ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ: https://www.lifo.gr/ Ο Ίλια Μπουντράιτσκις, ιστορικός, αρθρογράφος, συγγραφέας –το βιβλίο του «Dissidenty stredi Dissidentov» (Διαφωνούντες μεταξύ Διαφωνούντων) απέσπασε το βραβείο Andrei Bely το 2017 και φέτος κυκλοφόρησε στα αγγλικά από τις εκδόσεις Verso–, εκπαιδευτικός επίσης –έχει διδάξει στη (μη κρατική) Σχολή Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών της Μόσχας καθώς επίσης στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της ρωσικής πρωτεύουσας– ήρθε στην Αθήνα από την Τουρκία όπου βρισκόταν αυτό τον καιρό και την Παρασκευή θα παραστεί σε πάνελ για τον πόλεμο στην Ουκρανία στην Πανεπιστημιούπολη Ιλισίων, στο πλαίσιο του 23ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ (7.30 μ.μ.).

Παρουσιάζουμε το δεύτερο μέρος της συζήτησης που είναι αφιερωμένο στις πρωτοβουλίες των φοιτητών. Η αποκέντρωση της διαμαρτυρίας και οι αλλαγές στο ρόλο των πανεπιστημίων στη Ρωσία βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης. Σχετικά με τα σχέδια για το μέλλον: Το πρώτο πράγμα στην ατζέντα μας είναι η επικοινωνία μεταξύ των φοιτητών εντός των πόλεων και των πανεπιστημίων και ανάμεσά τους. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να δημιουργηθούν δεσμοί και να ανταλλαγούν εμπειρίες μεταξύ των πρωτοβουλιών, καθώς και για να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι που αισθάνονται απομονωμένοι θα μπορούσαν να γίνουν μέρος των ομάδων που ήδη υπάρχουν...

Η διαμαρτυρία των φοιτητών είναι μια από τις πιο ορατές μορφές αντίστασης στη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία. Τώρα που οι δημόσιες διαμαρτυρίες απαγορεύονται, οι ακτιβιστές αναγκάζονται να αναπτύξουν νέους τρόπους αντίστασης και οργάνωσης. Δημοσιεύουμε μια συζήτηση που οργάνωσε το Posle μεταξύ ακτιβιστών σχετικά με τις δράσεις διαμαρτυρίας, τις προκλήσεις τακτικής και τα μελλοντικά τους σχέδια. Συμμετέχουν μέλη του Φοιτητικού Αντιπολεμικού Κινήματος, της SAD, (All-Russia Initiative), της PhysTech Against War (Μόσχα), της ομάδας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Βιάτκα Viatka Whispers (Κίροφ), της Groza Media (Καζάν, Νοβοσιμπίρσκ) και της ομάδας Πρωτοβουλίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Τυούμεν (Tyumen).

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ. Η τριετία 1993-1996 ήταν μια περίοδος εμπέδωσης της νέας τάξης πραγμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο, οριστικοποίησης της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού, σύγκλισης των παγκόσμιων κοινωνικών συστημάτων στα πλαίσια της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και φιλολογίας περί του τέλους της ιστορίας, του τέλους της εργατικής τάξης και της ματαιότητας της προσδοκίας κοινωνικού μετασχηματισμού. Ο κοινωνικός ριζοσπαστισμός έβρισκε διέξοδο πια κυρίως σε φονταμενταλιστικά κινήματα, ενώ η απαισιοδοξία και η απογοήτευση για την προοπτική της αριστεράς και του σοσιαλισμού ήταν διάχυτη παγκόσμια.

Behrooz Farahany

Αν και εμμέσως επιτρέπεται από το σύνταγμα, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις των εργαζομένων απαγορεύονται αυστηρά στο Ιράν μετά τον πόλεμο με το Ιράκ (1980-1988). Παρ’ όλα αυτά, μεταξύ της 1ης Μαΐου 2021 και της 1ης Μαΐου 2022, πραγματοποιήθηκαν 4.122 απεργίες και δράσεις διαμαρτυρίας από εργάτες, εκπαιδευτικούς, δημοτικούς υπαλλήλους, συνταξιούχους, προσωπικό νοσοκομείων, αγρότες, άνεργους νέους κ.λπ.

Ένα πρώτο συμπέρασμα από την ανάγνωση των κειμένων του Τρότσκι « Νά μάθουμε να σκεφτόμαστε» και «Για τον σινοϊαπωνικό πόλεμο» που αναδημοσιεύσαμε τις τελευταίες μέρες είναι ότι εξηγούν πειστικά και με το νι και με το σίγμα την θέση που πρέπει να έχουν οι ριζοσπάστες αριστεροί...στον υπό εξέλιξη σημερινό πόλεμο του Πούτιν ενάντια στην Ουκρανία ! Για παράδειγμα, θα αρκούσε να αντικαταστήσουμε στο κείμενο του Τρότσκι με τον πολύ εύγλωττο τίτλο “Να μάθουμε να σκεφτόμαστε”, τις λέξεις Αλγερία με Ουκρανία, Γαλλία με Ρωσία, και Ιταλία με Ηνωμένες Πολιτείες, για να αποκτήσουν οι σημερινοί αριστεροί έναν εξαιρετικά χρήσιμο μπούσουλα…

