Κόμμα Σοσιαλισμός και Ελευθερία / PSOL

Η εισβολή στο Εθνικό Κογκρέσο, στο Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο και στο Παλάτι της Αλβοράδα αποτελεί απόπειρα πραξικοπήματος. Ο Μπολσοναρισμός συνεχίζει να δρα ατιμώρητα, πραγματοποιώντας αυτή την Κυριακή ένα είδος «εισβολής στο Καπιτώλιο» με βραζιλιάνικο τρόπο. Η επιείκεια των δυνάμεων ασφαλείας του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος, υπό τη διοίκηση του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης του Μπολσονάρου, Άντερσον Τόρες, είναι εμφανής. Η αδράνεια της Στρατιωτικής Αστυνομίας απέναντι στην κλιμάκωση του πραξικοπήματος είναι ευρέως τεκμηριωμένη.

Στα μέσα Δεκεμβρίου, μεγάλες και μαχητικές διαδηλώσεις κατέκλυσαν τους δρόμους και τις πλατείες των κυριότερων πόλεων του Περού, κατά του πραξικοπήματος που διαπράχθηκε στις 7 Δεκεμβρίου από το Κογκρέσο της δεξιάς πλειοψηφίας, το οποίο απομάκρυνε τον εκλεγμένο πρόεδρο Πέδρο Καστίγιο από τα καθήκοντά του και τον συνέλαβε - μέσω του μηχανισμού του "διατάγματος της κενής θέσης", ένα είδος μομφής. Το Κογκρέσο αντικατέστησε τον Καστίγιο με την αντιπρόεδρό του, Ντίνα Μπολουάρτε. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις προέβαλαν τα συνθήματα των νέων γενικών εκλογών, της Συντακτικής Συνέλευσης και της απελευθέρωσης του Καστίγιο.

Γιατί, μετά από περισσότερους από δύο μήνες διαδηλώσεων, δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη πανεθνικές απεργίες στο Ιράν και πώς τα αιτήματα της σημερινής εξέγερσης για  «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία» εναρμονίζονται με εκείνα της εργατικής τάξης; Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, μιλήσαμε με την Parvin Mohammadi, αντιπρόεδρο της Ανεξάρτητης Ένωσης Ιρανών Εργαζομένων. Με πολυετή εμπειρία στο εργατικό κίνημα και με ιστορικό ανακρίσεων, συλλήψεων και δικαστηρίων λόγω του ακτιβισμού της, η Mohammadi πιστεύει ότι «οι πανεθνικές εργατικές απεργίες θα συμβούν, αλλά με διαφορετικό χρονοδιάγραμμα, όταν αυτό το κίνημα γίνει ευρύτερο και εμπλέξει τα πλήθη των χιλιάδων ανθρώπων στις πόλεις».

Με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται - και δίκαια - στον πόλεμο του εναντίον της Ουκρανίας και του λαού της, ξεχνάμε συχνά να αντιληφθούμε και να αναγνωρίσουμε τα θεμελιώδη "χαρακτηριστικά" του πουτινισμού, που τον κάνουν να είναι η ναυαρχίδα της υπό εκκόλαψη Φαιάς Διεθνούς… Και αυτό τη στιγμή που, παρά τις μεγάλες εκλογικές ήττες που μόλις υπέστη στη Βραζιλία (Μπολσονάρου) ή στις Ηνωμένες Πολιτείες (Τραμπ), αυτή η υπό διαμόρφωση Φαιά Διεθνής συνεχίζει να αποτελεί τη μεγαλύτερη και πιο άμεση απειλή για τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα και κατακτήσεις σε όλο τον κόσμο!

Δε χωράει αμφιβολία ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Αναμέτρηση, η ΑΡΑΝ, το Κομμουνιστικό Σχέδιο, αλλά και τυχόν αντισυστημικές δυνάμεις που θα ξεκόψουν από το - διαφαινόμενο ως κυρίαρχο - σχέδιο της ηγεσίας της ΛΑΕ για συμπόρευση με το ΜέΡΑ25, πρέπει ενωμένες να δώσουν από κοινού τη μάχη. Ήρθε η ώρα να παλέψουμε ανοιχτά πλέον σε πολιτικό επίπεδο για την διαμόρφωση ενός αριστερού αντικαπιταλιστικού πόλου – μετώπου, και η επιλογή αυτή να επικυρωθεί με πανηγυρικό τρόπο από την 5η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Για πάνω από μια δεκαετία, οι Ρώσοι/ιδες αντιφασίστες/ριες τιμούν την 19η Ιανουαρίου σαν την δική τους ημέρα αλληλεγγύης. Αυτή είναι η ημερομηνία που το 2009, στο κέντρο της Μόσχας, ο ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αριστεράς Stanislav Markelov και η δημοσιογράφος και αναρχική Anastasia Baburova πυροβολήθηκαν από νεοναζί. Η δολοφονία του Markelov και της Baburova αποτέλεσε το αποκορύφωμα της ακροδεξιάς τρομοκρατίας της δεκαετίας του 2000, κατά την οποία δολοφονήθηκαν εκατοντάδες μετανάστες/ριες και δεκάδες αντιφασίστες/ριες. Για πολλά χρόνια, όσο ήταν ακόμα δυνατό, οι Ρώσοι/ιδες ακτιβιστές/ριες διοργάνωναν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις στις 19 Ιανουαρίου με το σύνθημα “Το να θυμάσαι σημαίνει να αγωνίζεσαι!”.

