του Γιώργου Μητραλιά. Ναι, το πλανητικό κίνημα που γεννιέται, με επίκεντρο τις Ηνωμένες Πολιτείες της μεγάλης ταξικής σύγκρουσης που μόλις άρχισε, ανατρέπει ήδη βεβαιότητες και ταρακουνάει εξουσίες καθώς εμπνέει και κινητοποιεί όσο ποτέ άλλοτε μια νεολαία που επειδή “δεν μπορεί να αναπνεύσει”, ψάχνει να απαλλαγεί από εκείνους που της κόβουν το οξυγόνο…

Ως εργαζόμενες/οι σε Δομές Φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις αλλά και εργαζόμενες/οι και χρήστ(ρι)ες στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας θα θέλαμε να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας με στόχο να διανοίξουμε τον δημόσιο διάλογο γύρω από τον πειθαρχικό ρόλο που επιτελούν οι παραπάνω δομές στις ζωές των ασυνόδευτων ανηλίκων ως μια συνέχεια της κριτικής που έχει ασκηθεί για τους χώρους εγκλεισμού μεταναστ(ρι)ών. Αυτό το κείμενο έρχεται ως ελάχιστη ένδειξη συμπαράστασης στην προσπάθεια των ίδιων των παιδιών να εισακουστούν οι φωνές τους που καταγγέλλουν το συνεχές αποκλεισμού που βιώνουν ακόμα και μέσα στους χώρους που καλούνται να νιώσουν “σπίτι“ τους..

Παρά το γεγονός ότι υπήρχε δυνατότητα να συνεχιστεί η διεξαγωγή της δίκης σύμφωνα με όσα ορίζονταν στις ΠΝΠ, παρά ταύτα στις 28/4/2020 και 6/5/2020 ανακοινώθηκε η απόφαση για διακοπή. Αντιπαρήλθαμε όλα τα παραπάνω χάριν καλής πίστης, πλην όμως είμαστε υποχρεωμένοι να σας επισημάνουμε για άλλη μία φορά τον κίνδυνο η δίκη να μην τερματιστεί μέσα στα εύλογα χρονικά όρια, αλλά να υποβληθεί σε περιπέτεια νέας παράτασης απροσδιόριστης διάρκειας…Με δεδομένα όλα τα παραπάνω και ενόψει των κινδύνων που προαναφέρθηκαν, επισημαίνουμε την ανάγκη ουσιαστικής επανεκκίνησης της δίκης, επιτάχυνσης και ολοκλήρωσής της σε εύλογα χρονικά όρια

Η εμβέλεια και η έκταση του παγκόσμιου κινήματος διαδηλώσεων, μετά τη δολοφονία του μαύρου εργάτη George Floyd από την αστυνομία της Μινεάπολης, είναι πρωτόγνωρη. Είναι μια μαζική και νέα εξέγερση ενάντια στο ρατσισμό και στην αστυνομική βία. Οι κινητοποιήσεις αυτές χαρακτηρίζονται από πολύ μια μεγάλη πολυφυλετική συμμετοχή νέων σε ένα κίνημα που είναι διαγενεακό. Επίσης ήταν, σε πολλές περιπτώσεις, οι πρώτες κινητοποιήσεις σε χώρες που μόλις έβγαιναν από τις απαγορεύσεις και κατάφεραν να επιβάλουν την παρουσία τους στο δρόμο.

Βρισκόμαστε στην καρδιά μιας επικίνδυνης σύγκλισης κρίσεων, ή μιας κρίσης του καπιταλιστικού πολιτισμού, που είναι η πιο σοβαρή μετά τους δύο παγκόσμιους πολέμους τους 20ου αιώνα. Είναι αυτό που ο Γκράμσι ονόμαζε οργανική κρίση: ρωγμές αρχίζουν να εμφανίζονται στο ίδιο το οικοδόμημα της αστικής εξουσίας, αρχίζει να διαλύεται η διάθεσή της για καθολικότητα, ενώ ορισμένες από τις διατυπώσεις της που ως τώρα ήταν ηγεμονικές αποδεικνύονται ως αυτό που είναι στην πραγματικότητα: ένας τρόπος απλώς για να διατηρηθεί η καπιταλιστική σταθερότητα… Μια πολιτική πόλωση αναδύεται, ένας πολιτικός χώρος ανοίγει, που θα μπορούσε να κατακτηθεί από τους αντικαπιταλιστές οικοσοσιαλιστές, αλλά και από την άκρα δεξιά…

Η αντιπροσφυγική και εθνικιστική υστερία θα λιπαίνουν το έδαφος για την αποδοχή μιας τυφλής και καταστροφικής γραμμής της αστικής τάξης, όσο δεν αντιπαλεύεται στα ίσα από την αριστερά. Το σύνθημα “όχι εξορύξεις στις ΑΟΖ-Πουθενά και από κανένα“, είναι το μόνο λογικό, δίκαιο και μάχιμο σύνθημα στο όνομα της ειρήνης, της προστασίας του περιβάλλοντος και της αδελφικής συνύπαρξης των λαών στην περιοχή.