Ο llya Budraitskis εξηγεί πώς αντιλαμβάνεται το Κρεμλίνο την "αποναζιστικοποίηση" και πώς αυτή η ερμηνεία οδηγεί τον πόλεμο στην Ουκρανία. Με τους όρους του Κρεμλίνου, η διαφορά μεταξύ ναζιστών και μη ναζιστών εξαντλείται στο ξένοι εναντίον των δικών μας. Είναι προφανές ότι το Κρεμλίνο δεν επιδιώκει μόνο γεωπολιτικούς στόχους στην Ουκρανία, όπως η αποκατάσταση της "ιστορικής Ρωσίας" ή ο περιορισμός του ΝΑΤΟ. Οι ομιλίες του Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς και η επίσημη προπαγάνδα, παραπέμπουν σε έναν φιλόδοξο ιδεολογικό στόχο - την πλήρη αναθεώρηση των πολιτικών και ηθικών αντιλήψεων που στηρίζουν την ευρωπαϊκή συναίνεση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2022 12:32

Σρι Λάνκα: Το τέλος του εφιάλτη;

Rohini Hensman

Από τότε που η χώρα απέκτησε την Ανεξαρτησία της το 1948, διάφορα τμήματα του πληθυσμού έχουν στοχοποιηθεί από το κυβερνητικό μπλοκ: απειλούνται με απώλεια των σπιτιών τους, των μέσων διαβίωσης και συχνά της ζωής τους. Αντιστάθηκαν, αλλά κάθε τμήμα απομονώθηκε και συντρίφθηκε από ένα ολοένα και πιο συγκεντρωτικό και αδίστακτο κράτος. Τώρα, για πρώτη φορά, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού εξεγέρθηκε. Η κριτική στη δικτατορία είναι ευρέως διαδεδομένη και οι διαιρέσεις μεταξύ των εργαζομένων ίσως να αρχίσουν επιτέλους να επουλώνονται.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2022 17:16

Από την Ταϊβάν στην Ουκρανία

Wen Liu

Brian Hioe

Ενώ η Ουκρανία και η γεωπολιτική της Ανατολικής Ευρώπης ήταν μακριά από τη συνείδηση των Ταϊβανέζων πριν από τη ρωσική εισβολή, ο πόλεμος έχει έκτοτε ενεργοποιήσει μια ζωντανή συζήτηση σχετικά με τους αυτοκρατορικούς ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας και την ετοιμότητα για πόλεμο στην Ταϊβάν. Αμέσως μετά τις επιθέσεις της 24ης Φεβρουαρίου 2022, η Ταϊβάν ήταν trending στο Twitter, καθώς όλα τα μάτια ήταν στραμμένα στο πώς θα αντιδρούσαν η Κίνα και οι ΗΠΑ στη γεωπολιτική σύγκρουση για την Ουκρανία. Τα ερωτήματα ήταν αν η Κίνα θα ευθυγραμμιζόταν με τη Ρωσία ενάντια σε όλες τις δυτικές επικρίσεις και πώς οι ΗΠΑ θα προσάρμοζαν τις στρατιωτικές και διπλωματικές στρατηγικές τους στην Ασία και τον Ειρηνικό καθώς η σύγκρουση εξελισσόταν στην Ευρώπη.

Nimanthi Rajasingham

Η Σρι Λάνκα βρίσκεται στη δίνη πολιτικής αναταραχής, καθώς η διογκούμενη οικονομική κρίση έχει προκαλέσει εκτεταμένες μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες κατά της κυβέρνησης. Στις 9 Μαΐου, ο τότε πρωθυπουργός Μαχίντα Ρατζαπάκσα παραιτήθηκε και αναγκάστηκε να καταφύγει σε ναυτική βάση στο Τρινκομάλε για να γλιτώσει από την οργή του λαού του… Ο Nagesh Rao μίλησε με την Nimanthi Rajasingham για τις ρίζες της κρίσης και τον χαρακτήρα των διαδηλώσεων. Η Δρ. Rajasingham διδάσκει Αγγλικά και Γυναικείες Σπουδές στο Colgate University και πρόσφατα επέστρεψε από μια επίσκεψη στη Σρι Λάνκα.

Αναδημοσίευση από το www.aftoleksi.gr

Με το παρακάτω υλικό επιχειρώ να καταρρίψω ορισμένους μύθους, τόσο τραγικούς όσο η λεγόμενη «αποναζιστικοποίηση», που διαδίδονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθώς και σε εναλλακτικά μέσα ως έμμεσες ή άμεσες δικαιολογίες για την τρέχουσα ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η διάχυση τέτοιων πληροφοριών, από την απαρχή της κήρυξης του ολικού πολέμου, αφορά κατά κύριο λόγο ψευδείς ειδήσεις ή μερική πληροφόρηση…Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποιος θα μπορούσε να προσπαθήσει να υπερασπιστεί, μέσω ενός συμπλέγματος διαστρεβλώσεων και ψεμάτων, μια τέτοια επιθετική πράξη που προκαλεί εκατομμύρια θανάτους και μετανάστευση μεταξύ αμάχων, αλλά δυστυχώς φαίνεται πως συμβαίνει ιδιαιτέρως στην ελληνική πραγματικότητα…

Σελίδα 10 από 293