Halah Ahmad

Mimi Kirk

Τα τελευταία χρόνια, έχουν γραφτεί πολλά για την άνοδο των κινημάτων της λευκής υπεροχής στις ΗΠΑ, την υποστήριξή τους στην πολιτική της εναλλακτικής ακροδεξιάς και τον πρώην πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ως πολιτικό τους πρωταγωνιστή. Αντίστοιχα, από το 2016 έχουν γραφτεί πολλά για τη συντριπτική υποστήριξη που έχει λάβει ο Τραμπ από λευκούς ευαγγελιστές χριστιανούς, ιδίως χριστιανούς σιωνιστές. Λιγότερο έχει εξεταστεί η σχέση μεταξύ της λευκής υπεροχής και του χριστιανικού σιωνισμού, δηλαδή οι αλληλοεπικαλυπτόμενες ιδεολογίες και η πολιτική τους επιρροή.

Το συνδικάτο έχει γυναικείο πρόσωπο και αυτή η ιδέα αποτυπώνεται τέλεια στο ντοκιμαντέρ της Magda Maria Malinowska (Μάγκντα Μαρία Μαλινόφσκα), πολωνής σκηνοθέτριας, ακτιβίστριας και μέλους του συνδικάτου Πρωτοβουλία Εργαζομένων. Η ταινία της "Η Απεργία των Γυναικών Συνεχίζεται", που παρουσιάστηκε στο φετινό Φεστιβάλ Filma, συνδέει δύο γραμμές της ιστορίας: τον αγώνα των γυναικών που εργάζονται στο χώρο της φροντίδας στο Πόζναν και τις Μαύρες Διαμαρτυρίες κατά της απαγόρευσης των αμβλώσεων στην Πολωνία. Σε μια συνέντευξη για το Commons Journal, η Μάγκντα εξηγεί πώς ο ακτιβισμός και η δημιουργία ντοκιμαντέρ είναι αμφίδρομα και μοιράζεται τις πολιτικές της ελπίδες για τον αγώνα των γυναικών σε όλο τον κόσμο.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό γεγονός των τελευταίων χρόνων, σαφώς σημαντικότερο, από την άποψη του εύρους και των συνεπειών του, από την εκτυλισσόμενη τους τελευταίους μήνες σύρραξη στην Παλαιστίνη. Η συμπλήρωση δυο χρόνων από την έναρξή του, η οποία συνδυάστηκε με μια βελτίωση των προοπτικών της Ρωσίας, δίνει μια καλή αφορμή για την αποτίμηση της ως τώρα πορείας του.

Hossam el-Hamalawy

Από την έναρξη της τελευταίας επίθεσης του Ισραήλ στη Γάζα, το αιγυπτιακό καθεστώς ήρθε και πάλι στο προσκήνιο. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί το Κάιρο ουσιαστικά υποστηρίζει τον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ κλείνοντας το πέρασμα της Ράφα. Η θέση του καθεστώτος είναι κατανοητή αν λάβει κανείς υπόψη του πώς αντιλαμβάνονται τους Παλαιστίνιους οι δυνάμεις στο Κάιρο: ως πηγή απειλής, αστάθειας και έμπνευσης των Αιγυπτίων για εξέγερση. Η παλαιστινιακή υπόθεση αποτελούσε ανέκαθεν παράγοντα ριζοσπαστικοποίησης για τον αιγυπτιακό λαό. Τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα σημεία καμπής στην ιστορία των συγκρούσεων του πολυπληθέστερου αραβικού έθνους ήταν, είτε άμεσα είτε έμμεσα, προϊόν μιας αλυσιδωτής αντίδρασης που πυροδοτήθηκε από την παλαιστινιακή αντίσταση και λαϊκή κινητοποίηση.

Τέσσερις μήνες έχουν περάσει από την επιχείρηση “Καταιγίδα του Αλ Άκσα” και την έναρξη του σιωνιστικού γενοκτονικού πολέμου που την ακολούθησε. Η Νάκμπα του 1948 έχει πλέον ξεπεραστεί σε ένταση καταστροφής και φρίκης. Ας αναλογιστούμε τα γεγονότα που παρουσίασε ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για το Δικαίωμα στην Επαρκή Στέγαση, σε ένα σημαντικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στους New York Times στις 29 Ιανουαρίου: Το Ισραήλ έριξε στη Λωρίδα της Γάζας το εκρηκτικό ισοδύναμο δύο ατομικών βομβών του τύπου που έριξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Χιροσίμα το 1945.

