Τετάρτη, 08 Ιουλίου 2015 14:38

ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ: Το ΟΧΙ είναι η αρχή!

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη ήταν ένα οδυνηρό χαστούκι στα παραδοσιακά κόμματα του κεφαλαίου, στην αστική τάξη, στα ΜΜΕ του συστήματος. Στη σύντομη περίοδο πριν το δημοψήφισμα, όλη αυτή η αντιδραστική συμμαχία τρομοκράτησε και εκβίασε με κάθε τρόπο και παντού: στις οθόνες των τηλεοράσεων, στις εφημερίδες, στους χώρους δουλειάς. Δεν κατάφεραν τίποτα παραπάνω από το να γελοιοποιηθούν, από το να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο το ταξικό μίσος εναντίον τους.

Τα κινήματα των λαϊκών μαζών στην Ουκρανία (Μαϊντάν και αντι-Μαϊντάν) έχουν εγκλωβιστεί στις αντιφάσεις που παράγει και αναπαράγει το αστικό πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας και η πολιτική του θέση ανάμεσα στον δυτικό και ανατολικό ιμπεριαλισμό. Η αριστερά δεν κατάφερε να τα ενοποιήσει σε μία ενιαία κατεύθυνση έκφρασης των ταξικών συμφερόντων των εργαζόμενων μαζών. Τα αιτήματα για περισσότερη δημοκρατία (είτε ενάντια στον αυταρχισμό του πολιτικού συστήματος, είτε ενάντια στις εθνικές διακρίσεις, είτε ενάντια στις φασιστικές οργανώσεις) και τα αιτήματα που στρεφόταν «αντικειμενικά» ενάντια στο κεφάλαιο (ενάντια στην διαφθορά, ενάντια τους «ολιγάρχες», ενάντια στην πολιτική λιτότητας) δεν μπόρεσαν να μετασχηματιστούν από την αριστερά σε μία πολιτική που θα αποσκοπούσε στην ενοποίηση των αντιστάσεων των λαϊκών μαζών στην δυτική και στην ανατολική Ουκρανία.

Το ιστορικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού αποτελεί μία μεγάλη νίκη της λαϊκής αντίστασης, αξιοπρέπειας και ανυπακοής, απέναντι στις συνασπισμένες δυνάμεις της ΕΕ, του ντόπιου κεφαλαίου και του πολιτικού συστήματος, αλλά και ένα ισχυρό μήνυμα ρήξης και όχι υποταγής για νέο μνημόνιο.

Το ΟΧΙ νίκησε λοιπόν. Συντριπτικά και περίπου με 60%.

Κάποια πράγματα έχουν μεγαλύτερη σημασία και από τα νούμερα. 

Σε χρόνο ρεκόρ – σχεδόν από το πουθενά- κατασκευάστηκε μια τεράστια πηγάδα που ονομάστηκε «έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ-Ρήξη εδώ και τώρα με τους τοκογλύφους». Δεν την έφτιαξε ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η αποχώρηση από ευρωζώνη και ΕΕ, δεν αποτελούσε και δεν αποτελεί για αυτόν, ούτε καν ένα σχέδιο …Δ.

Αποδεικνύεται από τις εξελίξεις ότι το τραπεζικό σύστημα δεν πρέπει να βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, αλλά είναι ανάγκη να περάσει άμεσα σε δημόσια ιδιοκτησία, με εργατικό κοινωνικό έλεγχο, και να λειτουργεί προς όφελος του λαού.

Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ στην πρόταση των διεθνών δανειστών του ελληνικού καπιταλισμού κινούνται σε μια κατά μέτωπο αντιπαράθεση, μια αντιπαράθεση ταξική, μια σύγκρουση εκμεταλλευτών εναντίον των εκμεταλλευόμενων και υποτελών τάξεων.

ΟΧΙ λοιπόν συναδέλφισσα και συνάδελφε! Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!

ΟΧΙ και την Κυριακή, ΟΧΙ και από τη Δευτέρα το πρωί. Για τη ζωή μας, τα παιδιά μας και το μέλλον τους, για το σχολείο μας, για την αξιοπρέπειά μας. ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ!

Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες

Στις 5 Ιούλη δίνουμε μια από τις πιο μεγάλες μας μάχες! Η ΕΕ, οι τραπεζίτες, οι εργολάβοι, οι καναλάρχες μας καλούν να ψηφίσουμε ναι. Να βάλουμε μόνοι μας την θηλιά στο λαιμό μας! Μαζί τους τα κόμματα του μνημονίου, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, αλλά και οι ξεπουλημένοι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ.

Η ΓΣΕΕ του εργοδοτικού – κρατικού υποταγμένου συνδικαλισμού ξεκαθάρισε περισσότερο τη θέση της. Ενώ είναι παντελώς απούσα όλο το προηγούμενο διάστημα από τη διεκδίκηση στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων απέναντι στη μνημονιακή λαίλαπα της επίθεσης κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, βγήκε στο προσκήνιο ξανά για να υπερασπιστεί αυτό το ληστρικό, εχθρικό μέτωπο του μαύρου μπλοκ ΠΑΣΟΚ – ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙΟΥ και του ιμπεριαλιστικού σφαγείου της Ε.Ε. Για να ορκιστεί πίστη στο ευρώ και τους κανόνες του, στη λιτότητα, στη σφαγή των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της παιδείας και της υγείας.

Την Κυριακή 5 Ιουλίου καλούμαστε όλοι και όλες να πάρουμε μια ιστορικής σημασίας απόφαση για τη ζωή μας και τη ζωή των επόμενων γενεών. 

Είναι σαφές ότι έχει μεγάλες ευθύνες για τις αυταπάτες που έσπειρε στο λαό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία επιχείρησε να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, εκλεγόμενη με το σύνθημα που συνοψίζεται στο«θα σκίσω τα μνημόνια αλλά θα ικανοποιήσω και τους δανειστές». Και είναι ακριβώς αυτή η αδιέξοδη λογική που μας έφερε εδώ σήμερα. Όμως, το μείζον ζήτημα την παρούσα στιγμή είναι να δούμε ποιες προοπτικές ανοίγονται και ποιο είναι το χρέος των κομμουνιστών.

Σελίδα 180 από 188