Δήλωση της Τέταρτης Διεθνούς σχετικά με τη λογοκρισία στη Βενεζουέλα σε βάρος της ιστοσελίδας aporrea.org
Από τις 12 Φεβρουαρίου, ο ηλεκτρονικός ιστότοπος ειδήσεων και συζήτησης για τα λαϊκά προβλήματα Aporrea.org έχει αποκλειστεί για πρόσβαση από το εσωτερικό της Βενεζουέλας από την κρατική εταιρεία CANTV – Movilnet. Το Aporrea είναι ένα από τα πιο ενεργά μέσα στην υπηρεσία των αγώνων του λαού της Βενεζουέλας, με ειδήσεις και άρθρα άποψης για τα κοινωνικά κινήματα και τις αγωνιστικές δράσεις από μια ποικιλία οργανώσεων και ρευμάτων της μπολιβαριανής επανάστασης.
Ιράν, ποιος θυμάται την 8η Μάρτη του 1979;
Συνέντευξη της Fariba στην Shirin Shalkooi, Βρυξέλλες, Φεβρουάριος 2019.
Δύο εβδομάδες αφότου ανέβηκε στην εξουσία ο Χομεϊνί, το πρώτο αντιδραστικό σημάδι ήταν ότι ανάγκασε τις γυναίκες να καλύπτονται στους δημόσιους χώρους. Σε όλο τον κόσμο, οι πρώτες επιθέσεις των αντιδραστικών δυνάμεων στοχεύουν κυρίως τις γυναίκες. Αυτό συνέβη στο Αφγανιστάν με τους Ταλιμπάν, στο Ιράκ με τον Ντά’ες (ISIS), στην Αμερική με τον Τραμπ. Στο Ιράν, έγινε το Μάρτιο του 1979. Κατά τη διάρκεια έξι ημερών, χιλιάδες γυναίκες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην Φάτουα του Αγιατολάχ. Σε σύγκριση με τις άλλες διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της επανάστασης, αυτή δεν ήταν η μεγαλύτερη αλλά συμμετείχαν κυρίως γυναίκες.
Η πρώτη απεργία εργατριών στην Ελλάδα: Οι «φαμπρικούδες» και ο άγνωστος αγώνας τους για καλύτερες εργασιακές συνθήκες
«Τύλιξε γρήγορα τα μαλλιά της πλεξίδα γύρω από το κεφάλι, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της από το πήλινο κανάτι κι έπιασε μάνι-μάνι να κάνει τις δουλειές. Ό,τι προλάβει, όπως πάντα και πιο βιαστικά ακόμα. Από τότε που δούλευε στο εργοστάσιο, ούτε στην αυλή δεν προλάβαινε να καθίσει, ούτε μια κουβέντα ν’ αλλάξει με τις γειτόνισσές της. Έφευγε νύχτα ακόμα. Να ΄ναι μπροστά στην πόρτα του Ρετσίνα πριν χαράξει. Να πιάσει έγκαιρα δουλειά. Τα λεφτά που έπαιρνε ήταν λίγα, 80 λεπτά για κάθε τόπι πανί που ύφαινε κι αυτά τις πιο πολλές φορές λειψά, αφού όλο και κάποια δικαιολογία εύρισκε ο επιστάτης να της κρατήσει για πρόστιμο τα Σαββατόβραδα που πληρωνότανε το βδομαδιάτικο». (Ίρις Αυδή-Καλκάνη: Εκείνο το πρωί-Πειραιάς 1892. Η πρώτη απεργία εργατριών στην Ελλάδα)
Γυναίκες και Συνδικάτα
Mάνθος Ταβουλάρης
Ο προσανατολισμός του ελληνικού οργανωμένου εργατικού κινήματος στην εργαζομένη γυναίκα της εποχής μας δεν μπορεί ούτε να παρακάμψει ούτε να αγνοήσει το φεμινιστικό κίνημα. Η συμμαχία συνδικάτων και φεμινιστικών οργανώσεων είναι αναγκαία για την ουσιαστική αλλά και την αποτελεσματική στήριξη της εργαζόμενης γυναίκας, στα συνδικάτα της, στο χώρο εργασίας της και τέλος στο δρόμο. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι πολλοί και επικεντρώνονται στο ότι το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής είναι αυτό που παράγει την κυρίαρχη πατριαρχική ιδεολογία που καταπιέζει την μισθωτή εργαζόμενη και διαιρεί την εργατική τάξη.
8 Μάρτη: Καλέσματα-ανακοινώσεις για την απεργιακή συγκέντρωση στις 13.30 στην πλατεία Κλαυθμώνος και την φεμινιστική συγκέντρωση στις 6 μμ στην πλ. Κλαυθμώνος
ΣΤΙΣ 8 ΜΑΡΤΗ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΟ ΔΡΌΜΟ, ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ! Ακούμε τις κραυγές των τραυματισμένων, κακοποιημένων, βιασμένων, δολοφονημένων αδερφών μας για δικαίωση. Ακούμε τα βιώματα, το θυμό και τις επιθυμίες μας. Εμπνεόμενες/α από τους τεράστιους αγώνες των υφαντριών και των εργατριών, τον πρωτοπόρο ρόλο των γυναικών σε ιστορικά κοινωνικά κινήματα και συνολικά τους μεγαλειώδεις αγώνες επαναστατικών και μαχητικών φεμινισμών.