Toufic Haddad

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η πολιτική δυναμική που εξαπολύεται αυτή τη στιγμή είναι τόσο τρομακτική και σοκαριστική και προμηνύει τόσο κακό που δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη σκοτωθεί, ενώ δεκάδες χιλιάδες άλλοι κινδυνεύουν να πεθάνουν επειδή εμποδίζονται τα καύσιμα, το νερό, ο ηλεκτρισμός και τα φάρμακα. Το Ισραήλ δηλώνει επίσης ότι επιδιώκει να μεταμορφώσει τη Γάζα με τρόπο αντίστοιχο με αυτόν που υπέστησαν οι Ιάπωνες και οι Γερμανοί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πάνω σε αυτό υπάρχουν διεστραμμένα συμφέροντα που ωθούν αυτές τις δυναμικές προς τα εμπρός, συμπεριλαμβανομένων ιδεολογικών κινήτρων, ιστορικών και καριερίστικων ευκαιριών «κληρονομιάς» για εθνοκάθαρση, πολιτικών ανταγωνισμών για μετά τον «πόλεμο», της επιθυμίας για εκδίκηση, της επιθυμίας να λυθεί οριστικότερα το πρόβλημα του ’48, το οποίο η Γάζα αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό.

Seraj Assi

Συνεχίζοντας την ανελέητη επίθεση κατά των αμάχων στη Γάζα, τα ισραηλινά στρατεύματα σκότωσαν χθες περισσότερους από 100 πεινασμένους Παλαιστίνιους που περίμεναν αλεύρι από φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια. Ενθαρρυμένο από τη συνενοχή των ΗΠΑ, το Ισραήλ επιμένει να δρα ατιμώρητα στη Γάζα.

Hamza Hamouchene

Katie Sandwell

Η πραγματικότητα της κλιματικής κατάρρευσης είναι ήδη ορατή στις Αραβικές Χώρες, υπονομεύοντας την οικολογική και κοινωνικοοικονομική βάση της ζωής. Χώρες όπως η Αλγερία, η Τυνησία, το Μαρόκο, η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, η Ιορδανία και η Αίγυπτος βιώνουν επαναλαμβανόμενα έντονα κύματα καύσωνα και παρατεταμένες ξηρασίες, με καταστροφικές επιπτώσεις στη γεωργία και τους μικροκαλλιεργητές. Το Ιράκ, που κατατάσσεται ως ένα από τα πέντε πιο ευάλωτα έθνη στον κόσμο στην κλιματική αλλαγή και την ερημοποίηση, επλήγη το 2022 από πολλές αμμοθύελλες που απέκλεισαν μεγάλο μέρος της χώρας, με χιλιάδες ανθρώπους να νοσηλεύονται σε νοσοκομεία λόγω αναπνευστικών προβλημάτων.

Socialistisk Politik (Σουηδία)

Αφού το ουγγρικό κοινοβούλιο, όπως αναμενόταν, επιβεβαίωσε την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, μια ταπεινωτική ιστορική στιγμή της σουηδικής πολιτικής φαίνεται να έχει λάβει τέλος: το πραξικόπημα του ΝΑΤΟ, οι υποχωρήσεις και το σοκ της στρατιωτικοποίησης. Χωρίς μια δημοκρατική διαδικασία για τον σουηδικό πληθυσμό –ούτε καν εντός του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος– η ηγεσία της σοσιαλδημοκρατίας ρίχτηκε απευθείας στην αγκαλιά των παλαιών δεξιών υποστηρικτών του ΝΑΤΟ την άνοιξη του 2022 μέσω μιας πρωτοφανούς πολιτικής μεταστροφής, και παρόλα αυτά έχασε την κυβέρνηση στις εκλογές του φθινοπώρου.

Πρόσφατα έγινα αποδέκτης τιμητικής πρόσκλησης από τον γνωστό ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη να συμμετάσχω στην παρουσίαση το βιβλίου του «Οι δωσίλογοι» που κυκλοφόρησε πρόσφατα (εκδόσεις «Αλεξάνδρεια»). Το βιβλίο αυτό, καθώς και εκείνο του Δημήτρη Κουσουρή, που είχε γραφτεί αρκετά χρόνια παλιότερα, με τίτλο «Δίκες των δοσιλόγων 1944-1949» (Εκδόσεις Πόλις 2014) αποτελούν κατά την γνώμη μου τα κορυφαία μέχρι σήμερα βιβλία που έχουν γραφτεί για το ζήτημα. Και τα δύο αποτελούν αποτέλεσμα μακράς, εξαντλητικής, αυθεντικής και πρωτότυπης έρευνας των συγγραφέων τους και αποτυπώνουν με πολύ μεγάλη ακρίβεια και πληρότητα την ιστορική αλήθεια για το θέμα….

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ https://www.efsyn.gr

Μπήκαμε λοιπόν στον τρίτο χρόνο της αδικαιολόγητης, βάρβαρης, ιμπεριαλιστικής εισβολής των ρωσικών στρατευμάτων σε μια ανεξάρτητη χώρα, ταλαιπωρημένη κι αυτή από τη λεγόμενη πολυκρίση. Οι πάντες, εχθροί και φίλοι του Πούτιν, «μετρώντας ρεαλιστικά» τους αριθμούς, ανέμεναν την είσοδο των Ρώσων στο Κίεβο το πολύ σε μία βδομάδα. Και ξαφνικά ολόκληρη η χώρα, δίχως δισταγμό, με σαφώς κατώτερο οπλισμό και ακόμη και με γυμνά χέρια, ορθώθηκε απέναντι στην εισβολή. 

Σελίδα 10 από 359