Γιώργος Κολλιάς Αριστερό Ρεύμα Α Αθήνας. Η εμπειρία έως τώρα έδειξε ότι απόπειρα ομογενοποίησης διαφορετικών ιδεολογικών ιστορικών ρευμάτων της αριστεράς δεν είναι προωθητική, πολύ δε περισσότερο όταν μέρος της αριστεράς (ΑΡ) επιλέγει ως χώρο πολιτικής απεύθυνσης -σε συνθήκες έντασης των εθνικισμών μεταξύ άλλων- και τον λεγόμενο «πατριωτικό χώρο» του Καραμπελιά και της Κωνσταντοπούλου. Στις συνθήκες που διαμορφώνονται θα συμφωνήσω με εκτιμήσεις και άλλων συντρόφων ότι το σύνθημα της Τρίτης Κομμουνιστικής Διεθνούς «βαδίζουμε χώρια χτυπάμε μαζί» ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες του κινήματος.

του Παναγιώτη Ξηρουχάκη. Τελικά είναι ο ευρωκεντρισμός των διανοουμένων, πολιτικών ακτιβιστών και ιστορικών υπεύθυνος που η θυελλώδης περίοδος της εξέγερσης αυτής είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό; Πως γίνεται μία εξέγερση με 20 εκατομμύρια νεκρούς (σχεδόν τους διπλάσιους από τον πρώτο παγκ. πόλεμο) να είναι τόσο άγνωστη; Όπως και να έχει ένα βασικό διαχρονικό συμπέρασμα εξάγεται από όλα τα παραπάνω. Άνθρωποι φτωχοί και κατεστραμμένοι μπορεί να προτιμήσουν να ζήσουν λίγα χρόνια (ή και για λίγες μέρες) στο κάθε «Ουράνιο Βασίλειο της Μεγάλης Ειρήνης» παρά να υποταχθούν στην οικονομική μιζέρια που επιβάλει η εξουσία.

Παναγιώτης Μαυροειδής. Νέα πρόταση για εκλογική συνεργασία έστειλε η ΛΑΕ στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πριν ακόμη αποφασίσει η ίδια η ΛΑΕ πως και με ποια ηγεσία και ποια πολιτική συνεχίζει μετά τη συντριπτική της ήττα. Η συζήτηση αυτή είναι βέβαια παλιά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει συζητήσει διεξοδικά αυτή την πρόταση (υποστηρίχτηκε και στο εσωτερικό της) και την έχει απορρίψει για συγκεκριμένους πολιτικούς, προγραμματικούς και όχι στενά οργανωτικούς λόγους.

Στις 3 Ιουνίου οι σουδανικές στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις επιτέθηκαν στην ειρηνική καθιστική διαμαρτυρία έξω από τη στρατιωτική διοίκηση στο Χαρτούμ, όπου χιλιάδες διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί από τις 6 Απριλίου για να ζητήσουν ειρηνική μετάβαση σε πολιτική κυβέρνηση μετά από μαζικές διαμαρτυρίες που ανέτρεψαν την 30χρονη δεσποτική κυριαρχία του Ομάρ αλ-Μπασίρ. Περισσότερα από 100 άτομα σκοτώθηκαν, εκατοντάδες τραυματίστηκαν, και ο καταυλισμός των συγκεντρωμένων πυρπολήθηκε.

Γιορτάζουμε γιατί το κίνημα αποδεικνύει ότι μπορεί να κερδίζει. ...Και όχι, δε χαιρόμαστε για όσα αντιδραστικά κυρώθηκαν σε αυτό τον Κώδικα, γιορτάζουμε τη στιγμή της ρωγμής, την εκμετάλλευση όλων των αντιθέσεων από ένα κίνημα που ζει στο δρόμο τρία χρόνια τώρα.

του Γιώργου Μητραλιά. 30 χρόνια μετά από την σφαγή της πλατείας Τιενανμέν, η διαπίστωση είναι τραγική αλλά και αναπόφευκτη: Οι σφαγείς νίκησαν! Δεν ξέρουμε τι θα γίνει σε έξι μήνες, σε ένα χρόνο ή σε ένα αιώνα, όταν ο κινέζικος λαός θα ξεσηκωθεί ξανά και θα πάρει εκδίκηση για τη σφαγμένη επανάσταση του 1989. Όμως, για την ώρα, ο χασάπης Ντε Χσιάο Πινγκ και οι σημερινοί “εκσυγχρονιστές” επίγονοί του έχουν επικρατήσει, είναι οι αναμφισβήτητοι νικητές.

Στις 8 Ιουνίου 2019 θα βγούμε ξανά περήφανα στους ιστορικούς δρόμους της Αθηνάς. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Σε κάθε δρόμο που περπατάμε, διεκδικούμε την ελευθερία μας και την ασφάλεια μας από οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης και βίας. Ο δρόμος μας ανήκει εξίσου.

Hamza Hamouchene

Από την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου, εκατομμύρια άνθρωποι, νέοι και ηλικιωμένοι, άντρες και γυναίκες από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, βγήκαν τους δρόμους σε μια κοσμοϊστορική εξέγερση, επανοικειοποιούμεροι τον δημόσιο χώρο που έχει κατασχεθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι ιστορικές πορείες της Παρασκευής, ακολουθούμενες από διαμαρτυρίες σε διάφορους τομείς (εκπαίδευση, υγεία, πετροχημική βιομηχανία, φοιτητές κ.λπ.) ενώνουν τους ανθρώπους στην απόρριψη του κυβερνώντος συστήματος και στις απαιτήσεις τους για ριζοσπαστική δημοκρατική αλλαγή.