Ilya Boudraitskis

Από την άποψη της αριστεράς, η κατάσταση είναι απολύτως διαφορετική. Η ευρωπαϊκή αριστερά έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον για διεθνισμό. Βλέπει τον κόσμο σαν μια σύγκρουση μεταξύ αμερικανικού ιμπεριαλισμού και αυτών που του αντιστέκονται. Η αντιιμπεριαλιστική αυτή θέση είναι κυρίαρχη σε πάρα πολλές δυνάμεις της αριστεράς στην Ευρώπη. Μεταξύ τους μάλιστα, παραδόξως, βλέπουμε και πολύ συμπάθεια απέναντι στον Πούτιν, καθώς αυτός θα αντιστεκόταν στην πολιτική κυριαρχία των ΗΠΑ. Μου φαίνεται ότι, με τη διένεξη στην Ουκρανία, είναι επείγον να αναζωογονήσουμε τη διεθνιστική προσέγγιση της ευρωπαϊκής αριστεράς στο χώρο της διεθνούς πολιτικής. Θα ήταν πολύ χρήσιμο για όλους μας. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό «Τέσσερα»]

Dave Kellaway

Δύο πρόσφατα γεγονότα στην Ιταλία δείχνουν ότι οι φασιστικές ομάδες βρίσκονται σε άνοδο. Στη φωτογραφία βλέπετε την κηδεία μιας φασίστριας με το όνομα Αλεσσία Αουτζέλο στις 10 Ιανουαρίου 2022. Το φέρετρό της είναι ντυμένο με μια ναζιστική σημαία και οι συγκεντρωμένοι φασίστες βροντοφώναξαν το καθιερωμένο «presente» όταν ακούστηκε το όνομά της, ενώ έκαναν και τον χαιρετισμό με υψωμένο χέρι. Τέτοιες ανοιχτές εκδηλώσεις φασισμού είναι παράνομες στην Ιταλία. Το ιταλικό Σύνταγμα του 1948 απαγορεύει οποιαδήποτε ανασύσταση φασιστικών κομμάτων, μετά την πτώση της φασιστικής δικτατορίας του Μπενίτο Μουσολίνι. Φυσικά, οι φασιστικές ομάδες αυτοαποκαλούνται με άλλα ονόματα για να αποφύγουν τη δίωξη.

Steve Cedar

Το ισπανικό κράτος δεν αποτελεί εξαίρεση, και η κύρια δύναμη της ακροδεξιάς που έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια είναι το Vox, ένα ακροδεξιό λαϊκιστικό κόμμα που αναπτύχθηκε με ανησυχητική ταχύτητα και έχει εκπροσώπηση και επιρροή στις αυτόνομες κοινότητες και πάνω από 50 μέλη του κεντρικού ισπανικού κοινοβουλίου. Στην πραγματικότητα, το Vox είναι μοναδικό σε σύγκριση με άλλα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, καθώς αποτελεί απόσχιση από το κύριο παραδοσιακό συντηρητικό κόμμα (PP / Partido Popular) και όχι ένα νέο κόμμα. Η διάσπαση αυτή αποτελεί μέρος μιας προσπάθειας διάσωσης της (ταλαιπωρημένης από τη διαφθορά) Δεξιάς, όπως ήταν και η δημιουργία των Ciudadanos.

Το 1765 στις «Εξομολογήσεις» του, ο Ζαν -Ζακ Ρουσσώ αναφέρθηκε σε μια σπάταλη πριγκίπισσα που έκανε τη δήλωση: «αφού δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι». Κάμποσα χρόνια αργότερα επικράτησε πολύ εύκολα η φήμη ότι η φράση ειπώθηκε από τη Μαρία-Αντουανέτα, γυναίκα του Λουδοβίκου του 16ου. Ήταν φυσικό να επικρατήσει αυτή η φήμη, λόγω του μίσους που έτρεφε ο λαός απέναντι στους ηγεμόνες- βασιλείς, που ζούσαν μέσα στην κραιπάλη, ενώ ο λαός λιμοκτονούσε. Το σίγουρο είναι ότι το 1793 ο Λουδοβίκος και η Μαρία-Αντουανέτα δεν μπορούσαν να φάνε ούτε ψωμί, ούτε παντεσπάνι… γιατί όλοι γνωρίζουμε πώς κατέληξαν…

Η συζήτηση που άνοιξε σχετικά με την αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων με αφορμή τον χειρισμό της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και των εσωτερικών εξελίξεων στο ΚΙΝ.ΑΛ. δίνει την ευκαιρία για έναν ευρύτερο προβληματισμό σχετικά με το εάν οι οποιεσδήποτε εκλογικές δημοσκοπήσεις, ακόμα και με το ιδανικότερο θεσμικό καθεστώς δεοντολογίας, ωφελούν ή βλάπτουν την κοινωνία και το εκλογικό σώμα. Τα τρία βασικά σημεία της αναξιοπιστίας των δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα είναι τα εξής: Α) Η τυχαιότητα του δείγματος, τα κριτήρια επιλογής, η ποσότητα των ερωτώμενων…Β) Η επιλεκτική θέση των ερωτημάτων…Γ) Η επιλεκτική ανάδειξη των αποτελεσμάτων της δημοσκόπησης

