Συνεχίζεται (4ο συνολικά μέρος) η αναφορά στην ιστορία της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας, δηλαδή στην ιστορία της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς των δικηγόρων. Έχουν προηγηθεί δύο σημειώματα : Α. Η ιστορία της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας - μέρος 1ο Προϊστορία 1: Τα πέτρινα και ηρωικά χρόνια (1984 - 1987). Β. Η ιστορία της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας, μέρος 1ο, Προϊστορία 2 : Από την αγνότητα στον οπορτουνισμό (1987 - 1990) και Γ.  Ιστορία 1 (1990-1993) – Από την καταφρόνια μια καινούργια αρχή

Ο Ashley Smith κάνει μια ανασκόπηση των συνεχιζόμενων αντιπαραθέσεων της Αριστεράς σχετικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τη διαρκή ανάγκη υπεράσπισης της ουκρανικής αντίστασης ως αφετηρία για την ανοικοδόμηση της διεθνούς αλληλεγγύης από τα κάτω. Στις 24 Φεβρουαρίου του 2022, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία με την προσδοκία μιας γρήγορης νίκης επί ενός υποδεέστερου στρατού και μιας αντιδημοφιλούς κυβέρνησης καθώς και μιας επιτυχημένης εγκαθίδρυσης ενός καθεστώτος μαριονέτας στην πρωτεύουσα, το Κίεβο.  Αντ’ αυτού, ο στρατός της Ουκρανίας, οι εθελοντικές Δυνάμεις Εδαφικής Άμυνας και η μαζική λαϊκή αντίσταση σταμάτησαν την πορεία της Ρωσίας.

Από την αρχή της σύγκρουσης, ο Ρώσος πρόεδρος έχει καταγγείλει πολλές φορές τις "υποτιθέμενες έμφυλες ελευθερίες" που είναι της μόδας στη Δύση και που η Ευρώπη θα ήθελε να προωθήσει στην Ουκρανία. Αυτή η ρητορική βρίσκεται στη καρδιά της πολιτικής του δράσης και του αυταρχικού του οράματος για τον κόσμο. Μέσα στον κατακλυσμό της προπαγάνδας του Κρεμλίνου, η εμμονή του Βλαντιμίρ Πούτιν με τις "υποτιθέμενες έμφυλες ελευθερίες" έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητη. Ωστόσο, ο Ρώσος πρόεδρος την έχει καταστήσει ένα από τα επιχειρήματα που δικαιολογούν, στα μάτια του, την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του, ακόμα και την εισβολή στην Ουκρανία.

Οι πρώτες 482 υπογραφές από 43 χώρες-Η ειρήνη δεν μπορεί να γίνει κατανοητή ως μια συμφωνία μεταξύ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που μοιράζουν σφαίρες επιρροής πάνω από τους λαούς. Δεν μπορούμε απλά να πούμε "σταματήστε τον πόλεμο", αλλά πρέπει να αγωνιστούμε για την απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής ή τη στρατιωτική τους ήττα. Δεν μπορεί να λέμε στον ουκρανικό λαό "αντισταθείτε!"  χωρίς να αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να προμηθεύεται επαρκή όπλα για τη νόμιμη άμυνά του, όπου και όπως μπορεί. Δεν μπορεί να υπάρξει ίση απόσταση μεταξύ της αντίστασης ενός λαού και του επιτιθέμενου. Γι' αυτό καλούμε για τη μέγιστη πνευματική και υλική αλληλεγγύη στην αντίσταση του ουκρανικού λαού ενάντια στην ιμπεριαλιστική εισβολή του Πούτιν.

Οι Ρώσοι ακτιβιστές που δημιούργησαν τη νέα ιστοσελίδα "Posle" (που σημαίνει "Μετά" στα ρωσικά) παρουσιάζουν τον σκοπό αυτής της νέας πλατφόρμας: Γιατί να ξεκινήσουμε το Posle; Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η ζωή και στις δύο χώρες δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια. Αλλά για να μπορέσουμε να ζήσουμε και να δράσουμε παραπέρα πρέπει να βρούμε απαντήσεις σε ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα. Γιατί ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να σταματήσει; Πώς θα είναι το μέλλον μετά τον πόλεμο; Το Posle ("Mετά" στα ρωσικά) είναι μια προσπάθεια να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα.

Ο Ρώσος δημοσιογράφος και φιλόσοφος Ilya Budraitskis ανακοίνωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα την έναρξη ενός νέου αντιπολεμικού μέσου ενημέρωσης, το “После/Posle” (“After”/Μετά). Η ομάδα αυτή έχει στόχο να μελετήσει και να κατανοήσει τη Ρωσία και τον κόσμο μετά την 24η Φεβρουαρίου από την οπτική γωνία των αριστερών, σοσιαλιστικών δυνάμεων, που τώρα βιώνουν, όπως σχεδόν όλοι, μια κρίση πολιτικής ταυτότητας υπό τις νέες συνθήκες πολέμου. Το περιοδικό "Cherta" μίλησε με τον Budraitskis για το πώς αυτό το πρότζεκτ θα διαφέρει από προηγούμενα εγχειρήματα αριστερών μέσων ενημέρωσης, πώς η ρωσική επιθετικότητα οικειοποιείται τα σοσιαλιστικά σύμβολα και πώς μπορεί να αντιμετωπίσει η Αριστερά τη ραγδαία στρατιωτικοποίηση του κόσμου.

