Πώς να δούμε τη σύγκρουση, από αντικαπιταλιστική σκοπιά; Επιστρέφοντας από την Ουκρανία, ο Ολιβιέ Μπεζανσενό εκτιμάει πως οι προοδευτικές δυνάμεις της ευρωπαϊκής ηπείρου πρέπει να στηρίξουν πιο ειλικρινά τον ουκρανικό λαό, που είναι θύμα του ρώσικου ιμπεριαλισμού. Υποστηρικτής του Φιλίπ Πουτού, του υποψήφιου του γαλλικού Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA) στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, ο Ολιβιέ Μπεζανσενό ήταν στην Ουκρανία, 2 με 8 Μαΐου, μαζί με εκπροσώπους διάφορων ευρωπαϊκών αριστερών κομμάτων και συνδικάτων.

Πώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φεμινιστική ή διεθνιστική μια θέση που γυρίζει την πλάτη στις Ουκρανές φεμινίστριες και έχει ως αποτέλεσμα τη φίμωσή τους σε θέματα φύλου; Οι μόνοι πολιτικοί φορείς που είναι ικανοί να πραγματοποιήσουν ένα χειραφετητικό πολιτικό σχέδιο στην Ουκρανία είναι αυτοί που βρίσκονται επί τόπου. Καλύτερα να αρχίσουμε να τις ακούμε και να τις υποστηρίζουμε, παρά τις όποιες πιθανές διαφωνίες, γιατί αυτές, όπως είναι και με τις δικές τους αντιφάσεις, θα είναι που θα ηγηθούν στον αγώνα. Αλλιώς δεν θα υπάρξει κανείς.

Ομιλήτριες: Yuliya Yurchenko, συγγραφέας του βιβλίου "Η Ουκρανία και η αυτοκρατορία του κεφαλαίου": From Marketization to Armed Conflict.  Oksana Dutchak,  Ουκρανή κοινωνιολόγος και συνεκδότρια του βιβλίου Commons: Journal of Social Criticism, ένα περιοδικό της ουκρανικής αριστεράς. Είναι αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου Κοινωνικών και Εργασιακών Ερευνών στο Κίεβο. Wonda Powell, ομότιμη καθηγήτρια Ιστορίας στο Los Angeles Southwest College. Sasha Talaver είναι υποψήφια διδάκτωρ (Σπουδές Φύλου, CEU, Βιέννη) και επί του παρόντος είναι υπότροφος στο ZZF (Leibniz Center for contemporary History Potsdam).   Frieda Afary, Ιρανοαμερικανίδα συγγραφέας του επερχόμενου βιβλίου Socialist Feminism: A New Approach

Christopher Ford

Η ναζιστική Γερμανία και η Ρουμανία εισέβαλαν στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (Ουκρανική ΣΣΔ) στις 22 Ιουνίου 1941, και μέχρι τον Νοέμβριο σχεδόν ολόκληρη η Ουκρανία ήταν υπό γερμανική κατοχή. Το έδαφος της Ουκρανίας διαιρέθηκε σε πέντε διοικητικές περιοχές, η εμπειρία των Ουκρανών θα διέφερε σημαντικά μεταξύ των περιοχών κατοχής. Η περιοχή της Γαλικίας προσαρτήθηκε στο Generalgouvernement, η βόρεια Μπουκόβινα και η Υπερδνειστερία στη Ρουμανία. Αυτές οι περιοχές επρόκειτο να βιώσουν διαφορετικούς βαθμούς βαρβαρότητας σε σύγκριση με τα δεκαέξι εκατομμύρια ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου, που διοικούνταν από το Reichskommissariat Ukraine, επικεφαλής του οποίου ήταν ο Reichskommissar Έριχ Κοχ.

Bohdan Krawchenko

Η Ουκρανία μόλις είχε αρχίσει να ανακάμπτει από τα τραύματα της δεκαετίας του 1930, όταν βυθίστηκε στο καζάνι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν η μεγαλύτερη σοβιετική δημοκρατία την οποία κατέλαβαν πλήρως οι Γερμανοί και την κράτησαν περισσότερο από όσο κράτησαν τα τμήματα της Ρωσίας που κατάφεραν να καταλάβουν. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης σκοτώθηκαν 6,8 εκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων 600.000 ήταν Εβραίοι και 1,4 εκατομμύρια στρατιώτες που είτε έπεσαν στο μέτωπο είτε πέθαναν ως αιχμάλωτοι πολέμου. Επιπλέον, πάνω από δύο εκατομμύρια πολίτες της Δημοκρατίας στάλθηκαν στη Γερμανία ως «σκλάβοι εργάτες».

Enriko Peçuli

Την Τετάρτη 9 Μαρτίου, μετά από εκκλήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, ο κόσμος συγκεντρώθηκε μπροστά από το γραφείο του πρωθυπουργού στα Τίρανα για να αντιταχθεί στην παράλογη αύξηση των τιμών. Μέχρι τότε, δεν είχε υπάρξει καμία επίσημη θέση από την κυβέρνηση σχετικά με την αύξηση των τιμών, εκτός από τα λόγια του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, που την αιτιολόγησε με το γεγονός ότι όλοι είμαστε σε πόλεμο.

Στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος έχουν υπάρξει όχι λίγοι κομμουνιστές που πέρασαν στο στρατόπεδο της αντίδρασης. Μερικοί έμειναν στα μισά του δρόμου, παραμένοντας στα λόγια σοσιαλιστές· άλλοι έγιναν ανοικτοί αντιδραστικοί και εχθροί του κομμουνιστικού κινήματος. Όσο όμως και αν ψάξει κανείς δύσκολα θα βρει μια περίπτωση παρόμοια με εκείνη του πρώην κομμουνιστή, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ ως το 1991 και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΛΑΕ αργότερα, Παναγιώτη Λαφαζάνη. Τα τελευταία χρόνια, μετά την αποχώρησή του από τη ΛΑΕ αλλά και από πιο πριν, ο Λαφαζάνης εγκατέλειψε πλήρως τις κομμουνιστικές, αριστερές αναφορές του και πέρασε σε ακροδεξιές-εθνικιστικές απόψεις…

Εδώ και καιρό, όλους ή σχεδόν όλους τους τυραννάει η ίδια απορία: Γιατί οι πολίτες γυρνάνε την πλάτη τους στην αριστερά; Γιατί η αριστερά δείχνει τόσο αδύναμη και τόσο αναξιόπιστη, και μάλιστα σε μια εποχή που και ο καπιταλισμός αγκομαχάει; Μια αρχή απάντησης σε αυτά τα ερωτήματα τη δίνει η ίδια η αριστερά -ή τουλάχιστον ένα πολύ σημαντικό τμήμα της- με τη στάση που κρατάει στον πόλεμο του Πούτιν ενάντια στην Ουκρανία. Καταρχήν, δεν είναι μόνο ότι αυτή η αριστερά δεν κάνει το αυτονόητο για κάθε αριστερό, δηλαδή να εξεγερθεί μπροστά στην αδικία και να υποστηρίξει το θύμα απέναντι στο θύτη…

Μετά τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, η κύρια αριστερή δύναμη, η France Insoumise (Ανυπότακτη Γαλλία),… πρότεινε δημόσια στο Κομμουνιστικό Κόμμα, την Europe Ecologie-Les Verts (Πράσινοι) και το Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA - Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα) να ξεκινήσουν συζητήσεις για τον σχηματισμό συνασπισμού για τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου…Στις 27 Απριλίου η LFI ξεκίνησε συζητήσεις με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Υπό την πίεση αυτών των συζητήσεων οι προγραμματικές προτάσεις μετατοπίστηκαν προς τα δεξιά… το NPA θεώρησε ότι η διολίσθηση προς τα δεξιά καθιστούσε αδύνατη την ένταξή του στον συνασπισμό. Το Εθνικό Πολιτικό Συμβούλιο υιοθέτησε αυτή τη δήλωση το βράδυ της 5ης Μαΐου.

Το Sotsialnyi Rukh είναι μια βασική οργάνωση της ουκρανικής ριζοσπαστικής αριστεράς. που αγωνίζεται για μια ανεξάρτητη, συμπεριληπτική και κοινωνική Ουκρανία. Προερχόμενο από τη Συνέλευση της Κοινωνικής Επανάστασης, κατά τις διαδηλώσεις του ευρω-Μαϊντάν, με σύγκλιση διαφόρων σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών, αντισταλινικών, ρευμάτων, συγκροτήθηκε ως πολιτική οργάνωση το 2016 και στοχεύει στο να αναγνωριστεί και τυπικά ως πολιτικό κόμμα. Ο στόχος του Sotsialnyi Rukh είναι η ανατροπή του ολιγαρχικού καπιταλιστικού συστήματος και η αντικατάστασή του από έναν δημοκρατικό σοσιαλισμό. Ριζοσπαστικά αριστεροί και αντικαπιταλιστές, τα μέλη του Sotsialnyi Rukh παλεύουν κατά της πατριαρχίας, του ρατσισμού και κάθε διάκρισης με βάση την εθνικότητα και τη γλώσσα.

Και νοιώθω αλληλέγγυος με εκείνα τα κομμάτια της Αριστεράς (Αντιπολεμική στρογγυλή τράπεζα των δυνάμεων της ρωσικής Αριστεράς, Εκτελεστικό Γραφείο της 4ης Διεθνούς κλπ.), που ενσωματώνουν στο πολιτικό τους πρόγραμμα όχι απλώς τον τερματισμό της εισβολής και την επικράτηση μιας πλαστής ειρήνης με τους όρους του εισβολέα αλλά την ήττα του, που θα εγγυηθεί τους όρους μιας δίκαιης ειρήνης. Μη ρεαλιστικά ίσως και στο στρατιωτικό και στο πολιτικό επίπεδο με βάση τον συσχετισμό των δυνάμεων, αλλά επιβεβλημένα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, για μια άξια των παραδόσεων και του ονόματός της Αριστερά. Ακόμα κι’ αν χρειαστεί να καταφύγω στη ρήση του Άγγελου Ελεφάντη για τις πολιτικές συγκυρίες «ενίοτε μένουμε σχετικά μόνοι».

Σελίδα 6 από 284