Μετά από 18 μήνες πανδημία, δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε πως το καπιταλιστικό σύστημα είναι ανίκανο να λύσει τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας: Αντίθετα, δημιουργεί και νέα. Χρησιμοποιώντας τη στρατηγική του σοκ, με την ευκαιρία της υγειονομικής αυτής κρίσης, οι άρχουσες τάξεις ενισχύουν την επίθεσή τους ενάντια στις λαϊκές τάξεις: Καταργούν θέσεις απασχόλησης, προχωρούν σε απολύσεις, αναδιαρθρώσεις, ανάπτυξη της επισφάλειας, αμφισβήτηση των δημοκρατικών ελευθεριών, … Η κούρσα για τα κέρδη μιας μειονότητας απειλεί τις θέσεις εργασίας, την υγεία της πλειονότητας του παγκόσμιου πληθυσμού, όπως και την κατάσταση του πλανήτη και το μέλλον της ανθρωπότητας.

Pierre Rousset

Η Ανατολική Ασία αποτελεί σήμερα ένα από τα παγκόσμια επίκεντρα σημαντικών κινημάτων δημοκρατικής αντίστασης, που ξεκίνησαν ως αντίδραση στην αυταρχική και δικτατορική διολίσθηση πολλών πολιτικών καθεστώτων. Μετά το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊλάνδη, η Μιανμάρ έχει γίνει, στην περιοχή, το «φλεγόμενο μέτωπο» μεταξύ αυτών των θερμών μετώπων. Κατέχει τώρα μια ιδιαίτερη θέση λόγω της κοινωνικής κλίμακας του κινήματος πολιτικής ανυπακοής που πυροδοτήθηκε ως αντίδραση στο στρατιωτικό πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 2021 και επίσης λόγω της ακραίας βίας με την οποία η κυβερνώσα χούντα προσπαθεί να πνίξει στο αίμα κάθε αντιπολίτευση.

Η στρατηγική Μητσοτάκη για κατά μέτωπο επίθεση σε όσους δεν έχουν ακόμα εμβολιαστεί είναι πρωτοφανής και επικίνδυνη. Αυτό που κάνει ο Πρωθυπουργός σήμερα στη συνέντευξή του στην Καθημερινή, σε συνέχεια των δηλώσεων Σκέρτσου, είναι διεθνώς πρωτοφανές στη διαχείριση της πανδημίας. Κανένας ηγέτης κράτους, ακόμα και αυτών που είναι πιο μπροστά στον εμβολιασμό σε σχέση με την Ελλάδα, δεν έχει προβεί σε μια τέτοια επίθεση κατά αυτών που δεν έχουν ακόμα εμβολιαστεί...

Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου καμία δήλωση που να προσεγγίζει στο ελάχιστο τις απειλές που εκτοξεύει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: «αν δεν εμβολιαστείτε, θα σας κλείσουμε σπίτιά σας χωρίς αποζημίωση»!

Την Τετάρτη 30 Ιουνίου δόθηκε για δημόσια διαβούλευση το πολυνομοσχέδιο για την εκπαίδευση με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Αναβάθμιση του Σχολείου και Ενδυνάμωση των Εκπαιδευτικών». Προηγήθηκε η παρουσίασή του από τον ίδιο τον πρωθυπουργό και την υπουργό Παιδείας στο «Στρογγυλό» σχολείο στον Άγιο Δημήτριο τη Δευτέρα 28 Ιουνίου. Σε μια φιέστα που δεν τους βγήκε όπως θα ήθελαν αφού οι ανακοινώσεις για τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης έτσι όπως τη γνωρίζουμε, καλύφθηκαν από τα συνθήματα εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών σε μια πρώτη δυναμική απάντηση από την πλευρά του εκπαιδευτικού κινήματος.

Το "Dying to Divorce" είναι ένα ντοκιμαντέρ συμπαραγωγής του Ηνωμένου Βασιλείου, της Νορβηγίας, της Γερμανίας και της Τουρκίας. Η ταινία ασχολείται με την έμφυλη βία στην Τουρκία και τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στις γυναίκες. Τρεις γυναίκες: İpek, Arzu, Kübra. Η Βρετανίδα σκηνοθέτης Chloe Fairweather αφηγείται τη δραματική ιστορία δύο γυναικών που κακοποιήθηκαν και υπέστησαν μόνιμη βλάβη από τους συζύγους τους, καθώς και τις εμπειρίες της δικηγόρου İpek Bozkurt, η οποία αγωνίστηκε τόσο για τα δικαιώματα των γυναικών όσο και για τα δικά της.