Ο πόλεμος είναι μια κρίση που προσφέρει ευκαιρίες για τα επαναστατικά αιτήματα της εργατικής τάξης. Ο Simon Hannah εξετάζει πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια απάντηση της ουκρανικής εργατικής τάξης στον πόλεμο. Επίσης, θέτει σημαντικές ιδέες για το τι πρέπει να κάνει η εργατική τάξη σε οποιαδήποτε παρόμοια κατάσταση σε όλο τον κόσμο... Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία είναι ένα σκανδαλώδες έγκλημα πολέμου. Μια μεγάλη διαμάχη εξελίσσεται για τα αίτια του πολέμου σχετικά για το πόσο πρέπει να κατηγορηθεί η περικύκλωση του ΝΑΤΟ ή οι ρωσικές αυτοκρατορικές φιλοδοξίες ή ένας συνδυασμός των δύο…

Ο Αλέξης Νταλούμης έφτασε στην πόλη της πρώτης γραμμής λίγο αφότου οι ουκρανικές δυνάμεις απώθησαν τον ρωσικό στρατό έξω από την εμβέλεια του πυροβολικού και περιγράφει την κατάσταση καθώς (η πόλη) ανακάμπτει από την επίθεση. Αυτή είναι η τρίτη αποστολή βίντεο που παράγει ο Αλέξης. Στο πρώτο παίρνει συνεντεύξεις από ανατολικοευρωπαίους αναρχικούς για τις απόψεις τους σχετικά με τον πόλεμο. Στο δεύτερο επικεντρώνεται στη διεθνή κινητοποίηση…Πρόκειται για άλλο ένα ενδιάμεσο ρεπορτάζ…για την κατάσταση στο Χάρκοβο, καθώς η ζωή επανέρχεται σιγά σιγά στην κανονικότητα μετά την υποχώρηση της πολιορκίας γύρω από αυτό.

Πέμπτη, 02 Ιουνίου 2022 22:35

Η περίπτωση της Τσετσενίας

Tony Wood

Η κλίμακα της καταστροφής που προκλήθηκε στην Τσετσενία κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί, η συνεχιζόμενη αγριότητα της κατοχής, όλα αυτά αποτελούν μια μόνιμη μομφή για τον εφησυχασμό των δυτικών κυβερνήσεων και των πολιτών. Αλλά η πιο ντροπιαστική πτυχή τόσο των ρωσικών όσο και των δυτικών αντιδράσεων στην Τσετσενία –ένα μείγμα πρόθυμης συνενοχής και βουβής συναίνεσης– είναι η συνεπής άρνηση να αντιμετωπιστούν οι νόμιμες φιλοδοξίες των Τσετσένων για ανεξαρτησία.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι αυξανόμενες εντάσεις σε όλο τον κόσμο αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο κόσμος χρειάζεται πραγματικά ένα νέο αντιπολεμικό κίνημα που θα αναγκάσει όλους τους εμπλεκόμενους να εγκαταλείψουν τα επιθετικά όπλα και τα πυρηνικά όπλα. Ωστόσο, ένα τέτοιο κίνημα θα μπορούσε να είναι εφικτό μόνο αν η Ουκρανία κερδίσει αυτόν τον πόλεμο… Η παρουσία ενός επιτιθέμενου κράτους, ενός κράτους που έχει επιτύχει τους στόχους του με στρατιωτικά μέσα, θα οδηγήσει σε ακόμη πιο σημαντική επέκταση των στρατιωτικών προϋπολογισμών, σε αυξημένη συγκέντρωση όπλων στα σύνορα της Ρωσίας και της Ευρώπης και σε μια συνεχή απειλή παγκόσμιας καταστροφής σε έναν πυρηνικό πόλεμο. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από κανένα αντιπολεμικό κίνημα

Μια επιστολή προς τους αντιπροσώπους και τους ακτιβιστές του Συνεδρίου του UCU (Συνδικάτο Εκπαιδευτικών Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης Ηνωμένου Βασιλείου). Από τον Denis Pilash, πολιτικό επιστήμονα στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου και ακτιβιστή της ουκρανικής σοσιαλιστικής οργάνωσης Sotsialniy Rukh (Κοινωνικό Κίνημα), και την Rhian Keyse, μέλος της επιτροπής του UCU στο Πανεπιστήμιο Birkbeck και υποψήφια μέλος της NEC (Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή) του UCU. Στο συνέδριό του αυτή την εβδομάδα, το UCU έχει την ευκαιρία να πάρει μια σθεναρή θέση αλληλεγγύης προς το λαό της Ουκρανίας και το εργατικό κίνημά της.

Σελίδα 12 από 293