Η κυβέρνηση Τραμπ έχει καταστρέψει πλήρως την υφιστάμενη εσωτερική και διεθνή τάξη. Όλη η ζημιά που έχει κάνει μπορεί να φαίνεται ότι είναι απλώς μια κυνική επιχείρηση διάλυσης και αρπαγής για τον Ντόναλντ Τραμπ  και τους άλλους λούμπεν καπιταλιστές φίλους του. Είναι αυτό, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο ορθολογικός πυρήνας του σχεδίου του Τραμπ καθορίζεται από το «Heritage Foundation» στο «Mandate for Leadership» και «The Prioritization Imperative»: A Strategy to Defend America’s Interests in a More Dangerous World. Αυτά του παρείχαν ένα σχέδιο για την εφαρμογή μιας αυταρχικής εθνικιστικής στρατηγικής για την επαναβεβαίωση της κυριαρχίας των ΗΠΑ στον παγκόσμιο καπιταλισμό.

Παρακολουθούμε τα γεγονότα και επιμένουμε ότι τα ημίμετρα δεν είναι διέξοδος. Η πλήρης ανεξαρτησία του Εθνικού Γραφείου Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) και της Ειδικής  Εισαγγελίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς (SAPO) πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ωστόσο, οι πολίτες πρέπει να αναζητήσουν τη ρίζα του προβλήματος και να επιδιώξουν τη δήμευση της περιουσίας όλων των ολιγαρχών - των κύριων χορηγών της διαφθοράς. Συγχαίρουμε όλους τους ανθρώπους που συμμετείχαν στη νίκη του λαού ενάντια στα ψέματα και ελπίζουμε ότι η εμπειρία που αποκτήθηκε από τις διαμαρτυρίες θα βοηθήσει να κερδίσουμε πίσω τα αξιοπρεπή κοινωνικά δικαιώματα!

Οι ουτοπικοί σοσιαλιστές, Σαιν Σιμόν, Φουριέ και Όουεν, σημάδεψαν με το στοχασμό τους το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και εξακολουθούν να συζητούνται ως τις μέρες μας. Άνοιξαν νέους ορίζοντες στην προοδευτική σκέψη, διατύπωσαν τις πρώτες σοσιαλιστικές θεωρίες, πρόβαλαν το αίτημα της κατάργησης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και προετοίμασαν το έργο του Μαρξ. Στα δυο δοκίμια της παρούσας συλλογής ο Γκεόργκι Πλεχάνοφ, ο «πατέρας του ρωσικού μαρξισμού», συζητά με ευρυμάθεια, μεθοδικότητα και οξύνοια τους μεγάλους ουτοπικούς. Παρουσιάζει την εξέλιξη του ουτοπικού σοσιαλισμού στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην κοιτίδα του, τη Γαλλία, εντοπίζοντας τα επιτεύγματα και τις αντιφάσεις του.

Μετάφραση: Χρήστος Κεφαλής, Αντώνης Παντίδης

Τις κυρίαρχες απόψεις για την οικογένεια και τη μοιχεία αμφισβητεί ο Πωλ Λαφάργκ στα δυο δοκίμια της συλλογής «Μητριαρχία. Η Μοιχεία». Γραμμένα σε μια εποχή όταν η πατριαρχία θεωρούνταν η φυσική, αιώνια μορφή της οικογένειας και η μοιχεία μια αμαρτία της γυναίκας και ένα δικαίωμα του άνδρα, εντυπωσιάζουν με το ευρύ πνεύμα και τις γνώσεις τους. Στο πρώτο δοκίμιο, ο Λαφάργκ συζητά τη μητριαρχική οικογένεια από την οποία πέρασαν όλοι οι λαοί στην αυγή του πολιτισμού. Ανιχνεύει τον αντίκτυπό της σε αρχαίους μύθους, όπως η Ορέστεια του Αισχύλου, και επισκοπεί τις έρευνες μεγάλων ανθρωπολόγων σε πρωτόγονες φυλές στην Αμερική, την Ωκεανία και αλλού.

Gilbert Achcar

Η αναγνώριση από περισσότερες χώρες μιας υποθετικής οντότητας με την ονομασία «Κράτος της Παλαιστίνης» είναι θετική από την άποψη του συμβολικού της αντίκτυπου στην αναγνώριση του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού σε ένα κράτος, ένα δικαίωμα που αρνούνται οι περισσότερες συνιστώσες του σιωνιστικού κατεστημένου, ιδίως το ακροδεξιό σιωνιστικό φάσμα που κυβερνά σήμερα το Ισραήλ. Ωστόσο, οι σημασίες και οι επιπτώσεις αυτής της αναγνώρισης διαφοροποιούνται σε μεγάλο βαθμό με την πάροδο του χρόνου.

