Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τετάρτη, 04 Απριλίου 2018 16:59

Εξέγερση στην πόλη της Ευρώπης που ζει με 4 ευρώ τη μέρα

Εξέγερση στην πόλη της Ευρώπης που ζει με 4 ευρώ τη μέρα

Το Κούκεσι, στη βορειοανατολική Αλβανία κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο, είναι μια από τις πιο φτωχές πόλεις σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Οι κάτοικοι της έχουν εισόδημα γύρω στα 4 ευρώ την ημέρα, δηλαδή 120 ευρώ το μήνα. Από την πτώση του χοτζαϊκού καθεστώτος ως σήμερα, σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού της πόλης και των γύρω χωριών έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Τα εμβάσματα των μεταναστών είναι απο τις βασικές πηγές των κατοίκων για να συμπληρώνουν την κάλυψη των αναγκών τους.

Η συνοριακή τοποθεσία του Κούκεσι, τοποθετεί την πόλη κοντά στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Αλβανία με το Κόσοβο. Ο Αυτοκινητόδρομος 1, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε 2006 και ολοκληρώθηκε το 2009, κόστισε ~1 δις δολάρια και αποτελεί το μεγαλύτερο έργο υποδομής στην ιστορία του αλβανικού κράτους. Κατά τη διάρκεια του έργου προέκυψαν πολλές κατηγορίες για υπεξαίρεση χρημάτων του δημοσίου από υπουργούς του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος σε συνεργασία με την αμερικανο-τουρκική κοινοπραξία Bechtel-Enka που είχε αναλάβει το έργο. Τότε, στην ανάδειξη του σκανδάλου στην αλβανική βουλή είχε πρωτοστατήσει η αξιωματική αντιπολίτευση, το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Τα χρόνια πέρασαν και ο Αυτοκινητόδρομος 1 παρουσιάστηκε απ’όλα τα αλβανικά αστικά κόμματα ως η «οδός του έθνους» και ο «πατριωτικός αυτοκινητόδρομος» καθώς συνδέει τα δύο κράτη που οι πλειοψηφία είναι Αλβανοί – Αλβανία και Κόσοβο. Μέσω της πατριδολαγνείας έγινε προσπάθεια να ξεχαστεί και το ίδιο το σκάνδαλο.

Φτάνοντας στο 2018, η κυβέρνηση – η οποία πλέον είναι το τότε αντιπολιτευόμενο Σοσιαλιστκό Κόμμα – ανακοίνωσε πως στις 15 Απρίλη θα βάλει διόδια για να μπορέσει να συντηρήσει τον αυτοκινητόδρομο. Τα 10 ευρώ συνολικού κόστους ανά αυτοκίνητο φυσικά για τους κατοίκους του Κούκεσι – με εισόδημα 4 ευρώ/μέρα είναι ένα οικονομικό βάρος που ούτε μπορούν, ούτε θέλουν, ούτε θα έπρεπε να σηκώσουν, ειδικά δεδομένου των πρωτοφανών ποσών που χάθηκαν από τις υπεξαιρέσεις. Ακόμα πιο επιβαρυντικό για τους κατοίκους είναι το ότι η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας σημαίνει πως πρέπει να μετακινούνται προς την πρωτεύουσα για πολλές εξεταστικές-νοσοκομειακές ανάγκες με αποτέλεσμα να κάνουν συχνή χρήση του Αυτοκινητόδρομου 1.

Οι κάτοικοι αποφάσισαν να απευθυνθούν στις δημοτικές αρχές που ελέγχονται απο το Δημοκρατικό Κόμμα. Εκεί τους αγνόησαν και τους είπαν να απευθυνθούν στο υπουργείο. Με τη σειρά τους, οι γραμματείες τους υπουργείου τους ενημέρωσαν – με τεχνοκρατική σαφήνεια – πως δεν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα και πως το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να συνηθίσουν τα διόδια, τα οποία ίσως μειωθούν εν καιρώ για τους «συχνούς χρήστες της οδού», εννοώντας τους ανθρώπους που πηγαινο-έρχονται από τα νοσοκομεία.

Έτσι, στις 31 Μάρτη οι κάτοικοι ως φυσικό επόμενο έπραξαν αυτό που πολλές φορές κάνει – αυθόρμητα – κάθε άνθρωπος τον οποίο το κεφάλαιο και το κράτος του προσπαθούν να εξαθλιώσουν: συγκεντρώθηκαν κατά χιλιάδες στα διόδια, συγκρούστηκαν με τα αντίστοιχα ΜΑΤ της Αλβανίας και έκαψαν τους σταθμούς διοδίων. Το βράδυ εκείνου του Σαββάτου, η αστυνομία έκανε έφοδο στα σπίτια πολλών κατοίκων που είχαν πάρει μέρος στα επεισόδια και τους μετέφερε στα Τίρανα για να τους απαγγελθούν κατηγορίες και να προφυλακιστούν. Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα τους χαρακτήρισε «βάρβαρους», ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα προσπάθισε να τους προσεταιριστεί για τους δικούς του ψηφοθηρικούς λόγους, συμβουλεύοντάς τους ωστόσο «να αποφεύγουν τις ακρότητες». Από τις 31 Μάρτη μέχρι και σήμερα, η πόλη αστυνομοκρατείται με ειδικές δυνάμεις να κάνουν περιπολίες άνα κάποιες ώρες με το φόβο νέων ταραχών.

Οι μόνοι που στάθηκαν εκείνο το βράδυ έξω από τη γενική αστυνομική διεύθυνση ήταν αλληλέγγυοι από διάφορες κινηματικές ομάδες, οι οικογένειες τους και εκατοντάδες άλλοι κάτοικοι του Κούκεσι.

Και αυτό είναι το δίδαγμα από το ιστορικό αυτού του γεγονότος: σε όποια γωνιά των Βαλκανίων κι αν ζούμε, το κεφάλαιο θα είναι πάντα ο εχθρός, είτε με δεξιό είτε με σοσιαλδημοκρατικό προσωπείο, η μόνη εμπιστοσύνη που μπορούμε να έχουμε είναι στις δικές μας ταξικές δυνάμεις.

RedfRactal, 3 Απριλίου 2018

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 04 Απριλίου 2018 17:01