όπως στα λόγια υποσχέθηκε ότι θα είναι.

Και είναι αλήθεια ότι όλη αυτήν την προσπάθεια η εργατική τάξη την κάνει χωρίς την βοήθεια ή ποιο σωστά ενάντια στην πραγματική θέληση των ηγεσιών των κομμάτων που υποτίθεται ότι μιλούν στο όνομα των εργατικών συμφερόντων.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με την χρεοκοπία της στρατηγικής της. Θλιβεροί μικροαστοί πολιτικοί που πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να συμφιλιώσουν τα συμφέροντα των αρπακτικών του κεφάλαιου με τις ανάγκες των ανθρώπων του μόχθου, βρίσκονται πλέον πιασμένοι στην παγίδα των αυταπατών τους. Επί 5 μήνες έκαναν την μία υποχώρηση μετά την άλλη, πρόδιδαν την μια μετά την άλλη τις υποσχέσεις τού ούτος ή άλλος πενιχρού προεκλογικού τους προγράμματος, πλήρωναν κανονικά της δόσεις στους τοκογλύφους του ΔΝΤ στερώντας το Δημόσιο από αναντικατάστατους πόρους, καλούσαν την εργατική τάξη να κάνει υπομονή και να μην διαμαρτύρεται.

Στο τέλος εξουθενωμένοι και «έκπληκτοι» από το γεγονός ότι οι καπιταλιστές και ο ιμπεριαλισμός δεν σέβονται ούτε την δική τους αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία έφτασαν να προσφέρουν οι ίδιοι μέτρα λιτότητας και να εκλιπαρούν για ένα περιτύλιγμα που θα έκανε δυνατή την υπερψήφιση της συμφωνίας από τους δικούς τους βουλευτές. Και όταν τα αφεντικά τούς αρνήθηκαν την επιβίωση σύρθηκαν στο δημοψήφισμα. Ένα δημοψήφισμα που ποτέ δεν θέλησαν πραγματικά γιατί φοβούνται ότι στα αλήθεια θα επικρατήσει το εργατικό ΟΧΙ, πράγμα που θα δυσκολέψει τις προσπάθειες της Κουμουνδούρου να έλθει σε μια συμφωνία με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό που θα της επιτρέψει να κρατήσει τους υπουργικούς θώκους με την σύμφωνη γνώμη της άρχουσας τάξης.

Την ίδια ώρα η ηγεσία του ΚΚΕ επιλέγει να σταθεί στο πλευρό της άρχουσας τάξης. Με την απόφαση της για άκυρο στο δημοψήφισμα –πράγμα που σημαίνει προσπάθεια απόσυρσης ψήφων από το στρατόπεδο του ΟΧΙ- δείχνει ότι προτιμάει την σταθεροποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος και το κλείσιμο του ρήγματος που προκάλεσαν οι εργατικοί αγώνες της προηγούμενης περιόδου. Οι γραφειοκράτες του Περισσού είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν την εργατική τάξη στον βωμό του μαύρου μνημονιακού μετώπου, προκειμένου να διατηρήσουν την θέση τους στο αστικό πολιτικό σκηνικό, και να επικρατήσουν στην σύγκρουσή τους με την γραφειοκρατία της Κουμουνδούρου. Ο Κουτσούμπας, η Παπαρήγα και η υπόλοιπη παρέα ονειρεύονται να παραμείνουν η μοναδική ηγεσία στον χώρο της αριστεράς, παρέχοντας στην αστική τάξη ένα κόμμα πειθάρχησης της εργατικής τάξης, ανάχωμα σε κάθε προοπτική να πάρει εξεγερτικά χαρακτηριστικά η λαϊκή ριζοσπαστικοποίηση. Τελικά η ταξικές προδοσίες της Βάρκιζας και του 1989 είναι βαθειά χαραγμένες στο DNA της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Όσο για τους γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ έδειξαν, με την επιλογή τους να καλέσουν σε υπερψήφιση του ΝΑΙ, ότι στην πραγματικότητα αποτελούν εκπροσώπους των αφεντικών και όχι των εργαζομένων μέσα στο εργατικό κίνημα. Έχοντας λάμψει δια της απουσίας τους όλα αυτά τα χρόνια της μνημονιακής ερήμου, ή –ακόμα χειρότερα- έχοντας στηρίξει την επιβολή των μνημονιακών πολιτικών με συμφωνίες που αναγνώριζαν σαν τετελεσμένα τα μνημονιακά μέτρα, έχοντας συμμετάσχει στις νέες μορφές εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης μέσα από τα ΕΣΠΑ για επιδοτούμενες εκπαιδεύσεις και μετεκπαιδεύσεις, η ηγεσία της ΓΣΕΕ επέλεξε την πλευρά της τάξης στην οποία πραγματικά ανήκει: της τάξης των αφεντικών.

Σε πείσμα της χρεοκοπίας των ηγεσιών της αριστεράς και της ΓΣΕΕ ο κόσμος του κινήματος, οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες της εργατικής τάξης και των κοινωνικών κινημάτων δίνουν την μάχη σε κάθε εργασιακό χώρο σε κάθε γειτονιά. Συγκρούονται με την εργοδοτική τρομοκρατία που βυσσοδομεί, απειλεί με λοκ άουτ και απολύσεις αν επικρατήσει το ΟΧΙ.

Χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες του κινήματος από όλους τους χώρους της αριστεράς από τα κάτω στην βάση του κινήματος σηκώνουν τείχος στην απίστευτη τρομοκρατία και στην παραπληροφόρηση των βαρόνων των ΜΜΕ. Στηρίζουν και ενθαρρύνουν τις λαϊκές μάζες για να αντέξουν την πίεση από το κλείσιμο των τραπεζών που επέβαλλε η Ε.Ε., αφού φυσικά πρώτα η κυβέρνηση είχε αφήσει την μεγάλη πλειοψηφία των μεγαλοκαταθετών να βγάλουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό.

Πρώτοι ανάμεσα στον κόσμο του αγώνα είναι –πρέπει να το τονίσουμε αυτό- οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αποτελούν την καρδιά αυτού του ενιαίου μετώπου που επιβλήθηκε στην πράξη.

Και έτσι θα πάμε μέχρι το τέλος. Μέχρι την πλήρη και ολοκληρωτική νίκη του ΟΧΙ. Πρώτα από όλα με την νίκη του ΟΧΙ στο αυριανό δημοψήφισμα. Και στην συνέχεια από Δευτέρα, με την μετατροπή αυτού του ΟΧΙ σε καυτή πατάτα στα χέρια του Τσίπρα. Για ένα εργατικό ΟΧΙ σε κάθε μνημόνιο, για ένα μαζικό κίνημα που θα φέρει πίσω όσα μας έκλεψαν και θα κερδίσει όσα δικαιούμαστε. Για να διευρύνουμε το ρήγμα που άνοιξαν οι εργατικοί αγώνες μέχρι την ρήξη με το ευρώ την Ε.Ε. τον κόσμο του κεφάλαιου, μέχρι την αντικαπιταλιστική ανατροπή.

Γερά μέχρι το τέλος σύντροφοι!

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 07 Ιουλίου 2015 14:39

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.