Γι' αυτό χωρίς τον διεθνισμό των επαναστατικών οργανώσεων η κουβανική εργατική τάξη θα έμενε μόνη, στριμωγμένη ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικούς γύπες και τους παρασιτικούς γραφειοκράτες, με την χυδαία ιδέα ότι ο σοσιαλισμός σημαίνει καταπίεση να κερδίζει έδαφος. Η αριστερά που θα κοιτάξει αλλού ή, ακόμα χειρότερα, θα συμμαχήσει με την κουβανική γραφειοκρατία, θα ναυαγήσει, όπως συνέβη ήδη με όσους είχαν παρόμοια στάση απέναντι στην ΕΣΣΔ. Ενάντια στον αμερικανικό αποκλεισμό και ενάντια στην φιλο-καπιταλιστική γραφειοκρατία! Για μια Κομμουνιστική Διεθνή! Για μια σοσιαλιστική επανάσταση στην Κούβα! 

Η κυβέρνηση Λεκορνού ν2 είναι μια καθαρά μακρονική κυβέρνηση, αποτελούμενη από τεχνοκράτες, πρώην συμβούλους του Μακρόν, αλλά και άτομα που βρίσκονται υπό έρευνα: η Ρασίντα Ντάτι στο Υπουργείο Πολιτισμού, η οποία σύντομα θα δικαστεί για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας, ο Βενσάν Ζανμπρύν, Υπουργός Στέγασης, ο οποίος κατηγορείται για ευνοιοκρατία σχετικά με την εκχώρηση κατοικιών σε συγγενείς του. Και επίσης ο Νουνιέζ, υπεύθυνος μαζί με τον Καστανέρ για τους πολυάριθμους τραυματίες και τους ανθρώπους που έχασαν την όρασή τους κατά τη διάρκεια του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων· ο Ζεφρέ, πρώην δεξί χέρι του Μπλανκέρ, αρχιτέκτονας πολλών μεταρρυθμίσεων που κατέστρεψαν το εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα...

Αυτό που τον ανάγκασε να προχωρήσει σε αυτή την αναστολή ήταν η πολιτική κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις κινητοποιήσεις από την αρχή του Σεπτεμβρίου. Οι ημέρες «Ας τα μπλοκάρουμε όλα» της 10ης Σεπτεμβρίου και οι διασυνδικαλιστικές απεργίες της 18ης Σεπτεμβρίου και της 2ας Οκτωβρίου δημιούργησαν ένα κοινωνικό κλίμα και μια ισορροπία δυνάμεων που οδήγησαν στην πτώση του Μπαϊρού και επέτρεψαν έτσι αυτή την αναστολή. Ωστόσο, είναι επείγον να επιστρέψουμε στους αγώνες, στους δρόμους, στις απεργίες για να κερδίσουμε τα αιτήματά μας, και πρώτα απ' όλα την πλήρη κατάργηση της μεταρρύθμισης των συντάξεων.

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ περνάει στην επίθεση για να αυξήσει την πρόσβασή της στους στρατηγικούς φυσικούς πόρους διαφόρων χωρών. Μεταξύ των στόχων της βρίσκονται η Ουκρανία και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Όσον αφορά την Ουκρανία, στις αρχές Μαΐου 2025 υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ Κιέβου και Ουάσιγκτον. Όσον αφορά τη ΛΔΚ, οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Ο Έρικ Τουσέν εξετάζει το θέμα απαντώντας σε ερώτηση που του έθεσε ο ηγέτης μιας αφρικανικής οργάνωσης αγροτών. 

Με την ευρύτερη δυνατή ενότητα, οι εργαζόμενοι και οι νέοι πρέπει να αναλάβουν ξανά την πρωτοβουλία και, μέσω των κινητοποιήσεών τους, να επιβάλουν μια πραγματική κοινωνική, δημοκρατική και περιβαλλοντική ρήξη με το παρελθόν. Τα συνθήματά μας για να βάλουμε τέλος στον Μακρόν και την Πέμπτη Δημοκρατία: ενότητα των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς, γενική απεργία, εργατική κυβέρνηση και συντακτική συνέλευση! 

Από την Άννα Κριστίνα Καρβαλιάες και τον Λουίς Μπονίγια-Μολίνα.