Κάθε κράτος είναι κατασταλτικό, υποστήριζε ο Λένιν στο βιβλίο του Κράτος και Επανάσταση. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί κάτι θεμελιώδες: ο πολιτικός χαρακτήρας του κράτους καθορίζεται επίσης από το ποια είναι η τάξη την οποία καταστέλλει το κράτος. Κατά τη διάρκεια της μετάβασης στον κομμουνισμό, το σοσιαλιστικό κράτος καταστέλλει την αστική τάξη και την αντεπανάσταση- επομένως, ένα κράτος που καταστέλλει την εργατική τάξη επειδή διαμαρτύρεται με οικονομικά αιτήματα είναι ένα κράτος που απέχει πολύ από το να είναι σοσιαλιστικό.

Alexander Billet

«Καθώς ο Γκρέγκορ Σάμσα ξύπνησε ένα πρωί από ανήσυχα όνειρα, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε ένα τεράστιο έντομο». Πηγαίνετε πίσω και διαβάστε την πρώτη γραμμή. Προσπαθήστε, αν μπορείτε, να εξοικειωθείτε με αυτήν. Φανταστείτε την στο μυαλό σας. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να εκπλαγείτε από τις εικόνες. Ξυπνάτε, στο κρεβάτι σας, μετά από ένα όνειρο που θα θέλατε να μην το ξαναδείτε ποτέ, απλώς συνέρχεστε και συνειδητοποιείτε ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η Άννυ Παπαρρούσου είναι δικηγόρος υποστήριξης της κατηγορίας στη δίκη για την ανθρωποκτονία του Ζαχαρία Κωστόπουλου Το αίτημα της μεταβολής της κατηγορίας από θανατηφόρα σωματική βλάβη σε ανθρωποκτονία, έχει ήδη τεθεί στο δικαστήριο από την αρχή της διαδικασίας και αναμένεται η σχετική απόφαση. Η βάρβαρη θανάτωση του Ζαχαρία Κωστόπουλου πρέπει να τιμωρηθεί με τους αυστηρότερους όρους. Για να μην υπάρξουν ποτέ ξανά κοσμηματοπώλες, μεσίτες και αστυνομικοί έτοιμοι να συμπράξουν σε ένα αποτρόπαιο λιντσάρισμα επειδή απλά μπορούσαν. Για να δικαιωθεί ο άδικος χαμός του και ο αφόρητος πόνος που προκλήθηκε τόσο στην οικογένειά του, όσο και σε όλη την κοινωνία.

Anne Alexander

Στην επανάσταση του Σουδάν πάνω από 5.000 επιτροπές αντίστασης αποτελούν την κινητήρια δύναμη της αντιπολίτευσης ενάντια στους στρατηγούς και αναλαμβάνουν να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες του λαού. Η Anne Alexander αναρωτιέται αν τα όργανα της βάσης θα μπορούσαν να γίνουν εναλλακτικά όργανα πολιτικής εξουσίας απέναντι στο σημερινό καπιταλιστικό κράτος.

Wini Omer

Η απλή αλλαγή της ηγετικής φυσιογνωμίας ή η διάλυση μιας κυβέρνησης για να αντικατασταθεί από μια άλλη, δεν θα οδηγήσει σε πραγματική αλλαγή. Μια μακροπρόθεσμη αλλαγή πρέπει να διαταράξει τη δομή του ίδιου του κράτους, να καταστρέψει τα θεμέλιά του, τα οποία ήταν προορισμένα να δημιουργούν αδικίες και μονοπώλια, και να καταργήσει τις πολιτικές πελατειακές σχέσεις που πάντα καταλήστευαν τον λαό. Η ανοικοδόμηση του κράτους απαιτεί την οικοδόμηση εναλλακτικών λύσεων και την αμφισβήτηση των παλαιών πολιτικών πρακτικών, προκειμένου να επαναπροσδιοριστεί η πολιτική. Αυτή είναι η ελπίδα γύρω από την οποία οργανώνονται οι επαναστάτες του Σουδάν.

Μόνο μια ριζοσπαστική αριστερή σοσιαλιστική στροφή στην ουκρανική και την παγκόσμια πολιτική θα δώσει στους εργάτες όλων των χωρών τις προϋποθέσεις για να αποκτήσουν τον έλεγχο της μοίρας τους. Υπό συνθήκες που ο παγκόσμιος καπιταλισμός εξακολουθεί να βρίσκεται στην ιμπεριαλιστική του φάση, οι απειλές εξωτερικής στρατιωτικής επέκτασης θα συνεχιστούν και θα πολλαπλασιαστούν. Αλλά τώρα τα πιο επείγοντα καθήκοντα έχουν να κάνουν με την αντιμετώπιση μιας πιθανής ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και την πιθανή εξέλιξή της σε ένα νέο αιματηρό πόλεμο προς όφελος των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων.

Σελίδα 14 από 280