Το ελληνικό κράτος ξεκίνησε τις διαδικασίες για να υψώσει έναν νέο στρατιωτικό φράκτη στον Έβρο, με λεπίδες, κάμερες και συστήματα ειδοποίησης ενάντια στους πρόσφυγες...Κάνουν δηλαδή, ακόμα πιο ασφυκτικό το ήδη νομικά απαράδεκτο καθεστώς στον Έβρο που απαγορεύει στους αιτούντες-άσυλο να ζητήσουν διεθνή προστασία, κάτι που συνιστά ξεκάθαρη παραβίαση της συνθήκης της Γενεύης για τους πρόσφυγες. Αντί να ασχοληθούμε με αυτό, σύσσωμα τα ΜΜΕ της Ελλάδας, αριστερά και δεξιά, βουτάνε στην πολεμοκαπηλίακαι κάνουν σαματά, επειδή η Τουρκία έστησε ένα αντίσκηνο σε μια αμφιλεγόμενη περιοχή. Καμιά στρατιωτική κατάληψη δεν έγινε. Είναι όλα fake news, που ξεκίνησαν από την πατσαβουροφυλλάδα «Sun» και κάποια στρατιωτικά site.

Δεν θα σκοτώσουμε και δεν θα σκοτωθούμε για καμιά βραχονησίδα στο Αιγαίο και καμιά νησίδα στον Έβρο που σε λίγες μέρες δεν θα υπάρχει. Δεν θα σκοτώσουμε και δεν θα σκοτωθούμε για τα κέρδη των EXXON-MOBIL, TOTAL, ENI, ENERGEAN, Λάτση και Βαρδινογιάννη. Απαιτούμε να ανοίξουν τα σύνορα της ΕΕ για τους πρόσφυγες, να τους αναγνωριστούν όλα τα δικαιώματα και να αναλάβουν οι Ιμπεριαλιστές που καταστρέφουν τους λαούς το κόστος ανοικοδόμησης των κρατών που καταστρέφουν. Το Ελληνικό κράτος όχι μόνο πρωταγωνιστεί σε όλα αυτά ως Πολεμικό Ορμητήριο, στέλνει στρατεύματα και οπλικά συστήματα στο εξωτερικό και ορθώνει Τείχη του Αίσχους…

Το καθεστώς του δικτάτορα Σίσι συνεχίζει να δολοφονεί! Στις 2 Μαΐου, άλλος ένας πολιτικός κρατούμενος πέθανε στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Tora του Καΐρου, ο οποίος συνελήφθη το Μάρτιο του 2018 και έκτοτε δεν είχε εκδοθεί απόφαση δικαστηρίου. Ο φωτογράφος και σκηνοθέτης Shady Habash. Και ποια ήταν η εγκληματική του πράξη; Ότι σκηνοθέτησε ένα βίντεοκλιπ του εξόριστου τραγουδιστή και πολιτικού ακτιβιστή Ramy Essam. Το τραγούδι λέγεται ‘Balaha’ και σατιρίζει τον Αιγύπτιο δικτάτορα παρομοιάζοντας τον με έναν τηλεοπτικό διεφθαρμένο ήρωα. Οι κατασκευασμένες κατηγορίες που του αποδόθηκαν είναι γνωστές για όποιον αντιπολιτεύεται και αντιδρά στη δικτατορία του Σίσι, τη δικτατορία που θέλει να εξαφανίσει οτιδήποτε θυμίζει αραβική άνοιξη

Την κατάσταση που επικρατεί τις κοινότητες των αυτοχθόνων του Αμαζονίου, όπου τα κρούσματα του κορωνοϊού αυξάνονται επικίνδυνα περιγράφει η αυτόχθονας, ακτιβίστρια και ηθοποιός Kay Sara. Η ηθοποιός το Σάββατο 16 Μαΐου θα έκανε πρεμιέρα ως Αντιγόνη, στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Milo Rau στο φεστιβάλ της Βιέννης Wiener Festwochen.  Aντ’ αυτού έστειλε μέσω βίντεο το δικό της μήνυμα αντίστασης από την καρδιά του Αμαζονίου. 

«Ο κορονοϊός έβαλε το δημόσιο χώρο στο προσκήνιο. Αρχικά, η απαξίωσή του έμοιαζε κυρίαρχη, εντούτοις, η άρση των περιορισμών κυκλοφορίας, σε συνδυασμό με τη μη λειτουργία των μονάδων εστίασης και τον καλό καιρό, έφεραν μια νέα συνθήκη με ορμή ανατροπής. Οι κάτοικοι, και μάλιστα εν τη απουσία τουριστών, καταφεύγουν στους ανοιχτούς δημόσιους χώρους και τους χρησιμοποιούν με πρωτοφανή ένταση», τονίζει στο Πριν ο αρχιτέκτονας Γιώργος Παπαγκίκας. Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο, στο ΠΡΙΝ. 