Εν μέσω των ουσιαστικών αλλαγών που συντελούνται στις παγκόσμιες σχέσεις εξουσίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αυταρχικός πρόεδρος των ΗΠΑ προσπαθεί να επιβάλει τον κανόνα ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες κυβερνούν τον πλανήτη». Δεδομένου αυτού, η Λατινική Αμερική ήταν αναπόφευκτο να επηρεαστεί. Αλλά γιατί το Μεξικό, η Βραζιλία και η Βενεζουέλα είναι οι πιο άμεσοι στόχοι; Αν και σημαντικό, το επιχείρημα ότι και οι τρεις κυβερνήσεις είναι, στα μάτια των νεοφασιστικών γερακιών του Τραμπ, «αριστερές» είναι ανεπαρκές. Σύμφωνα με την ορολογία του Τραμπ, αυτό σημαίνει απλώς κάθε κυβέρνηση που θεωρεί ως αντίθετη στο πολιτικό-ιδεολογικό φάσμα ή που δεν είναι άμεσος και υποτακτικός υπερασπιστής των συμφερόντων του αμερικανικού κεφαλαίου, ανεξάρτητα από τις σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. 

Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη (JVP)

Σήμερα, μετά από περισσότερα από δύο χρόνια της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ γενοκτονίας των Παλαιστινίων στη Γάζα από το Ισραήλ, ο Πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε ότι το Ισραήλ και η Χαμάς συμφώνησαν στην πρώτη φάση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Και ενώ το πιο σημαντικό πράγμα αυτή τη στιγμή είναι η διάσωση των ζωών των Παλαιστινίων, η συμφωνία του Τραμπ δεν κάνει τίποτα για να αντιμετωπίσει τη βασική αιτία της αδικίας: τη βίαιη στρατιωτική κυριαρχία του Ισραήλ και την καταπίεση των Παλαιστινίων.

Σοσιαλιστικές οργανώσεις της Βενεζουέλας:

 Γι' αυτό λέμε ότι η αντιμετώπιση του ιμπεριαλισμού δεν είναι μόνο στρατιωτικό πρόβλημα, αλλά περιλαμβάνει και τη λήψη μιας σειράς βασικών μέτρων κατά των ιμπεριαλιστικών οικονομικών συμφερόντων και των μηχανισμών κυριαρχίας τους, όπως η κατάργηση των συμβάσεων μικτών επιχειρήσεων στον πετρελαϊκό τομέα, η διασφάλιση της διαχείρισης του πετρελαίου από τους εργαζόμενους και τους επαγγελματίες της PDVSA χωρίς πολυεθνικές ή μικτές επιχειρήσεις, η παύση της αναγνώρισης του τοκογλυφικού εξωτερικού χρέους η εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των πολλαπλών ιδιοκτησιών που ανήκουν σε αμερικανικά κεφάλαια στη χώρα, ώστε να τεθούν υπό τον έλεγχο των εργαζομένων και του λαού, και όχι της κρατικής γραφειοκρατίας, η οποία ξέρει μόνο να επιβάλλει έλεγχο στους εργαζομένους και αποτελεί πηγή κάθε είδους κατάχρησης δημόσιας περιουσίας, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές. 

Muhammad Shehada

Αλλά ακόμη και αν η Χαμάς καταφέρει να επιτύχει μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου που θα περιλαμβάνει την πλήρη αποχώρηση του Ισραήλ και θα επιτρέπει στην οργάνωση να διατηρήσει «αμυντικά όπλα», η ένοπλη αντίσταση –που κάποτε θεωρούνταν το τελευταίο χαρτί που μπορούσε να παιχτεί μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων, της διπλωματίας και των ηθικών εκκλήσεων– βρίσκεται τώρα στον ίδιο τάφο των αποτυχημένων στρατηγικών. Δύο χρόνια μετά την έναρξη της γενοκτονίας, αυτό που απομένει δεν είναι η αποφασιστικότητα, αλλά η κατάρρευση: της γλώσσας, της ελπίδας, της πολιτικής και κάθε έκκλησης που έχουν κάνει οι Παλαιστίνιοι ενόψει της εξόντωσής τους.

Πολλοί θεωρούν τις χώρες BRICS ως αντίβαρο στην κυριαρχία του δολαρίου στο νομισματικό σύστημα. Ωστόσο, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: στη σύνοδο κορυφής των BRICS στο Ρίο ντε Τζανέιρο (6-7 Ιουλίου 2025), δεν εκφράστηκε καμία πραγματική επιθυμία να αποκοπεί η περιοχή από το αμερικανικό νόμισμα. Η αποδολαριοποίηση παραμένει μια μακρινή προοπτική.