Είναι αδιανόητο την ώρα που η πακιστανική πρεσβεία εξακολουθεί να πιέζει τις ελληνικές αρχές να παίζονται παιχνίδια με το μέλλον του Τζαβέντ Ασλάμ… Υπενθυμίζουμε ότι η Πακιστανική πρεσβεία το 2019 απευθύνθηκε στο πρώην υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Δ. Βίτσα ασκώντας μεγάλες πιέσεις για να απελαθεί ο Τζαβέντ Ασλάμ. Η απόδοση ασύλου δεν αφορά μια προσωπική δικαίωση του Τζαβέντ Ασλάμ αλλά αναγνώριση ότι βρίσκεται υπό απειλή για την διαρκή του δράση. Καλούμε τα συνδικάτα, τα δημοκρατικά και αριστερά κόμματα, τις κινήσεις υπεράσπισης δημοκρατικών ελευθεριών, την Διεθνή Αμνηστία να στηρίξουν το αίτημα για την απόδοση ασύλου. 

Η περίοδος της πανδημίας έφερε στο προσκήνιο δύο θεωρητικές-πολιτικές τάσεις, που παρά τη διαμάχη τους βρίσκονται σε διαρκή αλληλοτροφοδότηση: από την μια η απόλυτη υποταγή στα κελεύσματα των επιστημόνων που υπηρετούν κυβερνήσεις και αστικό κράτος, από την άλλη η άρνηση των επιστημονικών δεδομένων, οι θεωρίες συνομωσίας και ο ανορθολογισμός. Στον αντίποδα αυτών τοποθετείται η μαρξιστική αντίληψη για την επιστήμη, την αξιοποίηση και την ανάπτυξή της.

65 χρόνια μετά τη δολοφονία του Εμετ Τιλ, η επί 8 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα εικόνα του Τζορτζ Φλοιντ να μη μπορεί να αναπνεύσει ακυρώνει τη ρουτινοποίηση του θανάτου και την κανονικοποίηση της φυλετικής βίας και παράλληλα εμβληματοποιεί το αίτημα για ανάκτηση της ιερότητας της ζωής. Και βέβαια η έκλυση του θυμού δε θα ήταν βελούδινη, δεν είναι αυτό το υλικό του. Θα ήταν σαρωτική, εκρηκτική και χειμαρρώδης. Δίκαιη όμως μέχρι το μεδούλι… Ακόμα περισσότερο να βγάζει στο δρόμο επί 10 μέρες τη μαύρη κοινότητα σε μια από τις μαζικότερες εξεγέρσεις της σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας και στο πλευρό της να στέκονται πολλά καταπιεσμένα υποκείμενα, γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙ+, άνεργοι/ες, φτωχοί/ες της λευκής κοινότητας που θέλουν να αποτινάξουν τις αχρείαστες και υπεύθυνες για τόσο πόνο, ιδέες του εθνοτικοφυλετικού ρατσισμού.

Οικολογική κρίση και κλιματική αλλαγή. Ο ελέφαντας που δεν μπορεί άλλο να κρύβεται …Με αφορμή ένα κύμα ψύχους στις ΗΠΑ πριν δύο χρόνια, ο ακροδεξιός πρόεδρός της χώρας Ν. Τράμπ, αναρωτήθηκε ειρωνικά: «Μα πού είναι επιτέλους αυτή η κλιματική αλλαγή να μας ζεστάνει;». Ο υπαινιγμός για ανυπαρξία του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής και των συνεπακόλουθών της, ήταν σαφέστατος. Παρόλα αυτά, δύσκολα θα βρει κανείς σήμερα, κράτη, κυβερνήσεις, οργανισμούς, κόμματα, ή και επιχειρήσεις που να μην αναγνωρίζουν την ύπαρξη οικολογικής κρίσης, συνδεδεμένης κατά κάποιον τρόπο με την λεγόμενη -συχνά σκόπιμα θεωρούμενη ως ουδέτερη- «ανθρωπογενή» δραστηριότητα.

Ana Carvalhaes

Στις 31 Μαΐου στο Σάο Πάολο υπήρξε μια τεταμένη αντιπαράθεση επί τέσσερις ώρες και μια δύωρη μάχη, ανάμεσα σε δυο άνισες πλευρές. Από τη μία πλευρά η Στρατιωτική Αστυνομία του Σάο Πάολο, η καλύτερα εκπαιδευμένη, η καλύτερα εξοπλισμένη στη χώρα. Από την άλλη πλευρα μια αντιφασιστική συγκέντρωση που διοργανώθηκε από οπαδούς του ποδοσφαίρου, κυρίως από την ομάδα «Πιστά Γεράκια» (Gaviões da Fiel) των Κοριντιάνος, αλλά και από τους τους «αντίφα» οπαδούς της Παλμέιρας, της Σάο Πάολο και της Σάντος. Αποφάσισαν να διαδηλώσουν υπέρ της δημοκρατίας κοντά στο σημείο όπου συνήθως ταυτόχρονα συναντιούνται οι μπολσοναριστές του Σάο Πάολο.

Σελίδα 2 από 227