Εκπαιδευτικοί και αντιφασιστικές συλλογικότητες: Διαμαρτυρία για την παρουσία της Χρυσής Αυγής στο Φάληρο τη Δευτέρα 4 Μάρτη
Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώνουν αντιφασιστικές συλλογικότητες της περιοχής μας, τη Δευτέρα 4 Μαρτίου στις 6μμ στην κεντρική πλατεία Νέας Σμύρνης. Καλούμε τις Ενώσεις και τους Συλλόγους Γονέων, τα σωματεία και τους φορείς της περιοχής μας να καταδικάσουν τη νέα φασιστική πρόκληση.
Βενεζουέλα: Μια «ανθρωπιστική» μονομαχία σε βάρος του πληθυσμού
Pedro Huarcaya
Ο Νικολάς Μαδούρο και ο αυτοδιακηρυγμένος πρόεδρος Χουάν Γουαιδό, που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, παίζουν ένα «μπρα ντε φερ» γύρω από μια υποτιθέμενη «ανθρωπιστική βοήθεια», την ώρα που η καθημερινή ζωή των Βενεζουελάνων επιδεινώνεται, εβδομάδα με την εβδομάδα.
Κασμίρ: Πρέπει να πούμε δυνατά όχι στον πόλεμο!
Φαρούκ Ταρίκ: παγκόσμια έκκληση για ειρήνη την Κυριακή 3 Μαρτίου, στις 3 μ.μ. στο Σίμλα Πεχάρι στη Λαχώρη. Ο Φαρούκ Ταρίκ είναι επίσημος εκπρόσωπος τύπου και πρώην γενικός γραμματέας του Λαϊκού Κόμματος Εργατών (Awami Workers Party) που σχηματίστηκε το 2012 με τη συνένωση τριών υπαρχόντων κομμάτων. Ήταν προηγουμένως επίσημος εκπρόσωπος τύπου του Εργατικού Κόμματος Πακιστάν
Κριστίν Πουπέν: Τα «Κίτρινα Γιλέκα» είναι κίνημα ταξικό!
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά στην εφημερίδα ΠΡΙΝ: Η Κριστίν Πουπέν είναι μέλος της συλλογικής ηγεσίας του ΝΡΑ, καθώς και της επιτροπής οικολογίας του. Εργάζεται σε χημική βιομηχανία στην περιοχή της Χάβρης και είναι ενεργή συνδικαλίστρια και μαχόμενη φεμινίστρια. Βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο πολιτικής εκδήλωσης και μας μίλησε για το κίνημα που συγκλονίζει τη Γαλλία εδώ και ένα τρίμηνο, τους συσχετισμούς και τις διεργασίες εντός του, τη διαπάλη Ακροδεξιάς και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
Για την Βενεζουέλα-από το PSol (Βραζιλία)
Η αυτοανακήρυξη του δεξιού Χουάν Γουαϊδό ως προέδρου της Βενεζουέλας, σε πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Τραμπ, για να ανοίξει το δρόμο για άμεση παρέμβαση στη γειτονική χώρα, έκανε την Λατινική Αμερική κέντρο έντασης στην παγκόσμια κατάσταση. Με την άμεση εφαρμογή αυτής της πολιτικής, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός ενεργεί για άλλη μια φορά στην υποτιθέμενη «αυλή» του. Η αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ έγινε δυνατή από την επιτυχία του Μπολσονάρο στη Βραζιλία και του Ντουκούε στην Κολομβία. Χωρίς αυτά τα θεμελιώδη σημεία στήριξης, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική.
Οι πολιτικές εξελίξεις στην Βενεζουέλα
Δημοσιεύουμε δύο κείμενα της Marea Socialista που παρέχουν χρήσιμη πληροφόρηση σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις στην Βενεζουέλα και τις πρωτοβουλίες μερικών από τις βασικότερες συνιστώσες της αντικαπιταλιστικής αριστεράς να οργανώσουν την αντίσταση ενάντια στην ιμπεριαλιστική παρέμβαση, οικοδομώντας ταυτόχρονα μια νέα πολιτική έκφραση της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού, ανεξάρτητη από την φιλοαμερικάνικη δεξιά αντιπολίτευση που εκφράζει το πολυεθνικό κεφάλαιο της Βενεζουέλας αλλά και από την κυβέρνηση Μαδούρο, που εκφράζει τα συμφέροντα της κρατικοκαπιταλιστικής γραφειοκρατίας.