Ο χρόνος που φεύγει υπήρξε χρόνος πολύ σκληρής αναμέτρησης ανάμεσα στις δυνάμεις της εξουσίας και τις δυνάμεις του κινήματος. Συνέχισε την δυναμική της προηγούμενης χρονιάς και ανέδειξε ισχυρές προωθήσεις και στις δύο πλευρές, υψώνοντας ακόμα περισσότερο το αμοιβαίο φορτίο για την χρονιά που έρχεται. Αξίζει τον κόπο και μάλλον επιβάλλεται και πάλι μια ανασκόπηση-απολογισμός σε όσα συνέβησαν στην διάρκεια του, η συναγωγή συμπερασμάτων, ο προσανατολισμός και η εκπόνηση επιδιώξεων και διεκδικήσεων για τον επόμενο χρόνο. Το 2022 συνεχίστηκε η ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης Ν.Δ. και των δυνάμεων της εξουσίας που την στηρίζουν.

Richard Fidler

Η αριστερά δεν έχει αντιδράσει με συνεκτικό τρόπο στην επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η σοσιαλδημοκρατική αριστερά αντιμετωπίζει με συμπάθεια την αντίσταση της Ουκρανίας, αλλά σε μεγάλο βαθμό αδυνατεί να διαχωρίσει τη θέση της από την πολιτική υποστήριξη της κυβέρνησης προς το νεοφιλελεύθερο καθεστώς Ζελένσκι ή τα δυτικά ιμπεριαλιστικά σχέδια. Πιο αριστερά, υπάρχει ένα εύρος θέσεων. Στο ένα άκρο (ευτυχώς, ελάχιστης επιρροής), υπάρχει μια αριστερά που υποστηρίζει ανοιχτά τη Ρωσία, αναπαράγοντας την αφήγηση του Κρεμλίνου για τον πόλεμο.

Δευτέρα, 02 Ιανουαρίου 2023 18:29

Επανεξετάζοντας τις πόλεις, από τα κάτω

David Wengrow

Οι πόλεις ξεκινούν από το μυαλό – ή τουλάχιστον έτσι πίστευε ο Elias Canetti. Οι αρχαίοι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες πρέπει να αναλογίζονταν την ύπαρξη συλλογικοτήτων πολύ μεγαλύτερων από αυτές στις οποίες ζούσαν στην πραγματικότητα. Η απόδειξη, πίστευε, βρισκόταν στους τοίχους των σπηλαίων, όπου απεικόνιζαν πιστά είδη που κινούνταν από κοινού σε αμέτρητες μάζες. Αναμφίβολα αντιλαμβάνονταν επίσης την απεριόριστη κοινωνία των νεκρών, που ξεπερνούσαν αριθμητικά τους ζωντανούς κατά τάξεις μεγέθους. [Αναδημισίευση από αυτολεξεί]

"Το "Commons" μίλησε με τρεις συντάκτες του DOXA. Η πρωτοβουλία ιδρύθηκε πριν από έξι χρόνια ως ακτιβιστικό φοιτητικό μέσο ενημέρωσης. Εκτός από τα θέματα που αφορούσαν την εκπαιδευτική δικαιοσύνη, η συλλογικότητα επικεντρώθηκε στην καταπολέμηση της προπαγάνδας και της καταστολής. Φυσικά, ένας τέτοιος ακτιβισμός δεν διέφυγε της προσοχής του καθεστώτος και τέσσερα μέλη της συντακτικής ομάδας τέθηκαν σε κατ' οίκον περιορισμό. Αλλά μετά την 24η Φεβρουαρίου ο πόλεμος έγινε το κύριο θέμα του DOXA. Aυτό το προοδευτικό ρωσικό μέσο ενημέρωσης έχει από την αρχή της εισβολής πλήρους κλίμακας υιοθετήσει μια συνεπή στάση υποστήριξης της ουκρανικής αντίστασης και, χωρίς να παραπονιέται για την καταστολή, συνεχίζει να αναζητά τρόπους αντίστασης στον πόλεμο.

Emre Öngün

Σκηνές με φλεγόμενα αυτοκίνητα στους δρόμους του Παρισιού έχουν χρησιμοποιηθεί για να παρουσιάσουν τους Κούρδους της Γαλλίας ως μια εξεγερμένη μειονότητα. Ωστόσο, οι οργισμένες διαμαρτυρίες τους πυροδοτούνται από μια σειρά ρατσιστικών δολοφονιών – και την άρνηση των γαλλικών αρχών να αποκαλύψουν τα πλήρη γεγονότα των υποθέσεων.

Σελίδα 3 από 306