Pierre Rousset

Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 1ης Φεβρουαρίου, ένα τεράστιο κίνημα πολιτικής ανυπακοής εμπόδισε τη χούντα να επιβάλει τον έλεγχό της στη χώρα. Ωστόσο, μπόρεσε να αναδιατάξει το κατασταλτικό της οπλοστάσιο για να προσπαθήσει να συντρίψει τη λαϊκή αντίσταση. Ο στρατός επενέβη σε ολόκληρη τη χώρα και όχι πλέον μόνο εναντίον των εθνικών μειονοτήτων στην περιφέρεια. Μπροστά σε αυτή τη δολοφονική καταστολή, νέες μορφές λαϊκής αυτοάμυνας εξαπλώθηκαν παντού. Η αντίσταση είναι πλέον μια μακροχρόνια διαδικασία και υφίσταται σημαντικές αλλαγές. Μια απλή επιστροφή στην κατάσταση πριν από το πραξικόπημα (συμβίωση μεταξύ της εκλεγμένης κυβέρνησης και του στρατού) ήταν ήδη αδύνατη.

Ο Μιχάλης Ρίζος, είναι γιατρός εντατικολόγος, πρόεδρος σωματείου εργαζομένων στο Αττικό Νοσοκομείο, μέλος του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή στην Υγεία. Η συζήτηση για τα εμβόλια και την αναγκαιότητά τους, και γενικά και ειδικά απέναντι στην πανδημία Covid 19, συνεχίζεται και θα συνεχιστεί. Σε αυτό το μικρό σημείωμα δεν θα αναφερθούμε στην υγειονομική αξία του μαζικού εμβολιασμού στις λοιμώδεις, δυνητικά θανατηφόρους, μεταδοτικές νόσους κάτι που ομολογουμένως έχει καταγραφεί ως ιστορική κατάκτηση στην παγκόσμια ιατρική, ούτε στην καταφανή ως τώρα προστασία των εμβολιασμένων από τη βαριά εξέλιξη της λοίμωξης Covid 19. Θα σταθούμε στο θέμα της «υποχρεωτικότητας» του εμβολιασμού και των περιορισμών στην «ελεύθερη βούληση» του ατόμου που υποτίθεται ότι αυτή συνεπάγεται.

Τον Αϊνστάιν τον έχουν ακουστά οι πάντες, αλλά το όνομα του Λεβ Λαντάου το γνωρίζουν μόνο κάποιοι ειδήμονες των θετικών επιστημών. Ωστόσο, και οι δυο τους έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά: Κατέχουν περίοπτες θέσεις στον μικρό κατάλογο με τις πιο ξεχωριστές μεγαλοφυίες του περασμένου αιώνα. Διακρίθηκαν για την ελευθερία της σκέψης τους και τον αντικομφορμισμό της ζωής τους. Και κυρίως, μοιράζονται πολιτικές τοποθετήσεις από αυτές που, όχι άδικα, θεωρούνται “εξτρεμιστικές”, επαναστατικές και ανατρεπτικές της (κάθε) καθεστηκυίας τάξης! Και για τις οποίες, “φυσικά”, κανείς δεν σας μίλησε ποτέ…

Χρήστος Κεφαλής

Το βιβλίο του Νίκου Παπαδάτου, Άκρως Απόρρητο. Οι Σχέσεις ΕΣΣΔ-ΚΚΕ / 1944-1952 (εκ. ΚΨΜ, Αθήνα 2019) είναι μια σημαντική προσθήκη στη βιβλιογραφία για το κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Περιλαμβάνει πολλά σημαντικά ντοκουμέντα από την πιο κρίσιμη δεκαετία της ιστορίας του ΚΚΕ, τη δεκαετία του 1940, όταν το ΚΚΕ και το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ έφτασαν στα πρόθυρα της εξουσίας, αλλά τελικά το κίνημα ηττήθηκε συντριπτικά λόγω των γνωστών λαθών της ζαχαριαδικής ηγεσίας. Λαθών που ανάγονται τελικά στην κυριαρχία του σταλινισμού στο ΚΚΕ, η οποία σε αυτή την περίοδο εδραιώθηκε και έφτασε στο αποκορύφωμά της, παράγοντας τα τραγικά, καταστροφικά για το κίνημα αποτελέσματά της.

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2021 12:12

Η Εργατική Αντιπολίτευση

Αλεξάνδρα Κολλοντάι

Η αξία της Εργατικής Αντιπολίτευσης βρίσκεται επίσης στο ότι έβαλε για συζήτηση το παρακάτω θέμα: ποιος καλείται τελικά να δημιουργήσει τις νέες μορφές της οικονομικής ζωής; Οι τεχνικοί, οι επιχειρηματίες που είναι με όλη τους τη νοοτροπία δεμένοι με το παρελθόν, οι κρατικοί υπάλληλοι, με τους λίγους κομμουνιστές που είναι χαμένοι ανάμεσα τους ή το σύνολο της εργατικής τάξης δηλαδή τα συνδικάτα;

Michel Olivier

Ένα σύντομο δοκίμιο για την αριστερή αντιπολίτευση του Μπολσεβίκικου Κόμματος στη Ρωσία από το 1919 έως το 1927, που επικεντρώνει κυρίως στους Δημοκρατικούς Συγκεντρωτιστές και την Εργατική Αντιπολίτευση.

Σελίδα 7 από 257