Η κοινωνιολόγος Ελίζαμπεθ Μπερνστάιν πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα με εργαζόμενες στο σεξ στο Σαν Φρανσίσκο μεταξύ 1994 και 1998. .Σύμφωνα με την εκτίμησή της, το 20% των εργαζομένων στο σεξ στην πόλη το 1994 εργάζονταν στο δρόμο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2% των εργαζομένων στο σεξ κυκλοφορούσε στους δρόμους και το 98% εργαζόταν σε εσωτερικούς χώρους. Η πόλη είχε «καθαρίσει». Αλλά υπήρχαν περισσότερες εργαζόμενες στο σεξ, ήταν συχνά καλά εκπαιδευμένες, έβγαζαν περισσότερα χρήματα και παρείχαν ένα συναισθηματικά διαφορετικό είδος σεξ.  

Το trafficking (σύμφωνα με τους anti-traffiking ακτιβιστές) μπορεί να σημαίνει: Την παροχή βοήθειας σε κάθε είδους ανθρώπους να διασχίσουν παράνομα τα σύνορα/ή την παροχή βοήθειας σε γυναίκες να διασχίσουν τα σύνορα για να εργαστούν στο σεξ/ή τον εξαναγκασμό γυναικών να εργαστούν στο σεξ στο εσωτερικό μιας χώρας/ ή την παροχή βοήθειας ή τον εξαναγκασμό νεαρών γυναικών κάτω των 18 ετών να εργαστούν στο σεξ. Αυτή η σύγχυση μεταξύ αυτών των τεσσάρων εντελώς διαφορετικών εννοιών είναι που δίνει στη λέξη την ιδεολογική της δύναμη. Όπως θα δούμε, μια σειρά από μύθοι σχετικά με το sex trafficking εξιτάρουν και ενοχλούν με τρόπους που συγκαλύπτουν αποτελεσματικά τη σύγχρονη ρατσιστική επίθεση κατά των μεταναστών/τριων...

Το «Κοινωνικό Κίνημα» καταδικάζει την απόφαση των ουκρανικών αρχών να φιλοξενήσουν έναν αξιωματούχο μιας κυβέρνησης που κατηγορείται για εγκλήματα κατά των αμάχων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές του διεθνούς δικαίου και την ηθική συνέπεια που δηλώνει η Ουκρανία στον αγώνα της κατά της επιθετικότητας. Μεταξύ των εγκλημάτων που καταλογίζονται στο Ισραήλ από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: Λιμοκτονία αμάχων ως μέθοδος πολέμου, σκόπιμες δολοφονίες, επιθέσεις κατά αμάχων, διώξεις και άλλες απάνθρωπες πράξεις, δηλαδή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Daniel Tanuro

Η ουκρανική εμπειρία επικυρώνει σαφώς τη θεωρία της «διαρκούς επανάστασης»: σε μια κατάσταση αποικιακής κυριαρχίας, μπροστά σε έναν ιμπεριαλιστικό επιθετικό πόλεμο, μόνο οι εργατικές τάξεις θα είναι έτοιμες να φτάσουν μέχρι τέλους για την υπεράσπιση των εθνικών δημοκρατικών δικαιωμάτων. Ο αγώνας για αυτά τα δικαιώματα συνδέεται επομένως με τον αγώνα για τα κοινωνικοοικονομικά τους δικαιώματα απέναντι στους καπιταλιστές εκμεταλλευτές, σε αλληλεγγύη με όλους τους λαούς που αγωνίζονται για τη χειραφέτησή τους.

Соціальний рух - Κοινωνικό κίνημα

Απαιτούμε να εξαλειφθεί ολόκληρο το μοντέλο που επιτρέπει σε όσους βρίσκονται κοντά στην εξουσία να κλέβουν ατιμώρητα.

Αυτό σημαίνει:

-Ανεξάρτητη έρευνα κατά της διαφθοράς.

-Πραγματική επιθεώρηση εργασίας.

-Καθολική κοινωνική προστασία με τη φορολόγηση των πλουσίων.

-Οικονομική διαφάνεια σε περιόδους πολέμου.

-Ένα δίκαιο κράτος, όχι ένα «κράτος για τις επιχειρήσεις».

-Ο πόλεμος δεν είναι συγχωροχάρτι ή δικαιολογία.