Σαν έτοιμη από καιρό η κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει να αξιοποιήσει την απότομη επιτάχυνση της καπιταλιστικής κρίσης λόγω της πανδημίας για να επιτεθεί με βάναυσο τρόπο στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα  και να επιβάλλει ένα ριζικά διαφορετικό τοπίο στην αγορά εργασίας. Το «έκτακτο και προσωρινό πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ για την απασχόληση», όπως το ονόμασε, είναι μια ανοιχτή πρόκληση ενάντια στην εργατική τάξη. Αποτελεί έναν μηχανισμό μεγάλης μείωσης των μισθών των εργαζόμενων και μαζικής μετατροπής συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε μερική ενώ ταυτόχρονα το κεφάλαιο παίρνει δώρο 24 δισεκατομμύρια.

Όταν η Κεραμέως έγινε Καμερέως, του Θάνου Βάλλα. Οι κάμερες είναι το πρόβλημα και όχι η λύση, της Χρυσούλας Παπαγεωργίου. Εσείς οι εμπνευστές της βιντεοσκόπησης έχετε μπει ποτέ σε τάξη; του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη. Και πάλι για τις κάμερες στην τάξη, του Λευτέρη Παπαθανάση. Οργουελιανές δυστοπίες, της Κατερίνα Λιάτζουρα. Για τους ανθρώπους μας που πιάστηκαν στο δόκανο, της Όλγας Τσιλιμπάρη. Ώστε οι εκπαιδευτικοί φοβούνται τις κάμερες γιατί όλοι θα δουν τις αδυναμίες τους; Του Δημήτρη Τσιριγώτη. Από την υπουργό της φωτοτυπίας στην υπουργό της κάμερας, Θανάσης Τσιριγώτης, Χρήστος Κάτσικας.

Πολλές γυναίκες σήμερα στα δικαστήρια...ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ για το φεμινιστικό κίνημα! Οι βιαστές και δολοφόνοι της Ελένης Τοπαλούδη καταδικάστηκαν με ισόβια και επιπλέον 15 χρόνια κάθειρξη από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, χωρίς να τους αναγνωρίζεται κανένα ελαφρυντικό!  Η απόφαση του δικαστηρίου για τις ποινές ήταν ομόφωνη, όπως και η απόφαση ενοχής τόσο για τον 23χρονο Έλληνα όσο και για τον 21χρονο αλβανικής καταγωγής, για τον βιασμό και την άγρια δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο. Η ανακοίνωση των ποινών έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από το ακροατήριο.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΝΟΧΛΗΣΕ στην αγόρευση της Εισαγγελέως είναι ότι, …ξεκάθαρα σκιαγραφεί μια κατάσταση όπου οι δύο συγκεκριμένοι άνθρωποι βίαζαν κατ' εξακολούθηση, με την κάλυψη της ισχυρής οικογένειας της Ρόδου, μέχρι που έφτασαν στον φόνο. Κι ότι αυτό το ξέρει σχεδόν το μισό νησί και δεν μιλάει -γιατί ποιος να τα βάλει ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Και ότι κανονικά από το φόνο της Ελένης έπρεπε να ξετυλιχτεί ένα κουβάρι προς τα πίσω, στο οποίο τα εγκλήματα ήταν πολλά και οι συνένοχοι διά των πράξεων ή διά της σιωπής… Αυτό που πραγματικά ενόχλησε είναι ότι σε αυτή τη δίκη ακούστηκαν αυτά που δεν ακούστηκαν ποτέ στην υπόθεση της Αμαρύνθου -ή, υποψιάζομαι, της Βέροιας. Κι αυτό είναι που πρέπει να υπερασπιστούμε, για όλες αυτές τις γυναίκες που υπέφεραν

Συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από κλάδους που έχουν βρεθεί στο «μάτι του κυκλώνα» της υγειονομικής κρίσης του κορονοϊού, που βιώνουν την πραγματικότητα των απολύσεων, της ελαστικής εργασίας, της τηλεργασίας με το βλέμμα του «Μεγάλου Αδελφού» πάνω τους, που συνεχίζουν να εργάζονται χωρίς μέτρα ασφαλείας και υγιεινής ή που προσδοκούσαν να προσληφθούν για ένα μεροκάματο στην καλοκαιρινή τουριστική σεζόν και σήμερα είναι εντελώς «ξεκρέμαστοι», παίρνουν τον λόγο μέσα από τις σελίδες του Πριν και περιγράφουν την «εργασιακή κανονικότητα» που θέλουν να επιβάλουν κεφάλαιο και κυβέρνηση.